Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нидерланд суретшісі (1824–1911)
Dutch painter (1824–1911)
Жозеф Исраэльс (27 қаңтар 1824 – 12 тамыз 1911) – нидерланд суретшісі. Ол Гаага мектебі деп аталатын пейзаж суретшілері тобының басшы мүшесі болды және өмірі бойы XIX ғасырдың екінші жартысындағы ең беделді голландиялық суретші саналды.
Jozef Israëls (; 27 January 1824 – 12 August 1911) was a Dutch painter. He was a leading member of the group of landscape painters referred to as the Hague School and was, during his lifetime, "the most respected Dutch artist of the second half of the nineteenth century."
Ерте өмір
Ол еврей ата-анасының Гронинген қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Хартог Абрахам Исраильс ақша айырбастаушы болған және Жозефтің кәсіпкер болуын қалаған. Оның анасы Матильда Соломон Полак туған, ол Жозефтің раввин болатынына үміттенген. Он бір жасында Гронингендегі Минерва академиясына түсіп, сурет салуды оқуға кірісті. Кейіннен ол Амстердамда оқуын жалғастырды, бұрынғы Корольдік Көркемөнер академиясында, кейін Мемлекеттік Көркемөнер академиясы болған оқу орнында білім алды. Ол Ян Крузманның шәкірті болды және академиядағы сурет салу класына қатысты. 1845 жылдың қыркүйегінен 1847 жылдың мамырына дейін ол Парижде болды, тарих суретшісі Пиконың студиясында жұмыс істеді және Джеймс Прадье, Хорас Верне және Пол Делароштан сабақ алды, сондай-ақ Сурет өнері мектебінде оқыды. 1847 жылдың мамырына дейін Амстердамға оралып, академияда оқуын жалғастырды. Исраильс 1870 жылға дейін Амстердамда тұрды, содан кейін Гаагаға көшіп, Гаага мектебінің пейзаж суретшілерінің жетекші мүшесі атанды.
He was born in Groningen to Jewish parents. His father, Hartog Abraham Israëls, was a money changer and intended for Jozef to be a businessman. His mother was Mathilda Salomon née Polack, and she hoped that Jozef would become a rabbi. When he was eleven years old, he attended Minerva Academy in Groningen and he began to study painting. He subsequently continued his studies in Amsterdam, studying at the Royal Academy for Fine Arts, which later became the State Academy for Fine Arts. He was a pupil of Jan Kruseman and attended the drawing class at the academy. From September 1845 until May 1847 he was in Paris, working in the history painter Picot's studio and taking classes at the Ecole des Beaux Arts under James Pradier, Horace Vernet, and Paul Delaroche. He returned to Amsterdam in September 1845, where he resumed his studies at the Academy until May 1847. Israëls remained in Amsterdam until 1870, when he moved to The Hague and became a leading member of the Hague School of landscape painters.
Сезімталдық
Израильді жиі Жан Франсуа Миллемен салыстырады. Суретшілер ретінде, тіпті қатаң мағынадағы суретшілерден де гөрі, олар екеуі де кедейлер мен қарапайым халықтың өмірінде адамдық сезімдерін ерекше күшпен білдіруге мүмкіндік тапты; бірақ Милле тыныш ауылдық өмірдің жыршысы болса, Израильдің көбінесе суреттерінде қайғының терең сезімі байқалады. Эдмонд Дюранти олардың қайғы-қасірет пен азапқа толы суреттер екенін айтқан. Ол бұрынғы романтикалық дәуірдегі тарихи және драматикалық сюжеттермен айналысты. Аурудан кейін күшін қайта табу үшін Харлем қаласына жақын Зандворт балықшылар кентіне барды, сол жерде ол өмірдің күнделікті трагедиясын көріп қалды. Осыдан бастап ол жаңа, шынайы, терең сезімтал және қайырымдылыққа толы өнер стиліне енді. Оның маңызды туындыларының ішінде «Зандворт балықшысы» (Амстердам галереясында), «Тыныш үй» (1858 жылы Брюссель салонында алтын медаль жеңіп алған), және «Ауылдық кедейлер» (Манчестерде жүлде алған) бар. 1862 жылы Лондонда «Кеме апатына ұшыраған теңізші» және «Бесік» суреттерімен үлкен жетістікке қол жеткізді, оларды Athenaeum журналы көрмедегі ең әсерлі суреттер деп сипаттады. Шотланд суретшісі Джордж Пол Чалмерс Йозеф Исраильстің портретын салған.
Israëls has often been compared to Jean François Millet. As artists, even more than as painters in the strict sense of the word, they both saw in the life of the poor and humble a motive for expressing with peculiar intensity their wide human sympathy; but Millet was the poet of placid rural life, while in almost all Israëls' pictures there is some piercing note of woe. Edmond Duranty said that they were painted with gloom and suffering. He began with historical and dramatic subjects in the romantic style of the day. After an illness, he went to recuperate his strength at the fishing town of Zandvoort near Haarlem, and there he was struck by the daily tragedy of life. Henceforth, he was possessed by a new vein of artistic expression, sincerely realistic, full of emotion and pity. Among his more important subsequent works are The Zandvoort Fisherman (in the Amsterdam Gallery), The Silent House (which gained a gold medal at the Brussels Salon, 1858), and Village Poor (a prize at Manchester). In 1862, he achieved great success in London with his The Shipwrecked Mariner, purchased by a Mr Young, and The Cradle, two pictures that the Athenaeum magazine described as the most touching pictures of the exhibition. A portrait of Jozef Israëls was painted by the Scottish painter George Paul Chalmers .
Құрметтер
1886: Леопольд орденінің офицері.
1886: Officer in the Order of Leopold.
Кейінгі жұмыстар
Оның кейінгі туындыларына "Жесір" (Месдаг коллекциясында), "Қартайғанда", "Шарбақ отбасы дастархан басында" және "Әлемде жалғыз" (Ван Гог мұражайы / Амстердам галереясы), "Интерьер" (Дордрехт галереясы), "Қарқынды тамақ" (Глазго мұражайы), "Теңіз жұмысшылары", "Сөзсіз әңгіме", "Егістік пен теңіз жағасы арасында", "Брик-а-брак сатушы" (1900 жылғы Париж көрмесінде құрмет медальдерімен марапатталған) кіреді. Оның кейінгі туындыларының бірі – "Давид Саулдың алдында ән салады" – көрнекті суретшінің жастық шағындағы Рембрандт үлгісіне қайта оралғанын көрсетеді. Ол акварель суретшісі және гравер ретінде көптеген туындылар жасады, олар майлы бояулары сияқты терең сезімге толы. Олар көбінесе кең ауқымды жарық пен көлеңкеде бейнеленеді, бұл негізгі сюжетке ерекше назар аударады, бірақ бұл ретте егжей-тегжейін де естен шығармайды. Израильс көптеген суретшілерге ықпал еткен болуы мүмкін; солардың бірі – шотланд суретшісі Роберт Макгрегор (1847–1922).
His later works include The Widower (in the Mesdag collection), When we grow Old, Peasant Family at the Table and Alone in the World (Van Gogh Museum / Amsterdam Gallery), An Interior (Dordrecht Gallery), A Frugal Meal (Glasgow Museum), Toilers of the Sea, Speechless Dialogue, Between the Fields and the Seashore, The Bric a brac Seller (which gained medals of honor at the Paris Exhibition of 1900). David Singing before Saul, one of his later works, seems to hint at a return on the part of the venerable artist to the Rembrandtesque note of his youth. As a watercolour painter and etcher he produced a vast number of works, which, like his oil paintings, are full of deep feeling. They are generally treated in broad masses of light and shade, which give prominence to the principal subject without any neglect of detail. Israëls probably influenced many other painters; one them was the Scottish painter Robert McGregor (1847–1922).
Жеке өмір
Ол Алейда Шаапқа үйленді және олардың екі баласы болды: қызы Матильда Анна Исраэльс және 1865 жылы туған ұлы Исаак Лазарус Исраэльс, ол да көркем суретші болды. 1911 жылдың 12 тамызында Йозеф Исраэльс Гаага қаласындағы Шевенгенде қайтыс болды.
He married Aleida née Schaap and together the couple had two children: a daughter, Mathilde Anna Israëls, and a son, Isaac Lazarus Israëls, born in 1865, who also became a fine art painter. On August 12, 1911 Jozef Israëls died in Scheveningen, The Hague.