GP2 сериясы: Формула-1 жолындағы көктемгі баспалдақ

Кіріспе

Бұрынғы автожарыс чемпионаты

GP2 сериясы – 2005 жылы ұзақ мерзімді Formula One фидерлік сериясы Formula 3000 тоқтатылғаннан кейін енгізілген ашық дөңгелекті моторлы жарыстардың түрі. GP2 форматын Берни Экклстоун мен Флавио Бриаторе ойлап тапты, ал Экклстоун GP1 атауына да құқық иеленді. Серияны Бруно Мишель ұйымдастырды. 2010 жылы GP3 сериясы GP2 сериясының дамыту класы ретінде іске қосылды. 2017 жылы серия FIA Formula 2 Чемпионаты деп қайта аталды. Командалар үшін жарысқа қатысуды қолжетімді ету және оны Formula One-да өмір сүруге жаттығу алаңына айналдыру мақсатында GP2 барлық командалар үшін бірдей шасси, қозғалтқыш және дөңгелек жеткізушіні пайдалануды міндетті етті, осылайша нағыз жүргізушінің шеберлігін көрсетуге мүмкіндік берді. Үш жарыстан басқа барлық жарыстар Formula One жарыстарының күндері өткізілді, бұл серияның беделін арттыруға, жүргізушілерге Гран-при ортасын сезінуге және Formula One жарысына дайындық үшін инфрақұрылымды (маршалдар, медициналық қызметтер және т.б.) пайдалануға мүмкіндік берді. GP2 негізінен Еуропалық трассаларда жарысты, бірақ Малайзиядағы Сепанг халықаралық трассасы және Сингапурдағы Марина Бей көшесіндегі трасса сияқты басқа халықаралық жарыстарда да қатысты. Көптеген жүргізушілер GP2-ні Formula One-ға қадам басу үшін пайдаланды. 2005 жылғы чемпион Нико Росберг 2006 жылғы F1 маусымы үшін Williams командасына қабылданды, 2006 жылғы GP2 жеңімпазы Льюис Хэмилтон келесі жылы McLaren-мен F1-ге ауысты, ал 2007 жылғы чемпион Тимо Глок 2008 жылғы F1 маусымында Toyota-ға өтті. 2009 жылғы GP2 чемпионы Нико Хюлькенберг 2010 жылғы Formula 1 маусымында Williams F1 жарысына қатысты. Сонымен қатар, Хеики Ковалайнен (2005), Нельсон Пике (2006) және Лукас ди Грасси (2007) – барлық жүлдегерлер келесі жылы Renault командасының сынақ жүргізушілері болды. Үшеуі де F1 командаларында орын алды, бірақ кейіннен ауыстырылды. Карун Чандхок, Бруно Сенна және Виталий Петровқа да 2010 жылы F1-де орын берілді. 2011 жылы Пастор Малдонадо Williams командасында орын алды. Серхио Переске Sauber командасында, тағы бір бұрынғы GP2 жүргізушісі және GP2 Азия сериясының жеңімпазы Камуи Кобаяшимен бірге жүргізуге мүмкіндік берілді. Жером д'Амброзио 2011 жылғы маусымда Virgin Racing командасында жарысты. Алайда, кейбір жүргізушілер GP2-де жарыспай-ақ Formula One-ға жетті, олардың ішінде Себастьян Феттель, Пол ди Реста, Даниэль Риккардо, Жан Эрик Вернье, Валтери Боттас, Кевин Магнуссен және Макс Верстаппен болды. 2011 жылы 2012 жылы GP2 және GP2 Азия сериялары бірігіп, бір, ұзақ GP2 сериясын құрайтыны жарияланды.

The GP2 Series was a form of open wheel motor racing introduced in 2005 following the discontinuation of the long term Formula One feeder series, Formula 3000. The GP2 format was conceived by Bernie Ecclestone and Flavio Briatore, while Ecclestone also has the rights to the name GP1. The series was organized by Bruno Michel. In 2010, the GP3 Series class was launched, as a feeder class for the GP2 series. In 2017, the series was rebranded as the FIA Formula 2 Championship. Designed to make racing affordable for the teams and to make it a better training ground for life in Formula One, GP2 made it mandatory for all of the teams to use the same chassis, engine and tyre supplier so that true driver ability is reflected. All but three races had taken place as support races at Formula One race weekends to boost the series' profile, to give drivers experience of the Grand Prix environment, and to take advantage of the infrastructure (marshals, medical facilities etc.) in place for a Formula One event. GP2 mainly raced on European circuits, but appearanced on other international race tracks such as the Sepang International Circuit in Malaysia and the Marina Bay Street Circuit in Singapore. Many drivers have used GP2 as a stepping stone into Formula One. The 2005 Champion Nico Rosberg was hired by the Williams team for the 2006 F1 campaign, 2006 GP2 winner Lewis Hamilton made the transition to F1 the following year with McLaren and the 2007 Champion Timo Glock to Toyota for the 2008 F1 season. 2009 GP2 champion Nico Hülkenberg moved up to a Williams F1 race drive in the 2010 Formula 1 season. In addition, Heikki Kovalainen (2005), Nelson Piquet Jr. (2006) and Lucas di Grassi (2007)—all runners up—became Renault test drivers the following year. All three earned F1 seats, but have since been replaced. Karun Chandhok, Bruno Senna and Vitaly Petrov were also granted an F1 seat in 2010. For 2011 Pastor Maldonado was granted a seat at Williams. Sergio Pérez was given the drive alongside Kamui Kobayashi, another former GP2 driver and GP2 Asia Series winner, at Sauber. Jérôme d'Ambrosio got his Virgin Racing drive for the 2011 season. However, some drivers have reached Formula One without competing in GP2, including Sebastian Vettel, Paul di Resta, Daniel Ricciardo, Jean Éric Vergne, Valtteri Bottas, Kevin Magnussen and Max Verstappen. During 2011, it was announced that in 2012 the GP2 and GP2 Asia Series would combine to make a single, longer GP2 series.

Формула 1-ге көтерілу

GP2 сериясынан шыққан қазіргі Формула-1 жүргізушілерінің қатарында Льюис Хэмилтон және Пьер Гасли (соның ішінде 2016 жылғы жарыста жеңіске жеткендер) бар. Льюис Хэмилтон тікелей McLaren командасына, ал Нико Росберг, Нико Хюлькенберг, Пастор Малдонадо және Кадзуки Накадзима тікелей Williams командасына өткені F1 командаларының GP2-ге қаншалықты мән беретінін айқын көрсетеді. Хэмилтонның F1-дегі екінші жылындағы Формула-1 әлем чемпионатының жеңісі – бұл серияның жоғары бәсекеге қабілетті жарыскерлерді дайындаудың ең күшті дәлелі болар. 2016 жылдың соңына дейін он екі (GP2) чемпионның тоғызы Формула-1-де орын алды, бұл 75% көрсеткішті құрайды.

Жарыс апталығы

Жұма күні жүргізушілер 45 минуттық еркін жаттығу және 30 минуттық іліктесу сессиясын өткізді. Іліктесу сессиясы сенбі күнгі жарысқа қатысу ретін анықтады, жарыстың ұзындығы 180 шақырым (112 миль) болды. Сенбі күнгі жарыс барысында әрбір жүргізуші кем дегенде екі дөңгелегі ауыстырылатын пит-стоп жасауы тиіс болды. Жексенбі күні 120 шақырымдық (75 миль) спринт жарысы өтті. Жарысқа қатысу реті сенбі күнгі нәтижелер бойынша шешілді, алғашқы сегіз орын кері ретпен орналастырылды, яғни сенбі күні 8-ші орында келген жүргізуші pole position-нан бастады, ал жеңімпаз 8-ші орыннан бастады.

Көлік техникасының ерекшеліктері

GP2 сериясының машинасы барлық командалар тарапынан пайдаланылды және Dallara көміртекті монокок шассиі, Mecachrome табиғи сорумен жұмыс істейтін жанармай инжекторлі V8 қозғалтқышы және Pirelli құрғақ жолға арналған тегіс және жаңбырға арналған дөңгелектерімен жабдықталған. Жүргізушіні қоса, жалпы салмағы 688 кг құрайды.

Шасси

2011 жылғы GP2 сериялы машинаны Dallara Automobili компаниясы жобалаған. 2006 жылғы GP2 машинасында екі қабатты артқы қанат болды, ал бұрынғы маусымдарда қолданылған үш қабатты артқы қанат тек Монако жарысында ғана пайдаланылды. Алдыңғы жоғарғы және төменгі тіректер, сондай-ақ алдыңғы және артқы аспаның тік тұғырлары күшейтілді. Dallara GP2/11 2011 жылы пайда болғаннан бастап ескірген шасси болып саналды және 2017 жылғы маусым соңына дейін қолданылды. Dallara GP2/11 FIA Formula 2 чемпионатының машиналарының бағасы шамамен машинаның біреуіне 1,5 миллионнан 2 миллион евроға дейін жетеді (дөңгелектер, шиналар, қанаттар, руль және қозғалтқышты қоспағандағы басқа да құрамдастар).

Қозғалтқыш

4,0 литрлік табиғи түрде сорғыланатын, электрондық жанама отын шашырату жүйесі бар Mecachrome V8 қозғалтқышының ішкі, картографиялық және бағдарламалық жаңартулары өнімділікті және отын тұтынуды жақсартуға бағытталған. Қозғалтқыш 612 а.к. және 500 Нм (380 фут-фунт) айналымдық моментті 8500 айналым/мин жылдамдықта шығарады. FIA Formula 2 Чемпионаты сериясының қозғалтқыштары 10000 айналым/мин деңгейінде шектеледі және 4000-нан 4500 км қашықтықтан кейін қайта құруды қажет етеді. Клапандық механизм екі жоғарғы вал конфигурациясымен, әр цилиндрге төрт клапанмен жабдықталған. Mecachrome V8 қозғалтқышының салмағы: Коленвал қорытпа болаттан жасалған, бес негізгі подшипник қақпақтары бар. Поршеньдер ұрықталған алюминий қорытпасынан, ал білектік сақиналар өңделген қорытпа болаттан жасалған. Электрондық қозғалтқыш басқару жүйесін Magneti Marelli жеткізеді, ол жоғары қуатты индукциялық (катушка басқарылатын) тұтандыру жүйесін қозғалтады. Қозғалтқыштың майлау жүйесі құрғақ картерлі типте, бір су насосымен салқындатылады. Mecachrome 2005 жылы GP2 сериясына келді және сол жылы доминантты қозғалтқыш өндірушісіне айналды. 2005 жылдан бастап олар GP2 сериясындағы жалғыз қозғалтқыш өндірушісі болды және 2016 жылға дейін осы рөлде қалды. Mecachrome Montigny le Bretonneux қаласындағы Teos Engineering компаниясымен де өзара тиімді техникалық қарым-қатынасқа ие. Олар Mecachrome GP2 V8 жарыс қозғалтқышының ғылыми-зерттеу және әзірлеме жұмыстарын, қозғалтқыштың күтімін және GP2 сериясының барлық кезеңдерінде трассадағы қолдауды бірлесіп жүргізе береді. Осы кезеңде GP2 сериясында бір ғана қозғалтқыш өндірушісі болғандықтан, Mecachrome бәсекелестерді жеңуге емес, қозғалтқыштың бұзылуын азайтуға және шығындарды төмендетуге баса назар аударды. Сондықтан, қозғалтқыштардың қуаты орташа деңгейде төмендетілді. Қозғалтқыштардың беріктігі жоғары екені дәлелденді – 2005 жылдан қазірге дейін F2 трассаларының ешқайсысында қозғалтқыш істен шыққан жоқ, бұл апаттардың санын да азайтты. Көптеген қозғалтқыштар, Монако Гран-приіне арналғандары да, бірнеше жарысқа пайдаланылды және қайта құрулар арасында 1100 мильге дейін жүруге арналған. Mecachrome қозғалтқыштары қазіргі таңдағыда тек жалға алу шарты арқылы қолжетімді. Mecachrome V8 GP2 қозғалтқыштары барлық GP2 командаларына реттік нөмірлер бойынша, FIA санкциялаған органның шешімімен, теңдік пен әділеттілікті қамтамасыз ету мақсатында жәшіктерге салып жіберілді.

The 4.0 litre naturally aspirated electronic indirect fuel injected Mecachrome V8 engine features internal, cartographic and software upgrades designed to improve performance and fuel consumption. The engine produces 612 hp and 500 Nm (380 ft lb) of torque @ 8500 rpm. FIA Formula 2 Championship Series engines are rev limited to 10000 rpm and need a rebuild after 4000 to 4500 km. The valve train is a dual overhead camshaft configuration with four valves per cylinder. The Mecachrome V8 engine weight is The crankshaft is made of alloy steel, with five main bearing caps. The pistons are forged aluminum alloy, while the connecting rods are machined alloy steel. The electronic engine management system is supplied by Magneti Marelli, firing a high power inductive (coil controlled) ignition system. The engine lubrication is a dry sump type, cooled by a single water pump. Mecachrome came to the GP2 Series in 2005, and by 2005 was clearly the dominant engine manufacturer. Starting in 2005, they became the only engine manufacturer in the GP2 Series, and continued in that capacity through 2016. Mecachrome also has a mutually beneficial technical relationship with Teos Engineering of Montigny le Bretonneux. They will continue working together for on going research and development, engine maintenance and trackside support for the Mecachrome GP2 V8 racing engine at all GP2 Series venues. During that time, since the GP2 Series had only one engine manufacturer, Mecachrome still focusing on minimizing engine failure and minimizing costs instead of defeating rivals. As such, the engines were moderately de tuned. The engines proved themselves to be quite durable—there had been no engine failures at all F2 tracks from 2005 to present, which also lowered the number of crashes. Most of the engines, including those used for the Monaco race, are used for multiple races and were intended to last 1,100 miles between rebuilds. The Mecachrome engines were only available via lease arrangement from Mecachrome currently. Mecachrome V8 GP2 engines were crated and shipped to all GP2 teams on a serial number basis as determined by the sanctioning body (FIA) to ensure equality and fairness in distribution.

Отын және майлау материалдарының құрамдас бөліктері

2005 жылдан бері Elf барлық GP2 сериясының машиналарына (ART Grand Prix командасы Total Quartz 9000 майын пайдаланғаннан басқа) эксклюзивті түрде LMS 102 қорғасынсыз жанармай және Elf HTX 840 0W 40 майлау материалдарын жеткізіп келеді.

Ылғалдандырғыш

Қазіргі беріліс қорабы Hewland компаниясымен жасалған, 8 позициялық цилиндрлі корпусы мен храповик механизмі, сондай-ақ бағдарламалық жаңартулары бар. Жаңа көлденең біліктерді бекіту жүйесі жақсартылған беріліс таңдауын жеңілдету үшін жасалған. GP2 беріліс қорабы 6 жылдамдықты тізбекті беріліс конфигурациясын қолданды, электрондық басқарумен жабдықталған батырмалы ауыстырғыштармен және рульдегі батырма арқылы басқарылатын кері бақылаумен.

Доңғалақтың жиектері

O. Z. Racing 2005 жылдан бастап GP2 сериясының соңғы маусымына дейін барлық жарыс машиналарын дискілермен (доңғалақтарымен) ғана қамтамасыз етті.

Тікұшақтар

2011 жылы Формула-1 үшін жасалған өзгеріске ұқсас, Pirelli – серияның жалғыз шина жеткізушісі болды. GP2 сериясы F1-де қолданылатын шина қоспаларын пайдаланады. Алдыңғы шиналардың өлшемдері 245/660 R13, ал артқы шиналардың өлшемдері 325/660 R13. Бұрын, 2005 жылдан 2010 жылға дейін Bridgestone GP2 сериясының ресми шина серіктесі болған.

Тежегіштер

Brembo GP2 сериясы үшін эксклюзивті моноблокты тежегіш калиперлер мен дискілік орталықтарын жеткізді. Hitco FIA Formula 2 чемпионаты үшін көміртекті тежегіш дискілер мен колодкаларын да жеткізеді. Тежегіш дискілердің мөлшері 278 x 28 мм (Формула 1-ге ұқсас).

Басқа бөлшектер

Сонымен қатар, автомобильдің ішкі салқындату жүйесі жаңартылды, жаңа су радиаторы, радиатор түтігі, май/су жылу алмастырғышы, өңделген майдан ағызу құрылғысы, жаңа май және су түтікшелері, сондай-ақ жылу алмастырғышты бекітуге арналған жаңа кронштейндер қосылды.

Рульдік дөңгелек

2011 жылдан бастап XAP Technology компаниясы GP2 сериясының бір орындық рульдарын (XAP) және XAP SX рульдік дисплейін эксклюзивті түрде жеткізіп келді. XAP рульі алдыңғы жағында 6 батырмаға және артқы жағында 5 құлса (DRS, жылдамдық қоробкасы ауыстырғышы және кездік) ие.

Өнер көрсету

Зерттеулер мен маусым алдындағы тұрақтылық сынақтарының нәтижесінде, 2005 жылғы модель 0-ден 200 км/сағ (124 миль/сағ) жылдамдыққа 6,7 секундта жетеді. Көліктің максималды жылдамдығы 320 км/сағ, бұл оны Формула-1 және Индикар серияларынан кейінгі ең жылдам бір орындық жарыс машинасы етеді. 2011 жылғы модель 0-ден 200 км/сағ (124 миль/сағ) жылдамдыққа 6,6 секундта жетеді. Монца аэроконфигурациясымен автомобильдің максималды жылдамдығы 332 км/сағ (208 миль/сағ) құрайды.

Жүргізушілер

МаусымЖүргізушіКомандаПольдерЖеңістерПодиумдарЕң жылдам айналымСандар% қол жетімді ұпайларҚабылдағанАйырмашылық Сілтеме 2005 Нико Росберг ART Grand Prix 4 5 12 5 120 52.288 Жарыс 22/23 15 2006 Льюис Хэмилтон ART Grand Prix 1 5 14 7 114 53.521 Жарыс 20/21 12 2007 Тимо Глок iSport International 4 5 10 4 88 41.315 Жарыс 21/21 11 2008 Джорджо Пантано Racing Engineering 4 4 7 4 76 38.000 Жарыс 19/20 12 2009 Нико Хюлькенберг ART Grand Prix 3 5 10 5 100 50.000 Жарыс 18/20 25 2010 Пастор Мальдонадо Rapax 4 4 7 4 87 43.500 Жарыс 18/20 12 2011 Ромен Грожан DAMS 1 5 10 6 89 49.444 Жарыс 15/18 35 2012 Давиде Вальсекки DAMS 2 4 10 5 247 42.882 Жарыс 23/24 25 2013 Фабио Леймер Racing Engineering 1 3 7 1 201 38.068 Жарыс 21/22 20 2014 Джолион Палмер DAMS 3 4 12 7 276 52.272 Жарыс 19/22 47 2015 Штоффель Вандорн ART Grand Prix 4 7 16 7 341.5 68.643 Жарыс 18/22 160 2016 Пьер Гасли Prema Racing 4 4 9 3 219 41.477 Жарыс 22/22 8

2009 жыл

2009 жылғы маусым Иберия түбегінде басталды және аяқталды, алғашқы жарыс күндері Каталония трассасында (9-10 мамыр) өтті, ал маусым Португалияның Интернационал-ду-Алгарве автодромындағы жекелеген ірі жарыспен (Формула-1 жарысын қолдамайтын) аяқталды (19-20 қыркүйек). Чемпионатты неміс жаңашыл Нико Хюлькенберг Монцадағы чемпионаттың соңғы алдындағы кезеңінде жеңіп алды, бұл чемпионаттың соңғы жарысқа дейін екінші рет шешілгені болды.

2010 жыл

2010 жылғы маусымда он кезең болды, олардың барлығы F1 әлем чемпионатына қосымша болып өтті. Серия мамыр айында Каталонияда басталып, қараша айында Абу-Дабиде аяқталды. Пастор Малдонадо сериядағы төртінші маусымында чемпион атанды. Ол маусым ортасында бес рет қатарынан негізгі жарыстарда жеңіс алып, рекорд жасады. Серхио Перес оның ең жақын бәсекелесі болды, бірақ титул Монцадағы соңғы алдындағы кезеңде анықталды. Бұл Dallara GP2/08 шассиі және Bridgestone серияның ресми шина жеткізушісі ретіндегі соңғы маусымы болды.

2011 жыл

2011 жылғы маусымда тоғыз кезең және ұпайларсыз соңғы оныншы кезең болды, барлығы да F1 әлем чемпионатына қолдау көрсетті. Серия мамыр айында Стамбулда басталып, қараша айында Абу-Дабиде аяқталды. Чемпионатты қолданыстағы GP2 Asia чемпионы Ромен Грожан серияның соңғы алдындағы кезеңінде жеңіп алды. Үш жылдық цикл аясында бұрынғы GP2 шассиі итальяндық жарыс машиналарын жасаушы Dallara компаниясы құрастырған жаңа GP2/11 машинасымен алмастырылды. 2011–13 жылдарға арналған серияда шина жеткізушісі Bridgestone-нан Pirelli-ге ауыстырылды. 2011 жылғы маусымда Карлин және Team AirAsia есімді екі жаңа команда қатысты. Ал DPR серияны жалғастыруға іріктеуден өтпеді.

2012 жыл

2012 жылғы маусымда он екі кезең өтті, оның он бірі F1 әлем чемпионатына қоса жүргізілді, ал біреуі Бахрейнде жеке кезең болды. Жарыс 24 наурызда Малайзияда басталып, 23 қыркүйекте Сингапурда аяқталды. Davide Valsecchi (DAMS) 25 ұпаймен Arden командасының Луиз Разиясынан басым түсті, Lotus GP командасының Эстебан Гутьеррес үшінші орынға ие болды. 2012 жылғы маусымда Team Lazarus командасы Super Nova Racing командасын "Venezuela GP Lazarus" деген атпен алмастырды. Lotus ART командасы "Lotus Grand Prix" деп өзгертілді, бұл титулдық демеуші "Lotus Cars" компаниясымен байланыстарын күшейтті.

2013 жыл

2013 жылғы маусымда он бір кезең болды, олардың барлығы F1 әлем чемпионатын қолдады. Жарыс 23 наурызда Малайзияда басталып, 3 қарашада Әбу-Дабиде аяқталды. Фабио Леймер Racing Engineering командасы үшін жүргізіп, 201 ұпай жинап, 3 рет жеңіске жетіп, титул иегері атанды. Russian Time командасының пилоты Сэм Берд күміс жүлдегер атанды. Маусым бастапқыда 2011 жылы енгізілген GP2/11 шассиінің соңғы маусымы болуы жоспарланған, бірақ серия ұйымдастырушылары шығындарды азайту үшін осы шассиді тағы үш маусым пайдалануға шешім қабылдады.

2014 жыл

2014 жылғы GP2 сериясы он бір кезеңнен тұрды, олардың барлығы F1 әлем чемпионатына қоса жүргізілді. Серия 5 сәуірде Бахрейнде басталып, 23 қарашада Әбу-Дабиде аяқталды. Джолион Палмер «DAMS» командасы үшін Сочиде чемпион атанды. «ART Grand Prix» командасының жүргізушісі Стоффель Вандорн Әбу-Дабиде екінші орынды иеленді.

2015 жыл

2015 жылғы маусымда он бір кезең болды, олар F1 әлем чемпионатын қолдады, сондай-ақ Бахрейндегі 6 сағаттық жарыста Дүниежүзілік төзімділік чемпионаттарының соңғы кезеңі өтті. Маусым 18 сәуірде Бахрейнде басталып, 29 қарашада Абу-Дабиде аяқталды. 2011 жылы енгізілген Dallara GP2/11 шассиін пайдалану жалғасты, бірақ осы маусымда Формула-1-де қолданылатын сүйреуді азайту жүйесі (DRS) енгізілді. Серия Формула-1-дегідей әр трассада анықтау және қосу нүктелерін пайдаланды, сондай-ақ қосу үшін бірдей ережелерді сақтады: DRS-ті қосу үшін жүргізуші алдыңғы көліктен анықтау нүктесінде бір секунд ішінде болуы керек еді. Стоффель Вандорн ART Grand Prix командасы үшін Сочиде чемпион атанды. "Racing Engineering" командасының жүргізушісі Александр Росси күміс жүлдегер атанды.

2016 жыл

2016 жылғы маусымда он бір кезең болды, олар Формула-1 әлем чемпионатын қолдады. Ол 14 мамырда Испанияда басталып, 27 қарашада Абу-Дабиде аяқталды. Бұл, сондай-ақ, 2011 жылы пайда болған Dallara GP2/11 шассиі мен 2005 жылы серияның алғашқы маусымында пайда болған Mecachrome 4.0 литрлік (244 куб. дюйм) V8 табиғи қозғалтқышы үшін соңғы маусым болуы жоспарланған. 2017 жылғы маусымда жаңа шасси және қозғалтқыш жиынтығы енгізілуі керек еді, бірақ шығындарды қысқарту қажеттілігінен серия ұйымдастырушылары ағымдағы шасси мен қозғалтқыш жиынтығын тағы бір маусымға пайдалануға шешім қабылдады. Пьер Гасли Prema Racing командасы үшін жеңіске жетті (команда өздерінің алғашқы маусымында командалық чемпионатты жеңіп алды). Prema командасының тағы бір пилоты Антонио Джовиньаци екінші орынды иеленді.