Кіріспе

Шығыс Корнуоллдағы қауымдық темір жол, Англия

Лоу аңғары желісі – Англияның Корнуолл графтығында Лискардтан Лоуға дейінгі қауымдық темір жол. Ол көп бөлігінде Шығыс Лоу өзенінің аңғарымен өтеді. Оны Ұлы Батыс темір жолы басқарады.

Тарих

Луу аңғарының желісі 1860 жылдың 27 желтоқсанында Лискеард және Луу темір жолы ретінде ашылды, ол Лискеардтан батысқа қарай Моорсвотер станциясынан Луудың кемежайына дейін салынды, бұл бұрынғы Лискеард және Луу арналық каналын алмастырды. Моорсвотерде ол Бодмин-Мурдағы карьерлерден гранит тасымалдайтын Лискеард және Карадон темір жолымен байланысты. Жолаушылар тасымалы 1879 жылдың 11 қыркүйегінде басталды, бірақ Моорсвотер аялдамасы Лискеардтан шалқары және қаланың оңтүстігіндегі Корнуолл темір жол станциясынан алыс болғандықтан ыңғайсыз болды. 1901 жылдың 15 мамырында темір жол Моорсвотерден оңтүстікке қарай Кумбе түйіскен жерінен қазіргі Ұлы Батыс темір жолы станциясына дейін қисық байланыс желісін ашты. Сол күні Кумбе-Жанкшеннен Моорсвотерге дейінгі бөлік жолаушылар үшін жабылды, бірақ жолаушылар саны үш есеге артты. Жаңа қосымша желі Корнуолл магистраліне жете алу үшін едәуір тік биіктікке көтерілуі керек болды, ол Моорсвотерден жоғары 45 метрлік (147 фут) виадук арқылы өтті. 1909 жылы Лискеард және Луу темір жолын Ұлы Батыс темір жолы иеленді, ал Луудың тартымды теңіз жағалауындағы курорты темір жолдың жарнамасында демалыс орны ретінде кеңінен насихатталды. Луу станциясынан кейінгі бөлік 1916 жылы жабылды, ал Моорсвотерден солтүстікке қарай Карадон желісі де шамамен сол уақытта қолданыстан шықты. 1966 жылы Ричард Бичингтің Британия темір жолдарын қайта құру жоспары бойынша желі жабылуға тиіс еді, бірақ көлік министрі Барбара Касл жоспарланған жабылудан екі апта бұрын оны тоқтатты.

Жолаушылар саны

Лу-Вэлли жолаушыларының көп бөлігі желінің толық ұзындығымен жүреді, ал Каузеланд орталық станциялардың ең жұмақтысы болып табылады. Жылдар бойында желінің жол жүргіштер саны артып, қызмет көрсету де жақсарылып келеді.

Кумбеге қарай

Жолдың бүкіл ұзындығы бір рельстік және күніне бір ғана пойызбен жұмыс істейді. Пойыздар Лискерд теміржол станциясынан басты жол платформаларына тік бұрышпен орналасқан платформадан шығып, бастапқыда Луденнен солтүстік-шығысқа қарай жүреді. Платформадан өткеннен кейін жол жүктік ауласы арқылы басты жолға қосылып, A38 тас жолының астынан екі рет өтеді. Содан кейін тік құлдырап, енді оңтүстік-батысқа қарай бағытталды және 150 фут (46 м) биіктікте Корнуолл магистральдық жолын тасымалдайтын Лискеард виадугының астынан өтеді. Тағы бір рет оңға бұрылып, пойыз Кумбе тұйысқан жерінде Луденнен келген басты тармаққа қосылып, кішкентай тегіс өткелде тоқтайды. Көптеген пойыздар мұнда бағытын өзгертеді, пойыз күзетшісі жерлік механизмді пайдаланып, стрелкаларды басқарады (төмендегі Сигналдау бөлімін қараңыз), бірақ әр бағыттағы бірнеше пойыз бірнеше метрден кейін Ламеллиондағы Кумбе тұйысқан жеріндегі аялдамада тоқтайды. Платформадан кейін жол Моорсвотерге дейін жалғасады, тағы да басты жолдан Моорсвотер виадугының астынан өтеді, бірақ бұл бөлік енді пайдаланылмайды.

Өзен бойымен

Жүргізуші мен күзетші орындарын ауыстырғаннан кейін, пойыз оңтүстікке қарай сапарын жалғастырады, енді ескі Лискеард және Лу каналы мен Шығыс Лу өзенінің жанымен өтеді. Лоджде тағы бір теміржол өткелінен өтіп, содан кейін қысқа сапар пойызды "Тамаша Музыкалық Машиналар" мұражайына жақын орналасқан Сент-Кейн тілеу тілеу құдығы тоқталысына жеткізеді, онда жәрмеңке органдары және осыған ұқсас аспаптар қойылған. Сент-Кейннің қасиетті құдығы станциядан он минуттық жердегі ауылға жақын орналасқан. Сент-Кейннен оңтүстікке қарай канал біршама уақытқа дейін теміржолдың батыс жағына ауысады, бірақ аңғар тарыла бастағанда, теміржол бұрынғы қолданыстан шыққан каналдың үстіне салынған жерде мүлдем жоғалып кетеді. Ескі каналдың бірінші шлюзі Каузеланд теміржол станциясында көрініс тапқан. Бұл желідегі ең көне станция, ол 1879 жылы жолаушылар пойыздарының жұмысын бастауымен ашылған. Көптеген станциялар сияқты, ол да соңғы жылдары қайта жаңартылды, алғашқы ағаш қаптамасының орнына әдемі кірпіштен жасалған павильон орнатылды.

Ағынның жағасында

Sandplace темір жол стансасынан өткеннен кейін, темір жол өзеннің шығыс жағымен жүріп өтеді, ол енді желінің соңғы станциясына дейін созылатын тасқын суға толатын саға болып табылады. Жол тағы бір деңгейлі өткелден өтеді – ерекше Террас өткелі. Мұнда жол тасқын кезінде су басуы мүмкін болғандықтан, жаяу жүргіншілер жолы қасындағы тақталарға көтерілген. Өткелде шлагбаум болмағандықтан, пойыз өту алдында тоқтауы және дабыл қағуы тиіс. Каналдың соңғы шлюзінің қиратылысы осы темір жолдың шығыс жағында орналасқан. Тасқын суға толатын саға бойымен жүріп, желі ақыры Батыс Лоу өзені Шығыс Лоу өзеніне құятын жерге қарама-қарсы Лоу темір жол стансасына жетеді. Қала орталығына өзен бойымен бес минуттық жерде жетуге болады, ал Польперроға баратын автобустар стансаға жақын жердегі жолда тоқтайды. Желі бойындағы барлық қашықтықтар Лискард және Лоу темір жолының Буллер пристаньындағы жеке тұйықтармен байланысқан жердегі, өзен арқылы салынған жеті көпірдің жанындағы нүктеден өлшенеді. Алғашқы станса, қазір полиция бөлімшесі орналасқан жер, осы нүктеден солтүстікке қарай 14 шынжыр (308 ярд немесе 282 метр) қашықтықта болған, бірақ 1968 жылы салынған қарапайым станса одан солтүстікке қарай қырық ярдқа орналасқан. Осылайша, желінің бастапқы нүктесінен 1/4 мильді көрсететін бағана қазіргі платформаға қарама-қарсы, желінің қазіргі оңтүстік шетінен 20 ярд қашықтықта тұр.

Жолаушы

Great Western Railway компаниясы 2006 жылдың 10 желтоқсанынан бастап күніне әр бағытта 9 пойызбен қызмет көрсетті. 2007 жылдың 20 мамырынан 9 қыркүйегіне дейінгі жазғы маусымда үш қосымша қызмет, соның ішінде кешкі пойыз қосылды. 2019 жылдың мамыр айында Great Western Railway жақсартылған кесте енгізді, нәтижесінде дүйсенбіден сенбіге дейін күніне 15 пойыз, ал сәуірден қазанға дейін жексенбі күндері 8 пойыз жүрді. Coombe Junction Halt теміржол стансасына дүйсенбіден сенбіге дейін әр бағытта тек екі пойыз ғана тоқтайды. Көп бөлігінде, әр бағыттағы әрбір екінші пойыз аралық стансаларда тоқтамай өтеді. Ал тоқтайтын пойыздардағы қалған аралық стансалар – талап бойынша тоқтау стансалары, яғни жолаушылар күзетшіге түскімді екенін айтуы керек, ал күтіп тұрғандар пойыз жақындағанда жүргізушіге анық сигнал беруі керек. Пойыздар екі вагондан тұрады. 150233 бір кезде Луи алқабының Леди Маргрет деп аталды (алғашқы Леди Маргрет – Liskeard және Looe теміржолына тиесілі болған бу локомотиві). 153369 нөміріндегі бір вагонды пойыз "Looe Valley Explorer" деп аталды. Бұл екі пойыздың сыртында да жергілікті көріністерді бейнелейтін үлкен суреттер болды, бірақ олар Great Western Railway желісіндегі басқа ұқсас пойыздармен бірге жұмыс істеді, сондықтан әр күн сайын осы бағытта жүрмеді. Кейін бұл пойыздар арнайы бояуларын жоғалтып, стандартты бояумен қайта боялды. GWR енді оларды пайдаланбайтындықтан, бұл бағытта "S" вагондары қолданылмайды.