Кіріспе
Айн Рэнд философиясының жақтастары – Объективизмді зерттеуге және дамытуға ұмтылған адамдардың қозғалысы. Объективистік қозғалыс – романист-философ Айн Рэнд ұсынған Объективизмді зерттеуге және дамытуға ұмтылған адамдардың қозғалысы. Бұл қозғалыс 1950-ші жылдары бейресми түрде басталды және Рэндтің «Фонтанхед» романына өзара қызығушылық танытқан студенттерден құралды. Топ ирониялық түрде «Коллектив» деп аталды, өйткені олардың нақты мақсаты жеке тұлғаны қолдау болды, және құрамында Леонард Пейкофф, Натаниел Бранден, Барбара Бранден, Алан Гринспен және Аллан Блюментал болды. «Фонтанхед» романынан үлкен шабыт алған жас канадалық студент Натаниел Бранден Рэндке жақын серікке айналды және оны философиясын ресми қозғалысқа кеңейтуге ынталандырды. Рэндтің үйіндегі бұл бейресми бастамадан бастап, қозғалыс ой-таныс орталықтарына, академиялық ұйымдарға және мерзімді басылымдар жинағына дейін кеңейді. Рэнд Объективизмді «батыл тұлға ретіндегі адам, өзінің бақыты – өмірінің моральдық мақсаты, өнімді жетістіктері – ең асыл қызметі, ал ақыл – оның жалғыз абсолюті» деп сипаттады. Объективизмнің негізгі қағидалары: шындық санадан тәуелсіз өмір сүреді; тікелей реализм, яғни адамдар сезімдік қабылдау арқылы шындықпен тікелей және қатесіз танымдық байланысқа түседі; түсінік қалыптастыру процесі мен индуктивті логиканы қолдану арқылы қабылдау негізінде объективті түсінік біліміне қол жеткізуге болады; рационалды эгоизм, яғни адамның өмірінің моральдық мақсаты – өнімді еңбек арқылы өз бақытына қол жеткізу; осы моральға сәйкес келетін жалғыз әлеуметтік жүйе – жеке құқыққа толық құрмет көрсетілетін еркін нарық капитализмі; және өнер – «суретшінің метафизикалық құндылық үкімдеріне сәйкес шындықты таңдаулы түрде қайта жарату».
adherents to the philosophy of Ayn Rand
The Objectivist movement is a movement of individuals who seek to study and advance Objectivism, the philosophy expounded by novelist philosopher Ayn Rand. The movement began informally in the 1950s and consisted of students who were brought together by their mutual interest in Rand's novel, The Fountainhead. The group, ironically named "The Collective" due to their actual advocacy of individualism, in part consisted of Leonard Peikoff, Nathaniel Branden, Barbara Branden, Alan Greenspan, and Allan Blumenthal. Nathaniel Branden, a young Canadian student who had been greatly inspired by The Fountainhead, became a close confidant and encouraged Rand to expand her philosophy into a formal movement. From this informal beginning in Rand's living room, the movement expanded into a collection of think tanks, academic organizations, and periodicals. Rand described Objectivism as "the concept of man as a heroic being, with his own happiness as the moral purpose of his life, with productive achievement as his noblest activity, and reason as his only absolute". Objectivism's main tenets are: that reality exists independently of consciousness; direct realism, that human beings have direct and inerrant cognitive contact with reality through sense perception; that one can attain objective conceptual knowledge based on perception by using the process of concept formation and inductive logic; rational egoism, that the moral purpose of one's life is the achievement of one's own happiness through productive work; that the only social system consistent with this morality is one that displays full respect for individual rights embodied in laissez faire capitalism; and that art is "a selective re creation of reality according to an artist's metaphysical value judgments."
Ұжымдық
"Коллектив" – 1950-1960 жылдары Рэндтің жақын достары, шәкірттері және Рэнд пен Объективизмнің жақтастары тобының жеке, әзіл-қалжыңды атауы. Топтың негізін қалаушы мүшелері – Натаниел Бранден, Барбара Бранден, Леонард Пейкофф, Алан Гринспен, Джоан Кеннеди Тейлор, Аллан Блюментал, Гарри Калберман, Элейн Калберман, Джоан Митчелл және Мэри Энн Сюрес (бұрынғы Рукавина). Бұл топ Рэндтің идеяларын құрметтеушілердің өсіп келе жатқан қозғалысының ядросына айналды, ал атауын Рэнд Объективизмнің жекелеген адамға берілгендігіне және коллективизмнің барлық түрлеріне қарсы тұруына байланысты әзіл ретінде таңдады. "Коллектив" бастапқыда достардың бейресми жиыны ретінде құрылды (олардың көпшілігі туыс болған), олар Нью-Йорктегі 36-шы көшенің шығыс жағындағы Рэндтің пәтерінде демалыс күндері философияны талқылау үшін жиналатын. Барбара Бранден топтың "ортақ идеяларға деген қызығушылықтан" жиналғанын айтты. Гринспен Рэндке "математиканың маңыздылығы мен зихи қатаңдығына" деген ортақ сенімнің себеп болғанын еске алды. Топ аптасына кем дегенде бір рет Рэндтің пәтерінде кездесіп, көбінесе таңға дейін пікірталас жүргізер еді. Гринспен осы пікірталастар туралы: "Айн Рэндпен сөйлесу – шахмат ойынын бастағандай болды, өзімді жақсы ойыншы деп ойладым, бірақ кенеттен менің позициям қоршалып, жеңіліске ұшырадым" деді. Соңында Рэнд оларға "Атлас құлатылды" (1957) романының қолжазбасын аяқтаған сайын оқуға рұқсат берді. "Коллектив" үлкен, формалды рөл атқара бастады, Рэндтің философиясын Натаниел Бранден институты (NBI) арқылы насихаттады. Кейбір "Коллектив" мүшелері АҚШ қалаларында NBI-де лекция оқыды және "The Objectivist Newsletter" (1962–1965) және "The Objectivist" (1966–1971) басылымдары үшін мақалалар жазды.
Натаниел Бранден институты
Объективизмнің алғашқы ресми таныстырылуы Рэндтің соңғы романы "Атлас күресін" жариялағаннан кейін көп ұзамай Натаниел Бранденнің лекцияларымен (NBL) басталды. Натаниел Бранден – "Коллективтің" алғашқы мүшесі, кейін Рэндтің "интеллектуалды мұрагері" атанды. Уақыт өте келе Бранден мен Рэндтің арасында романтикалық қарым-қатынас туды. "Атлас күресі" жарық көргеннен кейін Рэндке оның философиясы туралы толыққанды ақпарат беру жөнінде көптеген сұраныс түсті. Өзі ұйымдасқан қозғалыстың жетекшісі немесе мұғалімі болғысы келмегендіктен, ол Бранденге өз атынан дәріс оқуға рұқсат берді. 1960 жылдары Объективизм қозғалысы қарқынды дамыды. Рэнд елдің әртүрлі университеттерінде жиі дәріс берді. Рэнд Колумбия университетінің WKCR FM радиостанциясында Объективизм тақырыбында радиобағдарлама жүргізді. Натаниел Бранден институты (NBI) елдің қалаларында Объективизм, философия тарихы, өнер және психология бойынша дәрістер ұйымдастырды. Рэндтің философиясын зерттеуге арналған студенттік клубтар ел бойынша құрылды, бірақ олар NBI-ден тәуелсіз жұмыс істеді. Рэнд радио мен теледидарда жиі пайда болды, сондай-ақ Ford Hall Forum-да жыл сайын дәріс оқыды. NBI өзінің ең жоғары танымалдылығының шағында 80-нен астам қалада жазбаларды таратты. 1967 жылы NBI Empire State Building-те бір қабатты жалға алды (ал "The Objectivist" қосалқы жалға алушы ретінде тіркелді). 1968 жылы Рэнд Натаниел мен Барбара Брандендермен қарым-қатынасын тоқтатты. Ол Натаниел Бранденді "Объективизм қағидаларынан біртіндеп алшақтау" айып тақты. 1968 жылы "Объективист" журналының тізіміне жіберілген жауапта Брандендер Рэнд тағылған көптеген айыптамаларын жоққа шығарды. Олардың келіспеушіліктері салдарынан "тармаққа бөліну" орын алды, өйткені Объективизм қозғалысының бір бөлігі Брандендерді, ал екінші бөлігі Рэндтің оларды жоққа шығаруын қолдады. NBI жабылып, кеңселері босатылды, Барбара Бранден бұл оқиғаны "тотальдік гистерия" деп сипаттады, өйткені бұрынғы студенттері бұл туралы білген кезде. Брандендер біраз уақыт бойы NBI-дің жазбаларын жаңа компания арқылы сатуды жалғастырды, бірақ Рэнд туралы жарияланған өмірбаяндық кітаптарына дейін Объективизм қозғалысына қатысымдары азайып кетті. "Объективист" журналы Рэндтің редакторлығымен және Леонард Пейкоффтың көмекші редактор ретіндегі қатысуымен жариялануын жалғастырды. Пейкофф сонымен қатар Натаниел Бранденнің Объективизм бойынша негізгі лекторы рөлін өз мойнына алды. Кейін Пейкофф Брандендердің қуылғанын "Объективизм қозғалысын мазалаған көптеген тартыстардың" біріншісі деп сипаттады.
1970 жылдар
1970 жылдары Рэнд қоғамдық сөздерін азайтты. Оның орнына ол ғылыми емес әдебиет жазуға және студенттері мен әріптестеріне көмектесуге күш салды, мысалы, 1969 жылдан 1971 жылға дейін философия, математика және физика салаларындағы шамамен он студент және маман үшін эпистемология бойынша жеке семинарлар сериясын өткізді. 1971 жылы "Объективист" журналы "Айн Рэнд хаты" журналымен алмастырылды. "Объективист" көптеген авторлардың мақалаларын жарияласа, ал "Айн Рэнд хаты", Рэндтің жеке хабарламасы ретінде сатылды және тек оның (кейде Леонард Пейкоффтің) еңбектерін жариялады. Рэнд Пейкоффпен тығыз байланыста жұмыс істеді, оның "Қауіпті параллельдер" кітабын редакциялауға көмектесті және оған кіріспе жазды. 1979 жылдың ортасында Питер Шварц Рэнд аудиториясына ұсынған "Интеллектуалдық белсенді" басылымын редакциялап, жариялай бастады. Рэндтің серіктестерінің бірі, философ Гарри Бинсвангер, "Айн Рэнд лексиконы: Объективизм А-дан Z-ға дейін" (1986) атты Объективизмнің шағын энциклопедиясы туралы идеясын Рэндке ұсынды, ол ұсынылған материалдардың үлгісін көргеннен кейін жобаны мақұлдады. Рэнд оған мақалаларды іріктеу критерийлері бойынша кеңес берді, бірақ жұмыс аяқталмас бұрын қайтыс болды. "Объективист күнтізбесі" жабықтан кейін, ол Объективизм қозғалысындағы жақын болашақта өтетін шаралар туралы қысқаша ақпарат жариялаған журнал, Бинсвангер Рэндтің қолдауымен және "Философиялық кеңесші" ретінде қызмет еткен "Объективист форумы" журналын екі айда бір рет шығара бастады.
1980 жылдар
1982 жылы 6 наурызда Рэнд қайтыс болғаннан кейін Пейкофф оның мүлкін, соның ішінде кітаптары мен жазбаларының авторлық құқықтарын (қоғамдық домендегі "Anthem"-нен басқа) мұраға алды. Рэнд қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Пейкоффтың "Қауіпті параллельдер" атты тұңғыш кітабы жарық көрді. 1983 жылы Пейкофф "Объективизмді түсіну" тақырыбында лекциялар сериясын оқыды, мақсаты – Объективизмді зерттеу әдістемесін жақсарту, ол "Рационалисттік" және "Эмпиристік" ойлау әдістері деп сипаттаған кемшіліктерді түзету үшін. 1985 жылы Леонард Пейкофф пен Эд Снайдер 1968 жылы NBI жабылғаннан бері Объективизмді зерттеуге және насихаттауға арналған алғашқы ұйым – Айн Рэнд институтын (ARI) құрды. Институт Рэндтің романдары бойынша эссе жарыстарды ұйымдастырумен және әлемдік оқиғаларды объективистік тұрғыдан талдау мақалаларын таратумен жұмысын бастады. 1987 жылы институт болашақ объективист ғалымдарын оқытуға кірісті.
Пейкофф Келлидің бөлінісі
1989 жылы Объективистік қозғалыста тағы бір маңызды жарылыс болды. Питер Шварц сол кезде ARI-мен байланысты философ және лекторы болған Дэвид Келлиді, либертариандық кітап сатушы Laissez Faire Books (LFB) ұйымының қолдауымен сөз сөйлегені үшін сынады. Шварц мұның Объективизмнің моральдық санкция принципін бұзу екенін айтты. Яғни, Келли ұйым демеленген шараға қатысып, оған моральдық бедел берген. LFB өз кезегінде, Шварцтың Рэнд пен Объективизмге қарсы жауыртпаш және қаралағыш деп санайтын «Айн Рэндке деген құштарлық» (1986) сияқты кітаптарды насихаттағаны үшін моральдық тұрғыдан кінәлі деп танылды, сонымен қатар Рэндтің «әрекетсіздік» және субъективизм деп айыптаған анархизмді насихаттаған әдебиеттердің әлемдік орталығы болды. (Шварц бұл туралы еске алмаса да, Леонард Пейкофф 1982 жылы LFB ұйымдасқан үш шарада өзінің «The Ominous Parallels» кітабына қол қойған. Пейкоффтың сөзіне қарағанда, ол кейіннен LFB анархистік әдебиет ұсынатынын білгеннен кейін олармен қарым-қатынасын тоқтатқан.) Келли «Санкция мәселесі» атты мақаласында Шварцтың санкция принципін және жалпы моральдық принциптерді түсінуімен келіспейтінін жауап ретінде айтты. Содан кейін «Интеллектуалдық белсенді» журналында жарияланған эссесінде Пейкофф Шварцтың пікірін қолдап, Келлидің аргументтері Объективизмнің негізгі принциптеріне қайшы келеді деп мәлімдеді. Пейкофф Марксизм сияқты көптеген объективті емес ой жүйелері «іштей жалған идеяларға» негізделгенін және олардың қолдауына ешқашан рұқсат берілмеуі керек екенін айтты. Ол NBI-дың құлауын және одан кейінгі бөліністерді «махаббат қатынастарына, саяси стратегияға, жақтау әдістеріне немесе кез келген адамның жеке басына қатысты айырмашылықтарға» емес, «негізгі және философиялық» себепке байланысты деп санайды: «Егер сіз «объективтілік» ұғымын барлық қырларымен түсініп, қабылдасаңыз, онда сіз Объективизмді қабылдайсыз, онымен өмір сүресіз және оны анықтағаны үшін Айн Рэндке құрмет көрсетесіз. Егер сіз бұл ұғымды толыққанды түсініп, қабылдамасаңыз, сіздің сәтсіздігіңіз қасақана болса да болмаса да, сіз Айн Рэндтің орбитасынан алыстап кетесіз, оның көзқарасын қайта жазасыз немесе оның жауына айналасыз». Оның ұстанымын сынағандар қозғалыстан шығуы керек еді: «Егер сіз Брэнденнің немесе Келлидің көзқарасымен келісесіз немесе оған ұқсас нәрсемен келісесіз, біздің қозғалысымыздан шығыңыз: Айн Рэндті тастаңыз, Объективизмді жалғыз қалдырыңыз. Біз сізді қаламаймыз және Айн Рэнд те сізді қаламайтын еді [ ]». Ол өзіне көрсетілген жаттыққа жауап ретінде Эд Снайдердің, Айн Рэнд институтының негізін қалаушылардың бірінің көмегімен Объективистік зерттеулер институтын (IOS) құрды, кейін Объективистік орталық (TOC) және одан кейін Атлас қоғамы (TAS) деп аталды. Келлиге Объективист ғалымдары Джордж Уолш және Джим Леннокс, сондай-ақ бұрынғы Коллектив мүшелері Джоан және Аллан Блюментал қосылды.
1990 жылдар
Келлидің Объективистік зерттеулер институты (IOS) 1990 жылы Объективизм туралы материалдар жариялай бастады және Рэндтің ғалымдары үшін конференциялар ұйымдастырды. IOS Крис Мэтью Скьябарраның «Айн Рэнд: Ресейлік радикал» кітабына арналған симпозиум өткізді. IOS Натаниел мен Барбара Брэнденді институттың шараларына қатысуға шақырды, осылайша оларды Объективистік қозғалысқа қайтаруға мүмкіндік берді, және олар 2014 және 2013 жылдары қайтыс болғанға дейін ұйымның іс-шараларында қатысып тұрды. 1999 жылы IOS өзін «Объективистік орталық» деп атады. 1991 жылы Пейкоффтың «Объективизм: Айн Рэнд философиясы» кітабы жарық көрді. Бұл Рэндтің философиясының баспа бетінде толыққанды тұңғыш рет баяндалғаны болды. 1994 жылы Айн Рэнд институты білім беру бағдарламаларын Пейкофф, Бинсвангер және Шварц басқарған сыныптар өткізілетін Объективистік дипломдық орталыққа (ОГЦ) кеңейтті. 1996 жылы АРИ зиялылары Гарвардта Объективизм тақырыбында лекциялар сериясын өткізді. 1997 жылы президент Клинтонның еріктілік бағдарламасына қарсылық білдіру арқылы АРИ өзінің беделін арттырды. АРИ Елиан Гонсалес отбасының мүддесін қорғау бойынша атқарған әрекеттерімен де көп назар аударды. 1996 жылы Майкл Пакстон түсірген «Айн Рэнд: Өмір сезімі» атты деректі фильмі «Оскар» сыйлығына ие болды.
2000 жылдар
2000 жылы Ярон Брук Майкл Берлинердің орнын басып, ARI-дің басшысы болды. ARI өзінің OGC-ін Объективистік академиялық орталыққа (OAC) кеңейтті, онда объективизм, жазу, тарих, философия тарихы және ғылым тарихы бойынша бакалавриат және магистратура курстары ұсынылды. Қазір бірнеше OAC сыныптары аккредиттелген. 2000-шы жылдары ARI БАҚ-тағы өкілдігін арттырып, пікір мақалаларын жариялады және интеллектуалдарды тікелей эфирде сұхбат беруге шақырды. 2005 жылы ARI Канаданың мектептеріне тегін кітаптар тарататын Канаданың Айн Рэнд институтын құруға көмектесті. 2006 жылы ARI терроризмге қарсы соғыс тақырыбында конференция өткізді. Объективист спикерлерден басқа, Таяу Шығыс сарапшылары Дэниел Пайпс, Роберт Спенсер және Дания газетінің редакторы Флеминг Роуз лекция оқыды. 2007 жылға қарай ARI АҚШ-тың жоғары мектептеріне Рэндтің романдарының 700 000 данасын сыйға тартты. Объективистік орталық та 2000-шы жылдары бірқатар өзгерістерге ұшырады. 2005 жылы негізін қалаушы Дэвид Келли атқарушы директор қызметінен бас тартып, бұрынғы Cato институтының ғалымы Эд Хадгинске орын берді, ал Келли Бас Интеллектуалдық Қызметкер ретінде қалды, институт Вашингтон қаласына көшірілді. 2006 жылы ұйым өзін қайтадан таныстырып, атын Атлас қоғамы деп өзгертті. 2009 жылы Доминго Гарсия Испанияда Objectivismo Internacional (OI) ұйымын құрды, ол испан тіліндегі елдерде объективизмді таратуға көмектеседі. OI ресми түрде басқа объективисттік ұйымдармен байланысты емес; алайда, олар Айн Рэнд институтымен тығыз ынтымақтастық жасайды. OI Испанияның Мурсия қаласында орналасқан, ал Гарсия оның бас директоры.
2010 жылдар
2010 жылдардағы АРИ-дің басты мақсаты – Объективизмді халықаралық деңгейде тарату болды. АРИ 2012 жылдың қазанында Израильдегі Айн Рэнд орталығын, 2015 жылдың сәуірінде Еуропадағы Айн Рэнд институтын және 2017 жылдың ақпан айында Жапониядағы Айн Рэнд орталығын құруға көмектесті. Бұл мекемелердің әрқайсысы АРИ-ге байланысты, бірақ жеке заңды тұлғалар болып табылады. 2017 жылы Джим Браун Ярон Брукты АРИ-дің операциялық директоры лауазымынан алмастырды, ал Брук басқарма төрағасы қызметін жалғастырды. 2018 жылдың маусым айында Израильдегі Айн Рэнд орталығының негізін қалаушы Тал Цфани АРИ президенті және бас директоры болды. 2014 жылы Карл Барни бастапқыда «Антем Венчурлық қоры» деп аталған «Объективисттік Венчурлық қорын» құрды, ол «The Undercurrent» және Израильдегі Айн Рэнд орталығы сияқты бірқатар Объективисттік жобаларды қаржыландыруға көмектесті. 2016 жылы Израильдегі Айн Рэнд орталығы жыл сайын Тель-Авив қор биржасында табыс етілетін ең үздік израильдік стартапқа арналған «Атлас» сыйлығын тағайындады. Сыйлықты бағалау комиссиясының құрамында Ярон Брук және Шломо Калиш бар. 2016 жылы «Moovit» алғашқы сыйлық иегері атанды, 2017 жылы «Zebra Medical Vision», ал 2018 жылы «Innoviz» жеңіске жетті. 2016 жылы «Objetivismo USA» Нью-Йоркте, Нью-Йорк қаласында «Objetivismo Internacional» ұйымының серіктес ұйымы ретінде 501(c)(3) коммерциялық емес ұйым ретінде тіркелді. Оның бас директоры – Эдвин Томпсон. 2016 жылдың 1 наурызында «Атлас» қоғамы Дженифер Гроссманды өзінің жаңа бас директоры етіп тағайындады.
Академиядағы объектизм
The Collective-тің бірнеше мүшесі Нью-Йорк университетінің философия аспиранттары болғанмен, 1980 жылдары ғана Объективизм академиялық философияға елеулі үңіліс жасады. Рэндтің өзі қазіргі заманғы академиялық ортаға наразылық білдірді, американдық университеттердің, әсіресе гуманитарлық ғылымдардың нашарлығын елдің көптеген мәселелерінің түпкі себебі деп атады, ал Пейкофф 1990 жылдардың басында ұқсас пікір білдірді, оның Объективизм туралы кітабы "академиктерге емес, адамдарға арналған (кәсіби білікті академиктерді қоса)" деп мәлімдеді. Айн Рэнд институты бастапқыда академиялық ортадан тәуелсіз Объективизмді насихаттауға күш салды, жоғары мектептер мен университеттерге тегін кітаптар таратты, студенттер үшін эссе сайыстарын ұйымдастырды және Рэндтің идеяларын зерттеуге және оқытуға қызығушылық танытқан оқытушылар мен профессорларға қолдау көрсетті. 1970 жылдары Объективизмге шектеулі академиялық назар аударылды. 1971 жылы Уильям Ф. О'Нилл "Ешкімге қайырымсыздықпен: Айн Рэнд философиясының талдауы" атты еңбегін жариялады, онда ол Объективизмді академиялық тұрғыдан қарастырды. Ол Рэндтің ойлауында кемшіліктер бар екенін айтса да, оның күш-жігеріне, әсіресе оқырмандарды философиялық мәселелер туралы ойлауға ынталандыру қабілетіне ризашылық білдірді. Онжылдықтың қалған бөлігінде ғылыми журналдарда Рэнд туралы пікір алмасу болды. Он үш жыл өткен соң, Объективизмді академиялық тұрғыдан зерттеген екінші кітабы жарық көрді. Бұл Дуглас Ден Уил мен Дуглас Расмуссен редакциялаған "Айн Рэндтің философиялық ойы" (1984) атты мақалалар жинағы болды. Бұл кітап Рэндтің қайтыс болғаннан кейін жарық көрген алғашқы еңбегі болды. Ден Уил мен Расмуссен кітаптарындағы мақалаларға жоғары ғылыми стандарттарды қойып, Объективизмге ғылыми назар аударуға тырысты. 1987 жылы белгілі Аристотель зерттеушісі және Рэндтің шәкірті Аллан Готтхелф Джордж Уолш пен Дэвид Келлимен бірге Америка философиялық қауымдастығына қатысты Айн Рэнд қоғамын құрды. Объективист емес қатысушылардың арасында Жаэгвон Ким мен Сьюзан Хаак болды. 1995 жылы Крис Мэтью Скьябарра Рэндтің идеялары мен интеллектуалды тарихына арналған академиялық зерттеу "Айн Рэнд: Орыс радикалы" атты кітабын жариялады. Үш жылдан кейін Скьябарра Рэнд туралы зерттеуде "қайта жандану" болғанын мәлімдеді, оның кітабы "1995 жылдан бері жарық көрген Рэнд туралы он бес кітаптың бірі, сондай-ақ көптеген мақалалар мен оның еңбектеріне сілтемелер" екенін атап өтті. Алайда, ол барлық материалдың "терең ғылыми қызығушылықты тудырмайтынын" да мойындады. 2001 жылы Джон П. Маккаски Айн Рэнд институтымен байланысты профессорлардың жұмысын демеушілік ететін "Объективисттік стипендиялар үшін әнұран" қорын құрды. 2007 жылы АҚШ-тың университеттерінде, соның ішінде Питтсбург университетінде және Остиндегі Техас университетінде Объективизмді зерттеу үшін 13 осындай стипендиялар табылды. 2006 жылы Anthem Foundation Питтсбург университетімен бірлесіп "Концепциялар және объективтілік: білім, ғылым және құндылықтар" атты ғылым философиясы бойынша конференция өткізді. Конференцияға объективистер Онкар Гат, Аллан Готтхелф, Джеймс Г. Леннокс, Гарри Бинсвангер және Тара Смит, сондай-ақ белгілі аналитикалық философтар Дэвид Соса, А. П. Мартинич және Питер Райлтон қатысты. Басқа объективистер, олардың барлығы ARI-ге қатысы жоқ, BB&T Charitable Foundation капитализмді зерттеуді қолдау бағдарламасынан қолдау алды. 2010 жылы Маккаски Айн Рэнд институтынан, кейіннен Anthem Foundation-тен отставкаға кетуге мәжбүр болды. 2006 жылы Кембридж университетінің баспасында Тара Смиттің "Айн Рэндтің нормативтік этикасы: ізгілік эгоист" атты кітабы жарық көрді. 1999 жылдан бері Стивен Д. Кокс, Крис Мэтью Скьябарра және Р. В. Брэдфорд редакциялаған (оның 2005 жылы қайтыс болғанға дейін) "Айн Рэнд зерттеулері журналы" жарты жыл сайын "бейтарап" ғылыми форум ретінде Рэндтің еңбектерін талқылауға және оны көптеген салаларға қолдануға арналған журнал ретінде жарияланды. Журналды Пенсильвания университетінің баспасы шығарады және Стэнфорд университетінің CLOCKSS мұрағатында сақталады. Оның бірде-бір редакторы Айн Рэнд институтына жақын болған жоқ, ал ARI-мен байланысты ешкім 2002 жылдан бері оның пікір алмасуларына қатыспады.
Студенттік белсенділік
Объективизм колледж аймақтарында танымал болып қалып келді, ондаған студенттік топтар АҚШ, Австралия, Канада, Гватемала, Израиль, Нидерланды, Жаңа Зеландия және Норвегияда Объективизм философиясын насихаттау және зерттеуге арналған. Бұл клубтар көбінесе аборт, дін және сыртқы саясат сияқты даулы тақырыптар бойынша спикерлер шақырады, көбінесе консервативті (кейде либералды) ұйымдармен одақтасып, шараларын ұйымдастырады. Мысалы, Нью-Йорк университетінің Объективизм клубы Мұхаммед карикатуралары туралы бірлескен дөңгелек үстел өткізді, ол Нью-Йорк университетінің карикатураларды цензуралауына байланысты бүкіл елде кеңінен жарияланды. Айн Рэнд институты және басқа ұйымдар жыл сайын ел бойынша Объективизм туралы лекциялар оқып, турлар ұйымдастырады. Айн Рэнд институты Объективизмді дамытуға бағытталған білім беру бағдарламаларына, оның ішінде стипендиялар мен клубтарға 5 миллион доллар жұмсады. Бұл клубтар көбінесе оқу материалдарын және спикерлерді АРИ-ден алады. Сонымен қатар, әртүрлі ұйымдар ұйымдастырған бірнеше конференция бар, оларға әр жазда жүздеген адам қатысады, онда философия курстары, жаңа басылымдар мен зерттеулер таныстырылады. Студенттер басқаратын "The Undercurrent" журналы АҚШ-тың колледждері үшін шығарылады.
Ықпал
Объективист деп атауға болмайтын, бірақ өздерінің туындыларында Объективизмнің маңызды ықпалын көрсететін бірнеше жазушы бар. Олардың ішінде Оңтүстік Калифорния университетінің философия профессоры, зейнеткер Джон Хосперс ерекше көзге түседі, ол Рэндтің саяси идеяларының өзінің көзқарастарын қалыптастыруға көмектескенін айтса да, басқа мәселелерде нақты айырмашылықтар сақталды. Тағы бірі – Мюррей Ротбард, ол Рэнд сияқты ерік, Аристотель және табиғи құқықтарды қолдады, бірақ Рэндтің қарсы болған анархизмді де жақтады. Бұл санатқа сондай-ақ журналист Эдит Эфрон, ғалым Петр Бекман және жазушы Чарльз Мюррей де кіреді.