Тарих

Гяльшинг ауданы ежелгі мемлекет астанасы Юксомның орналасқан жері. 1642 жылдан бастап, шамамен 50 жыл бойы Сиккимнің астанасы болды, содан кейін Рабденцеге көшірілді. Аудан 18-19 ғасырларда непалдықтардың 30 жылдық оккупациясы астында болды. 1814-1816 жылдар аралығындағы Англо-непал соғысынан кейін аудан Сиккимге қайтарылды.

География

Гьялшинг ауданының аумағында Кхечеопалри көлі және мемлекеттегі алғашқы монастырь – Дубди монастыры сияқты көрікті жерлер орналасқан. Аңыз бойынша, көл бетіне ең бір жалқау жапырақ түспейді.

Экономика

Экономика негізінен аграрлық, бірақ тік және тасты беткейлердің көп болуына байланысты жердің көп бөлігін өңдеуге болмайды.

Көлік

Жолдардың жағдайы жиі болатын көшкіндердің кесірінен нашар.

Демография

2011 жылғы санақ бойынша Гьяльшинг ауданының халқы 136 435 адамды құрайды, бұл шамамен Гренада мемлекетінің халқына тең. Бұл көрсеткіш Үндістанда 608-ші орынды (барлығы 640 ауданның ішінде) иеленеді. Аудан тұрғындарының көп бөлігі лимбу тегінен шыққан. Басқа этникалық топтарға лепча және бхутия қауымдары жатады. Ауданның ең көп таралған тілі – непали тілі.

Дін

Ауданның көпшілігі индуизмді ұстанады. Буддизмді де қысымды халық ұстанады. Сиккимдегі маңызды индуистік қасиетті орын – Киратешвар Махадев ғибадатханасы ауданның Легшип қаласында орналасқан.

Тілдер

2011 жылғы Үндістан халық санағы кезінде аудан тұрғындарының 51,85% непали тілінде, 22,61% лимбу тілінде, 8,68% лепча тілінде, 7,05% бхотия тілінде, 2,69% шерпа тілінде, 1,55% рай тілінде және 1,48% хинди тілінде сөйлейтіні анықталды.

Флора мен фауна

Гьялшинг ауданы өсімдік және жануарлар әлемінің көптеген түрлеріне ие, олардың көпшілігі жергілікті халық пен аудандық қауымдастықтар қолданады. Ауданның көп бөлігі төбелі болғандықтан, онда қоңыржай климат орналасқан. 3800 метрден жоғарырақ беткейлер рододендрон ормандарымен жабылып, толы. 1977 жылы аудан Ханчендзонга ұлттық паркіне айналды, оның ауданы Солтүстік Сикким ауданымен ортақ.