Ричард Фаррант: Англия композиторы және драматургінің өмірі мен шығармашылығы
Richard Farrant
Ричард Фаррант (1525-1580) – ағылшын композиторы, драматург, театр негіздейтін және Chapel Royal балаларының шебері. Биографиясы, шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1525 – 1580) ағылшын композиторы, музыкалық драматург, театр негізін қалаушы және Корольдік капелла балаларының жетекшісі. Оның есімі алғаш рет 1552 жылы Корольдік капелланың джентльмендерінің тізімінде тіркелген. Оның туған жылын дәл анықтау мүмкін емес. Өмірі бойы ол өзін табысты композитор ретінде танысты, ағылшын драмасын едәуір дамытты, алғашқы Blackfriars театрын құрды және өлеңмен жазылған гимндерді (anthem) жасауды бастады. Ол сол кезде Корольдік капелла хорының жетекшісі болған Ричард Бауэрдің қызы Энн Бауэрге үйленді. Энннен он бала дүниеге келді, олардың бірі де Ричард деп аталды.
English composer (c. 1525 – 1580)
Richard Farrant ( 1525 – 30 November 1580) was an English composer, musical dramatist, theatre founder, and Master of the Children of the Chapel Royal. The first acknowledgment of him is in a list of the Gentlemen of the Chapel Royal in 1552. The year of his birth cannot be accurately determined. During his life he was able to establish himself as a successful composer, develop the English drama considerably, found the first Blackfriars Theatre, and be the first to write verse anthems. He married Anne Bower, daughter of Richard Bower who was Master of the Chapel Royal choristers at the time. With Anne he conceived ten children, one of whom was also named Richard.
Патшалықпен жұмыс
Корольдік шіркеудің мырзаларының мүшесі ретінде Фаррант корольдік отбасының рәсімдеріне белсенді қатысты. Ол 1550 жылы Эдуард VI патшалығы тұсында Корольдік капелласында жұмыс істей бастады. Фаррант үшін осы кезең латын шіркеу музыкасында зор дамулар болған уақытқа тап келді. Уильям Бёрд және Кристофер Тай сияқты композиторлар сол заманғы шіркеу музыкасын кеңейтумен және дамытумен айналысты. Фаррант Корольдік капелласындағы он екі жылында Эдуард VI және Мэри I-нің қосылу рәсімдеріне, сондай-ақ Мэри I мен Елизавета I-нің тәж кию рәсімдеріне қатыса алды. Ол ондағы қызметінен кейін Виндзордағы Сент-Джордж капелласында штаттық хоршы және органшы қызметін атқарды.
As a member of the Gentleman of the Chapel Royal, Farrant was active in ceremonies surrounding the royal family. He began his work with the Chapel Royal around 1550 under the reign of Edward VI. Fortunately, for Farrant, this is a time that saw huge developments in Latin Church Music. Composers like William Byrd and Christopher Tye were busy expanding and elaborating on the Church Music of the day. In Farrant's twelve years with the Chapel Royal, he was able to participate in funerals for Edward VI and Mary I, and coronations for Mary I and Elizabeth I. After his work there, he took up a post as lay vicar and organist at St. George's Chapel at Windsor.
Жұмысқа орналасу
Фаррант үшін Виндзордағы лауазым өмір бойы сақталатын тұрақты лауазымға айналды және ол осы қызметте өмірінің соңына дейін қалды. Сонымен қатар, ол 1569 жылдың қараша айында Корольдік капелласының хор ұстазы қызметін иеленді. Осы екі мекеменің хорлары оның барлық шығармаларын және пьесаларын көрсетуге мүмкіндік берді. Шындығында, ол әр қыста патшайым үшін қойылым қоятын. Бұл лауазымдар оған 1576 жылы Лондонға оралып, хор музыкасының бір бөлігін ашық түрде репетициялаған, көрермендерге арналған театр ашуға да мүмкіндік берді. Одан көп ұзамай, 1580 жылы ол үйін әйеліне мұра етіп қалдырып, дүниеден өтті.
For Farrant, the post at Windsor became a permanent one that he retained for the rest of his life. Along with this, he also acquired the position of Master of the Chapel Royal choristers in November 1569. Having the choirs of both of these institutions at his disposal gave him an outlet to showcase all of his compositions and plays. In fact, every winter he was able to produce a play for the queen herself. These positions also allowed him to move back to London in 1576 and begin a public theatre of sorts where he rehearsed some of his choir music openly. It was soon after, in 1580, that he died, having left his house to his wife.
Маңызды үлестері
Өзінің заманындағы тек музыка жазумен шектелген көптеген композиторлардан өзгеше, Фаррант көптеген пьесалар да жазды. Англиядағы драма өнеріне оның ең маңызды үлесі – әрине, алғашқы Blackfriars театрын салу. Бұл театр кейіннен Ренессанс дәуірінде Лондондағы драманың дамуы үшін ең маңызды орындардың біріне айналды. Фаррант музыка мен драманы біріктірген ең ерте және белгілі композиторлардың бірі. Осы ерекше үйлесім оған «тарнақ» стилін дамытуға мүмкіндік берді. Бұл стиль оның көптеген шығармаларында, соның ішінде «Вавилонде отырғанда», «Есіңе түсір» және «Бетіңді жасырма» әнұрандарында айқын көрінеді.
Unlike many composers of his day that stuck to only music composition, Farrant also wrote many plays. One of his most important contributions to drama in England is of course the creation of the first Blackfriars Theatre. This eventually became one of the most important places in London for drama to develop during the Renaissance. Farrant is also one of the earliest and most well known composers who began to mix the two mediums of music and drama. It was this uncommon mixture that allowed him to begin to develop the composition style of 'verse.' This becomes prominent in a lot of his pieces including the anthems When as we sat in Babylon, Call to remembrance and Hide not thou thy face.
Шығармалары
Уақыттың өтуіне байланысты Фарранттың көптеген шығармалары мұқият сақталған жазбалар немесе басқа құжаттардағы қысқаша сілтемелер арқылы ғана белгілі.
Because of the time gap, many of Farrant's works are only known because of careful documentation or brief mention from other documents.