Табысқа бағытталған траст түрлері

Кіріспе

Трасттың мамандандырылған түрі. Табыс трасты – акциялар, қарыздық құралдар, авторлық төлемдер немесе жылжымайтын мүліктерді ұстайтын инвестиция. Бұл, әсіресе зейнетақы қорлары сияқты институционалдық инвесторлардың қаржылық қажеттіліктері үшін және кіріс табуды көздейтін зейнеткерлер сияқты инвесторлар үшін пайдалы. Табыс трасттарының басты артықшылығы, кейбір инвесторлар үшін белгілі бір салық жеңілдіктерінен өзге, инвесторларға тұрақты ақша ағындарын төлеуді мақсат етуі болып табылады, бұл облигациялар бойынша ақшалай кірістің төмендеуі кезінде ерекше тартымды. Көптеген инвесторларды табыс трасттарының байланыссыз бизнес саласына енуіне тыйым салынғаны қызықтырады; егер траст мұнай және газ саласында болса, ол казинолар мен киностудияларды сатып ала алмайды. Табыс трасты және табыс қоры атаулары кейде бірін-бірі алмастырып қолданылады, бірақ көбінесе трасттардың ауқымы қорларға қарағанда тар болады. Табыс трасттары көбінесе Канадада кездеседі. АҚШ-та бизнес және авторлық төлемдерге арналған трасттардың ең жақын аналогы – шектеулі серіктестік. Траст операциялық ұйымнан бизнес жүргізу арқылы алынған пайыздар, авторлық төлемдер немесе жалдау төлемдерін, сондай-ақ дивидендтер мен капиталды қайтаруды қабылдай алады.

Инвестициялар

Инвестициялық трасттар (немесе "өзара қорлар") – бағалы қағаздарға бірлесіп инвестиция жасау үшін құрылған, ағын арқылы жұмыс істейтін және әдетте "қорты басқарушы" – инвестициялық фирма, активтерді басқару фирмасы немесе инвестициялық банк басқаратын трасттар. Бұл трасттар акциялар, облигациялар, фьючерстер сияқты түрлі инвестицияларға инвестиция салады және көбінесе провинциялық бағалы қағаздар нарығын реттеуші органдардан рұқсат алғаннан кейін тікелей халыққа ұсынылады. Осы траст түріне Канададағы табыс трасттарына салық салу ережелеріндегі соңғы өзгерістер әсер етпеді; Канадалық REIT-тер сияқты, өзара қорлар инвестициялық трасттары да салықтан босатылды. Кейбір инвестициялық трасттар инвесторларға төленетін ақшалай кірісті арттыру үшін қаржылық рычагпен құрылған, ал басқалары инвесторларға үнемі үлестірулер жасау үшін активтерін азайтады.

Жылжымайтын мүлік инвестициялары

Жылжымайтын мүлік инвестициялық трасттары (REIT) жылжымайтын мүлікке инвестиция жасайды: кіріс әкелетін мүліктерге және/немесе ипотекалық қарыздық құралдарға. REIT құрылымы акцияларға инвестиция жасау үшін өзара қорлардың ұсынатын мүмкіндіктерге ұқсас, жылжымайтын мүлікке инвестиция жасау үшін арналған еді.

Роялти/энергия

Корольдік трастар, "ресурс трастары" немесе "энергия трастары" мұнай құдықтары сияқты табиғи ресурстарды пайдаланады. Төленетін дивиденттердің сомасы өндіріс көлеміне, тауар бағаларына, роялти ставкаларына, шығындарға және шегерімдерге байланысты уақыт өте келе өзгеруі мүмкін.

Бизнес

Бизнес-табыс трестері – салықтық себептермен өз акцияларының бір бөлігін немесе барлығын табыс тресті капиталына айналдырған жеке компаниялар. Бизнес-табыс трестері өндіріс, азық-түлік таратпасы, электр қуатын өндіру және тарату сияқты көптеген салаларда қолданылады. Олар классикалық мағынадағы инвестициялық трасттар емес, себебі олар инвестициялар жиынтығына емес, бір компанияның активтеріне жатады. Бизнес-трестердің арасында электр қуатын таратпайтын немесе телекоммуникация сияқты коммуналдық қызметтерге инвестиция жасайтын немесе басқаратын коммуналдық трестер кейде жеке санатқа бөлінеді, себебі олар өсуге бағытталмаған. АҚШ-та бизнес-сенім құрылымы әдетте ашық сауда-саттық серіктестіктер (PTP) немесе бас шектеулі серіктестіктер (MLP) түрінде болады, яғни бағалы қағаздар биржаларында сауда-саттық жасайтын бірліктері бар шектеулі серіктестіктер (LP). Олар 1980 жылдардың ортасында өте танымал болған, бірақ қазір сирек кездеседі. IRS-тің МЛП-ге қатысты салық саясатын қайта қарауы, оларды тиімсіз және іске асырылмайтын құрылымға айналдырды, себебі 401(k), IRA және Roth IRA сияқты салық төлеу мерзімі кейінге шегерілген немесе салықтан босатылған шоттарда ұстайтын МЛП иелеріне арнайы салық салынады. Жақында пайда болған табыс депозиттік акциялары (IDS) да инвесторлардың назарын аудара алмады, себебі трест қызметі Канада нарығына бағытталған.

Ел бойынша

Кейбір елдерде трасттарға берілетін салық артықшылықтары осы инвестициялық құралға инвесторлардың қызығушылығын күшейтті.

Австралия

Ресурстарға бай Австралияда роялтилік трастар (және REIT) көптен бері бар, бірақ 1980 жылдардың басында көптеген компаниялар сол салық жеңілдіктерін алуға тырысып, табыс трастарына айнала бастады. Кіріс іздеген инвесторлар осы үрдіске қосылып, трастарды жоғары бағалаумен марапаттады. 1984 жылы Квинсленд көмірі трастқа айналғанда, оның акциялары бір түндік ішінде үш есеге өсті. Австралия үкіметі салықтық түсімдердің үнемі артуын (бірақ мөлшері анықталмаған) айта отырып, 1985 жылы шектеу шараларын қабылдады. REIT және роялтилік трастардан басқа барлық трастарға 3 жыл мерзім берілді: қазіргі құрылымды жоғары салық ставкаларымен сақтап немесе (қайта) акционерлік қоғамға айналу. Акция бағасы құлдыраған кезде көпшілігі траст құрылымын тоқтатты. Алайда, Австралияда заңдық траст құрылымы мен қоғамдық траст құрылымы бүгінгі күнге дейін сақталып келеді. 2006 жылдың желтоқсанында Австралия үкіметі табыс трастары мәселесін қайта қарастырып, 1980 жылдардың ортасында салық енгізілгеннен бері сақталған және дамытылған мыңдаған трастарды реттеу үшін қосымша заңнама қажет пе деп ойланды.

Алдын ала салықтық шешімдерді тоқтата тұру

2005 жылдың 8 қыркүйегінде Канаданың Қаржы министрлігі ақ парақ жариялады, онда трасттардың өткен жылы кем дегенде 300 миллион канад долларын салық түсімдерінен шығынға ұшыратқаны, ал провинциялық үкіметтердің тағы 300 миллион доллар жоғалтуы мүмкін екені айтылды. Нарықтарге ешқандай әсер етпеді, ал 13 қыркүйекте Канада Корольдік банкінің бас директоры Гордон Никсон Канаданың ең ірі банкінің трастқа айналуына қарсы емес екенін айтты. Бір аптадан кейін, 19 қыркүйекте Қаржы министрлігі болашақ трасттарға қатысты алдын ала салық шешімдерін тоқтататынын жариялады – бұл инвесторлардың сенімі үшін маңызды. Соның салдарынан нарықта бірден құлдырау орын алды, келесі аптада траст нарығы шамамен 9 миллиард долларлық нарықтық капитализациясын жоғалтты. Бұл CanWest Global Communications компаниясының жоспарланған IPO-сын 700 миллион доллардан 550 миллион долларға дейін төмендетуіне себеп болды. CI Fund Management де жоспарланған трастқа өтуге қатысты тартындылық танытты. ACE Aviation Holdings компаниясының Air Canada Jazz компаниясын траст ретінде бөліп шығару жоспарлары мерзімсіз тоқтатылды. Бұрынғы траст өркендеуіне қанағаттанған «дәстүрлі» канадалық REIT-тер, жаңа бизнес-трасттардан қашықтауға тырысып, реттеуші органдардың «қосалқы залалынан» қорғануға ұмтылды. Салық саясатындағы өзгерістерден кейін бір күн өткен соң, TrustInvestor.com және оның iTrust индексі жариялаған iTrust есебіне сәйкес, TSX-тегі барлық табыс трасттары мен REIT-тердің бірлік бағасы орташа есеппен 17%-дан астам төмендеді. Есептің авторы Лесли Хейманның зерттеулері 2005 жылғы алдын ала салық шешімдеріндегі өзгерістердің траст нарығы тарихындағы ең маңызды құбылмалылық оқиғасы екенін көрсетті. RBC Dominion Securities мәліметінше, 2005 жылы трасттардың жылдық ақшалай төлемдері 16 миллиард канад долларын құрады, бұл трасттарды конверсиялау кезінде туындауы мүмкін капитал табысы салығын ескермегенде. Оның ішінде 3,3 миллиард доллары салық түрінде жиналды. RBC-нің бағалауынша, трасттарды қалыпты компаниялар сияқты салық салу Канаданың бизнес-трасттарының нарықтық құнын 30%-ға дейін төмендетуі мүмкін – бұл өздерінің конверсиясын жариялаған және кейіннен бас тартатын компаниялардың акцияларының құнына қосылған сыйлықты ескермегенде. Бұл жарияланғаннан кейін Гуддейл мен Қаржы министрлігі табыс трасттарының болашағы туралы пікір білдіруден және сұрақтарға жауап беруден бас тартты. Бизнес-қоғамдастық пен Консервативтік партия «трасттарды сақтау» үшін қарқынды лоббилік жұмыстар жүргізді. Олар трасттар мен дәстүрлі компанияларға тең қарау қабылданса, трасттарға ешқандай қол тигізбей, корпоративтік және/немесе дивиденд салығын трасттардың артықшылықтарына сәйкес кезеңдеу арқылы жүзеге асырылуы керек деп талап етті. Бұл шешім үкіметке қосымша 1 миллиард канад долларына түсуі мүмкін, бірақ лоббистердің пікірінше, бұл нарықты тұрақтандыру және инвесторлар мен сайлаушыларды қанағаттандыру үшін шағын құн. Кез келген шешім үкіметтің сайлаушы базасының белгісіз бөлігіне әсер етуі мүмкін болғандықтан, трасттар жөніндегі пікірталас 2006 жылғы сайлаудағы маңызды мәселеге айналды. Сарапшылар саяси салдарды бағалауға тырысты, көбінесе жеке инвесторлардың, әсіресе зейнеткерлікке жинақтайтын егде жастағы азаматтардың нарыққа қатысу деңгейіне байланысты. Кейбір сарапшылар бұл көрсеткішті нарықтың 60-65%-ына, өзара қорларды есепке алғанда 80%-ға дейін бағалады. Егер бұл дұрыс болса, сайлау алдындағы табыс трасттарына қарсы шешім Премьер-министр Пол Мартиннің азшылық либералдық үкіметі үшін қауіпті болуы мүмкін еді.

On September 8, 2005, the Canadian Department of Finance issued a white paper suggesting that the trusts had cost it at least Can$300 million in tax losses the preceding year, with provincial governments possibly losing another $300 million. The markets barely reacted and on September 13, Gordon Nixon, CEO of the Royal Bank of Canada, mentioned in passing that he was not opposed to Canada's largest bank converting into a trust. One week later on September 19, the Department of Finance announced that it was suspending advance tax rulings – essential for investor confidence – on future trusts. The resulting uncertainty caused an immediate slump with the trust market losing approximately $9 billion in market capitalization during the following week. This caused CanWest Global Communications to reduce its proposed $700 million IPO spin off to $550 million. CI Fund Management also showed hesitation regarding its planned trust conversion. Previous plans by ACE Aviation Holdings to spin off Air Canada Jazz into a trust were suspended indefinitely. "Traditional" Canadian REITs, once content to ride the trust boom, tried to distance themselves from the new business trusts, to avoid regulatory "collateral damage". In the day following the change in working tax policy, the unit price for all income trusts and REITs on the TSX dropped by a median of more than 17% according to the iTrust Report published by TrustInvestor. com and its iTrust Index. Studies by Leslie Hayman, publisher of the Report, indicated that the change in advance tax rulings in 2005 was the most statistically significant volatility event in the history of the trust market. According to RBC Dominion Securities, yearly trust cash distributions amounted to Can$16 billion in 2005, not including potential capital gains taxes on trust conversions. Of that amount, $3.3 billion was collected in tax. RBC estimates that taxing trusts like regular companies could slash the market value of Canadian business trusts by as much as 30% – again, not counting the loss of the share price premium of companies that had announced their conversion and would then back off. Following the announcement, Goodale and the Department of Finance declined to comment or answer questions on the future of income trusts. Intense lobbying efforts to "save the trusts" were undertaken by the business community and the Conservative Party. They demanded that if equal treatment is to be granted to trusts and traditional companies, it should be implemented by leaving the trusts alone and cutting corporate and/or dividend tax to match the trust advantage. That solution would cost the government an additional Can$1 billion, which the lobbyists claim would be a small price to pay for stabilizing the market and satisfying the public investors/voters. Since any decision was to affect the finances of an unknown proportion of the government's voting base, the trust debate turned into an important issue in the 2006 election. Analysts were trying to estimate the political repercussions, mostly depending on how much retail investors, especially seniors saving for retirement, were involved in the market. Some analysts put this at 60 65% of the market, up to 80% when counting mutual funds. If this is the case, a pre election decision unfavorable to income trusts would have proven hazardous to Prime Minister Paul Martin's minority Liberal government.

Дивиденд салығын азайту туралы хабарлама

Үкімет қараша айы бойына күшейіп келе жатқан қысымға тап болды, өйткені оппозиция сенімсіздік дауысына қарай жылжыды, бұл либералдық үкіметтің 31 желтоқсандағы сенімділік консультациясы мен шолу аяқталған кезде орнында қалуы мүмкін емес екенін білдірді. 2005 жылғы 23 қарашада нарықтар жабылуымен бірге, Гуддейл мырза үкімет трасттарға салық салмайтынын, керісінше дивидендтерге салықты төмендететінін күтпеген жағдаймен хабарлады; алдын ала салық шешімдері де қайта жаңартылды. Хабарламада ұсынылған кесу былай сипатталды:

"Осыны іске асыру үшін Үкімет құқықты акционерлерге төленген дивидендтер үшін күшейтілген жалпы соманы және дивидендтік салық жеңілдігін (ДСТЖ) енгізуді ұсынады. Құқықты дивиденд 45%-ға дейін өсіріледі, яғни акционер дивиденд сомасының 145%-ын табысқа қосады. Құқықты дивидендтерге қатысты ДСТЖ 2005 жылғы федералды бюджетте ұсынылғандай, 2010 жылғы федералды корпоративтік салық мөлшерлемесіне сүйене отырып, 19% құрайды. Қазіргі жалпы сома және салық жеңілдігі басқа дивидендтерге де қолданыла береді". Нарық хабарламаға дейінгі сағаттарда (үкімет ақпараттың жарияланғанын жоққа шығарды, төменде қараңыз) және келесі күндері де өркендеді, бұл S&P/TSX Composite Index-ті бес жылдық ең жоғары деңгейге жеткізді. Күндің ең үлкен пайдасынан үлескендері – табыс трасттары, табыс трасты үміткерлері, жоғары дивиденд төлейтін компаниялар және TSX тобының өзі болды. Air Canada Jazz сияқты бұрынғы траст үміткерлері тағы да трастқа айналуды немесе бөлінуді қарастырып жатқанын мәлімдеді. Шешім қаржылық ортада мақталып, бірақ көпшілік тарапынан шатастыратын және асығыс жасалған деп есептелді (сол күні үкімет мәлімдемесінде трасттарға шағын салық салынатыны туралы қате ақпарат берілген). Либералдық үкімет хабарлама жарияланғанға дейін болған қор нарығындағы күшті өсімге байланысты сынға ұшырады, бұл үкіметтік инсайдерлердің қаржылық ортаға ақпаратты жасыруын көрсетеді. Оппозициялық партиялар сол күні инсайдерлік саудаға қатысты ресми тергеу жүргізуді сұрады. Онтарио Бағалы қағаздар комиссиясы бұл ұсынысты саяси араласу деп қарастырмады; алайда, Корольдік Канада атты полициясы 2005 жылғы 28 желтоқсанда тергеу бастады. 2007 жылғы 15 ақпанда RCMP кіріс трастына қатысты тергеу аяқталғанын жариялады және Қаржы министрлігінің лауазымды қызметкері Серж Надоға "Сенімді бұзу" айыбы қойылды. Қаржы министрі Гуддейл кез келген құқық бұзушылықтан ақталды.

Қаржы департаментінің шешім қабылдаудағы рөлі

Қаржы министрлігінде жұмыс істеген кезінде Марк Карни консервативті үкіметтің табысқа байланысты трасттарға салық салу жоспарын жасады. Карни Қаржы министрінің аға орынбасары болды және 2008 жылдың 1 ақпанында Дэвид А. Додждың орнына Канада Банкінің Басқарма төрағасы болуы күтілді. Карни 2007 жылдың 4 қазанында Қаржы министрі Флаэрти тағайындады. Қаржы министрлігі сонымен қатар шетелдік қаржылық сатып алу операциялары бойынша 15% көлеміндегі ұстап алу салығын жойды және Канадалық трасттардың өсуін шектейтін капитал салу ережелерін құрды. Брент Фуллард бұл жағдайдың Канаданың табыс трасттарын сатып алатын шетелдік компаниялар үшін артықшылық жасайтынын, ал олар өсуді шектейтін ережелерді сақтауға міндетті емес екенін айтты. Бұл Марктың жауапкершілік және ашықтық туралы түсінігін көрсетеді.

Қолдау

Консерваторлар Джек Лейтон мен Жаңа демократиялық партияның, сондай-ақ провинциялық қаржы министрлерінің көпшілігінің қолдауына ие болды. Консерваторлар Квебек блогының қолдауын жоғалтты, себебі блоктың алаңдаушылығы шағын канадалық инвесторлардың капиталының жоғалуымен байланысты болды. C. D. Howe институтының Джек Минц 2004 жылғы желтоқсандағы хабарламасында дивидендтерге салық салу бойынша жеңілдіктердің өзгеруі табыс трасттары мен корпорациялар арасындағы теңдікті қамтамасыз етуге жеткіліксіз екенін, ал салық жүйесі капитал нарықтарының тиімділігін бұрмалайтынын атап өтті. Одан әрі, ол «Салық жүйесі артық үлестіруді ынталандырады, өйткені салық салынатын табысты сақтайтын трасттарға ауыр салық салынады» деп жазды. C. D. Howe институты 2006 жылғы қазанда жариялаған есебінде Минц 2004 жылдан бері «табыс трасттары нарығы 62 миллиард доллардан 83 миллиард долларға дейін өсті» деп көрсетті. Ол федералды және провинциялық салықтардың жалпы азаюы жылына 700 миллион долларды құрайды деп есептеді, ал BCE және Telus трасттарға өтуімен инвесторлар үшін федералды және провинциялық салықтардың азаюы жылына 1,1 миллиард долларға жетеді. 2006 жылғы қарашада The Globe and Mail газетінің бизнес лидерлеріне (генерал директорлар, қаржы директорлары және т.б.) жүргізген сауалнамасында, 58% ұсынылған өзгерістерді қолдады. Көптеген жағдайларда қолдау, трасттарға басқа корпоративтік құрылымдармен салыстырғандағы ерекше салық салу тәртібімен байланысты болды. EllisDon компаниясының бас директорының сөзін келтіре келе: «Мен компаниялар тобына жеке компанияларға немесе басқаша ұйымдастырылмаған компанияларға қарағанда айтарлықтай төмен салық төлеуге мүмкіндік берудің логикасын түсінбеймін. Мен [үкіметтің] басқаша шешім қабылдауға таң қалмаймын». Консервативті бюджет бойынша соңғы дауыс кезінде, Блок Консервативті үкіметтен ірі ақшалай көмек алу үшін «Салық әділдігі жоспарында» табыс трасттарына салық салуды қолдады. Кейін Канада Сенаты осы бюджетті заң ретінде бекітті. Encana компаниясының бұрынғы президенті және бас директоры Гвин Морган 2007 жылғы 31 қазанда BNN телеарнасына берген сұхбатында салық салудағы өзгерістерді қолдауын жалғастырды.

The Conservatives had the support of the Jack Layton and the New Democratic Party, and a majority of provincial finance ministers on this issue. The Conservatives lost Bloc Québécois support because of Bloc concerns of capital losses to small Canadian investors. Jack Mintz of the C. D. Howe Institute noted in a December 2004 brief that the dividend tax credit changes were not sufficient to level the playing field between income trusts and corporations, and that the tax system continued to distort the efficiency of capital markets. Further, he wrote that "The tax system encourages excessive distributions since trusts that retain taxable profits are subject to onerous taxation." The C. D. Howe Institute issued a report in October 2006 in which Mintz indicated that since 2004 "the income trust market has grown by about a third from $62 billion to $83 billion in issuance". He estimated that the total reduction in federal and provincial taxes to be $700 million annually, and that with the proposed conversion by BCE and Telus to trusts, the total federal and provincial tax reductions for investors would rise to $1.1 billion annually. In a November 2006 The Globe and Mail's survey of business leaders (CEOs, CFOs and the like), 58% supported the proposed changes. Most support was related to different tax treatment of trusts over other corporate structures. The CEO of EllisDon was quoted as saying "I just don't see the logic in allowing a group of companies to pay dramatically lower taxes than private companies or companies that aren't organized that way. I really don't see how [the government] had any choice." When the final vote on the Conservative budget was held, the Bloc supported the taxation of income trusts in the "Tax Fairness Plan" as a quid pro quo for receiving a huge allocation of cash from the Conservative government. Canada's Senate later passed this budget as law. Gwyn Morgan former President and CEO of Encana continued to support the changes in taxation in an October 31, 2007, interview on BNN.

NAFTA аясында қиындықтар

2007 жылдың 30 қазанында америкалық азаматтар Марвин және Элейн Готтлиб Солтүстік Америка еркін сауда келісімі (НАФТА) бойынша төрелікке талап ету ниеті туралы хабарлама жолдады. Олардың мәлімдемесіне сәйкес, консервативті үкіметтің энергетикалық сектордағы табыс трасттарына корпорациялармен бірдей салық ставкасын қолдану шешімінен мыңдаған АҚШ инвесторы барлығы 5 миллиард доллар жоғалтты, бұл табыс трасттарының салық артықшылығын жойды. НАФТА шарты бойынша Канада жаңа шараларды қабылдағанда басқа НАФТА елдерінің азаматтарын бағытқа алуға құқығы жоқ. Сондай-ақ, НАФТА Канаданы АҚШ инвесторларының инвестицияларын жойғаны үшін өтемақы төлеуге міндеттейді. Премьер-министр Харпер бұрынғы либералдық үкімет сияқты, оның үкіметі де трасттарға салық салмайтынын мәлімдеді. Канада мен АҚШ арасындағы салық келісімінде де траст табысына 15%-дан аспайтын салық салынатыны көрсетілген. Готтлибтер Канада үкіметіне қарсы НАФТА бойынша талап етуге ниетті американдық және мексикалық азаматтар үшін веб-сайтты жүргізеді.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ-та бизнес-сенім құрылымы ашық сауда-саттық серіктестіктерімен (PTP; сонымен қатар бас шектеулі серіктестіктер немесе MLP деп аталады) пайда болды, олар қоғамдық бағалы қағаздар биржаларында сауда-саттық жасайтын бірліктері бар шектеулі серіктестіктер болып, серіктестіктердің салық артықшылықтарын және қоғамдық компаниялардың өтімділігін біріктірді. PTP 1980-ші жылдардың басында мұнай-газ және жылжымайтын мүлік салаларында пайда болды. Онжылдық өте келе, өндірушілерден бастап Бостон Селтикс баскетбол командасына дейін түрлі басқа да бизнес түрлері PTP құрылымын қолдана бастады. 1987 жылы 100-ден астам PTP тіркелді және Конгресс бұл үрдіс Вашингтонға жылына 245 миллион долларлық кіріс жоғалтуға әкелетінін бағалады. Содан кейін қабылданған заңға сәйкес, егер серіктестіктердің табысының 90 пайызы «пассивті көздерден» түспесе (пайыз, дивиденд, капиталдық табыс, жылжымайтын мүлік рентасы, жылжымайтын мүлікке байланысты табыс және капиталдық табыс (мысалы, құрылысшылар мен үй салушылар), табиғи ресурстар қызметінен түскен табыс және тауарлар), PTP корпорация ретінде қарастырылатын болды. Қолданыстағы PTP-нің шамамен үштен бірі табысы талаптарға сай келмегендіктен, корпорация ретінде салық салынатын уақыттан 10 жыл бұрын оларға мерзім берілді. Австралиядағы жағдай сияқты, олардың көпшілігі құрылымын өзгертіп, нарықтан шығып кетті, бірақ он жылдық кезеңдегі ауысу инвесторлар үшін күрт шығындарды азайтты. Cedar Fair сияқты басқалары он жылдық мерзім аяқталғаннан кейін арнайы салық мөлшерлемесін алды, бірақ оларға негізгі бизнесінен тыс салаларға кеңеюге рұқсат берілмеді. Бүгінгі таңда осы «көне» PTP-нің тек үш ғана нысаны сақталып қалды, бірақ энергетика саласындағы білікті табысы барлар өркендеп дамыды және қазірде шамамен 100-ге жуық PTP сауда-саттықтары жүзеге асырылуда. 2000-шы жылдары Канаданың табыс сенім нарығы өркендеген кезде, американдық инвестициялық банкирлер аталған үлгіні «табыс депозитарлық акциялары» (IDS) деп аталатын құрылымда импорттауға тырысты. 2003 жылдың соңынан бері бірнеше шағын IPO осы үлгіні қолданды, бірақ инвесторлардың сұранысы жеткіліксіз болғандықтан, мүдделі компаниялар Канада нарығында тікелей IPO-ға шығуды жөн көрді.

In the US, the business trust structure appeared with publicly traded partnerships (PTPs; also known as master limited partnerships or MLPs) which were limited partnerships with units that trade on public securities exchanges, combining the tax advantages of partnerships with the liquidity of public companies. PTPs started in the early 1980s in the oil and gas and real estate industries. As the decade went on, a variety of other businesses, from manufacturers to the Boston Celtics basketball team, began using the PTP structure
In 1987, there were more than 100 PTPs and Congress estimated that the trend was costing Washington $245 million a year in lost revenue. A law was enacted that treated PTPs as corporations unless they derived 90 percent of their income from so called "passive sources", which included interest, dividends, capital gains, real estate rents, income and capital gains from real estate (e. g., developers and homebuilders), income and gain from natural resources activities, and commodities. All existing PTPs whose income did not qualify (roughly a third of them) were given 10 years before they would be taxed as corporations. Just like in Australia, many of these eventually changed structures, went off the market, etc., but the decade long transition meant fewer sharp losses for investors. Others such as Cedar Fair received a special tax rate at the end of the ten years on the condition that they would not be allowed to diversify outside of their core businesses. Only three of these "grandfathered" PTPs exist today; however, those with qualifying income, primarily in the energy sector, have thrived, and there are roughly 100 trading today. With the Canadian income trust market booming in the 2000s, American investment bankers have tried to import the Canadian model in a structure called income depositary shares (IDS). A handful of small IPOs have used this model since late 2003; but due to lack of investor demand, interested companies have preferred to go public directly in the hot Canadian market.

Салықтық сипаттамалары

Үлгілі табыс сенімгерлік құрылымында операциялық ұйым табыс сенімгерлігіне төлейтін табыс пайыздар, роялтилер немесе лизингтік төлемдер түрінде болуы мүмкін, бұл төлемдер әдетте операциялық ұйымның табыс салығын есептеу кезінде шегерілуге жатады. Бұл шегерімдер операциялық ұйымның салық сомасын нөлге дейін төмендетуі мүмкін. Сенімгерлік өз кезегінде операциялық ұйымнан түскен барлық табысты үлескерлерге "ағызады". Үлескерлерге төленген немесе төленуге тиіс үлестер сенімгерліктің салық салынатын табысын азайтады, сондықтан нәтижесінде сенімгерлік те аз немесе мүлдем табыс салығын төлемейді. Соның салдарынан, пайыздар, роялтилер немесе лизингтік төлемдер үлескерлер деңгейінде салық салынады. Табысы үлескерлерге қайта бағытталатын ағынмен өтетін ұйым (FTE) ретінде, сенімгерлік құрылымы корпоративтік табыс салығын акционерлердің дивидендтерінен салық салумен біріктіруден туындайтын екі есе салық салудан сақтайды. Егер екі есе салық салу болмаса, салық төлеуді кейінге жылдырудың мүмкіндігі пайда болады. Егер үлестерді салық төлемейтін ұйым (мысалы, зейнетақы қоры) алса, корпоративтік табысқа салынатын салық зейнетақы қорының қатысушылары зейнетақы төлемдерін алғанға дейін кейінге жылдырылады. Егер үлестерді шетелдіктер алса, үлестерге қолданылатын салық корпоративтік деңгейде салықты ескермеген келісімшарт бойынша белгіленген төменгі мөлшерлемеде болуы мүмкін. Табыс сенімгерлігінің иесі табысқа төлейтін тиімді салық мөлшері артуы мүмкін, себебі сенімгерліктер әдетте барлық ақша ағынын үлестер ретінде бөліп береді, тиімді корпоративтік салық ставкаларының төмендеуі үшін қаржылық рычагтар мен басқа салықты басқару тәсілдерін қолданбайды. Салықтың ең жоғары сатысындағы инвесторлар, әсіресе, дәстүрлі құрылымдағы корпорациялармен салыстырғанда табыс сенімгерліктеріне инвестициялаудан айтарлықтай зиян көруі мүмкін. Зейнетақы төлеуге рұқсат етілген және зейнетақыдан босатылған ұйымдар үшін сенімгерліктердің артықшылықтары айқын болса да, жоғары салық ставкаларына тап болатын басқа инвесторлар үшін сенімгерліктер әлдеқайда аз тартымды.

In a typical income trust structure, the income paid to an income trust by the operating entity may take the form of interest, royalty or lease payments, which are normally deductible in computing the operating entity's income for tax purposes. These deductions can reduce the operating entity's tax to nil. The trust in turn, "flows" all of its income received from the operating entity out to unitholders. The distributions paid or payable to unitholders reduces a trust's taxable income, so the net result is that a trust would also pay little to no income tax. The net effect is that the interest, royalty or lease payments are taxed at the unitholder level. As a flow through entity (FTE) whose income is redirected to unitholders, the trust structure avoids any possible double taxation that comes from combining corporate income tax with shareholders' dividend tax. Where there is no double taxation, there can be the advantage of deferring the payment of tax. When the distributions are received by a non taxed entity (like a pension fund), all the tax due on corporate earnings is deferred until the eventual receipt of pension income by participants of the pension fund. Where the distributions are received by foreigners, the tax applied to the distributions may be at a lower rate determined by treaty, that had not considered the forfeiture of tax at the corporate level. The effective tax an income trust owner could pay on earnings could actually be increased because trusts typically distribute all of their cashflow as distributions, rather than employing leverage and other tax management techniques to reduce effective corporate tax rates. Certain investors, particularly those in the highest tax brackets, could be significantly worse off investing in income trusts compared to traditionally structured corporations. While the benefits of trusts for tax deferred and tax exempt entities are clear, trusts are clearly less attractive for other investors facing high marginal rates.

Инвесторлар тәуекелдері

Жалпы алғанда, табыс трасттары қор нарықтарында сауда-саттық жасалатын дивиденд төлейтін акциялармен салыстырылатын тәуекел деңгейіне ие. Табыс трасттары немесе дивиденд төлейтін акциялар кейде пайдасының бір бөлігін ай сайын төлейтіндіктен, инвесторлар акцияларын сатпай-ақ, инвестицияларынан капитал табысына (ай сайынғы төлемдер түрінде) тең табыс алады. Кірістік трасттар – бұл тұрақты кіріс құралдары емес, акциялық инвестициялар, және олар акцияларға ие болумен байланысты көптеген тәуекелдерді бөліседі, бірақ көбінесе корпоративтік басқару және сенімгерлік жауапкершілік саласындағы құқықтар мен міндеттер жағынан ерекшеленеді. Канадалық табыс трасттарына инвестиция салғандар Канаданың бизнес корпорациялары туралы заңындағы туынды шараларға және зиянды өтеуге мүмкіндік беретін ережелерге сүйене алмайды және көбінесе директорлар кеңесін сайлау құқығына ие емес. Әрбір трастың негізгі бизнесіне байланысты операциялық тәуекелі бар; жоғары табыс деңгейі, әдетте, жоғары тәуекелмен байланысты. Олардың қосымша тәуекел факторлары да бар, оның ішінде, бірақ олармен шектелмейді, қарыз нарығына қол жеткізудің қиындығы. Бағалау: Егер төлемдерге капиталды қайтару кірсе, инвестор траст операциясынан артық капиталды қайта алады. Капиталды қайтарудан жоғары табыс беретін траст бөлімшесі көбінесе жоғары нарықтық құнға ие болады, себебі капиталды қайтару бөлігі төлем сатылғанға дейін салықтан кейінге шегеріледі. Кіріс кепілдігінің жоқтығы: дивиденд төлейтін акциялар сияқты, табыс трасттары минималды төлемдерді немесе тіпті капиталды қайтаруды кепілдемейді. Егер бизнес ақша жоғалта бастаса, траст төлемдерді азайтуы немесе тоқтатуы мүмкін; мұндай жағдайлар әдетте бөлімшелердің нарықтық құнының күрт төмендеуімен бірге жүреді. Сыйымдылық тәуекеліне ұшырау: табыстылық – табыс трасттарының басты артықшылығы болғандықтан, егер ақша нарығындағы немесе қазыналық құралдардағы пайыздық мөлшерлемелер өссе, траст бөлімшелерінің құны төмендеу қаупі бар. Бұл тәуекел облигациялар сияқты дивидендтік/кірістік инвестицияларға ортақ. Пайыздық тәуекел трасттардың өзінде де бар, себебі көптеген трасттар ұзақ мерзімді капитал активтерін (құбырлар, электр станциялары және т.б.) иеленеді, ал бөлінетін артық кірістің көп бөлігі активтің қызмет ету мерзімі мен онымен байланысты қаржыландыру мерзімі арасындағы айырмашылықтан туындайды. Пайыздық мөлшерлемелердің өсуі жағдайында траст төлемдерінің тартымдылығы ғана емес, төлемдердің өзі де төмендеуі мүмкін, бұл табыстың төмендеуіне және бөлімше иелері құнының айтарлықтай төмендеуіне әкеледі. Өсуден бас тарту (қаржыландыру көзінің болмауы): кірістің көп бөлігі бизнеске қайта инвестициялаудың орнына бөлімше иелеріне беріледі. Кейбір жағдайларда траст құнсыздануы мүмкін. Көптеген табыс трасттары таза кірісінен артық төлемдер жасағандықтан, акционерлік капитал (капитал) уақыт өте келе төмендеуі мүмкін. Мысалы, бір жақыңғы есептемеге сәйкес, Канададағы 50 ең ірі коммерциялық трасттың 75% - і кірісінен артық төлемдер жасап отыр. Алайда, PriceWaterhouseCoopers жүргізген зерттеу басқа жерде айтылған пікірлерге қарамастан, табыс трасттары бизнесіне тиімді инвестиция салып, бөлімше иелері үшін маңызды құндылық қосатынын көрсетті. Салық ережелерінің өзгеруіне ұшырау: егер траст құны салықты кейінге шегеру немесе азайту арқылы анықталса, үкіметтің салық ережелеріндегі кез келген өзгеріс траст құнын төмендетуі мүмкін. Қазақстандағы табыс трасттарына қатысты салық ережелерінің өзгеруі нарықтық құндылықты қалай төмендеткеніне қатысты мәліметтерді қараңыз.

Generally, income trusts carry the same risk levels as dividend paying stocks that are traded on stock markets. And since income trusts or dividend paying stocks sometimes pay out a portion of their profits every month, investors get the equivalent of a capital gain (in the form of monthly distributions) on their investment without having to sell their stocks. Income trusts are equity investments, not fixed income securities, and they share many of the risks inherent in stock ownership, but often not the same rights and responsibilities, especially concerning corporate governance and fiduciary responsibility. Investors in Canadian income trusts cannot rely upon provisions in the Canada Business Corporations Act allowing for derivative actions and the oppression remedy, and often do not even have the right to elect a board of directors. Each trust has an operating risk based on its underlying business; the higher the yield, the higher the risk. They also have additional risk factors, including, but not limited to, poorer access to debt markets. Valuation: When distributions include return of capital the investor is receiving excess capital back from operations of the trust. A trust unit with high return of capital distributions will often attract a higher market value because the return of capital portion of the distribution is tax deferred until the unit is sold. Lack of income guarantees: similar to a dividend paying stock, income trusts do not guarantee minimum distributions or even return of capital. If the business starts to lose money, the trust can reduce or even eliminate distributions; this is usually accompanied by sharp losses in units' market value. Exposure to interest rate risk: since the yield is one of the main attractions of income trusts, there is the risk that trust units will decline in value if interest rates in the rest of the cash/treasury market increase. This risk is common to other dividend/income based investments such as bonds. Interest rate risk is also present inside the trusts themselves on their balance sheets since many trusts hold very long term capital assets (pipelines, power plants, etc. ), and much of the excess distributable income is derived from a duration mismatch between the life of the asset, and the life of the financing associated with it. In an increasing interest rate environment, not only do the attractiveness of trust distributions decrease, but quite possibly, the distributions themselves decrease, leading to a double whammy of both declining yield and substantial loss of unitholder value. Sacrifice of growth unless more equity is issued: because most income is passed on to unitholders, rather than reinvested in the business. In some cases a trust can become a wasting asset. Because many income trusts pay out more than their net income, the shareholder equity (capital) may decline over time. For example, according to one recent report, 75% of the 50 largest business trusts in Canada pay out more than they earn. However a PriceWaterhouseCoopers study indicated that contrary to opinions expressed elsewhere, Income Trusts were efficient at reinvestment in their businesses and added significant value for their unitholders. Exposure to regulatory changes: to the extent that the value of the trust is driven by the deferral or reduction of tax, any change in government tax regulations to remove the benefit will reduce the value of the trusts. See Canadian income trusts below on how changes in Canadian taxation rules diminished market values.