Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960-1970 жылдардағы Нью-Йорк қор биржасындағы 50 компаниядан тұратын топ
Group of 50 companies on the New York Stock Exchange in the 1960s–1970s
Америка Құрама Штаттарында "Nifty Fifty" термині 1960-1970 жылдардағы Нью-Йорк қор биржасындағы шамамен елу ірі капиталды акциялар тобын бейресми түрде атау үшін қолданылды. Бұл акциялар кеңінен сенімді "көгілдір чип" акциялары немесе ұзақ мерзімді инвестиция үшін жарамды өсім акциялары ретінде қарастырылды. Тарихшылар бұл елу акцияны 1970-ші жылдардың басындағы бағаның өсуіне ықпал еткен деп есептейді, ал олардың кейіннен құлдырауы және 1980-ші жылдардың басына дейін нашар өнім көрсетуі инвесторлардың көпшілігі негізгі акция бағалау көрсеткіштерін назарға алмаған кезде не болуы мүмкін екендігінің мысалы болып табылады, оның орнына шешімдерді қабылдауда халықтың пікіріне сүйенді. "Nifty Fifty" акцияларының шамамен жартысы уақыт өте келе қалпына келді және жақсы өнім көрсетуде, бірақ бірнешеуі қазір тоқтатылған немесе құндылығы жоқ. Инвестор Говард Маркс "Nifty Fifty" акцияларының жартысына жуығы "25 жыл бойы, тіпті құлдырауға дейінгі ең жоғары көрсеткіштерден өлшенеді, жоғары бағалаудың негізді екенін көрсетті" деп мәлімдейді. Алайда, профессор Джереми Сигел өзінің "Қорлардың ұзақ мерзімді стратегиясы" атты кітабында "Nifty Fifty" дәуірін талдап, P/E көрсеткіші 50-ден жоғары болатын компаниялар келесі 25 жылда S&P 500 индексі сияқты жалпы нарықтан нашар өнім көрсеткенін анықтады, тек бірнеше ерекшеліктер болды.
In the United States, the term Nifty Fifty was an informal designation for a group of roughly fifty large cap stocks on the New York Stock Exchange in the 1960s and 1970s that were widely regarded as solid buy and hold growth stocks, or "Blue chip" stocks. These fifty stocks are credited by historians with propelling the bull market of the early 1970s, while their subsequent crash and underperformance through the early 1980s are an example of what may occur following a period during which many investors ignore fundamental stock valuation metrics, to instead make decisions on popular sentiment. Roughly half of the Nifty Fifty have since recovered and are solid performers, although a few are now defunct or otherwise worthless. Investor Howard Marks reports that about half of the Nifty Fifty "compiled respectable returns for 25 years, even when measured from their pre crash highs, suggesting that very high valuations can be fundamentally justified." On the other hand, Professor Jeremy Siegel analyzed the Nifty Fifty era in his book Stocks for the Long Run, and determined companies that routinely sold for P/E ratios above 50 consistently performed worse than the broader market (as measured by the S&P 500) in the next 25 years, with only a few exceptions.
Сипаттамалары
Бұл акциялар көбінесе "бір шешім" деп сипатталды, себебі олар ұзақ мерзімге дейін өте тұрақты деп есептелді. Олардың құрамындағы компаниялардың ең көп кездесетін ерекшелігі – бұл акцияларға ерекше жоғары баға/табыс коэффициенті тағайындалған, табыстың тұрақты өсуі болды. Кірістің 50 есе немесе одан да көп мөлшерінде сауда жасау жиі кездесетін жағдай, бұл ұзақ мерзімді нарық орташа көрсеткішінен (шамамен 15-20 есе) әлдеқайда жоғары еді.
The stocks were often described as "one decision", as they were viewed as extremely stable, even over long periods of time. The most common characteristic by the constituents were solid earnings growth for which these stocks were assigned extraordinary high price–earnings ratios. Trading at fifty times earnings or higher was common, far above the long term market average of about 15 to 20.
NYSE Nifty Fifty құраушылары
Ескертпе: Бұқа нарығының соңында тізімге кіретін компаниялардың ресми тізімі жоқ. «Нифти-фифти» тізіміндегі көптеген компаниялардың нашар көрсеткіштері салдарынан, бұл өсу акцияларына инвесторлардың негірленбеген үміттерінің мысалы ретінде жиі айтылады.
Note: There is no official version of companies composing the list, at the end of the bull market. Because of the under performance of most of the nifty fifty list, it is often cited as an example of unrealistic investor expectations for growth stocks.