Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкада туған клавесинші Скотт Росс (1 наурыз 1951 жыл - 13 маусым 1989 жыл) – АҚШ-та туған клавесинші, көп жылдар бойы Франция мен Канадада тұрған. Оның жазбаларына Доменико Скарлаттидің 555 клавесин сонатасының бір адаммен толық жазылған тұңғыш нұсқасы кіреді.
American born harpsichordist
Scott Ross (March 1, 1951 – June 13, 1989) was a United States born harpsichordist who lived in France and Canada for many years. His recordings include the first complete recording by a single performer of the 555 harpsichord sonatas of Domenico Scarlatti.
Өмірбаян
Скотт Стоунбрейкер Росс Пенсильвания штатының Питтсбург қаласында дүниеге келді. Ол ауыр сколиозбен ауырғандықтан, өмірінің көп бөлігін корсетте өткізді. Питтсбургте фортепиано мен орган сабақтарын алды. 1964 жылы газет редакторы болған әкесі қайтыс болғаннан кейін, анасымен бірге Францияға көшіп келді. Анасы мен інісі көп ұзамай АҚШ-қа оралды, бірақ ол 13 жасынан бастап елде қалды. Ницца консерваториясында клавесин оқыды, осы кезеңде Монпельеге жақын Ассас ауылындағы шато иесі Симон Демангел оны клавесин сабақтарын беруге шақырды. Оның анасы Росстің 19 жасқа толған күні өзіне-өзі қол жұмсады. Ниццадағы оқуын аяқтағаннан кейін Париж консерваториясына түсті. 1971 жылы ол "Брюгге конкурсының" бағалы бірінші жүлдесін жеңіп алды. Росс сондай-ақ Кеннет Гилберттен Антверпен Корольдік консерваториясында сабақ алды. Содан кейін Квебек университеті Лаваль музыка мектебінде оқытушылық қызметін бастады. Ол жерде Рамоның толық "Пьеса де Клавесин" шығармаларын жаздырып, сонымен қатар Франсуа Купериннің толық клавиатуралық туындыларын жаздырды. Росс студенттері сияқты киінетін (тіпті концерттерде де), ал оның "қарт әже" көзілдірігі оны шынайы орындаушы ғалым Густав Леонхардтқа емес, танымал музыка иконасы Джон Леннонға көбірек ұқсатты. Университет канцлері мен француз бас консулы қатысқан Лаваль университетіндегі бір концертте ол джинсы және қызыл жұмысшы жейдесін киді. Өзін жамандауға бейім, ол: "Мен Голдбергтерді тастағаннан кейін бастадым, себебі темекіні тастадым, ал саусақтарыңызды қыбырлатқан дұрыс, тоқудан жақсы" деді. Орхидеяларды жинауға құштар болған ол, сонымен қатар вулканология, минералогия және микологиямен де айналысты. Оның клавиатуралық қызығушылықтары да кең ауқымды болды, клавесиннен асып, Фредерик Шопен, Клод Дебюсси және Морис Равельдің музыкасын орындады, сондай-ақ Шуберт лирикасын сүйемелдеді. Ол Брайан Ино мен Филип Гластың музыкасын ұнатты және панк өнерпазы Нина Хагеннің жанкүйері болды. Росс пен канадалық пианист Гленн Гулд арасындағы ұқсастықтар (мысалы, барокко музыкасын жақсы көру және олардың конвенцияға бағынбаушылық тәсілдері) Росстің өмірінің соңында түсірілген деректі фильмдегі оның сөздері арқылы толыққанды түсіндіріледі:
Scott Stonebreaker Ross was born in Pittsburgh, Pennsylvania. He was nearly crippled by a severe scoliosis that kept him in a corset for much of his early life. He studied piano and organ in Pittsburgh. Following the death of his father, a newspaper editor, he moved to France with his mother in 1964. His mother and brother soon returned to the US, but he remained in the country, living independently from the age of 13. He studied harpsichord at the Conservatoire de Nice, and during this period he was invited by Simone Demangel, the owner of the chateau in the village of Assas, near Montpellier, to give harpsichord lessons as a live in tutor. His mother committed suicide on Ross's 19th birthday. After completing his studies at Nice, he enrolled at the Conservatoire de Paris. In 1971 he was awarded the prestigious first prize of the "Concours de Bruges". Ross also took classes at the Royal Conservatoire of Antwerp from Kenneth Gilbert. He then began a teaching career at the School of Music, Université Laval, Quebec. While there, he made award winning recordings of the complete Pièces de Clavecin by Rameau and also recorded the complete keyboard works of François Couperin. Ross dressed in similar fashion to his students (even in performance), and his 'granny' spectacles appeared to align him more with the popular music icon John Lennon than the authentic performance scholar Gustav Leonhardt. For one concert at Université Laval that was attended by the university chancellor and the French Consul General he wore jeans and a red lumberjack shirt. Self effacing to a fault, he explained, "I started the Goldbergs 'cause I quit smoking and, to keep one's fingers busy, it's better than knitting". A passionate collector of orchids, his other hobbies included volcanology, mineralogy, and mycology. His keyboard interests were similarly wide ranging, extending beyond the harpsichord to the music of Frédéric Chopin, Claude Debussy and Maurice Ravel that he performed on the piano, and he also accompanied Schubert lieder. He loved the music of Brian Eno and Philip Glass, and was a fan of the punk performance artist Nina Hagen. Comparisons which might be drawn between Ross and the Canadian pianist Glenn Gould (e. g., due to their common love of Baroque music and their unconventional approaches) are put into a fuller context by these comments from Ross in a documentary film made toward the end of his life:
1983 жылы Росс Лавалдан мерзімі белгісіз демалысқа шықты, француздық Erato лейблі үшін бірнеше жазба жасады, оның ішінде Джордж Фридерик Гендельдің сегіз ұлы сюитасы, Бахтың 6 партитасы және Жан Анри д'Англеберттің клавиатуралық шығармалары. (Ол сондай-ақ EMI үшін екі альбом шығарды, оның соңғысы Гироламо Фрескобальдидің туындыларынан тұрады.) Ол Францияға оралып, Ассаста және Парижде шағын үйлерді жалдады. 1984 жылы ол Erato лейблімен бес жылдық келісімшартқа қол қойды, сонымен қатар оны кейінірек өлтіретін аурудың алғашқы белгілерін сезінді. Жаңа келісімшарттың басты нәтижесі - Доменико Скарлаттидің толық клавиатуралық сонаталарын (барлығы 555) жазудың қиын міндеті болды. Бұл жобаны Франция радиосы бастады, ол 1985 жылы композитордың туғанына 300 жыл толуына орай сонаталарды таратуды жоспарлады. Скотт Росс 1984 жылдың 16 маусымында сонаталарды жазуды бастады, ал он сегіз ай бойы ол өлімге әкелетін аурумен ауырып жатқанын білді. 98 жазу сеансы қажет болды, ал соңғы нұсқа 1985 жылдың 10 қыркүйегінде аяқталды. Барлығы 8 мың рет жазылды. Жазу Erato лейблінде Domenico Scarlatti, Complete Keyboard Works деп аталып, 34 дискіден тұратын жинақ ретінде шығарылды. Росс 1989 жылдың 13 маусымында 38 жасында Франциядағы Ассас қаласындағы үйінде СПИД-ке байланысты пневмониядан қайтыс болды.
In 1983 Ross took an indefinite sabbatical from Laval, embarking on several recordings for the French label Erato, including the Eight Great Suites of George Frideric Handel, Bach's 6 Partitas, and keyboard works by Jean Henri d'Anglebert. (He also made two albums for EMI, including his last consisting of Girolamo Frescobaldi works.) He returned to France, renting a small house in Assas and another in Paris. In 1984 he signed a five year recording contract with Erato, but also experienced his first premonition of the illness that would later kill him. The main fruit of his new contract was the daunting task of recording the complete keyboard sonatas (555 in total) of Domenico Scarlatti, a project started by Radio France, which decided to broadcast the sonatas in celebration of the 300th anniversary of the composer's birth, in 1985. Scott Ross began recording the sonatas on June 16, 1984, and during the eighteen months of recording he knew he had a fatal illness. Ninety eight sessions were required, and the last take was completed on September 10, 1985. In all, there had been eight thousand takes. The recording was released on the Erato label as Domenico Scarlatti, Complete Keyboard Works in a set of 34 CDs. Ross died of pneumonia related to AIDS on June 13, 1989, in his house in Assas, France, aged 38.