Жан Франсуа Ревель: Француз философы және жазушысы
Jean-François Revel
Жан Франсуа Ревель: француз философы, жазушы, либералдық ойшыл. «Маркс немесе Иисуссыз» еңбегімен танымал, саяси-экономикалық көзқарастары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы және философы (1924–2006)
French writer and philosopher (1924–2006)
Жан Франсуа Ревель (шын аты Жан Франсуа Рикард; 19 қаңтар 1924 – 30 сәуір 2006) – француз философы, журналисі және жазушы. Әйгілі қоғамдық зиялы, Ревель жастық шағында социалист болған, бірақ кейіннен еуропалық классикалық либерализм және еркін нарық экономикасының көрнекті жақтаушысы атанды. 1998 жылдың маусымынан бастап Франция академиясының мүшесі болды. Ол ең белгілісі 1970 жылы француз тілінде жарық көрген «Маркс немесе Исасыз: Жаңа американдық революция басталды» кітабымен танылды.
Jean François Revel (born Jean François Ricard; 19 January 192430 April 2006) was a French philosopher, journalist, and author. A prominent public intellectual, Revel was a socialist in his youth but later became a prominent European proponent of classical liberalism and free market economics. He was a member of the Académie française after June 1998. He is best known for his book Without Marx or Jesus: The New American Revolution Has Begun, published in French in 1970.
Ерте өмір және білім
Жан Франсуа Рикард 1924 жылы Марсельде өркендеген орта тап отбасында дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыста Германия Францияны басып алған кезде, жасөспірім Рикард француз қарсылық қозғалысына қатысты. Кейін ол француз ынжықтарының арсыз, бюрократтық тәртібіне қарсы болғанының өзінің жазу стиліне әсер еткенін айтты. Ревел Лион қаласына École normale supérieure (ENS) конкурстық емтиханына дайындалу үшін Лисэ дю Парк лицейіне көшті, ол 1943 жылы қабылданды. ENS-де Ревел философияны оқыды және 1956 жылы француз мемлекеттік орта мектептерінде оқытуға құқық беретін қатаң агрегация емтиханын сәтті тапсырды.
Jean François Ricard was born in Marseille in 1924 into a prosperous middle class family. During the German occupation of France in World War II, the adolescent Ricard participated in the French Resistance. He would later note that his reaction against the disgraceful, officious manner of French collaborators had an impact on his approach to writing. Revel moved to Lyon to prepare at the Lycée du Parc for the competitive entrance examination to the École normale supérieure (ENS), where he was admitted in 1943. At the ENS, Revel studied philosophy and in 1956 passed the rigorous agrégation that qualified him to teach the subject in French public secondary schools.
Мансап
Ревел өзінің философиялық қызметін француз Алжирінде, содан кейін Италия мен Мексикадағы француз орта мектептерінде бастады, одан кейін Лилль қаласына қоныстанды. 1963 жылы ол ұстаздықтан бас тартып, журналист, жазушы және қоғамдық зиялы ретінде мансабын бастады. Баспасөз саласындағы басқа да лауазымдарының ішінде, ол France Observateur, кейін L'Express газеттерінің бас әдеби редакторы болды. 1960 жылдардың соңына дейін социалист болған Ревел, социалистік саясаткер Франсуа Миттеранның сөздерін жазушысы болды. Ревел 1967 жылғы парламент сайлауында социалистік кандидат ретінде бақ сынады, бірақ жеңіліске ұшырады. Бірақ кейін Ревел, әсіресе "суық соғыс" кезеңінде, көптеген көрнекті еуропалық зиялылар коммунизмді немесе маоизмді мақтаған кезде, бостандық және демократия сияқты классикалық либералдық құндылықтарды қолдаушы ретінде танылды. 1975 жылы ол Нидерландының Лейден қаласында "La tentation totalitaire" тақырыбында Хуизинга лекциясын оқыды. 1986 жылы Гватемаладағы Франсиско Маррокин университетінен жеке бостандыққа деген адалдығы үшін құрметті докторлық дәрежесін алды. 1998 жылдан 2006 жылға дейін ол Institut d'Histoire Sociale институтының президенті болды. Оның орнын Эммануэль Ле Рой Ладури иеленді. 2001 жылғы 11 қыркүйектегі терактіден бір жыл өткен соң Ревел "Anti-Americanism" кітабын жариялады, онда ол америкаға қарсылықты және АҚШ-тың бұрыс сыртқы саясаты салдарынан терактідің өзіне келгенін айтқан еуропалықтарды сынады: "Өздерінің жеккөрушілігіне беріліп, логикасыздыққа түскен бұл адасқандар АҚШ өзінің мүддесі үшін әрекет ететінін, сонымен қатар біз еуропалықтардың және терроризммен қауіп төніп тұрған немесе құрылысы бұзылған көптеген елдердің мүддесіне де қызмет ететінін ұмытып кетті."
Revel began his career teaching philosophy in French Algeria and in French secondary schools in Italy and Mexico, before settling in Lille. He quit teaching in 1963 and embarked on his career a journalist, author, and public intellectual. Among other positions in the press, he was chief literary editor for France Observateur and later for L'Express. A socialist until the late 1960s, Revel was a speechwriter for socialist politician François Mitterrand. Revel ran as a socialist candidate in the parliamentary elections of 1967, which he lost. Later, however, Revel became known, particularly in the context of the Cold War, as a champion of classical liberal values such as liberty and democracy at a time when many pre eminent European intellectuals praised Communism or Maoism. In 1975, he delivered the Huizinga Lecture in Leiden, Netherlands, under the title La tentation totalitaire In 1986, Revel he received an honorary doctorate degree from the Universidad Francisco Marroquín, in Guatemala, for his commitment to individual freedom. From 1998 to 2006, he was president of the Institut d'Histoire Sociale. His successor is Emmanuel Le Roy Ladurie. A year after the September 11 attacks of 2001, Revel published Anti Americanism, a book in which he criticized anti Americanism and Europeans who argued that the United States had brought the terrorist attacks upon itself by misguided foreign policies: "Obsessed by their hatred and floundering in illogicality, these dupes forget that the United States, acting in its own self interest, is also acting in the interest of us Europeans and in the interests of many other countries which are threatened, or have already been subverted and ruined, by terrorism."
Жеке өмір
Оның екінші әйелі Клод Сарро, журналист, және екі некеден үш ұлы қалды. Оның суретші Яне ле Тумелинмен алғашқы некесі ажырасып бітті. Ұлдарының бірі, Маттье Рикард, Тибет буддизміне өткен бұрын Пастер институтында молекулалық биологияны оқыған танымал буддалық монах. Әкесі мен ұлы ұлының буддизмге келуі туралы "Le moine et le philosophe" (Монах пен философ) атты кітапты бірлесіп жазды. Тағы бір ұлы, Николя Ревел, француз мемлекеттік қызметінде жоғары лауазымды қызметкер және 2020 жылдан бастап Франция Премьер-Министрі кабинетінің директоры.
He was survived by his second wife, Claude Sarraute, a journalist, and has three sons from two marriages. His first marriage to painter Yahne le Toumelin ended in divorce. One of his sons, Matthieu Ricard, is a well known Buddhist monk who studied molecular biology at the Pasteur Institute before converting to Tibetan Buddhism. Father and son jointly authored a book Le moine et le philosophe (The Monk and the Philosopher) about the son's conversion and Buddhism. Another son, Nicolas Revel, is a high ranking functionary in the French civil service, and as of 2020 the director of the cabinet of the Prime Minister of France.
Ойлау
Бельгиялық австралиялық эссеші және синолог Саймон Лейс "Ревельді оның құрбыларынан ерекшелендіргені – оның шынайы космополиттік көзқарасы", десе, "халықаралық қатынастар, әдебиет, өнер және идеялар бойынша ол қазіргі париждік элитаның тұншықтыратын провинциализмінен толығымен үзілген, әмбебап перспективаға ие болды". Клайв Джеймс Ревельдің саяси ойлары туралы жазғанда, оны "әдетте ардақты солшылдар оңшыл деп есептегенімен", ол "іс жүзінде доктриналық солшыл шаралар ең кем қорланғандарды бұрынғыдан да қиын жағдайға түсіретініне шын ниеттен алаңдаған либералды демократ еді" деді.
Belgian Australian essayist and sinologist Simon Leys notes that " what strikingly set [Revel] apart from most other intellectuals of his generation was his genuinely cosmopolitan outlook", as "on international affairs, on literature, art and ideas, he had universal perspectives that broke completely from the suffocating provincialism of the contemporary Parisian elites." Of Revel's political thought, Clive James wrote that while he was "always characterized by the bien pensant left as a die hard right winger", he was "in fact a liberal democrat who was genuinely concerned that doctrinaire gauchiste measures would leave the underprivileged less privileged than ever."
Қабылдау
Клайв Джеймс өзінің "Мәдени амнезия" атты кітабында "ешқандай саяси комментатор ең жоғары деңгейде осыншама тұрақты түрде көңілді болмайды" деп жазады, Ревелдің жазу стилінің "құрылысы түсінікті, көркем суреттері есте қалады және үнемі күлкілі" екенін айтады.
In his book Cultural Amnesia, Clive James writes that "no political commentator anywhere is so consistently entertaining on such a high level", arguing that Revel writes in a style that is "gratifyingly clear in its structure, memorable for its vivid imagery, and consistently funny".
Мұра
2006 жылы журналист және «Lire» журналының бұрынғы бас редакторы Пьер Бонсен «Жан Франсуа Ревелді қорғау» деген еңбегін жариялады, ол «Эсселер» номинациясы бойынша Ренодот сыйлығына ие болды. 2018 жылы Марио Варгас Льоса өзінің «Рудың шақыруы» атты эссесінде Жан Франсуа Ревелді атады, бұл эссе либерализмді және Варгас Льосаға әсер еткен либералдық ойшылдардың еңбектерін зерттейді.
In 2006, journalist and former editor in chief of Lire Pierre Boncenne published Pour Jean François Revel ("In Defense of Jean François Revel"), which received the Renaudot Prize for Essays. In 2018, Jean François Revel was included by Mario Vargas Llosa in his essay The Call of The Tribe, which explores liberalism and the works of liberal thinkers that influenced Vargas Llosa.