Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрбан Сәид (Гурбан Сәид) – «Әли мен Нино» романының авторының псевдонимі, бұл роман 1937 жылы неміс тілінде австриялық баспагер Э. П. Тал тарапынан жарияланды. Роман содан бері 30-дан астам тілге аударылды. Автордың нақты кім екені әлі де даулы.
Kurban Said (/Гурбан Сәид, ) is the pseudonym of the author of Ali and Nino, a novel originally published in 1937 in the German language by the Austrian publisher E. P. Tal. The novel has since been published in more than 30 languages. The true identity of the author is in dispute.
"Құрбан Саид" псевдонимі
"Әли мен Нино" романының оқиғасы орын алған Әзірбайжанда "Құрбан" "Гурбан" деп айтылады. Бұл сөздің түбірі семит тілдерінен шыққан және Таяу Шығыс мәдениеттерінде кең тараған дәстүрлі діни ұғым "құрбандық" дегенді білдіреді. "Сайд" сөзі "бақсы" немесе "бақытты" дегенді білдіреді. (Бірақ, түркі тілдерінде, мысалы, азербайжан тілінде, атаулар олар өзгертетін зат есімдердің алдында келеді, сондықтан атау "Шаттық құрбандық" немесе "бақытты құрбандық" деген мағынаны дәл жеткізу үшін "Саид Құрбан" деп кері аударылуы керек еді.) Бұл идея романның сюжетіне қарама-қайшы келеді, ол бақытты емес. Романның басынан аяғына дейін оның ішіне терең меланхолия сіңіп жатыр. Кейбір адамдар, соның ішінде Юсиф Вазир Чаманзаминлидің ұлы Орхан Вазиров (19282010), (бәлкім, "Әли мен Ниноның" авторы) бастапқы псевдоним "Құрбан Сейид" немесе "Сейид Курбан" болуы мүмкін деп сендіреді. "Сейид" - Мұхаммедтің ұрпағы деп танылған, яғни қасиетті ұрпақ. Осылайша "Сейид Құрбан" "жұртқа құрбан болған қасиетті ұрпақты" деген мағынаны дұрыс жеткізеді, бұл дәл Али мен Нино романының тақырыбы. Басты кейіпкер Әли Хан өзінің және елінің азаттығы арманы үшін өзін құрбан етеді. Ол большевиктердің өз елін басып алуына қарсылық көрсеткенде (1920) қаза табады. Айта кетейік, азербайжан тілінде "Гурбан" және "Сейид" есімдері бірінші немесе соңғы есім ретінде қолданылуы мүмкін.
In Azerbaijan, where the novel "Ali and Nino" is set, "Kurban" is pronounced "Gurban." The root of the word originates in the Semitic languages, and connotes "sacrifice", a traditional religious concept common to Middle Eastern cultures. "Said" means "joyful" or "fortunate." (However, in Turkic languages, such as Azerbaijani, adjectives precede the nouns they modify, so the name would need to be reversed as "Said Kurban" to accurately convey the meaning "joyful sacrifice," or "fortunate sacrifice.") This idea is in contrast to the plot of the novel, which is anything but happy. An underlying melancholy pervades the novel from beginning to end. Some people, including Orkhan Vazirov (1928–2010), the son of Yusif Vazir Chamanzaminli (possibly the author of Ali and Nino), are convinced that the original pseudonym is more likely to have been "Kurban Seyid" or perhaps "Seyid Kurban." "Seyid" refers to someone who is recognized as a descendant of Mohammed, that is, a person of sacred lineage. Thus "Seyid Kurban" would more accurately convey the meaning "someone of sacred descent who has been sacrificed", which is exactly the theme of the novel Ali and Nino. Ali Khan, the protagonist, sacrifices himself for the dream for himself and his country to be free. He dies while resisting the Bolshevik takeover of his country (1920). Note that in the Azerbaijani language, both "Gurban" and "Seyid" can be used as either first or last names.
Шаманзаминлидің "Құрбан Саид" деген псевдониммен байланысы
Юсиф Вазир Чаманзаминли өзі "сейид" болған, оның отбасы екі жағынан да Мұхаммедтен тараған. "Гурбан" деген атауға келсек, Шаманзаминли "Гурбан" атты әңгіме жазған. Сонымен қатар, ол 1925 жылы Әзірбайжан Совет өкіметтеріне хат-хабарда өзін "саба" деп атаған. Ол большевиктерге қарсы болған Әзірбайжан Демократиялық Республикасы (АДР) үкіметінің атынан шетелде дипломатиялық тапсырманы орындағаннан кейін Еуропадан үйіне оралуға рұқсат сұрап отырған. Шаманзаминли тарихи жағдайдың оны саясаттың құрбаны еткенін түсінді, өйткені большевиктер билікке келген кезде АДР-дың көптеген үкімет қызметкерлері өлтірілді. Шаманзаминли "Әли мен Ниноның" қолжазбасын 1925-1926 жылдары Еуропаға тастап кеткен болуы керек, өйткені ол большевиктер режимін сынға алған. Бакуге қолжазбамен қайту өзін-өзі өлтіру болар еді, өйткені большевиктер бұрынғы режимнің және кез келген оппозицияның көптеген үкімет қызметкерлерін өлтірді. Осыдан он жыл өткен соң, 1937 жылы Әзірбайжан Жазушылар одағы Сталиннің бұйрығы бойынша, кеңес идеологиясын қабылдамаған кез келген адамды өз қатарынан тазартуды тапсырды. Юсиф Вазир Чаманзаминли романдарының антибатырлары арқылы "контрреволюциялық" идеяларды енгізді деп айыпталды, көп ұзамай ол тұтқындалып, ГУЛАГ-қа жіберілді, ол 1943 жылы қайтыс болды. Шаманзаминли 1911 жылы жарық көрген алғашқы еңбектерінде "Әли хан Шаманзаминли" деген псевдонимді қолданған. Әли хан - "Әли мен Нино" романындағы басты кейіпкердің аты.
Yusif Vazir Chamanzaminli was a "seyid" himself, allegedly having been descended from Mohammed on both sides of his family. As for the name "Gurban," Chamanzaminli had written a short story titled "Gurban." In addition, he had referred to himself as gurban in correspondence with Azerbaijani Soviet authorities in 1925 when he was seeking permission to return home from Europe after having been on a diplomatic assignment abroad representing the Azerbaijan Democratic Republic (ADR) government, which was in opposition to the Bolsheviks. Chamanzaminli realized that historic circumstances made him a likely victim of politics, as most ADR government officials had been killed when the Bolsheviks came to power. Chamanzaminli would have had to have left the manuscript of Ali and Nino in Europe at this time, 1925–1926, as it was critical of the Bolshevik regime. It would have been suicidal to return to Baku with the manuscript in hand, as the Bolsheviks had executed most of the government officials of the former regime and any opposition. As it was, a decade later, the Azerbaijan Writers Union in 1937 were under orders from Stalin to purge anyone from their ranks who did not embrace the Soviet ideology. Yusif Vazir Chamanzaminli was accused of introducing "counter revolutionary" ideas through the anti heroes of his novels, and soon afterwards, he was arrested and sentenced to the GULag, where he died in 1943. Chamanzaminli used the pseudonym "Ali Khan Chamanzaminli" in some of his earliest works, published in 1911. Ali Khan is also the name of the main character in the novel Ali and Nino.
Лев Нуссимбаум және "Курбан Саид" деген псевдоним
Неміс тілінде Эсад Бей деген псевдониммен жазған Лев Нуссимбаум "Курбан Саид" деген псевдониммен де байланысты, ал кейбір зерттеушілер оны "Али мен Нино" романымен байланыстырады. 30 жасқа толмаған Лев Нуссимбаум өзінің Бургер ауруынан өлу мүмкіндігін сезіне бастағанда, "Махаббат туралы ештеңе білмейтін адам" (Der Mann, der von der Liebe nichts verstand) атты өмірбаяндық шығарма жазуға кірісті. Ол оған "Курбан Саид" деп қол қойды. "Der Mann" ешқашан жарық көрмегенімен, 1937 жылы оның жарық көргендей жарнамаланды және сатып алуға болатындығы айтылды. Осы жылы "Али мен Нино" романы да жарық көрді. "Ориенталист" кітабының авторы Том Рейс "Махаббат туралы ештеңе білмейтін адам" Лев Нуссимбаумның туындысы болғандықтан, ол "Али мен Ниноның" да авторы деп қорытындылайды. Дегенмен, тіпті Рейс оқырмандарына Нуссимбаумның өзінің кімдігі туралы айтқан сөздеріне сенудің қиын екенін ескертеді. "Мен оның өміріне қатысты барлық мәліметтерді жинаған жылдар Левтің өзі туралы айтқан ең қарапайым сөздері – аты, тегі, ұлты – ең аз сенімді екенін көрсетті". Мүмкін, Нуссимбаум "Der Mann" деп қол қойғанда, "Курбан Саид" псевдонімін бұрыннан қолданылып жүрген біреуден алған болар. Жетектеп зерттеулер Лев Нуссимбаумды "Курбан Саид" атымен жарық көрген басқа да туындылармен теңестіруде сақтық таныту қажеттігін көрсетеді. Зерттеулер көрсеткендей, Эсад Бей "Али мен Нино" повесіне де қатысы бар, әсіресе, жиі қате ақпараттар кездесетін фольклорлық және аңыздық үзінділерге қатысты, бірақ "Али мен Ниноның" түпнұсқа қолжазбасы оған емес, әзірбайжандық жазушы Юсиф Вазир Чаманзаминлиге (1887–1942) тиесілі. Мәселе Лев Нуссимбаумның осы псевдонимді пайдалану құқығында және оның атының шынымен оған тиесілілігінде. "Der Mann" романының мәселесі – ол жартылай өмірбаяндық оқиға ретінде басталғанымен, тез арада "Др. Х." туралы ойдан шығарылған оқиғаға айналды. Рейс тіпті "Der Mann" романының "көпке созылған, мүмкін емес әңгіме" екенін мойындайды. Бұл өз кезегінде Лев Нуссимбаумның "Курбан Саид" псевдонімін дұрыс пайдаланғаны туралы мәлімдемесіне күмән тудырады. Германияда доктор Вильфрид Фурман "Der Mann" деп аталатын қолмен жазылған алты кітапты транскрипциялап, жариялады. Оның пікірінше, 3-ші және 6-шы кітаптар Эсад Бейдің беделіне ең көп зиян келтіреді. "Олар әртүрлі дәрежеде зұлымдық пен жамандаудың, сондай-ақ патологиялық мақтаныш пен өркөкіректің қоспасынан тұрады". Мысалы, Эсад Бей неке адалдығын бұзған әйелді жабайы мысықпен бірге қапқа байлап, Босфорға лақтырып тастау керектігін немесе шөл құмына басына дейін көміп, түнде жабайы иттің жеуіне қалдыру керектігін айтады. Осы кезде Нуссимбаум өзінің әйелі Эрика Ловендалмен ажырасу процесін бастан өткізіп жатқан. Алайда, "Али мен Ниноның" мазмұны мен рухы, ол "Der Mann" романының жарық көргені туралы жарнама жасалған кезде (1937) мүлдем керісінше, және Әли Хан Ниноны шын сүйген және оның дамуы мен әл-ауқатын жақсарту үшін бар күшін салған. Шындығында, бұл екі туынды бір-бірінен соншалықты ерекшеленеді, оларды бір адам жазған деп елестету мүмкін емес. Эсад Бей өзінің соңғы өсиетіне "Лео Нуссимбаум және Лев Нуссенбаум деп те белгілі Эсад Бей" деп қол қойды. "Курбан Саид" туралы ешқандай сөз жоқ. Эсад Бей бұл өсиетті (1941 жылдың 27 шілдесінде) қайтыс болуына бір жыл қалғанда (1942 жылдың 27 тамызында) және "Али мен Нино" романы (1937) жарық көргеннен кейін төрт жыл өткен соң қол қойды.
Lev Nussimbaum, who wrote in German under the pen name of Essad Bey, is also linked to the pseudonym "Kurban Said," and by some observers to the novel Ali and Nino. When Lev Nussimbaum, still in his early 30s, began confronting the possibility of his own death from Buerger's Disease, he set out to write his autobiography, titling it The Man who Knew Nothing about Love (Der Mann, der von der Liebe nichts verstand). He signed it "Kurban Said." Although never published, Der Mann was advertised in 1937 as if it had been published and was available for purchase. This was the same year in which Ali and Nino appeared. Tom Reiss, author of The Orientalist, concludes that since 'The Man Who Knew Nothing about Love" was the work of Lev Nussimbaum, then he was also the author of Ali and Nino. However, even Reiss warns his readers that Nussimbaum's own statements about his own identity were the least credible. "Years of collecting every shred of evidence I could of his existence revealed that Lev's simplest statements about himself—name, race, nationality—are the ones that can least be trusted." It is possible that Nussimbaum was, in signing "Der Mann" as Kurban Said, appropriating a nom de plume already in use. Close examination suggests that one should be cautious about equating Lev Nussimbaum with other works published by "Kurban Said." Research indicates that Essad Bey did have his fingers in the "Ali and Nino" narrative, particularly in descriptive folkloric and legendary passages which often contained erroneous material but that the original manuscript of "Ali and Nino" did not originate with him but with the Azerbaijani writer Yusif Vazir Chamanzaminli (1887–1942). At issue is whether Lev Nussimbaum was within his rights to use the pseudonym, and whether the name actually originated with him. The problem with the "Der Mann" narrative is that though it started out as a semi autobiographical account, it quickly lapsed into a tale of vengeance within a fictional framework about a "Dr. X." Even Reiss admits that "Der Mann" is a "sprawling, improbable tale." This, in turn, casts doubt on Lev Nussimbaum's claims to the rightful use of the pseudonym "Kurban Said." Dr. Wilfried Fuhrmann in Germany has transcribed and published all six of the hand written German "Der Mann" Notebooks. He concludes that Notebooks 3 and 6 are the most damaging to Essad Bey's reputation. "To varying degrees, they are a mixture of malice and slander, as well as pathological hubris and arrogance." For example, Essad Bey suggests that any woman who commits adultery should be tied up in a sack with a wild cat and thrown into the Bosphorus, or buried up to her head in the desert sands to be devoured at night by wild dogs. At the time, Nussimbaum was going through a scandalous divorce with his own wife Erika Loewendahl. However, the content and spirit of "Ali and Nino" which was published at the same time as Der Mann was advertised as being published (1937) is entirely the opposite, and Ali Khan truly was in love with Nino and did everything within his capability to foster her development and well being. In truth, the two narratives are so unlike each other that it is impossible to imagine them being written by the same person. Essad Bey signed his Final Will as "Essad Bey also known as Leo Nussimbaum and Lev Nussenbaum." No mention whatsoever is made of "Kurban Said." Essad Bey signed this Will (July 27, 1941) about a year before he died (August 27, 1942) and four years after Ali and Nino (1937) had been published.
Вачканың "Курбан Саид" деген псевдонимге деген талаптары
Триполиде туған итальяндық Белло Вакка, көбінесе Ахмет Гиамил Вакка Мацзара деген атпен таныс болатын, сонымен қатар Курбан Саид псевдонімін өзіне таңуға талаптанды. 1970 жылдардың басында ол «Әли мен Ниноны» неміс билігіне тіркеген Эльфриде Эренфельс күйеуі, Барон Омар Рольф Эренфельстің үйіне келді. Вакка өзін таныстырды: «Курбан Саид, бұл менмін!» («Курбан Саид, It’s me!»). Эренфельстер таң қалды. Вакка 1975 жылы британдық баспагер Хатчинсонға, Курбан Саид ретінде Эсад Беймен бірнеше кітап жазғанын және оларды бірге басып шығаруды жоспарлағанын хабарлады. Вакка екі кітап атауын атады: «Жихад» (Қасиетті жол) және «Калоглан: Самарқандтан Танжерге». Вакка Эсад Бейдің досы болған, сонымен қатар оның есірткі сатушысы да еді. 1938 жылы есірткі сату және қару-жарақ контрабандасы айыбымен Мысырдан қуылды. Вакка сонымен қатар Италияның Позитано қаласында теңіз жағасында жерленген Эсад Бейге мұсылмандық үлгідегі қабір тасын, үстіне оюлы күлдіреуішпен орнатуды ұйымдастырып, қаржыландырды. 1944 жылы, Эсад Бей қайтыс болғаннан кейін екі жыл өткен соң, «Әли мен Ниноның» итальян тіліне алғаш рет аударылуын Вакка ұйымдастырды. Алайда, ол 1942 жылы Эсад Бейге арнап жазған некрологта кітап атауын «Әли мен Нино» деп көрсеткенімен, 1944 жылғы басылымда атауын «Әли Хан» деп өзгертті және авторды «Курбан Саид» орнына «М. Эсад Бей» деп көрсетті. Себебі, ол өзінің Курбан Саид екенін мәлімдеген еді. Вакка «Әли Хан» романына тағы да өзгерістер енгізді, ең бастысы, Әлидің нағыз сүйіктісі «Нино Кипиани» есімді, кітаптың бастапқы атауының бір бөлігі болған кейіпкердің есімін, Лев Нуссимбаумның 1937 жылы Рене Фулоп Миллерге үйлену үшін кеткен әйелі Эрика Лоевендалдың есімімен байланыстырып, «Эрика Кипиани» деп өзгертті. Вакка өзінің Эсад Беймен төрт буын бұрынғы туыс екенін дәлелдеуге тырысты, осылайша ол Эсад Бейдің мұрагері екенін көрсетуге ниеттенді. Бұл ниеті Вакканың Омар Рольф Эренфельске жазған хаттарында көрінді. Ол Реза Шахтың өмірбаяны үшін Эсад Бейге ақы төлемегенін айтқан Хатчинсон баспасына (Лондон) жақындауға қатысты кеңес сұрады. Вакка ақшаны талап етуді көздеді және Эренфельске туыстық қатынасты растайтын құжаттарының барлығы дұрыс екенін айтты.
Bello Vacca, an Italian born in Tripoli, who often went by the alias Ahmed Giamil Vacca Mazzara also laid claim to the pseudonym Kurban Said. During the early 1970s, he appeared on the doorstep of Baron Omar Rolf Ehrenfels, husband of Elfriede Ehrenfels, who had registered "Ali and Nino" with German authorities. Vacca introduced himself: "Kurban Said, C'est moi!" ("Kurban Said, It's me!"). The Ehrenfels were astonished. Vacca also wrote British publisher Hutchinson in 1975 claiming that he, as Kurban Said, had collaborated on several books with Essad Bey and they had had plans to publish them together – "Kurban Said" and "Essad Bey". Vacca named two titles: "Jihad" (Sacred Way) and "Kaloglan: From Samarkand to Tangiers." Vacca was a friend of Essad Bey as well as his drug dealer and he was expelled from Egypt in 1938 on charges of drug dealing and arms smuggling. Vacca also is the person who arranged and financed the Muslim style gravestone capped with a stone carved turban for Essad Bey, who is buried in the sea coast town of Positano, Italy. In 1944 – two years after Essad Bey's death – it was Vacca who arranged for the translation of "Ali and Nino" into Italian for the first time. However, although he had already identified the title as "Ali and Nino" in the obituary tribute that he had written for Essad Bey in 1942; in the 1944 edition of the novel, Vacca changed the title to "Ali Khan" and identified the author as "M. Essad Bey," instead of "Kurban Said." After all, he himself claimed to be Kurban Said. Vacca introduced further changes in the Ali Khan novel, most prominently, the name of Ali's true love "Nino Kipiani" and whose name had been part of the original title of the novel ("Ali and Nino") became "Erica Kipiani", based upon the name of Lev Nussimbaum's estranged wife, Erika Loewendahl, who had left him in 1937 to marry Rene Fulop Miller. Vacca tried to make the case that he himself was related to Essad Bey, four generations back – the implication being that Vacca himself was "sole survivor" and, thus, in line to inherit Essad Bey's wealth. The motivation became evident in correspondence from Vacca to Omar Rolf Ehrenfels asking his advice in regard to approaching Hutchinson Publishers (London) who he said had not paid Essad Bey for the biography of Reza Shah. Vacca sought to claim the money and told Ehrenfels that he had his papers all in order as proof of the kinship relationship.
"Құрбан Саид" есімінің мағынасын Вачка түсіндіреді
Вакка "Құрбан Саид" есімінің толығымен кездейсоқ туындағанын, кейіннен олар екеуінің – өзі мен Эсад Бейдің – жеке қызықтарына айналған бір түсініспеушіліктің нәтижесі екенін айтты. Вакканың сөзінше, оқиға Түркияда құрбан айт мерекесі кезінде болған – бұл ислам дініндегі Құрбандық тойы (Ид), Алланың Ыбырайымға ұлы Исмаилдың орнына қошқарды құрбандыққа беру арқылы көрсеткен мейіріміне ризашылық білдіру үшін әр жыл сайын атап өтіледі. Вакка оқиғаны былайша сипаттады: 1936 жыл. Стамбул қаласының Ұлттық кітапханасындағы (Ескі қала) лекция залы. Олар Эсад Беймен бірге "Әли мен Нино" романы бойынша төрт күн жұмыс істеді. Вакка келгенде Эсад Бей біреумен әңгімелесіп отырды. "Мен екеуіне де "Құрбан айт құтты болсын" деп сәлем бердім, – деді Вакка. – Бірақ бұл Эсад Беймен сөйлесіп тұрған шетелдік турист еді. Ол осы әдетті дұрыс түсінбеді де, мен өзімді "Құрбан Саид" деп таныстырғанымды ойлады. Сонда шетелдік күлімсіреп: "Құрбан Саид мырза, сізбен танысқаныма қуаныштымын", – деді. "Содан бері Эсад Бей маған әзілмен "Құрбан Саид" деп атады, ал ол романға псевдоним іздегенде, маған оны қолдануға бола ма деп сұрады, мен де келістім".
Vacca claimed that the creation of the name "Kurban Said" was totally accidental—the result of a misunderstanding—which later became a private joke between him and Essad Bey. According to Vacca, the incident took place in Turkey during the festival of kurban Bayrami, the religious Muslim Festival of Sacrifice (Eid), which is commemorated annually to acknowledge God's mercy in providing Abraham with a ram as a substitute sacrifice for his son Ismayil. Vacca described the scenario as follows: 1936. A lecture hall in the National Library of Istanbul (Old City). He and Essad Bey had set aside four days to work together on "Ali and Nino." Essad Bey was conversing with someone when Vacca arrived. "I addressed them both with the greeting, "Kurban Said," which Vacca explained, means "Happy Kurban Holiday." Vacca continued: It turned out that it was a foreigner—a tourist—who had been talking with Essad Bey. He misunderstood the custom and thought I was introducing myself as "Kurban Said." And so the foreigner had smiled and replied: "Nice to meet you, Mr. Kurban Said." "Ever since then, Essad Bey jokingly called me 'Kurban Said,' and when he was looking for a pseudonym for the novel, he asked me if he could use it and I agreed."
Қарсылық
Алайда, басқалар Вакканың мәлімдемелеріне қарсылық білдірді. Мысалы, "Азербайжан Интернешнл" журналы мәдени тұрғыдан қарағанда Вакканың талаптарына күмәнді екенін көрсетеді. Бұл мерекені тойлайтын елдердің ешқайсысында – Түркияда, Әзірбайжанда, Иранда, Орталық Азиядағы түркі тілдес немесе ислам елдерінде, сондай-ақ араб тілінде сөйлейтін елдерде "Кубан Саид" немесе "Гурбан Саид" деген сәлемдесу жоқ. Гурбан айт Түркиядағы ең маңызды мереке болғандықтан, барлық кітапханалар жабық болар еді. Бұдан өзге, Вакканың айтуынша, Эссад Бейдің романды жазу үшін Стамбулға барғанын растайтын ешқандай дәлел жоқ. Сонымен қатар, "Али мен Нино" романын редакциялауда Вакканың қатысқандығын куәландыратын басқа куәгерлер де табылмады.
Others, however, have objected to Vacca's claims. For example, Azerbaijan International shows that from a cultural point of view, Vacca's claims do not stand up to scrutiny. There is no greeting, "Kuban Said" or "Gurban Said," in any of the countries which celebrate this holiday – not in Turkey, Azerbaijan, Iran, or other Turkic speaking or Islamic countries in Central Asia, or Arabic speaking countries. And since this holiday Gurban Bayrami was and still is the biggest holiday in Turkey, all libraries would have been closed. Furthermore, other than Vacca's account, there is no proof that Essad Bey had even gone to Istanbul to work on the novel. Nor is there any other witness claiming that Vacca had been involved at all with editing "Ali and Nino."
Алтын мүйіз қыз
1938 жылы екінші романы "Алтын мүйізді қыз" Курбан Саид псевдонімімен жарық көрді.
In 1938, a second novel, Das Mädchen vom Goldenen Horn, was published under the pseudonym Kurban Said.