Генри Вильберфорс: Англиялық дін қызметкері, журналист және басылым иесі

Кіріспе

Англия католик дін қызметкері, газет иесі, редактор және журналист Генри Уильям Уилберфорс (22 қыркүйек 1807 – 23 сәуір 1873) – ағылшын католик дін қызметкері, бұрынғы трактариан, содан кейін газет иесі, редактор және журналист.

Өмір

Генри Уилберфорс 1807 жылы Уильям Уилберфорс пен оның әйелі Барбара Энн Спунердің кіші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Оксфорд университетінің Ориел колледжінде классика және математика пәндерін оқыды, сонда Оксфорд одағының президенті болып сайланды. 1830 жылы бакалавр, ал 1833 жылы магистр дәрежесін алды, осы уақытта Линкольн Инн құқық мектебінің студенті болып тіркелді. Оксфордта оқып жүрген кезінде Джон Генри Ньюменнен сабақ алды, оның ықпалымен ол тек қана трактариандық қозғалысқа жақындап қана қоймай, адвокаттыққа дайындалу жоспарынан бас тартып, англикан дін қызметкеріне бейімделді. Уилберфорс 1834 жылдан (оның некесін қиған жылы) бастап 1850 жылға дейін Англикан шіркеуінде қызмет етті, алдымен Гэмпширдегі Брансгроув (Брансгор) ауылының (1834) дін қызметкері, содан кейін Уолмердің (1841) және ақырында Кенттегі Ист-Фарлидің (1843) викарийі болды. 1850 жылы ол әйелі Мэри Сарджент, Джон Сардженттің қызы, қатарынан Католик шіркеуіне кірді. Дінін ауыстырғаннан кейін, ол «Католик шіркеуіне мойынсұну себептері: Паштарына қоштасу хаты» (1851) атты еңбегін жазды. Осы жылы Ирландияда Католик қорғаныс қауымдастығы құрылды, ал 1852 жылы Уилберфорс оның хатшысы болып тағайындалды және екі-үш жыл Ирландияда тұрды. Католик қорғаныс қауымдастығының хатшысы ретінде ол Ирландия шіркеуінің дін ауыстыру практикасы туралы хат алмасуға қатысты, ол «Ирландиядағы дін ауыстыру: Католик қорғаныс қауымдастығының Ирландия шіркеуі миссиясына қарсы пара алу және қорқыту айыптары» (1852) деген атпен жарияланды. 1854 жылы ол Catholic Standard газетінің иесі және редакторы болды, келесі жылы оның атын Weekly Register деп өзгертті. 1864 жылы апталық редакциялық жұмыс өте қиын болғандықтан, ол Weekly Register газетін сатып, Дублин Review үшін мақалалар мен рецензиялар жазуға көшті. Оның өлімінен кейін осы мақалалардың ішінен таңдалып алынғандары «Шіркеу және империялар» (1874) деген атпен басылды, ал кіріспе сөзін кардинал Ньюмен жазды. Ол 23 сәуір 1873 жылы Глостерширдегі Строуд қаласында қайтыс болды. Оның ұлдарының бірі Строуд маңындағы Вудчестер монастырындағы доминикан қауымының мүшесі болды.

Henry Wilberforce was born in 1807, the youngest son of William Wilberforce and his wife, Barbara Ann Spooner. He studied classics and mathematics at Oriel College, Oxford, where he was elected president of the Oxford Union. He graduated BA in 1830, MA in 1833, in the meantime enrolling as a student at Lincoln's Inn. During his time in Oxford he had received tuition from John Henry Newman, through whose influence he not only became attached to the Tractarian movement, but abandoned his plan to study for the bar, and instead took orders as an Anglican clergyman. Wilberforce served the Anglican church from 1834 (also the year of his marriage) until 1850, first as curate of Bransgrove (Bransgore), Hampshire (1834), then as vicar of Walmer (1841), and finally as vicar of East Farleigh, Kent (1843). In 1850 he followed his wife, Mary Sargent, daughter of John Sargent, into the Catholic Church. Upon his conversion, he wrote Reasons for Submitting to the Catholic Church: a Farewell Letter to his Parishioners (1851). The Catholic Defence Association was founded in Ireland the same year, and in 1852 Wilberforce became Secretary, living in Ireland for two or three years. As Secretary of the Catholic Defence Association he engaged in a correspondence on Church of Ireland proselytizing which was published as Proselytism in Ireland: the Catholic Defence Association versus the Irish Church Missions on the charge of bribery and intimidation; a correspondence between the Rev. Alex Dallas and the Rev. Henry Wilberforce (1852). In 1854 he became owner and editor of the Catholic Standard, changing the name to the Weekly Register the following year. In 1864, finding the pace of weekly editorial responsibility too demanding, he sold the Weekly Register and embarked on a more leisurely production of articles and reviews for the Dublin Review. After his death a selection of these was published as The Church and the Empires (1874), with a biographical preface by Cardinal Newman. He died in Stroud, Gloucestershire, on 23 April 1873. One of his sons was a member of the Dominican community at Woodchester Priory near Stroud.

Жарияланымдар

Оксфордтағы сенімнің негізіне шабуыл: Кентербери архиепископына, және т.б., және т.б. Университеттің қонағы ретінде, қазір қарастырылып жатқан конституциялық өзгерістерге ерекше назар аудара отырып жазылған хат. Convocation-ның рухани мүшесі [яғни H. W. Wilberforce]. Лондон: J. G. & F. Rivington басылымы, 1835 жыл. Парохиялық жүйе: ағылшын шіркеушілеріне үндеу. Лондон: J. G. & F. Ривингтон, Сент-Пол шіркеуінің ауласы және Ватерлоо Плейс, Палл Молл үшін басылған, 1838 жыл. Құдай үйінің салынуы: Саутгемптондағы Барлық Әулиелер шіркеуінде айтылған уағыз, 13 тамыз 1839 ж., ежелгі Сент-Лоуренс шіркеуінің қайта құрылысымен байланысты. Саутгемптон: Smart, 1839 жыл. Христиан бірлігі. Шіркеу туралы трактаттар, 7. Лондон: Джеймс Бернс, 1842 жыл. Шіркеу мектептерінің сенімдік актілеріне мемлекеттік араласу қаупі туралы: Сэр Р. Х. Инглисқа арналған хат. Лондон, 1847 жыл. Католик шіркеуіне бағыну себептері: паштарына қоштасу хаты. Лондон: Бернс және Ламберт, 1851 жыл. Шіркеу және империялар: тарихи кезеңдер. J. H. Newman жазған автор туралы естеліктермен алдын ала. Лондон: Генри С. Кинг және компаниясы, 1874 жыл.