Кіріспе
Корей тіліндегі жіктеу есімдері ағылшын тілінде сөйлейтіндерге олардың күрделілігіне байланысты кейбір қиындықтар туғызады. Корей тілі грамматикасында сөйлеу деңгейлері мен құрметтеу тілдерін кеңінен пайдаланады, сондай-ақ корей жіктеу есімдері де сөйлеуші мен сөйлес адам арасындағы әлеуметтік мәртебелік айырмашылыққа қарай өзгеріп отырады. Әдетте, корейлер екінші жақтағы жекеше жіктеу есімдерін қолданудан жаңғырады, әсіресе құрметтеу тілін қолданғанда.
Екінші тұлға
Корей тілінде екінші тұлғада Т/В ерекшелігі бар. Нео (너) – латын тіліндегі *tu*-ға сәйкес келетін сөз, бірақ *vos*-қа бір ғана баламаның орнына, сөздерді алмастырудан қашудың бірнеше тәсілі қолданылады: Егер контексттен түсінілуі мүмкін болса, сөйлемдегі жолдастың атауын қалдырмау. Ағылшын тілінде сөйлемдерге нақты жолдастар қажет, бірақ корей тілінде мұндай қажеттілік жоқ, себебі ол жолдассыз тіл. Өзіңнен кішірек адаммен сөйлескенде оның атын атау. Үлкендермен сөйлескенде лауазым немесе туыстық атауды қолдану қалыпты (төмендегі тармаққа қараңыз). Туыстық атауларды қолдану: 언니 (eonni, «әпке», егер сөйлеуші әйел болса), 누나 (nuna, «әпке», егер сөйлеуші еркек болса), 오빠 (oppa, «аға», егер сөйлеуші әйел болса), 형 (hyeong, «аға», егер сөйлеуші еркек болса), 아줌마 (ajumma, «орта жастағы әйел»), 아주머니 (ajumeoni, сондай-ақ «орта жастағы әйел», бірақ сыпайырақ), 아저씨 (ajeossi, «орта жастағы ер адам»), 할머니 (halmeoni, «әже») немесе 할아버지 (harabeoji, «бабу»). Кореяда туыстық атауларды отбасы емес адамдарға қатысты қолдану жиі кездеседі. Аға씨 (agassi, «жас келіншек») термині жасы белгісіз жас қызға сөйлескенде жиі қолданылады. Ол көбінесе мейрамхана сияқты қоғамдық орындарда қолданылады, бірақ кейде ер адамдар оны танысу үшін де қолданады. Аға씨 мен Ажума арасындағы ерекшелік жаста емес, отбасылық жағдайда. Тиісті лауазымды қолдану, әдетте *nim* жұрнағымен аяқталады: seonsaengnim (선생님, «ұстаз», бірақ ол басқа мамандықтар үшін де құрметті атау ретінде жиі қолданылады, мысалы, менеджерлер) немесе gwajangnim (과장님, «директор») және т.б. Қолданылатын жағдайда, yeoreobun (여러분, «ханымдар мен мырзалар») көпше түрін қолдану. Егер жоғарыда аталғандардың ешқайсысы мүмкін болмаса, құрметті жалпы есімді қолдану, мысалы, dangsin (당신, «сіз») немесе jane (자네, «өзіңіз») (таныс тілде «сіз» үшін қолданылады). Dangsin псевдоалмасы – бұл шын мәнінде зат есім, қытай-корей сөзінен алынған 当身, «аталған дене». Корей тілінде мұндай псевдоалмастар көп. Бұл тәсілдер екіұшты: олар үшінші де, екінші тұлғаны да білдіре алады. Құрметті есімнің екінші тұлға алмасы ретінде қабылдануы үшін, ол етістіктің тіл деңгейімен сәйкес болуы керек: сөйлемде қолданылған құрмет деңгейі бірдей болуы керек. Корей етістіктері сөйлеген адамның әлеуметтік статусын көрсетеді, сондықтан егер сол адам немесе тыңдаушылар тобы туралы сөйлемде айтылса, ешбір сілтеме екіншісінен жоғары болмауы керек. Төмен деңгейдегі сөзді жоғары деңгейдегі тілмен қолдану немесе құрметті сөзді төмен деңгейдегі тілмен қолдану үшінші тұлға алмасы ретінде қабылданады. Мысалы, jane таныс тілде «сіз» үшін қолданылады және тек таныс тіл деңгейінде ғана орынды. Таныс тіл деңгейі жақын достар мен отбасы мүшелерімен достық қарым-қатынаста сөйлесу үшін қолданылады. Мұндай жағдайда jane де орынсыз немесе қорлаушы болып көрінеді. Тіпті қолданылған сөз бен тіл деңгейі сәйкес келсе де, кейбір түсініксіздіктер болуы мүмкін, бірақ оларды контекст арқылы шешуге болады.
Leaving out the subject of the sentence if it can be implied by the context. In English, sentences need explicit subjects, but this is not so in conversational Korean, since it is a null subject language. Using the person's name when talking to someone younger. With older people, it is custom to use either a title or kinship term (see next point). Using a kinship term: 언니 (eonni, "older sister" if speaker is female), 누나 (nuna, "older sister" if speaker is male), 오빠 (oppa, "older brother" if speaker is female), 형 (hyeong, "older brother" if speaker is male), 아줌마 (ajumma, "middle aged woman"), 아주머니 (ajumeoni, also "middle aged woman" but more polite), 아저씨 (ajeossi, "middle aged man"), 할머니 (halmeoni, "grandmother") or 할아버지 (harabeoji, "grandfather"). In Korea, it is common to use kinship terms for people who are not family at all. The term 아가씨 (agassi, "young lady") is preferable when addressing a young girl of unknown age. It is seen mostly used in public places like restaurants, but it will also sometimes be used by men in pick up lines. By definition, the actual difference between 아가씨 and 아줌마 reside in marriage status and not age. Using the appropriate title, usually ending in nim: seonsaengnim ( 선생님, "teacher" although it is also often used as a general honorific term for other professions like managers) or gwajangnim (과장님 "director"), etc. Using the plural yeoreobun (여러분, "ladies and gentlemen") where applicable. If none of the above is possible, an honorific common noun, such as dangsin (당신, "said body") or jane (자네, "oneself") (used for "you" in the familiar speech level). The pseudo pronoun dangsin is actually a noun, from the Sino Korean loanword 當身 "the aforementioned body". There are many such pseudo pronouns in Korean. The methods are ambiguous: they can indicate a third person as well as a second person. For an honorific noun to be interpreted as a second person pronoun, it must agree with the speech level of the verb: the level of respect used must be consistent throughout the sentence. Korean verbs reflect the social status of the person being spoken to so if that same person or group of people listening is also mentioned in the sentence, neither reference should be higher than the other. A lowly noun used with a high speech level, or an honorific noun used with a low speech level, will be interpreted as a third person pronoun. For example, jane is used for "you" in the familiar speech level and is appropriate only as long as the familiar speech level itself is. The familiar speech level is used to talk in a friendly way to close friends and family who are younger or subordinate. In situations for which that speech level would be inappropriate or insulting, jane is too. Even when the pronoun used and the speech level agree, there is still some possible ambiguity, but it can be resolved by context.