Элизабет Мэннинг: Британдық педагог, саяхатшы және парламент мүшесі
Leah Manning
Элизабет Мэннинг – британдық педагог, әлеуметтік реформатор және парламент депутаты. Испан азамат соғысында баск еңбекке қатысты, балаларды эвакуациялады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық педагог, әлеуметтік реформатор және Лейборист партиясының парламент депутаты Элизабет Лия Мэннинг (туған кезде Перретт; 14 сәуір 1886 – 15 қыркүйек 1977) – 1930-1940 жылдары Ұлыбритания парламентінің депутаты болған британдық педагог және әлеуметтік реформатор. Ол Испания азамат соғысы кезінде жетім қалған немесе қауіп төніп тұрған баск балаларын эвакуациялауды ұйымдастырды.
British educationalist, social reformer and Labour Member of Parliament
Elizabeth Leah Manning DBE (née Perrett; 14 April 1886 – 15 September 1977) was a British educationalist, social reformer, and Labour Member of Parliament (MP) in the 1930s and 1940s. She organised the evacuation of orphaned or at risk Basque children during the Spanish Civil War.
Ерте өмір
Мэннинг Ворстершир графтығының Дройтвич қаласында туған. Ол он екі баланың ағасы, олардың тек алтауы ересек жасқа жетті. Оның ата-анасы – Чарльз Уильям Перрет, Құтқарылу Армиясының капитаны, және Харриет Маргарет (қызметтес аты Тәппин), Бетнал Гриннен шыққан мұғалім. Оның ата-анасы ол 14 жасқа келгенде Америка Құрама Штаттарына көшіп кетті, бірақ оны (бауыр-қарындастарының ішінде жалғыз) Ұлыбританияда қалдыруға шешім қабылдады, оны анасының әкесі мен шешесі бағып-қағуда ұстады, олар методистер болған. Лия әкесінің либералдық, радикалдық саясатымен әсерленді.
Manning was born in Droitwich, Worcestershire, the first of twelve children only six of which reached maturity. Her parents were Charles William Perrett, a captain in the Salvation Army, and Harriet Margaret (née Tappin), a teacher from Bethnal Green. Her parents emigrated to the United States when she was 14, but decided that she (alone among her siblings) should remain in Britain, and she was looked after by her maternal grandparents, who were Methodists. Leah was influenced by her grandfather's Liberal, radical politics.
Ерте мансап
Ол Бриджвотердегі Сент-Джон мектебінде және Кеймбридждегі Хомертон колледжінде, содан кейін мұғалімдер даярлайтын колледжде білім алды. Ол Кембриджде мұғалім болып жұмыс істеді, онда ол студент Хью Далтонмен танысып, Фабиан қоғамы мен Тәуелсіз Еңбек партиясына қосылды. Оның мектебі қаланың кедей ауданында болды және ол қала әкімдігінен тегін сүт беру арқылы халықтың денсаулығын жақсартуға ұсыныс жасады, бұл мәселені Кембридж сауда кеңесіндегі өкілдігі арқылы көтерді. Ол бейбітшілдік жақтасы және саяси көзқарасы либералды болды.
She was educated at St John's School in Bridgwater, and at Homerton College, Cambridge, then a teacher training college. She became a teacher in Cambridge where she had met fellow undergraduate Hugh Dalton and joined the Fabian Society and the Independent Labour Party. Her school was in a poor area of the city and she pressed the city authorities to improve the health by providing free milk, using her position on Cambridge Trades Council to raise the issue. He was a pacifist and a Liberal in politics.
Саясат
Мэннинг Ресейдегі қазан төңкерісін құттықтады және 1917 жылғы клубтың мүшесі болды. Бейбіт уақытта ол ел бойынша сайлауларда Лейбористік партия кандидаттарының атынан белсенді сөз сөйледі. Кембридж білім беру органы фермалық жерде құрған, нашар тамақтанған балаларға арналған жаңа тәжірибелік ашық ауа мектебінің директоры болып тағайындалды және бұл жұмысты өте маңызды деп тапты. 1929 жылы Ұлттық мұғалімдер одағының ұйымдастырушы хатшысы болып жұмыс істеді, ал 1930 жылы оның президенті болды. 1931 жылы 19 ақпанда өткен қосымша сайлауда Ислингтон-Исттен парламент депутаты болып сайланды. Ол Рамзи Макдональдтың Ұлттық үкіметін қолдамады және Еңбек партиясында қалып, 1931 жылғы қазан айында өткен жалпы сайлауда бірнеше айдан кейін мандатын жоғалтты. 1931 жылдан 1932 жылға дейін Еңбек партиясының Ұлттық атқару комитетінде қызмет етті, ал 1935 жылғы жалпы сайлауда Сандерлендтен сәтсіз сайлауға түсті. Ол бұл уақыт аралығында бұрынғы қатаң бейбітшіліктен белсенді фашизмге қарсы күреске қарай бет бұрды. Оның "Испанияда көргендерім" (Виктор Голанц, Лондон, 1935) атты кітабы өткен жылдың соңында Астуриядағы көтерілістен кейін елге жасаған сапарынан кейін жарық көрді. Маннинг Мадридтегі Ұлгі түрмесіне барып, үш фашисті кабинетке қабылдаған Лерру үкіметінің қарсыластарымен сұхбаттасты. 1936 жылғы Еңбек партиясының конференциясында Эллен Уилкинсон, Стаффорд Криппс, Анеурин Беван және Чарльз Тревелян сияқты бірнеше партия мүшелері Франсиско Франко мен оның фашистік Ұлттық армиясына қарсы күрескен Испания Халық фронтына әскери көмек көрсету қажет екенін айтты. Изабел де Паленсияның құмарлық шақыруына қарамастан, Лейбористік партия консервативті үкіметтің араласпау саясатын қолдады. Маннинг ресми ұстаныммен келіспей, Испаниялық медициналық көмек комитетінің хатшысы болды. 1937 жылдың көктемінде ол 4000-ға жуық баск баласын Ұлыбританияға эвакуациялауға көмектесті, сондай-ақ 200-ге жуық ересектерді SS Habana кемесімен бірге алып кетті. Ол онда Герниканың бомбалауын көрді. 1938 жылы Маннинг Испанияға оралды, онда британдық дәрігерлер мен медбикелер жұмыс істейтін ауруханалар туралы есеп дайындады. Англияға оралғаннан кейін ол баск балаларымен байланысын жалғастырып, олардың қиын жағдайларын жариялады. Ол сондай-ақ жаңа құрылған Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің (NHS) аясында Отбасылық жоспарлау қызметін қолдады. 1950 жылғы жалпы сайлауда жеңілген ол 1951 және 1955 жылдары Еппингтен қайтадан сәтсіз сайлауға түсті. Шындығында, Маннинг тұрған шағын үй Харлоудың кеңеюімен бірге жоғалып кетті.
Manning welcomed news of the October revolution in Russia, and became a member of the 1917 Club. In peacetime, she became an active speaker on behalf of Labour candidates in elections around the country. She was appointed headmistress of a new experimental Open Air School for undernourished children which Cambridge education authority had established on a farm site, and found this work exceptionally rewarding. In 1929, she served as organising secretary of the National Union of Teachers, becoming its president in 1930. In 1931, she was elected as MP for Islington East in a by election on 19 February. She did not support Ramsay MacDonald's National Government and stayed in the Labour Party, losing her seat a few months later at the 1931 general election in October. She served on the National Executive Committee of the Labour Party from 1931 to 1932, and in the 1935 general election unsuccessfully contested Sunderland. She was meanwhile moving away from her previous strict pacifism towards a more active anti fascism. Her book, What I Saw in Spain [Victor Gollancz, London, 1935], followed her visit to the country in the wake of the Asturias uprising late the prior year. Manning visited the Model Prison in Madrid and interviewed opponents of the Lerroux Government that had admitted three fascists to Cabinet, the said spark of the uprising. At the 1936 Labour Party Conference, several party members, including Ellen Wilkinson, Stafford Cripps, Aneurin Bevan and Charles Trevelyan, argued that military help should be given to the Popular Front of Spain, which fought Francisco Franco and his fascist Nationalist Army. Despite a passionate appeal from Isabel de Palencia, the Labour Party supported the Conservative Government's policy of non intervention. Manning disagreed with the official line and became Secretary of the Spanish Medical Aid Committee. In the spring of 1937, she helped to arrange the evacuation of almost 4,000 Basque children to Britain as well as around 200 adults, accompanying the children on the SS Habana. While there she witnessed the bombing of Guernica. In 1938, Manning returned to Spain, where she wrote a report on the hospitals where British doctors and nurses were working. Back in England, she continued to be involved with the Basque children, visiting them and highlighting their plight. She also spoke up for a Family Planning Service as part of the newly created NHS. Defeated in the 1950 general election, she unsuccessfully contested Epping again in 1951 and 1955. Indeed, the cottage in which Manning lived would be swallowed up by the development of Harlow.
Соңғы жылдар
Мэннинг 1966 жылы Британ империясы орденінің Дам-командоры болып тағайындалды. Ол білім беру саласындағы жұмысын жалғастырды (жалпы білім беретін мектептерге қарсы болды) және оның автобиографиясы ("Білім үшін өмір" деген атпен) 1970 жылы жарық көрді. Өмірінің соңғы жылдарын Англиядағы Эльстридегі зейнеткер мұғалімдер үйінде өткізді. Кембридждегі Хомертон колледжінде оның құрметіне зал аталды. 2020 жылы Кембридж қаласындағы Нью-стрит көшесіндегі бұрынғы кедейлер мектебінің орнында Леа Мэннингке арналған ескерткіш тақта орнатылды, ол қазір Англия Раскин университетіне тиесілі және олардың Музыкалық терапия институты ретінде пайдаланылады. Оның Харлоу Нью-Таун жаңа қаласының мүддесі үшін жасаған еңбегі Харлоу қалалық саябағындағы қарттарға арналған күндізгі орталыққа оның есімі беріліп еске алынды.
Manning was appointed a Dame Commander of the Order of the British Empire in 1966. She remained active in educational work (opposing comprehensive schools) and her autobiography (called A Life for Education) was published in 1970. Her last years were spent in the NUT Home for Retired Teachers at Elstree, England. A room is named in her honour at Homerton College, Cambridge. A blue plaque was erected to Leah Manning in 2020 on the site of the former ragged school in New Street, Cambridge which is now owned by Anglia Ruskin University and is used as their Institute of Music Therapy. Her work on behalf of the new community Harlow New Town has been commemorated in the name of a day care centre for elderly people in Harlow Town Park.