Британдық екінші дүниелік соғыс крейсерлік танкысының тарихы

Кіріспе

Британдық Екінші дүниежүзілік соғыс крейсерлік танк

Сол жылы Мартель советтік танк үлгілерін көрді, оның ішінде американдық Дж. Уолтер Кристидің жұмысына ықпал еткен BT танкысын. Мартель Кристидің жүріс бөлігін және Кристидің Либерти қозғалтқышы сияқты жеңіл авиациялық қозғалтқышты пайдалану тәжірибесін қабылдауды ұсынды. Үкімет Кеңес билігімен тікелей байланыс жасамай, Нюфилд ұйымы арқылы Кристидің дизайнын сатып алуға және лицензиялауға рұқсат берді. Алынған көлік, фотосуреттерді мұқият қарағанда, Кристидің 1931 жылғы M1931 прототипі емес, АҚШ армиясы 1934 жыл шамасында ауыстыруға шешім қабылдаған "T3 Medium" өндірістік үлгісі болып көрінеді. Бұл үлгінің Ұлыбританияға не үшін жіберілгені белгісіз, бірақ ол қолда бар жалғыз мысал болуы мүмкін, асығыс түрде жұмыс істеуге жарамды күйге келтірілген, бірақ мұнарасы болмаған. Келгеннен кейін оған британдық соғыс министрлігінің T2086 нөмірі, BMX841 тіркеу белгісі және Механикалық тәжірибелер орталығының 958 эксперименттік нөмірі берілді. Сынақтардан кейін ол Моррис Коммерциялық Автомобильдер Лтд, Бирмингемге жіберілді және зерттеу үшін бөлшектелді. Лорд Нюфилд (Моррис компанияларының басшысы) өзінің компаниясына Cruiser Mk III (A13) дизайнының негізін құруға мүмкіндік беретін патенттік құқықтарды сатып алуға келісті, бұл дизайн кеңейтіліп, жақсартылып, Кристи шешпеген бірнеше кемшіліктері түзетілді. Дизайнды дамыту және өндіру үшін Nuffield Mechanization & Aero Limited жаңа компания құрылды. Бас штабтың мәжілісінде броня, 2 фунттық зеңбірек және жол жылдамдығын қамтитын ресми техникалық талаптар белгіленді. Кейіннен Мартель мен Перси Хобарт бұл талаптарды қарап, барлық жақтан 30 мм броняны бекітті, егер көлденең қиыршықтағанда жылдамдық сақталса. A13 жеткізілгенге дейін, A7, A9 және A10 үлгілерінен аралық дизайн бекітілді, A9 таңдалды. Mk III салмағы тонна, экипажы төрт адамнан тұрды, қозғалтқышы және ең жоғары жылдамдығы шамамен км/сағ болды және 2 фунттық зеңбірек пен пулеметпен қаруланған. 1937 жылы қызметке енгізілген кезде армияда әлі ресми танк дивизиясы болмаған.

Later that year, Martel witnessed demonstrations of Soviet tank designs, including the BT tank, which had been influenced by American J. Walter Christie's work. Martel urged the adoption of the Christie suspension and Christie's practice of using a lightweight aircraft engine, such as the Liberty Engine. The government authorized the purchase and licensing of a Christie design via the Nuffield Organization, rather than contact the Soviet authorities. The vehicle obtained seems, on close examination of photographs, not to be Christie's prototype M1931 but a production "T3 Medium", the US Army having decided to replace this model c1934. Why this survivor was sent to Britain is unknown, though it is possible it was the only available example, hastily put into operable condition but minus its turret. On arrival it was given British War Department number T2086, the road registration BMX841 and the Mechanical Experimentation Establishment's experimental number 958. After trials it was sent to Morris Commercial Cars Ltd, Birmingham and disassembled for study, Lord Nuffield (head of the Morris companies) had already agreed to buy the patent rights that would allow his company to develop the design that would become the basis of the Cruiser Mk III (A13), extensively redesigned, enlarged and with several faults that Christie had not addressed rectified. A new company Nuffield Mechanization & Aero Limited was formed for the development and production of the design. At a meeting of the General Staff, an official specification was determined, which included armour, a 2 pounder gun and a road speed of A subsequent review of the specification by Martel and Percy Hobart approved 30 mm armour all round provided cross country speed could be kept at Pending the delivery of the A13, an interim design was approved from the A7, A9 and A10, the A9 being selected. The Mk III weighed , had a crew of four, a engine and a top speed of and was armed with a 2 pounder gun and a machine gun. When it was introduced into service in 1937, the army still lacked a formal tank division.

Жауынгерлік тарихы

Көптеген британдық крейсерлер сияқты, А13 та жылдам болғанмен, броньсыздау және механикалық тұрғыдан сенімсіз еді. Британдық экспедициялық корпусының Францияға жіберілген бөлігі ретінде, Крейсер Марк III 1-ші бронетанкті дивизияның бөлімшелерін жарақтандырды, бірақ көпшілігі жойылды. Аз ғана саны Грецияда және 1940-1941 жылдар аралығындағы Батыс Шөлінде (Ливия) қолданылды, онда олар 7-ші бронетанкті дивизияның бөлімшелерін жарақтандырды. Осы конструкция Cruiser Mk IV-тің негізі болды.