Кіріспе

Фиджилік құдай. Фиджи мифологиясында Дегеи (айтылуы Ndengei) жылан түрінде қастерленген Фиджидің жоғарғы құдайы. Ол (фиджилік) әлемді, жемістерді және адамдарды жаратқан, сондай-ақ Фиджидегі Ракираки ауданымен тығыз байланысты. Ол жаңадан қайтыс болған жандарды екі үңгірдің бірі – Цибачиба немесе Дракулу арқылы өткеннен кейін соттайды. Аз ғанасын ол Буроту жұмағына жібереді. Ал қалған көпшілігі көлге тасталады, онда олар ақырында түбіне (Муримурия) жетіп, лайықты сыйлық немесе жаза алады. Ол бастапқыда еркін қозғалған, бірақ кейіннен сақиналы құйрығымен жерге сіңген жылан түріне айналған деседі. Содан бері ол жер сілкінісі, дауыл және маусымдардың құдайы болып табылады. Дегеи дірілдеген кезде құнарлы жаңбыр жауады, ағаштарда дәмді жемістер піседі, ал таро егістігінен мол өнім алынады. Дегеи – ашуға толы құдай, ол өзін қорқынышты түрде көрсетеді. Ол өз халқын егінге нұқсан келтіру немесе су тасқыны арқылы жазалайды және жазалайды. Шындығында, ол адамзатты жер бетінен оңай жоя алады, себебі ол жердің ішінде өмір сүргеннен бері, тоқпайтын аштықтан қиналады, сондықтан ол бүкіл әлемді жұтып қоюға ниетті. Рокола – Дегеидің ұлының аты.

Алғашқы адам жұбы

Дегей жұмыртқадан алғашқы адамдар Жерге келді.

Танымал мәдениетте

Фридрих Ратцель 1896 жылы "Адамзат тарихы" еңбегінде Дегеидің әйелдердің денесінің төменгі бөлігіне, жамбасына, ауыз бұрышына және саусақтарына татуировка салуды талап ететін діни ғұрып туралы хабарлаған. Р. А. Деррик (1957:11) былай дейді:

"Бұл дәстүрлерде Дегеи тек халықтың бастауы ретінде ғана емес, сонымен қатар Накаувандра жотасының ең солтүстік шыңы – Улуда тауының маңындағы үңгірде өмір сүретін алып жылан ретінде де суреттеледі. Жер сілкінісі мен дауыл оның үңгірде мазасыз қимылдауының нәтижесі деп есептелді. Ол халқының ісіне қызығушылық танытпады, өмірі тек тамақтану мен ұйықтаудан тұрды. Оның жыланмен байланысы болғандықтан, жыландар "Бастаудың ұрпағы" деп құрметтелді. Жыланға табынушылық бүкіл топта кең таралған".