Кіріспе

Солтүстік Сикким (қазіргі ресми атауы Манган ауданы) – Үндістанның Сикким штатының ауданы. Оның аудандық орталығы – Манган. Елдегі (640 ауданның ішінде) халық саны бойынша ең сирек қоныстанған жетінші аудан.

География

Сиккимнің төрт ауданының ішіндегі ең үлкені осы аудан. Ландшафты таулы, биіктігі альпілік деңгейге дейін тығыз өсімдіктермен жабылған, ал солтүстік тундраға қарай шөлді бұталы жерлерге айналады. Басты жол бойындағы көптеген сарқырамалар осы ауданға саяхатты өте әдемі етеді. Жарлы алқаптардың ең айқын салдары – көшкіндердің көп болуы, олар кейде 3000 мен 5000 фут (1524 м) аралығында құлап, өздерінің жолында қирату әкеледі. Көшкіндердің көпшілігі таудың үстіндегі қардың еруінен немесе жаңбырдың тозу әсерінен туындайды. Штаттың көптеген халқы Маңган аудандық орталығының маңында тұрады, ол теңіз деңгейінен шамамен 2000 фут (610 м) биіктікте орналасқан. Солтұстісқа қарай биіктік артады, өсімдіктердің жағдайы қоңыржайдан альпілікке және тундраға өтеді. Температура шамамен 25°C-тан ең биік жерлерде -40°C-қа дейін төмендейді, мұнда биіктік 6000 метрден аспайды. Канченджанга – 8000 метрден асатын ең биік шыңы, ол Непалмен батыс шекарасын бөліседі және Сингхик қаласынан анық көрінеді.

Экономика

Манган әлемдегі ірі кардамон астанасы ретінде танымал. Бұл жердегі климат пен жер бедері кардамонның ірі түрін өсіруге ең қолайлы жағдайлар жасап береді. Аймақта көптеген энергетикалық жобалар бар және электр қуаты дерлік үздірілмейді. Биік таулардағы тік беткейлер мен көптеген көлдер гидроэлектр станцияларын салуға және қуат өндіруге қолайлы жағдай туғызады. 2006 жылы Панчаяти Радж министрлігі Солтүстік Сиккимді елдегі 640 ауданның ішіндегі ең артта қалған 250 ауданның бірі деп атады.

Туризм

Солтүстік Сиккимнің көп бөлігі саяхатшылар үшін шектеулі және осы аймақтарға бару үшін рұқсат қажет. Қытай Халық Республикасымен сезімтал шекарасы бар бұл аймақты Үндістан армиясы күшті бақылайды. Дегенмен, көркемдігімен әсем табиғатының арқасында көптеген туристер түрлі қиындықтарды жеңіп, аймаққа келе бастады. Көбінесе, нашар реттелген туризм биік таулар сияқты нәзік экожүйелерде маңызды сақтау мәселесіне айналады.

Тілдер

2011 жылғы Үндістан халық санағы кезінде аудан халқының 31,71% лепча, 23,24% непали, 14,41% сиккимдік, 8,51% лимбу, 6,40% хинди, 3,63% шерпа, 2,56% тамаң, 1,75% пәнджәби, 1,62% бходжпури, 1,22% рай және 1,08% бенгал тілдерінде алғашқы тіл ретінде сөйледі.

Көлік

Жолдардың жағдайы жиі болатын көшкіндердің кесірінен нашар.