Кіріспе

Әзірбайжандағы Нахчыван Автономиялық Республикасының ауданы

Садарақ ауданы – Әзірбайжанның Нахчыван Автономиялық Республикасының 7 ауданының бірі. Аудан Шарур ауданымен, сондай-ақ Түркияның Игдыр провинциясымен, Арменияның Арарат провинциясымен және Иранның Батыс Әзірбайжан провинциясымен шекаралас. Оның орталығы – Хайдарабад, ал ең ірі елді мекені – Садарақ. 2020 жылғы мәліметтер бойынша, ауданның халқы 16 100 адамды құрайды.

Тарих

Әзірбайжанның солтүстігін Таяу Шығыс елдерімен байланыстырған Ұлы Жібек жолының Барда-Ереван-Нахчиван-Джульфа-Тәбриз бөлігі Садарак ауданынан өтті. 1722 жылы Ұлы Петрдің Кавказға, оның ішінде Әзірбайжанға жасаған шабуылы кезінде Нахчиван Осман империясының ықпалына көшті, ал 1828 жылғы Түркменчай келісімі бойынша Ресейге беріліп, Ереван провинциясының құрамына кірді. 1828 жылғы 23 қыркүйекте генерал Паскевичке жолдаған хатында А. Грибоедов Нахчиван халқы туралы ақпарат берді. 1828 жылғы патша Николай І-нің жарлығымен Армения таулы аймағының бір бөлігінде, бұрынғы Ериван және Нахчиван хандықтарының аумағында Армения облысы құрылды; Иран мен Түркиядан шамамен 130 000 армян бұрынғы қоныс орындарына қоныс аударды. 1989 жылдың 31 желтоқсанында КСРО тарихында ерекше оқиға болды – «металл тор» аталған мемлекеттік шекаралар бұзылып, адамдарға Арас өзенінен өтуге мүмкіндік туды. 1990 жылдың басында Нахчиван КСР Жоғарғы Кеңесі КСРО-дан шығу туралы күтпеген шешім қабылдады. Карс келісіміне сүйене отырып, автономиялық республиканың заң шығару органы Түркиядан, Ираннан, БҰҰ-дан және басқа да халықаралық ұйымдардан көмек сұрады. Бұл шешім күтпеген оқиға болды. КСРО тарихында алғаш рет автономиялық республика, тіпті толыққанды республика емес, одан бөліну туралы шешім қабылдады. Садарак 1990 жылдың 28 тамызында Шарур ауданынан бөлініп шыққаннан кейін аудан мәртебесіне ие болды. 1990 жылдың 19-20 қаңтарында Бірінші Таулы Қарабақ соғысы кезінде жергілікті армян күштері Садарактың Карки ауылын басып алды.

Тарихи орындар

Садарак Ереван-Нахшыван сауда жолындағы маңызды ортағасырлық елді мекен болған. Мұнда теңіз деңгейінен 955 метр биіктікте Садарак бекінісінің қалдықтары, үш ортағасырлық мешіт, қорғаныс құрылыстарының қираған жерлері, керуенсарай, Агоглан қасиетті орны және 19-20 ғасырлардағы монша үйі сақталған. Садарактың археологиялық ескерткіштері 1958 жылы тіркелген. Олардың ең белгілісі – 7-11 ғасырларға жататын Агоглан қасиетті орны.

Археология

Садарак ауданындағы маңызды археологиялық орын – бес акрға созылған халколит дәуірінің ежелгі қонысы. Қоныс Қараағаш ауылының шығысындағы жазықта орналасқан. Ол Күлтепе Садарак деп аталады және өте маңызды, себебі ол палеолиттің соңғы кезеңіне дейін жететін көптеген мәдени қабаттарға ие. Мұнда, мысалы, сабанмен қапталған керамика және қызыл сызықтармен боялған ас-үстел ыдыстары сияқты көптеген керамикалық өнімдер қазылып алынды. Бұл қоныс б.з.д. V мыңжылдықтағы жергілікті мәдениеттің куәсі болып табылады және Нахчыванның палеолит дәуірі туралы жаңа мәліметтер ұсынады. Мұнда Proto Kura Araxes керамикасы, қара жылтыр керамикасы, сондай-ақ кейінірек пайда болған Kura Araxes керамикасының басқа да түрлері табылды. Осыған ұқсас ерте керамикасы бар басқа да Нахчыван орындары – Овцулар Тепесі және Халaдж (археология).