Р-27 зымырайы: құрылысы, сынақтары және қолданылуы
R-27 Zyb
Р-27 зымырандары: Yankee I теңіз асты кемелерінде қолданылған, АМг6 қоспасынан жасалған, 1 Мт қуатты жарықтқыш қару. Техникалық ерекшеліктері мен құрылысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R-27 зымырандары "Янки-I" суасты қайықтарында, оның ішінде "К-219" қайығында да орналастырылды.
The R 27 missiles were deployed on the Yankee I submarines, including the K 219.
Техникалық мәліметтер
Ракета корпусы қатты өңделген AMg6 (АМг6) алюминий-магний қорытпасынан жасалған, екі сатылы терең өнеркәсіптік гравировка және механикалық фрезерлеу процесінен өткен, пластинаның қалыңдығы бастапқы пластинаның бестен бір бөлігіне және тоғыздан бір бөлігіне дейін азайтылған. Ракетаның сыртқы беті жылу мен ылғалға төзімді асбест негізіндегі қорғаныш жабынымен қапталған. R-27 зымыранын тиісті ұшыру түтігіне орналастыру үшін зымыран қанаттарысыз жасалды, бірақ оның орнына бірнеше қатар резеңке серіппелі амортизаторлар орнатылды, бұл зымыранның қабығы ұшыру түтігінің ішінде сызылып қалмауы үшін. Ракетаның алды жағында 650 кг салмақты, 1 МТ қуаттылығы бар бір ажыратылатын жарылғыш бөлік орналасқан. Жоғары жарылыс күші бар сызықтық пішінді заряд жарылғыш бөлікті зымыраннан ажырату үшін қолданылды. Жарылғыш бөліктің астында зымыраны басқаруға қажетті аспаптар оксидтеуіш резервуарының жоғарғы бөлігінен жасалған жарты шар тәрізді бөлімшеде орналастырылған. Бұл конструкциялық шешім басқару жүйесін зымыраннан оңай алып, техникалық қызмет көрсетуге мүмкіндік берді және қызмет көрсету люгіне қажеттілікті жойды. Зымыраның ішіндегі жанар майдың максималды көлемін қамтамасыз ету үшін жоғарғы оксидтеуіш резервуары мен төменгі отын резервуары әрқайсысының жеке бөлімшелерінің орнына бір ортақ бөлімшемен бөлісті, себебі зымыраны суасты қайығына орналастыру үшін барлық қолда бар көлемді пайдалану қажет болды. Тағы бір жаңалық – зауытта жанар май құю және содан кейін резервуарларды толтыру және босату клапандарын дәнекерлеу арқылы "герметизациялау". Алғашқы суасты сынақтары 1972 жылдың 9 желтоқсанында K-102 суасты қайығында (605 жобасы, өзгертілген 629 жобасы/НАТО Golf класы, ұзындығы 17,1 метрге дейін ұзартылған, бұрынғы B-121) басталды, ол төрт ұшыру түтігін, сондай-ақ Rekord 2 атыс басқару жүйесін, Kasatka B-605 нысананы табу жүйесін және навигация және байланыс жүйелерін жақсартуды қамтиды. Алғашқы сынақтар 1972 жылдың 18 желтоқсанында Rekord 2 атыс басқару жүйесі әлі жеткізілмегендіктен аяқталды. Бірнеше ақауларға байланысты кешігулерден кейін, сынақ атулар ақыры 1973 жылдың 11 қыркүйегі мен 4 желтоқсаны аралығында жүргізілді. Алғашқы сынақтардан кейін K-102 R-27 және R-27K зымыраларын сынауды жалғастырды, содан кейін 1975 жылдың 15 тамызында қызметке қабылданды. Ұшыру күні Пайдалы жүктеме Сипаттамасы 1. 1991 жылғы желтоқсан Спринт модулі Суперөткізгіштік туралы зерттеулер. 9 желтоқсан 1992 жыл Эфир модулі Электрофорез жөніндегі биотехнологиялық зерттеулер. 650 кг салмақты қайта кіру капсуласы толықтай сақталды, бірақ эксперимент сәтті орындалмады. 1 желтоқсан 1993 жыл Эфир модулі Электрофорез жөніндегі биотехнологиялық зерттеулер. 650 кг салмақты қайта кіру капсуласы толықтай сақталды, эксперимент сәтті аяқталды.
The missile's body is an all welded construction made of hard worked AMg6 (АМг6) aluminium magnesium alloy panels, which underwent a two step process of deep industrial etching and mechanical milling, reducing the plate thickness to one fifth and one ninth of the thickness of the original plate. The outer surface of the missile was covered with a protective heat and moisture resistant Asbestos based coating. In order to fit the R 27 into the corresponding launch tube, the missile was built without fins, but instead has several rows of rubber shock absorbers to keep the missile's skin from scratching along the side of the launch tube when fired. The missile's tip featured a single, 650 kg detachable warhead with a yield of 1 MT. A high explosive linear shaped charge was used to separate the warhead from the missile. Directly beneath the warhead, the instrumentation necessary for guidance of the missile was housed inside of a hemispherical compartment formed by the upper bulkhead of the oxidiser tank. This design decision allowed the easy removal of the guidance system from the missile for maintenance and removed the need for a service hatch. To maximize the volume of propellant available inside the missile, the upper oxidiser tank and the lower fuel tank shared one common bulkhead instead of one bulkhead each as it was absolutely necessary to use every bit of volume available to be able to fit the missile into a submarine. Another novelty was factory fueling with the subsequent "ampulization" of the tanks by welding filling and drain valves. Initial submarine testing began on 9 December 1972 on board the K 102, a project 605 class submarine, a modified Project 629/ NATO Golf class lengthened 17.1m (formerly B 121), to accommodate four launch tubes as well as the Rekord 2 fire control system, the Kasatka B 605 Target acquisition system and various improvements to the navigation and communications systems. Initial trials ended on 18 December 1972 because the Rekord 2 fire control system hadn't been delivered yet. After a number of delays caused by several malfunctions, test firings were finally carried out between 11 September and 4 December 1973. Following the initial trials, the K 102 continued making trial launches with both the R 27 and the R 27K, until it was accepted for service on 15 August 1975. Launch Date Payload Description 1. December 1991 Sprint Module Research on superconductivity. 9. Dezember 1992 Efir Module Biotechnological research regarding electrophoresis. The 650 kg re entry capsule was recovered intact, but the experiment had failed to perform. 1. Dezember 1993 Efir Module Biotechnological research regarding electrophoresis. The 650 kg re entry capsule was recovered intact, experiment successful.
Пайдаланылған зымырандар
1992 жылы Макеев зымыран құрылыс бюросы Солтүстік Кореямен R-27 негізіндегі зымыран тасымалдағышын жасау туралы келісімге келді. Осының нәтижесінде, солтүстік кореялық "Хвасонг-10" ("Мусудан") орташа қашықтықтағы баллистикалық зымыраны (МҚБЗ) R-27-ден жасалды, түпнұсқадан басты айырмашылығы – сәл ұзартылған корпусы. Бұл зымыранның прототиптері 2000 жылы аяқталған деген мәлімдеме бар.
In 1992, the Makeyev Rocket Design Bureau signed a contract with North Korea regarding the creation of a R 27 derived launch vehicle. As a result of this, the very similar North Korean Hwasong 10 "Musudan" IRBM was derived from the R 27, the only major change from the original being a slightly extended fuselage. Prototypes of this missile were allegedly completed in 2000.
Операторлар
Кеңес теңіз күштері Р-27 зымырандық кешенін пайдаланған жалғыз ел болды. Иран Р-27 негізінде жасалған, көп өзгерістер енгізілген "Хоррамшаһр" зымырандық кешенін қолданады. Солтүстік Корея "Хвасон-10" зымырандық кешенін пайдалануы мүмкін, ол Р-27-нің өңделген түрі. Кейбір дереккөздерге сәйкес, Солтүстік Корея оның күрделілігіне байланысты бұл жобаны әзірлеуден тоқтатқан болуы мүмкін.
The Soviet Navy was the only operator of the R 27. Iran Operates the Khorramshahr, a heavily modified design based on the R 27. North Korea possibly operates the Hwasong 10, a modified variant of the R 27, some sources suggest North Korea might have abandoned development of the design due to its complexity.