Дисфункционалды отбасы – тұрақты жанжал, зорлық-зомбылық, балаларға немқұрайлы қарау немесе зәбірлеушілік. Себептері, салдары мен шешімдері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Отбасы түрі
Type of family
Дисфункционалды отбасы – бұл ата-аналардың бірінің тарапынан үнемі және тұрақты түрде қақтығыстар, дұрыс емес мінез-құлық, сондай-ақ балаларды жиі қанау немесе зорлық-зомбылыққа салу болып тұратын отбасы. Мұндай отбасында өскен балалар мұндай жағдайды қалыпты деп қабылдауы мүмкін. Дисфункционалды отбасылар көбінесе екі ересек адамның нәтижесінде туындайды, біреуі әдетте ашық түрде зорлық-зомбылық көрсетсе, екіншісі оған тәуелді болады. Бұған есірткілерді немесе басқа да тәуелділік түрлерін пайдалану, немесе кейде емделмеген психикалық аурулар да себеп болуы мүмкін. Өздері дисфункционалды отбасында өскен ата-аналар балаларын тым көп түзетуге тырысып немесе өз ата-аналарының мінез-құлқына еліктеуі мүмкін. Кейде доминантты ата-ана баласын зорлық-зомбылыққа салуы немесе қанаушылыққа ұшыратуы мүмкін, ал екінші ата-ана қарсылық білдірмейді, бұл баланың өзін кінәлі санауына әкелуі мүмкін.
A dysfunctional family is a family in which conflict, misbehavior, and often child neglect or abuse on the part of individual parents occur continuously and regularly. Children that grow up in such families may think such a situation is normal. Dysfunctional families are primarily a result of two adults, one typically overtly abusive and the other codependent, and may also be affected by substance abuse or other forms of addiction, or sometimes by an untreated mental illness. Parents having grown up in a dysfunctional family may over correct or emulate their own parents. In some cases, the dominant parent will abuse or neglect their children and the other parent will not object, misleading a child to assume blame.
Мысалдар
Диафункционалды отбасы мүшелерінің ортақ белгілері мен мінез-құлық үлгілері отбасы құрылымындағы тәжірибелерінің нәтижесінде қалыптасады. Бұл, көбінесе, мүмкіндік беру немесе жалғастыру арқылы, диафункционалды мінез-құлқын күшейтуге әкеледі. Отбасы бірлігіне түрлі факторлар әсер етуі мүмкін.
Dysfunctional family members have common features and behavior patterns as a result of their experiences within the family structure. This tends to reinforce the dysfunctional behavior, either through enabling or perpetuation. The family unit can be affected by a variety of factors.
Нақты мысалдар
Кейбір жағдайларда отбасылар нақты себептерге байланысты бұзыла бастайды. Мұндай жағдайлардың арасында жаңа мәдениетке бейімделудегі қиындықтар, жақын және туысқандық отбасы мүшелері арасындағы шиеленіс, балалардың қарсылық білдіру кезеңі және сенімдердегі идеологиялық келіспеушіліктер болуы мүмкін.
There are certain times where families can become dysfunctional due to specific situational examples. Some of these include difficulty integrating into a new culture, strain in the relationship between nuclear and extended family members, children in a rebellion phase, and ideological differences in belief systems.
Киіз үй тізімі
"Алкоголиктердің ересек балалары" бағдарламасында "Кір жуу тізімі" деп аталатын нәрсе бар. "Кір жуу тізімі" – "Алкоголиктердің ересек балалары" бағдарламасының негізгі әдебиеті. Бұл тізімде алкогольге тәуелді ата-анасы бар ересек бала болумен байланысты 14 түрлі тұжырым бар. Бұл тұжырымдар балалардың алкогольге тәуелді ата-анасының салдарынан қандай ауырсынуларға ұшырағанын көрсетеді. Тұжырымдардың арасындағы маңыздылары: "махаббат пен аянышты шатастыру", "өз-өзіне сенімсіздік", және "өзіндік құндылықты жоғалту". "Кір жуу тізімі" – топтық терапияда отбасыларға олардың қиындықтарында жалғыз емес екенін көрсету үшін пайдалы құрал. Алкогольге тәуелді ата-анасы бар қыз балаларында депрессия даму қаупі жоғары. Алкоголиктердің ұлдарында заттарды қолдану тәуелділігі даму қаупі айтарлықтай жоғары.
The program "Adult Children of Alcoholics" includes something labeled as a "Laundry List". The Laundry List is core literature of the program Adult Children of Alcoholics. This list has 14 different statements that relate to being an adult child of a parent with an alcohol addiction. These statements provide commentary on how children have been affected by the trauma of having alcoholic parents. Some highlights of the statements include, "confusing love and pity", "having low self esteem", and having a "loss of identity". The Laundry list is a helpful tool in group therapy in order to show families that they are not alone in their struggles. Female children whose parents were alcoholics have an increased risk of developing depression. Male children of alcoholics are at a significantly higher risk for developing a substance use disorder.
"Балалар - қолөнершілер"
Ата-аналардың жиі кездесетін бұзық мінез-құлқының бірі – баланың сезімін пайдаланып, екінші ата-ананың құқықтары мен мүдделеріне зиян келтіретін нәтижеге жету. Мысалдарға екінші ата-ана туралы қаңқу таратқан кезде, ата-ана бала арқылы хабарласып (соның салдарынан баланы екінші ата-ананың сол хабарламаға наразы болу қаупіне ұшыратып), тікелей сөйлеспей, баладан ақпарат алуға тырысу (жасырын бақылау), немесе баланың екінші ата-ананы ұнатпауына себеп болу, мұндайда ата-ананың осы әрекеті балаға келтіретін зиянды салдарға онша мән берілмейді немесе мүлдем назар аударылмайды. Мұндай манипуляциялар көбінесе ажырасқан немесе бөлек тұратын жағдайларда ортақ қамқорлыққа байланысты туындайды, бірақ толық отбасыларда да кездеседі, онда бұл құбылыс үшбұрыш деп аталады.
One common dysfunctional parental behavior is a parent's manipulation of a child in order to achieve some outcome adverse to the other parent's rights or interests. Examples include verbal manipulation such as spreading gossip about the other parent, communicating with the parent through the child (and in the process exposing the child to the risks of the other parent's displeasure with that communication) rather than doing so directly, trying to obtain information through the child (spying), or causing the child to dislike the other parent, with insufficient or no concern for the damaging effects of the parent's behavior on the child. While many instances of such manipulation occur in shared custody situations that have resulted from separation or divorce, it can also take place in intact families, where it is known as triangulation.
Басқа да функционалды емес стильдер тізімі
"Қолдану" (қорқыныш пен шартты сүйіспеншілікпен билік жүргізетін, өзімен-өзі ойлаушы ата-аналар). Зорлық-зомбылық (балаларына физикалық, эмоционалдық немесе жыныстық зорлық-зомбылық жасайтын ата-аналар). Перфекционист (баласының ешқандай ісінде сәтсіздікке ұшырауын қаламай, тәртіпті, беделді, билікті немесе мінсіз көріністі ұстануға тырысады). Догматикалық немесе культ тәрізді (балаларға ақылға қонымды пікір білдіруге, билікті күмәнге салуға немесе өздерінің құндылық жүйесін дамытуға рұқсат етілмейтін қатал және икемсіз тәртіп). Ата-ананың теңсіздігі (бір баланың қажеттіліктерін ерекше бағалап, екінші баланың қажеттіліктерін үнемі елемеу). Тәртіпсіздік (балаларды сүймеу, қолдау көрсетпеу, қажеттіліктерін қанағаттандырмау, жанашырлық танытпау, мақтамау, назар аудармау, жігерлендірмеу, қадағаламау немесе олардың әл-ауқатын қауіпке ұшырату арқылы бақылау немесе немқұрайдылық таныту). Бауырластар арасындағы зорлық-зомбылық (ата-анасы бір бауыры екінші бауырын денелік немесе жыныстық жағынан зорлағанда араласпайды). Тастап кету (балаларынан ерікті түрде бөлініп, одан әрі байланыс жасағысы келмейтін және кейбір жағдайларда оларды жетім қалдырып, ұзақ мерзімді ата-аналық күтімді ұйымдастырмайтын ата-ана). Қайырымдылық (өздерінің нормаларына сәйкес жаман мінез-құлықты сыйлап, басқа баланың жақсы мінез-құлқын жазалайтын ата-аналар, татулықты сақтау және ашу-ызаға ұшыраудан аулақ болу үшін. "Кез келген бағамен бейбітшілік"). Адалдықты манипуляциялау (асылған, бірақ бүлікшіл балаға ең адал және жақсы мінез-құлық танытатынына көз жеткізу үшін лайықты емес сыйақылар мен мол көңіл бөлу, ал қазіргі уақытта ең адал баласының қалауы мен қажеттіліктерін жасырын түрде елемеу). "Терікұшақпен тәрбиелеу" (балаларының өмірін немесе бауырластар арасындағы қарым-қатынастарды, әсіресе ұсақ-түйек дауларды микробасқаратын ата-аналар). "Адам алдаушылар" (қоғамда жақсы беделге ие, кейбір қайырымдылық жұмыстарына қатысатын, бірақ бір немесе бірнеше балаларын зорлық-зомбылыққа немесе қорлауға ұшырататын ата-аналар). "Халық алдындағы имидж менеджері" (кейде жоғарыда айтылғандарға байланысты, балаларға үйде болатын ұрыс-керіс, зорлық-зомбылық немесе зақымдар туралы ешкімге айтпау туралы ескертіледі, әйтпесе қатаң жазаға ұшырайды: "Бұл отбасыда не болып жатқанын ешкімге айтпаңыз"). "Параноидты ата-ана" (баласының жамандық ойлап отырғанына немесе басқалар зиян келтіруге тырысып жатқанына байланысты үнемі және ақылға сыймайтын қорқынышпен және жалған айыптаулармен жүретін ата-ана). "Дос табуға рұқсат жоқ" (ата-аналар балаларына өздерімен тең және бір жыныстағы достар табуға тыйым салады немесе кедергі жасайды). Ата-аналардың рөлдерін ауыстыру (кіші балаларына өздеріне қамқорлық жасауды күтетін ата-аналар). "Сенің шаруаң емес" (балаларға жиі қиындық туғызатын белгілі бір бауырластың немесе әпке-қарындастың олардың қамы жоқ деп үнемі айтылады). Өте теңгерімпаздық (кіші балаға үлкен баланың бәрін істеуге рұқсат етіледі немесе үлкен бала кіші бала жеткілікті жетілгенше жылдар күтуі керек). "Құқық күзетуші ит" (көрсетілген жұбайына, серіктесіне немесе баласына аздап да болса реніш келтірген деп саналатын отбасы мүшелеріне соқырлықпен шабуылдайтын ата-ана). "Менің мәңгілік балам" (жас балаларының бір немесе бірнешеуіне өсіп, өздеріне қамқорлық жасай бастауына мүмкіндік бермейтін ата-ана). "Жақтаушы" (бір ата-ана баласын бір мезгілде зорлайтын екінші ата-ананы жақтаушылықпен қолдайды). "Жолдас ретінде" (әдеттегі, қадам, асырап алушы немесе асырап алушы ата-ана, ол биологиялық емес баласына шынымен қамқорлық жасамайды, бірақ олардың жұбайы немесе серіктесі үшін бір үйде бірге өмір сүруге тиіс) (Осыны да қараңыз: Золушка эффектісі). "Саясаткер" (балалардың уәделерін қайта-қайта беретін немесе оларға келісетін, бірақ оларды орындауға ниеттенбейтін ата-ана). "Бұл табу" (ата-аналар балалардың жыныстық қатынас, жүктілік, романтика, еркелеу, денелердің кейбір жеке бөліктері, жалаңаштық және т.б. туралы кез келген сұрақтарын қабылдамайды). Анықталған науқас (әдетте анасы таңдаған бір бала, отбасының жалпы жұмыс істемеуі жасырынып жатқанда, терапияға баруға мәжбүр болады). Мюнхаузен синдромы прокси арқылы (жоғарыда айтылғаннан әлдеқайда төтенше жағдай, онда баланы дәрігерлер мен басқа да мамандардың назарына жүгінген ата-ана әдейі ауырттырады).
"Using" (destructively narcissistic parents who rule by fear and conditional love.) Abusing (parents who use physical violence, or emotionally, or sexually abuse their children.) Perfectionist (fixating on order, prestige, power, or perfect appearances, while preventing their child from failing at anything.) Dogmatic or cult like (harsh and inflexible discipline, with children not allowed, within reason, to dissent, question authority, or develop their own value system.) Inequitable parenting (going to extremes for one child while continually ignoring the needs of another.) Deprivation (control or neglect by withholding love, support, necessities, sympathy, praise, attention, encouragement, supervision, or otherwise putting their children's well being at risk.) Abuse among siblings (parents fail to intervene when a sibling physically or sexually abuses another sibling.) Abandonment (a parent who willfully separates from their children, not wishing any further contact, and in some cases without locating alternative, long term parenting arrangements, leaving them as orphans.) Appeasement (parents who reward bad behavior—even by their own standards—and inevitably punish another child's good behavior in order to maintain the peace and avoid temper tantrums. "Peace at any price.") Loyalty manipulation (giving unearned rewards and lavish attention trying to ensure a favored, yet rebellious child will be the one most loyal and well behaved, while subtly ignoring the wants and needs of their most loyal child currently.) "Helicopter parenting" (parents who micro manage their children's lives or relationships among siblings—especially minor conflicts.) "The deceivers" (well regarded parents in the community, likely to be involved in some charitable/non profit works, who abuse or mistreat one or more of their children.) "Public image manager" (sometimes related to above, children warned to not disclose what fights, abuse, or damage happens at home, or face severe punishment "Don't tell anyone what goes on in this family".) "The paranoid parent" (a parent having persistent and irrational fear accompanied by anger and false accusations that their child is up to no good or others are plotting harm.) "No friends allowed" (parents discourage, prohibit, or interfere with their child from making friends of the same age and gender.) Role reversal (parents who expect their minor children to take care of them instead.) "Not your business" (children continuously told that a particular brother or sister who is often causing problems is none of their concern.) Ultra egalitarianism (either a much younger child is permitted to do whatever an older child may, or an older child must wait years until a younger child is mature enough.) "The guard dog" (a parent who blindly attacks family members perceived as causing the slightest upset to their esteemed spouse, partner, or child.) "My baby forever" (a parent who will not allow one or more of their young children to grow up and begin taking care of themselves.) "The cheerleader" (one parent "cheers on" the other parent who is simultaneously abusing their child.) "Along for the ride" (a reluctant de facto, step, foster, or adoptive parent who does not truly care about their non biological child, but must co exist in the same home for the sake of their spouse or partner) (See also: Cinderella effect). "The politician" (a parent who repeatedly makes or agrees to children's promises while having little to no intention of keeping them.) "It's taboo" (parents rebuff any questions children may have about sexuality, pregnancy, romance, puberty, certain private body areas, nudity, etc.) Identified patient (one child, usually selected by the mother, who is forced into going to therapy while the family's overall dysfunction is kept hidden.) Münchausen syndrome by proxy (a much more extreme situation than above, where the child is intentionally made ill by a parent seeking attention from physicians and other professionals.)
Динамикалық
Коалициялар – отбасы ішіндегі, қатаң шекаралары бар және отбасылық дисфункцияның белгісі саналатын жүйелер. Отбасының оқшауланған мүшесі (ата-ана немесе бала, отбасының қалған бөлігіне қарсы тұрады). Ата-аналардың арасындағы жанжал (некеде, ажырасқан немесе бөлек тұратын ересектер арасындағы жиі дау-жанжалдар, балалардың көзінше болмайды). Поляризацияланған отбасы (жанжалдың әр тарапында бір ата-ана және бір немесе бірнеше бала). Ата-аналар мен балалар (ұрпақтар аралық қақтығыс, ұрпақтар арасындағы айырмашылық немесе мәдени шоктан туындаған дисфункция). Балқандық отбасы (Балқандағы үш тарапты соғыс сияқты, одақтардың жиі ауысуымен сипатталатын отбасы). Барлығына ашық отбасы (отбасы мүшелерінің "барлығына ашық" стилінде дауласуы, бірақ таңдау мүмкіндіктері шектеулі болғанда поляризацияға ұшырауы мүмкін).
Coalitions are subsystems within families with more rigid boundaries and are thought to be a sign of family dysfunction. The isolated family member (either a parent or child up against the rest of the otherwise united family.) Parent vs. parent (frequent fights amongst adults, whether married, divorced, or separated, conducted away from the children.) The polarized family (a parent and one or more children on each side of the conflict.) Parents vs. kids (intergenerational conflict, generation gap or culture shock dysfunction.) The balkanized family (named after the three way war in the Balkans where alliances shift back and forth.) Free for all (a family that fights in a "free for all" style, though may become polarized when range of possible choices is limited.)
Балалар
Ажырасудан және, аздап болса да, бөлінуден өзгеше, "толық" отбасының дисфункционалды екендігі жиі жазбада қалмайды. Осының салдарынан, мұндай балалардың достары, туыстары және ұстаздары жағдайдан мүлдем хабарсыз болуы мүмкін. Бұдан өзге, бала отбасының дисфункционалдығы үшін теріс айыпталып, ата-анасы бөлінген балаларға қарағанда одан да көп стресске түсуі мүмкін.
Unlike divorce, and to a lesser extent, separation, there is often no record of an "intact" family being dysfunctional. As a result, friends, relatives, and teachers of such children may be completely unaware of the situation. In addition, a child may be unfairly blamed for the family's dysfunction, and placed under even greater stress than those whose parents separate.
Балаларға әсері
Бұл кезде немесе олар өскен сайын, дисфункционалды отбасылардан туған балалар психологиялық күйзеліс салдарынан олардың жасқа сай даму кезеңіне сәйкес келмейтін мінез-құлық танытуы мүмкін. Дисфункционалды отбасылары бар балалардың мінез-құлқы да құрдастарымен салыстырғанда жетілмеген болуы мүмкін. Керісінше, басқа балалар эмоционалды жағынан "өте ерте бойжетіп" кетеді немесе аралас күйде болады (мысалы, жақсы мінез-құлық, бірақ өзіне қамқорлық жасай алмайды). Дисфункционалды ортадан шыққан балалар да ұрпақтан ұрпаққа жалғасқан дисфункционалды ата-аналық тәрбиенің салдарынан дені сау емес байланыстарды көрсетуге бейім. Балалық шағынан бері қиындықтар көрудің салдарынан адам түрлі психикалық денсаулық мәселелеріне, соның ішінде депрессия мен мазасыздыққа ұшырауы мүмкін. Өкінішке қарай, дисфункционалды отбасылық орта осы жас адамдарды өзін-өзі зақымдау және проблемалық мінез-құлық әрекеттеріне түсу қаупіне ұшыратады. Бұл қиын орта жастарды есірткіге тәуелді болу немесе алкоголизмге ұшыратуы мүмкін, әсіресе егер ата-анасы немесе жақын құрбылары есірткі қолданған болса. Көптеген зерттеулер көрсеткендей, ата-ананың есірткі қолдануы болашақтағы химиялық тәуелділіктің жартысынан үштен екісіне дейін түсіндіруі мүмкін. Сондай-ақ, жас адамның құмар ойындарға, порнографияға тәуелділікке немесе басқа да болашақтағы зиянды әрекеттерге, мысалы, мәжбүрлі түрде ақша жұмсау сияқты мінез-құлықтық тәуелділіктерге ұшырау қаупі де жоғары. Дисфункционалды ортада өскен балаларға тамақтану бұзылыстары, соның ішінде анорексия немесе психологиялық күйзеліс салдарынан эмоционалдық күресу әдісі ретінде тамақтанудың шектен тыс көбеюі даму қаупі жоғары. Бұл жас адамдарда әлеуметтік қорқыныш, мүмкін тұлғалық бұзылулар немесе травмадан кейінгі стресс бұзылулары салдарынан құрбыларымен салауатты қарым-қатынас құру және сақтауда қиындықтар тууы мүмкін. Бала ата-анасының билігіне және отбасынан тыс ересектерге қарсы көтерілуі немесе керісінше, құрбыларының қысымына қарамастан, отбасылық құндылықтарды қолдап, қарсылық танытуы мүмкін. Дисфункционалды ортадағы балалар ата-аналары қасында болмаған кезде өзін-өзі ұстай алмайтындығын немесе білім беру / кәсіптік міндеттеріне кері әсер ететін кейінге қалдыруға бейімділікті дамытуы мүмкін. Сонымен қатар, балалар әлеуметтік қарым-қатынас жасамайтын іс-шараларға шамадан тыс уақыт жұмсау арқылы әлеуметтік жетіспеушіліктерді көрсетуі мүмкін. Бұл тәртіпсіздік балада құрдастарына қатыгез мінез-құлықтарды көрсетуге, басқаларды қорлау немесе қорлау немесе қорлау құрбаны болуына себеп болуы мүмкін. Бұл екі рөл де балада өзін-өзі бағалаудың төмендеуіне, оқшауланудың көбеюіне және эмоцияларды білдіру қиындықтарына әкелуі мүмкін, бұл эмоциялық және физикалық зорлық-зомбылықпен байланысты. Ата-ананың құрылымдарының болмауы және құрбыларының оң әсері жас адамдарды құрбыларының одақтарының баламалы түрлерін іздеуге итермелейді, соның ішінде жасөспірімдер қылмысына қатысатын құрбылар тобы және заңсыз әрекеттерді біліп-біліп жасайтын немесе қарсылықпен күрес бұзылысының белгілерін көрсететіндер. Мұндай әдеттегі мінез-құлық пен қоршаған орта факторлары да қиындыққа ұшыраған жастарды қылмыс өміріне немесе бандиттік әрекеттерге итермелейді. Әлеуметтік нормалардың болмауы және қарсылық білдіру мінез-құлқы жыныстық зорлық-зомбылық кең тараған жағдайларда да байқалады. Ерте жыныстық тәжірибелер болашақта педофилияға қызығушылық тудыратын немесе жеке адамды жыныстық қылмыскерге айналдыратын айыптауларға әкелетін жыныстық тұрғыдан орынсыз мінез-құлыққа әкелуі мүмкін. 1999 жылы жүргізілген зерттеуде "балалардың отбасылық зорлық-зомбылықтан, қашудан, есірткі мен ішімдікке тәуелді болудан, сондай-ақ, отбасы мүшелерінің есірткі немесе ішімдікке тәуелді болуынан зардап шеккені" анықталды (Келлог және басқалар, 1999). Сонымен қатар, жас балаға кедейлік пен баспанасыздық қаупі жоғары болуы мүмкін, тіпті бала ортасы орташа немесе орташадан жоғары әлеуметтік-экономикалық жағдайдан тұратын жағдайларда да. Әлеуметтік тұрғыдан бұзылудың қосымша проблемалары дисфункционалды отбасылардың балаларында, соның ішінде әдеттегі немесе кенеттен академиялық нәтижелер проблемалары болуы мүмкін. Бұл түсінік бала күнделікті өмірде ұйымдастырушылық дағдыларының жетіспеушілігін көрсете алатындығына байланысты. Бұл адамдарда да салауатты қарым-қатынастарды сақтау қабілеті төмендеуі мүмкін, олар басқа адамдарға сенбеуі немесе балалық шақтағы травма салдарынан психоз бен шизофренияны көрсететін параноидті мінез-құлық танытуы мүмкін. Жастардың болашақта тұрақсыз эмоционалдық қарым-қатынастарға түсу ықтималдығы да жоғары, олар тәуекелге толы мінез-құлыққа, соның ішінде көптеген серіктермен жыныстық қатынасқа түсуге, жүкті болуға немесе заңды емес баланың әкесі/шешесі болуға бейім. Бұрынғы дисфункционалды мінез-құлықтар басқа болашақ қарым-қатынастарда да жалғасуы мүмкін. Дисфункционалды отбасылық ортада өскен адам бұл үйренген мінез-құлықты өз баласына да жеткізе алады, соның ішінде есірткі қолдану әдеттері, қақтығыстарды шешу әдістері және үйренген әлеуметтік шекаралар. Бұл әлеуметтік жетіспеушіліктер адамдардың өзін-өзі қорғауға тырысуына әкелуі мүмкін, өйткені олар позитивті өзін-өзі күту және тиімді эмоционалдық басқару стратегияларын қолдана алмайды.
Children that are a product of dysfunctional families, either at the time or as they grow older, may exhibit behavior that is inappropriate for their expected stage of development due to psychological distress. Children of dysfunctional families may also behave in a manner that is relatively immature when compared to their peers. Conversely, other children may appear to emotionally "grow up too fast"; or be in a mixed mode (e. g. well behaved, but unable to care for themselves.) Children from dysfunctional environments also have a tendency to demonstrate learned unhealthy attachments due to intergenerational dysfunctional parenting. The effects of a disordered upbringing may induce an array of mental health issues, including depression and anxiety. A disordered family environment unfortunately places these young individuals at a higher risk of engaging in more severe actions of self harm and problematic conduct. This troubled environment can also subject the youth to a significantly higher risk of becoming addicted to drugs or developing alcoholism, especially if parents or close peers have a history of substance use. Numerous studies have determined that deviant peer associations are generally associated with substance use and that parental use can account for one half to two thirds of future instances of chemical dependency. There is also an increased risk of the young individual developing behavioral addictions in the forms of gambling, pornography addictions, or engaging in other future detrimental activities such as compulsive spending. Children who are raised in dysfunctional environments are also at a higher risk of developing an eating disorder, including anorexia nervosa or binge eating disorder as an emotional coping method due to psychological distress. These young individuals may also have difficulty forming and maintaining healthy relationships within their peer group, due to social apprehensions, possible personality disorders, or post traumatic stress disorders. A child may also demonstrate oppositional defiant characteristics by rebelling against parental authority, and non family adults, or conversely, upholding their family's values in the face of peer pressure. Children of disordered environments may also demonstrate a lack of self discipline when their parents are not around, or develop procrastinating tendencies that can have detrimental effects on their educational/occupational obligations. Additionally, children may demonstrate social inadequacies by spending an inordinate amount of time engaging in activities that lack in person social interaction. This disordered upbringing can also promote the child to project aggressive behaviors on their peers by bullying or harassing others or becoming a victim of bullying. Both of these roles often lead to an elevated risk of the child having low self esteem issues, increased prevalence of isolation, and difficulties expressing emotions, a common effect related to emotional and physical abuse. A lack of parental structure and positive peer influences can lead young individuals to seek alternative forms of peer alliances, including peer groups that engage in juvenile delinquency and those who perform acts that are knowingly illegal or demonstrate symptoms of an oppositional defiant disorder. This habitual behavior and environmental factors can also lead the troubled youth to a life of crime, or to become involved in gang activity. This lack of socially normative structure and defiant behavior is also notable in cases where sexual abuse was prevalent. Early sexual experiences can lead to sexually inappropriate behavior that could lead to future interest in pedophilia, or facing charges that can result in the individual becoming a sex offender. A 1999 study determined that children who had experienced abusive sexual experiences, "as compared to those without, were more likely to be victims of physical family violence, to have run away, to be substance abusers, and to have family members with drug or alcohol problems" (Kellogg et al, 1999). Additionally, the young individual may be at an elevated risk of becoming poor or homeless, even in cases where the child's environment consisted of an average/above average socioeconomic standing. Further socialization problems can be demonstrated by children of dysfunctional families, including habitual or sudden academic performance problems. This notion can be more apparent as the child may exhibit a severe lack of organizational skills in their day to day lives. These individuals are also at an elevated inability to maintain healthy interpersonal relationships, which often includes distrusting others or even demonstrating paranoid behaviors that can be indicative of childhood trauma induced psychosis and schizophrenia. There is also a higher probability of the youth engaging in future unstable empathetical relationships, with higher tendencies to engage in more risky behavior, including sex with multiple partners, becoming pregnant, or becoming a parent of illegitimate children. Further dysfunctional behaviors can be perpetuated in other future relationships. An individual that was raised in a dysfunctional home environment may also pass this learned behavior on to their offspring, including their substance use habits, conflict resolution methods, and learned social boundaries. These social inadequacies can result in individuals demonstrating self protective behaviors, to compensate for the difference in their childhoods, as they may have the inability to practice positive self care and effective emotional coping strategies.