Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистердің мәжбүрлі еңбекке арналған концлагері ретінде Хелмбрехтс концлагері, 1944 жылдың жазында Германияның Хоф қаласының жанындағы Хелмбрехтс маңында Фленсенбург концлагерінің әйелдер бөлімшесі болып құрылды. Лагерьге алғашқы тұтқындар Германияның солтүстігіндегі Равенсбрюк лагерінен келген саяси тұтқындар еді. Кейін еврей тұтқындары да жеткізілді.
As a Nazi concentration camp for forced labor, Helmbrechts concentration camp was a women's subcamp of the Flossenbürg concentration camp founded near Helmbrechts near Hof, Germany in the summer of 1944. The first prisoners who came to the camp were political prisoners from the Ravensbrück camp in northern Germany. Later Jewish prisoners were brought.
Тарих
Бастапқыда, ешқандай казармалар аяқталмағандықтан әйелдер фабрика залында ұйықтады. Ақырында он екі казарма аяқталды, бірақ олардың төртеуі ғана тұтқындардың тұруына арналған болды. Лагерьде жиырма жеті ер адам және жиырма жеті әйел күзетші қызмет етті. Әйел күзетшілердің көпшілігі басқа лагерьлерде қызмет еткен, олардың көпшілігі Флюссенбургте, екеуі Гросс-Розенде, ал кейбіреулері Равенсбрюк концлагерінде оқығаннан кейін Хельмбрехтке келді. Еркек күзетшілер көбінесе ұрысқа жарамсыз немістер немесе этникалық немістер болды. Герта Хаасе, Эрна Ахтенберг, Элия Мейнс, Ингеборг Шимминг Асмусс және Рут Хилднер – лагерьде орналасқан әйелдер СС әскерлерінің бір бөлігі болды. Дегенмен, еркек күзетшілердің өмірбаяны көбінесе белгісіз. Соғыстан кейінгі куәлікте бақылаушы Элли Мейнс еркек және әйел күзетшілер арасындағы қарым-қатынас "өте жақсы" болғанын айтты. Лагерь халқының көп бөлігі еврей емес еді, бірақ 1945 жылдың наурыз айында Польшадағы Грюнберг қосалқы лагерінен 500-ден астам еврей әйелдері жаяу келіп жетті. Хельмбрехттегі еврей тұтқындарының жағдайы қатал болды, күзетшілер қатыгез, ал жағдайлар қарапайым еді. Бір ай бойы Волари өлім маршында болған бір тұтқын кірпішсіз топырақ еденде ұйықтағанын айтады. Сондай-ақ, дәретханаға қол жеткізу мүмкін болмады, казармадағы 400 әйелге бір бұрышта екі бөшке ғана қызмет етті, олардың көпшілігі дизентериядан зардап шекті. Күзетшілер оларды таңертең әрдайым лас-шаң үшін ұрып-соқты. Вайсман Клейн әр таңертең күзетшілер арбамен келіп, түнде қайтыс болғандардың денелерін алып кететінін хабарлады. Көптеген адамдар соққыдан көз жұмды.
In the beginning, no barracks were completed so the women slept in the factory hall. Eventually twelve barracks were completed, but only four were for prisoners living quarters. Fifty four guards served at the camp; twenty seven men and twenty seven women. Most of the women guards served at other camps; many trained at Flossenburg, two at Gross Rosen and some in Ravensbrück concentration camp before they arrived at Helmbrechts. The male guards were mostly older Germans or ethnic Germans who were no longer combat worthy. Herta Haase, Erna Achtenberg, Ellia Mains, Ingeborg Schimming Assmuss, and Ruth Hildner were some of the female SS troops stationed in the camp. The male guards profiles however are unknown by the most part. According to a postwar testimony of overseer Elli Mains, relations between the male and female guards were "very good." The camps population was mainly non Jews, but in March 1945, a group of over 500 Jewish women arrived on foot from the Grünberg subcamp in Poland. Conditions for the Jewish prisoners at Helmbrechts were brutal with vicious guards and primitive facilities. One prisoner who stayed there a month on the Volary death march writes of sleeping on dirt floors with no blankets. Nor was there access to toilets; only two barrels in the corner of the barracks served 400 women in the barracks, many of whom suffered from dysentery. The guards regularly beat them in the morning for the mess. Weissman Klein reports that each morning the guards came by with a wheelbarrow to haul away the bodies of those who died in the night. Many also died as a result of beatings.
Эвакуация (өлім науқаны)
1945 жылдың сәуір айының басында майдан Германияға жақындады. Комендант Доерр әйелдерге және бірнеше ер адамдарға, соның ішінде раввинге, Дахау концлагеріне өлім жорығына шығуға бұйрық берді. Лагерьдегі артық киім яһуди емес тұтқындарға таратылды. Жол жүрісінде наци сақшылары АҚШ армиясы лагерьді азат еткенін және жорықты (әлі де оккупацияланған) Чехословакияға бұрғанын білді. Немістер жорықтың жетінші күні Зводау (Сватава) қосалқы лагерінде яһуди емес әйелдердің барлығын қалдырды, бірақ 500-ден астам яһуди әйелдерін өздерімен алып кетті. Сол әйелдер тағы екі апта жол жүрді. Хельмбрехт лагері Берген-Белсенмен бірдей күні, 15 сәуірде азат етілді, бірақ лагерьде ешбір тұтқын қалмады.
In early April 1945 the front closed in on Germany. Commandant Doerr ordered the women and a few men, one being a rabbi, to depart on a death march to the Dachau concentration camp. The extra clothing in the camp was given to the non Jewish prisoners. Along the way the Nazi guards learned that the US Army liberated the camp and turned the march into (then still occupied) Czechoslovakia. The Germans left all the non Jewish women at the Zwodau (Svatava) subcamp on the seventh day of the march but took with them the more than 500 Jewish women. Those women marched another two weeks, The camp at Helmbrechts was liberated the same day as Bergen Belsen, April 15, but no inmates remained behind.
Лагерь күзетшілерінің бірінің соғыстан кейінгі тағдыры
1996 жылы Хелмбрехтс қосымша концентрациялық лагеріне қайта назар аударылды. Екі жаңалық бұрынғы СС Aufseherin ("Қадағалаушы") Ингеборг Шимминг Асмусс туралы болды, ол лагерьде және Чехословакияға өлім жорығында төрт тұтқынды өлтіргені айыпталды. Бір мақала "ӨЛІМ ӘДІЛЕТТІҢ АЛДЫНДА ТОҚТАТЫЛДЫ" деген тақырыппен басталды. "[Лагерьде] оны 'Қорқынышты Инге' деп атады. Инге Асмусс, бұрын Шимминг, Хельмбрехтстің сыртқы күзетіндегі 27 [әйел күзетшінің] бірі". Ол 50 жылдан астам уақыт бойы Берлиндегі Мемлекеттік қауіпсіздік қызметінен жасырылды. Ингеборг жасаған алғашқы кісі өлтіру оқиғасы, сондай-ақ Хельмбрехтстегі басқа әйел күзетшілердің 1945 жылғы 24 ақпанда жасаған қылмысы болды. Олар қашып кеткені үшін жаза ретінде әйел тұтқын, доктор Александра Самойленконы өлтірді. Бұл әрекет лагерь командирі Алоис Доеррдің келісімімен және бұйрығымен жасалды. Тағы бір бұрынғы тұтқын: "Жарыс басталған күні Инге есімді қадағалаушы, менің мүлдем әлсіз досым Бассияны қолымнан жұлып алып, орманға сүйреп әкетті. Мен оқ атылғанын естідім. Кейін ол жалғыз қайтып келді". Басқа екі тұтқын да одақтас күштеріне Ауфсехериннің басқа тұтқындарды өлтіргенін айтты. 1951 жылы Ингеборгты тұтқындауға ордер берілді. Шығыс Берлин билігі бұрынғы СС қызметкерін ұстап беруден бас тартты, себебі ол 'біз үшін жұмыс істейді' деді. 1989 жылы Берлин қабырғасы құлады, ал Инге бұрынғы қабырғадан жартылай жүз метрдей қашықтықта Шығыс Берлинде тұрып жатты. 1994 жылы ол Берлин Панков қаласында табылған. 1996 жылы Ингеборг Шимминг Асмусс бостандықпен қайтыс болды. Германия үкіметі бұрынғы әйел күзетшіні соттауға дайындалып жатқан, бірақ мақала тақырыбында айтылғандай, өлім барлық сот процесін тоқтатты. Ол жетпіс төрт жаста болды.
In 1996 renewed attention focused on the Helmbrechts sub concentration camp. Two stories broke about former SS Aufseherin ("Overseer") Ingeborg Schimming Assmuss who was accused of killing four prisoners at the camp and on the death march into Czechoslovakia. One article began "DEATH FORSTALLED the LAW." "The [camp] called her 'the Terrible Inge' Inge Assmuss, earlier Schimming, one of 27 [female guards] inside the external bearing Helmbrechts." She was hidden from prosecution by the State Security Service in Berlin for over 50 years. The first record of murder was done by Ingeborg, as well as the other female guards in Helmbrechts on February 24, 1945. She and the other overseers flogged to death a female inmate, Dr. Alexandra Samoylenko, as punishment for having escaped. The act was tolerated and ordered by camp commandant Alois Doerr. Another former prisoner related, " on the first day after the march [began] an Aufseherin she was called Inge tore my completely weakened friend Bassia from my arms with a switch and dragged her into the forest. I heard a shot. Subsequently, the Aufseherin returned alone." Two other inmates also related to Allied forces that the Aufseherin killed other internees. In 1951 a warrant was issued for Ingeborg's arrest to the GDR. Authorities in East Berlin refused to hand over the former SS employee, saying that 'she works for us.' In 1989 the Berlin Wall fell and Inge was still living in East Berlin, scarcely fifty meters from the former wall. In 1994 she was discovered living in Berlin Pankow. In 1996 Ingeborg Schimming Assmuss died, a free woman. The German government was in the process of prosecuting the former female guard, but as the title of the article stated, death stopped all proceedings. She was seventy four years old.