Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
оның жүрегі елжіреген немересі, сәулетші және жиһаз дизайнымен айналысқан британдық суретші (1793–1865)
his nephew, the architect and furniture designer
British painter (1793–1865)
Сэр Чарльз Лок Истлейк (17 қараша 1793 – 24 желтоқсан 1865) – 19 ғасырдағы британдық суретші, галерея директоры, коллекционер және жазушы. Ұлттық галереяның сақтаушысы қызметін атқарғаннан кейін, ол галереяның алғашқы директоры болды. 1850 жылдан 1865 жылға дейін Корольдік академияның президенті болып қызмет етті, бұл лауазымда Мартин Арчер Шиді алмастырды.
Sir Charles Lock Eastlake (17 November 1793 – 24 December 1865) was a British painter, gallery director, collector and writer of the 19th century. After a period as keeper, he was the first director of the National Gallery. From 1850 to 1865 he served as President of the Royal Academy, succeeding Martin Archer Shee in the role.
Өмір
Истлейк Девон қаласындағы Плимут қаласында, Адмиралтейство заңгерінің төртінші ұлы болып дүниеге келді. Ол Плимут қаласындағы жергілікті гимназияларда, соның ішінде Плимут гимназиясында және қысқа мерзімге Чартерхауста (сол кезде Лондонда орналасқан) білім алды. Ол суретші болуға ниеттенді, 1809 жылы Бенджамин Хейдонның алғашқы шәкірті болды және Лондондағы Корольдік академия мектебінің студенті атанды, кейін ол көрмелерге қатысты. Дегенмен, оның алғашқы жұмысы 1815 жылы Британ институтында көрсетілді, сол жылы ол Парижге сапар шегіп, Луврдегі (кейіннен Музей Наполеон деп аталған) туындыларды зерттеді. Оның алғашқы айқын жетістігі – 1815 жылғы «Плимут шығанағындағы Беллерофон кемесіндегі Наполеон» (Лондонның Ұлттық теңіз мұражайы) картинасы болды. Сол кездегі көптеген адамдар сияқты, Истлейк те Наполеон тұтқындалған кемеге бару үшін қайық жалдады, Плимут портында. Ол оны қайықтан суреттеді. 1816 жылы ол Римге сапар шегіп, Италияда тұратын британдық элитаның мүшелерін, соның ішінде әріптестері Сэр Томас Лоуренс пен Дж.М.У. Тернерді суреттеді. Ол сондай-ақ Неаполь мен Афинаға да барды. Көбінесе Еуропа материгінде тұрса да, Истлейк Лондонға көрмеге жұмыстарын жіберіп тұрды, 1827 жылы Корольдік академияның мүшесі болып сайланды. Үш жылдан кейін ол Англияға қайтып келді және Жерорта теңізі пейзаждарында тарихи және библиялық суреттер салуын жалғастырды. Шетелде болған кезінде оның 1827 жылғы «Лорд Байронның арманы» картинасы 1829 жылғы Корольдік академияның жазғы көрмесінде көрсетілді. Өнер тарихшысы ретінде Гётенің «Түстер туралы ілім» (1840) еңбегін аударды. Ол Франц Куглердің «Кескіндеме тарихының нұсқаулығы» кітабын кең және құнды түсіндірмелермен редакциялады, ал оның алғашқы ағылшын тіліндегі нұсқасын «Айел» атымен, яғни Маргарет Хаттон ханым аударған. Бұл жарияланымдар мен Истлейктің суретші ретіндегі беделі оны 1841 жылы Көркемөнер комиссиясының хатшысы болуға итерді, бұл комиссия мемлекеттік өнерге демеушілік жасады. Ол Фитцрой скверінде тұрды. Шопенгауэр «Көрініс және түстер туралы» еңбегінің 14-тармағында Истлейктің Гёте аудармасын жоғары бағалады. Ұлттық галереяға сатып алу туралы кеңес бергеннен кейін, 1843 жылы галереяның екінші сақтаушысы болып тағайындалды, бірақ кейін «көптеген сынға ұшыраған, Холбейнге қателікпен жатқызылған портреттің сатып алынуы салдарынан» отставкаға кетті. 1855 жылы ол «көп кеңейтілген өкілеттіктермен» бірінші директор болып қайта келді. 1849 жылы ол өнер тарихшысы және неміс өнер тарихын аударған Элизабет Ригбиге үйленді, осылай өнер тарихын жазудағы күшті серіктестік құрылды. 1845 жылы ол Ұлттық дизайн академиясының құрметті академигі болып сайланды. 1850 жылдан 1865 жылға дейін ол Бирмингем суретшілер қоғамының екінші президенті болды. 1850 жылы Корольдік академияның президенті болып сайланып, рыцарь атағын алды, ол британдық өнер ортасының көрнекті тұлғасына айналды, 1853 жылы Фотографиялық қоғамның бірінші президенті, ал 1855 жылы Ұлттық галереяның бірінші директоры болып тағайындалды. Кембридж университеті 1864 жылы оған құрметті диплом берді.
Eastlake was born in Plymouth, Devon, the fourth son of an Admiralty lawyer. He was educated at local grammar schools in Plymouth, including Plymouth Grammar School, and, briefly, at Charterhouse (then still in London). He was committed to becoming a painter, and in 1809 he became the first pupil of Benjamin Haydon and a student at the Royal Academy schools in London—where he later exhibited. However, his first exhibited work was shown at the British Institution in 1815, a year in which he also visited Paris and studied works in the Louvre (then known as the Musée Napoléon). His first notable success was a painting Napoleon on Board the Bellerophon in Plymouth Sound (1815; National Maritime Museum, London). Like many other people at the time, Eastlake had hired a boat to take him to the ship on which Napoleon was held captive in Plymouth harbour. He sketched him from the boat. In 1816, he travelled to Rome where he painted members of the British elite staying in Italy including fellow artists Sir Thomas Lawrence and J. M. W. Turner. He also travelled to Naples and Athens. Despite being based predominantly in mainland Europe, Eastlake regularly sent works back to London to be exhibited, and in 1827 he was elected a member of the Royal Academy. Three years later, he returned to England permanently where he continued to paint historic and biblical paintings set in Mediterranean landscapes. While he had been abroad his 1827 painting Lord Byron's Dream was exhibited at the 1829 Royal Academy summer exhibition. As an art historian, he translated Goethe's Zur Farbenlehre (Theory of Colours, 1840). He edited with extensive and valuable notes the 'Handbuch der Geschichte der Malerei (Handbook of the History of Painting) by Franz Kugler, which in its first English version was translated by 'A Lady', Mrs. Margaret Hutton. These publications and Eastlake's reputation as an artist led to his nomination in 1841 to become secretary of the Fine Arts Commission, the body in charge of government art patronage. He set up home in Fitzroy Square. In his On Vision and Colours, § 14, Schopenhauer praised Eastlake's translation of Goethe. Having already advised the National Gallery, London on acquisitions, he was appointed the Gallery's second Keeper in 1843, a post he later resigned "in consequence of an unfortunate purchase that roused much animadversion, a portrait erroneously ascribed to Holbein". In 1855 he returned as the first Director, "with more extended powers". In 1849 he married Elizabeth Rigby, an art historian and translator of German art histories, forming a formidable art history writing partnership. In 1845, he was elected into the National Academy of Design as an Honorary Academician. From 1850 to 1865, he was the second president of the Birmingham Society of Artists. Elected President of the Royal Academy and knighted in 1850, he became a notable figure in the British art establishment, being appointed the first President of the Photographic Society in 1853 and, in 1855, the first Director of the National Gallery. Cambridge University awarded him an honorary degree in 1864.
Мұра
Истлейк 1865 жылы Рождество күні Италияның Пиза қаласында қайтыс болды және Лондонның Кенсал Грин зиратында жерленді. Оның өсиеті бойынша галерея оның жеке суреттер жинағын сатып алды. Леди Истлейк күйеуінің өнер тарихы кітаптары жинағын галерея кітапханасына сатты.
Eastlake died in Pisa, Italy, on Christmas Eve 1865, and is buried at Kensal Green Cemetery, London. His will provided for the Gallery to purchase his own collection of paintings. Lady Eastlake sold her husband's art history book collection to the Gallery's library.
Жарияланымдар
Майлы сурет тарихына материалдар (1847). Екінші том 1869 жылы, авторы қайтыс болғаннан кейін жарық көрді. Көркем өнер әдебиетіне үлес (1848).
Materials for a History of Oil Painting (1847). A second volume was published posthumously in 1869. Contributions to the Literature of the Fine Arts (1848).