Кіріспе

Тамборим (tɐ̃boˈɾĩ немесе tɐ̃buˈɾĩ) – португалдар сатып алған басқа ұқсас соққы аспаптарынан дамыған бразилиялық кішкентай дөңгелек барабан. Оның рамасының ені 6 дюймға жуық, және ол металдан, пластиктен немесе ағаштан жасалуы мүмкін. Барабанның беті әдетте нейлоннан жасалады және жоғары, айқын дыбыс пен минималды резонанс беру үшін тығыз керіледі. Бұл барабанда сылдырмақтар мен қоңыраулар жоқ. Оны жиі кәдімгі домбырамен шатастырады. Тамборимнің мөлшері мен салмағы Орф Шульверктің кішкентай рамкалы барабандарымен салыстырылады. Тамборим бразилиялық музыканың көптеген түрлерінде қолданылады. Ол ең көп самба, мұрын флейтасы және пагодамен байланысты, сонымен қатар хориньо, босса-нова және кейбір солтүстік-шығыс фольклорлық ырғақтарында, мысалы кукумбиде де қолданылады. Ол самба музыкасында, карнавалдар мен фестивальдерде де ойнатылады.

Техника

Көптеген музыка стильдерінде тамборим шағын ағаш барабан таяғымен ойналады. Самба батукадада ол бірнеше нейлон немесе полиацеталь жіптерден жасалған соққымен ойналады. Сирек жағдайларда, оны саусақтармен де ойнауға болады. Тамборим әлсіз қолмен ұсталады, бас бармақ жиекті кесіп барабан басына сүйенеді немесе раманы қысып ұстайды. Басқа саусақтар жиектің астына бүгіліп, бас бармақ әдетте барабан басының астынан қысымды қолданып, жоғары немесе төмен нотаға қол жеткізеді. Соққыны күшті қолмен ұстап, барабан басына ортасынан сәл қабаттап соғады. Жиі қолданылатын «вирадо» атты ойнау техникасы бар, онда барабан үлгінің ортасында төңкеріледі, бұл бір нотаны сәл кешіктіріп, самбаға тән ырғақты береді. Аспаптың жиегіне де кейде соққы беруі мүмкін. Тамборим ойнаушылар «карретейро» – негізгі ырғақ үлгісі мен басқа перкуссиялық аспаптардан оңай ажыратылатын ерекше фразалардың арасында ауысып отырады.