Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорнкасл каналы – Англияның Линкольншир графтығындағы Уитэм өзенінен Хорнкасл қаласына дейін 18 шақырым (11 миль) созылған, негізінен Бэйн өзенінің бағытын ұстанған он екі шлюзді кең канал. Канал 1802 жылы салынды, ал 1889 жылы кеме жүру үшін тоқтатылды.
The Horncastle Canal was a broad canal which ran 11 mile (18 km) from the River Witham to Horncastle in Lincolnshire, England, through twelve locks largely following the course of the River Bain. The canal opened in 1802, and was abandoned for navigation in 1889.
Тарих
1790 жылдары Хорнкасл сарайын жергілікті және ұлттық беделге ие, ауыл шаруашылығы мен саудаға қызығушылық танытқан сэр Джозеф Бэнкс жалға алды. Ол Хорнкасл үшін қоршау актісін және Уайлдмор Фенді кептіруді көздейтін жоспарлар жасады, сондай-ақ Хорнкаслдан Тэттешолл маңындағы Уитэм өзеніне дейін Бэйн өзенін каналға айналдыру жоспарларына ықпал етті. Tattershall-ға 1786 жылы Tattershall-дық саудагер Джон Гибсон және Bawtry-дық Джон Дайсон салған Уитэм өзенінен басталатын қысқа канал қызмет көрсетті. Каналдың ұзындығы шамамен 2 шақырым болатын, өзенге қосылған жерге жақын кіреберіс шлюзі болды. Сэр Джозеф Бэнкс жергілікті саудагерлердің және өзенмен шектесетін жерлердің иелерінің қолдауын жинап, басқару комитетін құрды. Ол Сэр Джозефтің адвокатына ұсынылып отырған каналға арналған парламенттік заң жобасын дайындауды тапсырды. Бұл 1792 жылдың наурызына дейін дайын болды және 4 сәуірде өткен қоғамдық отырыста қарастырылды. Отырыс заң жобасын мақұлдады, ол Парламент актісіне айналды – 1792 жылғы Тэттершалл каналы актісі (32 Geo. 3. c. 107) 1792 жылдың 11 маусымында қабылданды. Заң жобасын жергілікті қолдаушылармен қатар Бостон және Линкольн корпорациялары да қолдады, себебі ол Уитэм өзенінен Брейфорд тоғанына келіп-кетуге кедергі келтіретін ортағасырлық Линкольн биік көпірі астындағы арнаны тереңдетуді көздеді. Акт сонымен қатар лорд Фортескүге тиесілі жерге рұқсатсыз салынған Гибсон каналының мәртебесін реттеді және жаңа компания оны иеленген кезде оған өтемақы төленетініне кепілдік берді.
By the 1790s, the Manor of Horncastle was leased by Sir Joseph Banks, a man of both local and national standing, with a keen interest in agriculture and trade. He had plans which included an Enclosure Act for Horncastle and drainage of the Wildmore Fen, and was also influential in plans for the canalisation of the River Bain from Horncastle to the River Witham near Tatteshall. Tattershall was already served by a short canal from the River Witham, which had been constructed in 1786 by John Gibson, a merchant from Tattershall, and John Dyson, who was from Bawtry. The canal was about 1 mile (2 km) long, and had an entrance lock near to where it joined the river. Sir Joseph Banks canvassed the support of local merchants and the owners of the estates that bordered the river, and formed a steering committee, which instructed Sir Joseph's solicitor to draft a parliamentary bill for the proposed canal. This was ready by March 1792, and was considered by a public meeting held on 4 April. That meeting approved the bill, which became an act of Parliament, the Tattershall Canal Act 1792 (32 Geo. 3. c. 107) on 11 June 1792. In addition to local supporters, the bill was also supported by the corporations of Boston and Lincoln, as it included a clause that would enable the channel beneath Lincoln High Bridge, a medieval structure which prevented navigation from the River Witham to the Brayford Pool, to be made deeper. The act also regularised the position of the Gibson Cut, which had been built without an act of Parliament on land owned by Lord Fortescue, and ensured that he would be compensated when the cut was taken over by the new company.
Құрылыс
Компанияға акциялар шығару арқылы 15 000 фунт стерлинг жинауға рұқсат берілді, ал қажет болған жағдайда тағы 10 000 фунт стерлинг жинауға рұқсат берілді. Гибсонның кесуі 840 фунт стерлингке сатып алынды, бірақ оны Таттершаллдың негізгі желісіне қосу үшін терминалдық қойманың бір бөлігін бұзу қажет болды, өйткені ол ұзарту желісіне кедергі келтірді. Сэр Джозеф Джессоптың жұмысты қадағалауын күтті, бірақ ол тым бос емес еді және инженер ретінде Чеширден Уильям Коулиді ұсынды. 1793 жылдың сәуір айында Коули жұмысқа орналасты, ал жұмыс дереу басталды, бірақ жұмыс сапасы нашар болды. Таттершаллдағы шлюз алғаш рет сумен толтырылған кезде құлдырап, Коули қазан айында жұмыстан шығарылды, содан кейін басқа инженерлер қатары болды, олардың ешқайсысы ұзаққа созылмады. Тэттершалл мен Тэмбидегі шлюздерді және Конингсбидегі Бътс-роудтағы көпірді салғандарға қысым жасалды, олар каналдың басқа бөліктері үшін келісімшарттарды жоғалтудың орнына оларды қайта құруға келісті. Канал Уитем өзенінен солтүстікке қарай ашылды, өйткені әр бөлім қолжетімді болды. 1795 жылы 250 фунт стерлинг жол ақысы алынды, бірақ компания қаржылық қиындықтарға тап болды. Далдербиде кемежай салу және каналды сонда аяқтау туралы шешім қабылданды. 1797 жылдың басында бастапқы капиталдың барлығы, сонымен бірге жол ақысына 10 000 фунт стерлинг ипотека шығып, оны жалғастыруға жақын арада мүмкіндік болмады. Инженер Джон Реннимен кеңесу жүргізілді, ол Дальдербиден Хорнкаслға дейінгі жаңа кесу Бэйн өзенінің қисық бағыты бойынша жүруге тырысудан гөрі жақсы болатынын ұсынды. Осыған сәйкес, 9 шілдеде 1800 жылы парламент жаңа актіні қабылдады, ол қосымша 20 000 фунт стерлинг жинауға рұқсат берді, бірақ бұл жобаға өте аз ақша тартылды, ал компания ақырында Лорд Фортескью мен сэр Джозефтен 20 600 фунт стерлинг қарыз алды, ол каналдың төлемдеріне кепілдік берілген. Ренни жұмысты бақылаудан бас тартты, сондықтан білікті инженер болмағанына қарамастан, Уильям Уокер тағайындалды. Канал 1802 жылы толық ашылды.
The company was authorised to raise £15,000 by the issuing of shares, and another £10,000 if required. Gibson's Cut was bought for £840, but in order to entend it to join the main line at Tattershall, part of the terminal warehouse had to be demolished, as it obstructed the line of the extension. Sir Joseph expected Jessop to oversee the work, but he was too busy and suggested William Cawley from Cheshire as engineer. Cawley was engaged in April 1793, and work started immediately, but workmanship was poor. The lock at Tattershall collapsed when first filled with water, and Cawley was dismissed in October, to be followed by a series of other engineers, none of whom lasted for very long. Pressure was put on the builders of the locks at Tattershall and Tumby and the bridge at Butts Road in Coningsby, and they agreed to rebuild them, rather than lose contracts for other parts of the canal. The canal was opened from the River Witham northwards, as each section became available. Tolls of £250 were collected in 1795, but the company was experiencing financial difficulties. The decision was taken to build a wharf at Dalderby, and to terminate the canal there. All of the original capital, together with the £10,000 mortgage on tolls had been spent by early 1797, and there was no immediate prospect of continuing. The engineer John Rennie was consulted, and he suggested that a new cut from Dalderby to Horncastle would be better than trying to follow the winding course of the River Bain. Accordingly, a new act of parliament was obtained on 9 July 1800, authorising the raising of a further £20,000, but very little money was attracted to the scheme, and the company eventually borrowed £20,600 from Lord Fortescue and Sir Joseph, mortgaged against the tolls of the canal. Rennie declined to oversee the work, and so William Walker was appointed, although he was not a qualified engineer. The canal was finally opened throughout in 1802,
Каналдағы су деңгейі Бэйн өзені Уэринг өзеніне қосылған жердің маңында орналасқан шлюз немесе тұрақ арқылы бақыланды. Жаңа кесу, Оңтүстік Ингс дренажы деп аталады, ол Торнтон маңындағы Бэйн өзенінің ескі ағысына қосылу үшін шлюздің астынан ағып, 1805 жылы Хорнкасл қоршау сыйлығының шарттары бойынша жасалды. Құрғақшылық немесе су тасқыны кезінде құлыпты реттеу өте маңызды болғандықтан, құлыптың жанында Staunchkeeper-ді орналастыру үшін коттедж тұрғызылды. Жол ақысы жиналды, бірақ алғашқы он жыл бойы 1800 жылы алынған ипотеканы төлеу үшін пайдаланылды, ал 1813 жылы ғана алғашқы дивиденд төленді. Бұдан кейін жыл сайын пайданың өсуіне байланысты дивидендтер төленді. 1850-ші жылдардың басында каналдан Хорнкаслға 9710 тонна көмір, ал басқа бағытта 5420 тонна тауар, соның ішінде жүгері мен жүн тасымалданды.
Water levels in the canal were controlled by a sluice or staunch near the point at which the River Bain joined the River Waring. A new cut, called the South Ings Drain, which ran from below the sluice to join the old course of the River Bain near Thornton, was made under the terms of the Horncastle Enclosure Award in 1805. A cottage was erected next to the sluice to house the Staunchkeeper, as adjustment of the sluice was vital in times of drought or flood. Tolls were collected, but for the first ten years were used to pay back the mortgage taken out in 1800, and it was not until 1813 that the first dividend was paid. Dividends were then paid every year as profits gradually increased. In the early 1850s, the canal carried around 9,710 tons of coal to Horncastle, and around 5,420 tons of goods, including corn and wool, in the other direction.
Құлдырау
1848 жылы Ұлы Солтүстік темір жолы Линкольннен Бостонға дейінгі желісін ашты және 1851 жылы Догдайкте көмір кемежайы салды. Бұл канал арқылы тасымалданатын жүк көлемін арттырды, бірақ 1854 жылы Киркстедтен Хорнкаслға, Вудхолл Спа арқылы каналға тікелей бәсекелес жаңа тармақ темір жолы ашылды. Осыдан кейін каналдың маңызы тез төмендеді, соңғы дивиденд 1873 жылы төленді. Осы тенденцияға қарсы, 1876 жылы "Тумби" деп аталатын қысқа канал (Тумби кесімі) салынды. 1888 жылы Сауда кеңесі компанияның жағдайы туралы сауал қойды, ал Линдси округі кеңесі оны жабу керек деп ұсынды. Компания хатшысы, компанияның шеберханасы ретінде пайдаланылған Киркби су тегершігін сатып, қарыздарды өтеу үшін қаражат жинады және басқармаға каналдың тиімді түрде тоқтатылғанын хабарлады. Канал 1889 жылдың 23 қыркүйегінде ресми түрде жабылды, бірақ құм мен қиыршық тас тағы он жыл бойы Бэйндегі Киркбиден тасымалдана берді, ал каналдың төменгі бөлігі 1910 жылға дейін қолданыста болды, Гоулден алынған көмір Лейторп пен Ұлының (Laythorpe and Son) Конигсби кемежайына жеткізілді.
In 1848, the Great Northern Railway opened a line from Lincoln to Boston, and built a coal wharf at Dogdyke in 1851. This resulted in increased traffic on the canal, but a branch line from Kirkstead to Horncastle via Woodhall Spa was opened in 1854, in direct competition to the canal, after which decline was rapid, with the last dividend being paid in 1873. Against this trend a short cut known as the Tumby Cut was built in 1876. In 1888, the Board of Trade enquired about the status of the company, and Lindsey County Council suggested that it should be abandoned. The secretary sold Kirkby Watermill, which had been used as the company workshops, to raise some capital with which to clear debts, and notified the Board that the canal was effectively defunct. It was officially abandoned on 23 September 1889, but sand and gravel continued to be transported from Kirkby on Bain for another ten years, while the lower reaches of the canal remained in use until 1910 with boats taking coal from Goole to the Coningsby wharf of Laythorpe and Son, Coal Merchants.
Қалпына келтіру
Каналды қайта жаңарту жөнінде бірнеше ұсыныс түсті. Алғашқысы 1975 жылы Ішкі су жолдары қауымдастығының Линкольншир бөлімшесі тарапынан жасалды, олар бұл жобаның тиімді болуы үшін Уитэм өзеніндегі демалыс кемелерінің көлемі артуы керек екенін атап өтті. 1986 жылы олар Гибсонның кесігіне баса назар аударған, сонымен қатар толыққанды қайта жаңартуды жалпы тұрғысынан қарастырған егжей-тегжейлі баяндама дайындады. 1989 жылдан бастап Horncastle және Tattershall Conningsby Canal Heritage тобы (HATCH) каналды қайта жаңарту жоспарларымен айналыса бастады, олар 2003 жылдың 18 қарашасында өткен қоғамдық жиналыста ұсынылды. Жиналыста лайықты техникалық-экономикалық негіздеме жасау үшін қаржы жинау қажеттігі туралы келісімге келді. Қазіргі таңда каналды қайта жаңарту жоспарлары Линкольншир округі кеңесімен қолдалады.
There have been several suggestions that the canal should be restored. The first was made in 1975 by the Lincolnshire Branch of the Inland Waterways Association, who recognised that the volume of pleasure traffic on the River Witham would need to increase before the scheme would be viable. In 1986, they prepared a more serious report, which concentrated on Gibson's Cut, but also looked at complete restoration in more general terms. From 1989, the Horncastle and Tattershall Conningsby Canal Heritage group (HATCH) began working on plans for restoration, which were presented at a public meeting held on 18 November 2003. The meeting agreed that funds should be raised to finance a proper feasibility study. Restoration plans are now supported by Lincolnshire County Council.