Кіріспе
«Nur für Deutsche» (ағылшын тілінде: «Тек немістер үшін») – бұл неміс этноцентрлік ұраны, ол белгілі бір мекемелердің, көлік құралдарының және басқа да жайлардың, мысалы, саябақтағы орындықтардың, барлар мен мейрамханалардың тек немістерге арналғанын көрсетеді. Бұл ұран Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия басып алған көптеген елдерде, әсіресе 1939 жылдан 1945 жылы Германия жеңілгенге дейін Польшада кеңінен қолданылды. Саябақтардың, кафелердің, кинотеатрлардың, театрлардың және басқа да нысандардың кіреберістеріне осы ұран жазылған тақтайшалар ілінді. Олар көбінесе жергілікті тұрғындарға немістердің жоғарылығын көрсету үшін қолданылған ең жақсы құралдар болды.
The slogan Nur für Deutsche (English: "Only for Germans") was a German ethnocentric slogan indicating that certain establishments, transportation and other facilities such as park benches, bars and restaurants were reserved exclusively for Germans. It was used during World War II in many German occupied countries, especially Poland from 1939 until the defeat of Germany in 1945. Signs bearing the slogan were posted at entrances to parks, cafes, cinemas, theaters and other facilities. They were normally the best such facilities to show the indigenous population the alleged "superiority" of the Germans.
Тарих
Польшада 1940 жылы нәсілдік бөлінуге жақын келді. Көше трамвайлары мен пойыздарда әдетте бірінші вагон неміс әкімшілік және әскери қызметкерлері, нацистік партия мүшелері мен неміс азаматтары үшін резервтелген. Басқа ұлт өкілдері қалған вагондарды пайдалануға рұқсат етілді. Яһудилерге мұндай мүмкіндік берілмеді. Бұл сегрегация басқа басып алынған елдерде де қайталанды, мысалы, КСРО-ның кейбір аймақтарында. Бұл жергілікті халықты қорқытудың тағы бір тәсілі болды, сонымен қатар заңдық шектеулер, коменданттық сағат және тең емес айырбас бағамдары да қолданылды. Яһудилер барлық басып алынған елдерде, сондай-ақ Германияның өзінде де кемсітілді, ал кейбір қалалар өздерінің "judenfrei" статусымен мақтанды. Яһудилерге қойылған шектеулер ең қатал болды, оларға автокөлік, велосипед, радио иеленуге тыйым салынды және тек белгілі бір уақытта ғана дүкенге баруға рұқсат етілді. Оларға парктегі орындықтарды пайдалануға, содан кейін жалпы қоғамдық саябақтарға мүлдем тыйым салынды, "Juden verboten" деген ескертулер Германияда кеңінен таралды. Мұндай шектеулер Германияда 1933 жылдан бастап біртіндеп енгізілді, бірақ ел басып алынғаннан кейін әлдеқайда жылдамдатылды. Осылайша, Австрия яһудилері 1938 жылы Аншлюстен кейін тез арада шектеулерге ұшырады, сондай-ақ Польша 1939 жылдан бастап әскери жаулап алынғаннан кейін. Немістердің көзқарасы "жоғары нәсіл" деп саналатын өз нәсілдік философиясына негізделген, ал барлық басқа "нәсілдер" одан төмен деп есептелді, сондықтан оларды пайдалануға және құлдыққа салуға болады. Ұқсас белгілер Оңтүстік Африкада апартеид кезінде және АҚШ-та Джим Кроу заңдарының кезінде қолданылды, мысалы, автобуспен саяхатта нәсілдік бөліну болды. Дискриминациялық белгілер Ұлыбританияда да бейресми түрде қолданылды, әсіресе ирландтар мен қара нәсілділерді қабылдамайтын пансиондардағы белгілерде. Мұндай белгілер қазір заңсыз.
Реакция
Польшалық партизандық тілінде уытты немесе ішуге жарамсыз айқын шарапты әзілдеп "nur für Deutsche" деп атаған. Партизандар сондай-ақ зират қоршауларына немесе көше шамдарына "nur für Deutsche" деген жазуды бояуды ұнатқан (аспанға тігіп қоюға байланысты).