Кіріспе
Шығыс Жерорта теңізі Палестинаның археологиялық мәдениеті. Кебаран мәдениеті, сондай-ақ "Ерте Жақын Шығыс Эпипалеолит" деп те аталады, бұл Шығыс Жерорта теңізі аймағында шамамен 23 000 – 15 000 жыл бұрынғы (Б.Т.) археологиялық мәдениет. Оның типтік орны – Хайфаның оңтүстігіндегі Кебара үңгірі. Кебаранды Левант және Синай аймақтарында микролиттік құралдарды қолданған, аңшы және жинаушы болып саналған, жоғары жылдамдылығы бар көшпелі халық жасаған.
The Kebaran culture, also known as the 'Early Near East Epipalaeolithic', is an archaeological culture of the Eastern Mediterranean dating to c. 23,000 to 15,000 Before Present (BP). Its type site is Kebara Cave, south of Haifa. The Kebaran was produced by a highly mobile nomadic population, composed of hunters and gatherers in the Levant and Sinai areas who used microlithic tools.
Шолу
Кебаран – Левант аймағындағы эпипалеолит кезеңінің алғашқы фазасы. Кебаран тас құралдары жиынтығы шағын, геометриялық микролиттермен сипатталады және кейінгі Таяу Шығыс мәдениеттерінде кездесетін арнайы ұсақтағыштар мен соққыштардың болмауымен ерекшеленеді. Микролиттер деп аталатын кішкентай тас құралдар мен өңделген жапырақшалар алғаш рет осы кезеңде табылды. Бұл мәдени кезеңнің микролиттері Ауриньяк артефакттарынан күрт өзгешеді. Кебаранға дейін Жоғарғы палеолит Левант Ауриньяк мәдениетінің (сонымен қатар Атлитиян немесе Антелиан деп те аталады) соңғы фазасы келді, ал одан кейін эпипалеолит дәуіріндегі протоаграрлық Натуф мәдениеті пайда болды. Микролиттік типтегі Кебаран мәдениетінің пайда болуы Левант Жоғарғы палеолитінің мәдени байланысының маңызды үзілуін көрсетеді. Кебаран мәдениеті, микролиттерді қолданумен қатар, садақ-жебе қолданумен және итті үйретумен байланысты. Кебаран дәуірінде алғаш рет жабайы дәнділер жиналған, бұл дәнді ұнтақтау құралдарының табылуымен куәландырылды. Бұл неолиттік революцияның бастапқы қадамы болды. Кебаран халқының жаз айларында таулы жерлерге таралып, қыс айларында төмендік көлдері маңындағы үңгірлерде және жартастарда топтасқан деп саналады. Ортаның осы алуан түрлілігі олардың құралдарының әртүрлілігіне себеп болуы мүмкін. Плейстоценнің соңғы кезеңіне орналасқан Кебаран эпипалеолиттік қоғам ретінде жіктеледі. Олар, әдетте, кейінірек Натуф мәдениетінің ата-тегі болып саналады, бұл мәдениет сол аймақтың көп бөлігін мекендеді, жабайы дәнділерді пайдалануды дамытты, Кебаран қасиеттеріне сүйене отырып, тұрақты қоныстардың, егіншіліктің және өркениеттің белгілі бір көріністерін қабылдады.
Көркемдік көрініс
Левант аймағындағы Плейстоцен дәуірінің соңғы кезеңіндегі азық-тұтынушылардың символдық мінез-құлқының куәлігі Изрель аңғарындағы Эпипалеолит ашық ескерткіші – Эйн Кашиш Оңтүстікте табылған, өрнектелген әк тасты плакеттерде кездеседі. Эйн Кашиш Оңтүстіктегі өрнектер символдық ұғымдаманы білдіреді.