NART – 1958 жылы құрылған солтүстік америкалық моторспорт командасы. Ferrari брендін дамыту, Daytona және Le Mans сияқты жарыстардағы жетістіктері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мотоспорттық жарыстар командасы. The North American Racing Team (NART) – 1958 жылы құрылған автоспорттық жарыстар командасы. Оны кәсіпкер Луиджи Чинетти Солтүстік Америкада Ferrari тауэлінің табандылық жарыстардағы жетістіктері арқылы насихаттау мақсатымен құрды. Команда 1958 жылы Чинетти бай жарыскерлер Джордж Аренц кіші және Ян де Врумнан қолдау алғанда құрылды. Ferrari-дің Чинеттимен тығыз байланысы болды, себебі ол маңызды американдық нарықтарда өндірушінің жол машиналарын сатуда табысқа жеткен еді, осылайша NART үздіксіз Ferrari жарыс машиналарын және зауыт механиктерінен қолдау алды.
Motorsports racing team
The North American Racing Team (NART) is a motorsport racing team founded in 1958. It was created by businessman Luigi Chinetti to promote the Ferrari marque in North America through success in endurance racing. It was created in 1958 when Chinetti received backing from wealthy racers George Arents, Jr and Jan de Vroom. Ferrari already had a close relationship with Chinetti due to his success in selling the maker's road cars in the important American markets, and thus NART received a continuous line of Ferrari racers and support from factory mechanics.
Жарыстарда
NART әлемдегі ең беделді жарыстарда ғана қатысты, мысалы, Флоридадағы Дейтонаның 24 сағаттық жарысы мен Франциядағы Ле-Манның 24 сағаттық жарысы. Олардың алғашқы жарысы 1958 жылғы наурыз айында Себрингтің 12 сағаттық жарысы болды, онда 250 GT моделіне қатысты. Педро Родригес NART командасымен Дейтонаның екінші және үшінші жарыстарын жеңді, екеуі де Ferrari 250 GTO көлігінде. 1963 жылғы жарыс үш сағаттық, ал 1964 жылғы жарыс 2000 км-лік жарыс болды, ал 24 сағаттық жарыс 1966 жылы басталды. NART командасы ресми түрде Ferrari 158 көлігімен қатысып, 1964 жылғы F1 әлем чемпионатында Джон Суртистің жеңісіне қол жеткізді. Ал жұмыс тобы соңғы екі жарыста (АҚШ Гран-приі және Мексика Гран-приі) АҚШ-та тіркелген командалардың ұлттық түстеріндегі «Каннингэм жарыс жолақтарымен» ақ түске боялған көліктерде өнер көрсетті. Бұл Ferrari мен итальяндық автоспорт федерациясы ACI арасындағы жаңа орта қозғалтқышты Ferrari жарыс машинасының homologaциясына қатысты дауға наразылық ретінде жасалды. NART командасының қатысуымен өткен 1965 және 1969 жылғы F1 маусымдарындағы Ferrari көліктері, сондай-ақ 1966 жылғы Италия Гран-приінде британдық жекеменшік Reg Parnell командасының Ferrari машиналары қызыл түспен жарысты. Сондықтан 1964 жылғы Мексика Гран-приі Формула-1 тарихында Ferrari көліктерінің дәстүрлі қызыл түстен (rosso corsa) басқа түспен жарысқан соңғы жарысы болды. NART командасының жарыс жетістіктерінің шыңы 1965 жылы болды, ол кезде NART командасының 250 LM көлігін Жохен Риндт, Мастен Грегори және Эд Хугус басқарды. Бұл көлік 2023 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында AF Corse командасының 499P көлігі жеңіске жеткенге дейін Ле-Манда жеңіске жеткен соңғы Ferrari болды. NART командасының басқа да нәтижелеріне 1967 жылғы Дейтонаның 24 сағаттық жарысында Педро Родригес пен Жан Гишемен үшінші орынды иеленуі кіреді, бұл Ferrari-дің үштік жеңісіне 330 P4 көліктерінің қолдауымен қол жеткізілді, содан кейін 365 GTB4 «Дейтона» деп аталды. Осы модельмен NART 1973 жылғы Дейтонаның 24 сағаттық жарысында Porsche 911 көлігінен кейін екінші орынды иеленді. NART 1982 жылға дейін Ferrari көліктерімен жарысты, осы кезеңде 200-ден астам жарысқа 100-ден астам түрлі пилоттар қатысты, олардың ішінде Марио Андретти мен Фил Хилл де бар.
NART raced at only the world's premier races, such as the 24 Hours of Daytona in Florida and the 24 Hours of Le Mans in Le Mans, France. Their first race was the 12 Hours of Sebring in March 1958, with a 250 GT. Pedro Rodríguez won the second and the third editions of Daytona with the NART team, both in a Ferrari 250 GTO. The 1963 event was a three hour race and the 1964 event was a 2,000 km race; the 24 hour race would start in 1966. A Ferrari 158 car officially entered by NART sealed the win of the 1964 F1 World championship with John Surtees, as the works team competed the last two races (the United States Grand Prix and Mexican Grand Prix) in cars painted white with blue lengthwise "Cunningham racing stripes" the national colours of the teams licensed in the United States. This was done as a protest concerning arguments between Ferrari and the Italian motorsport body ACI regarding the homologation of a new mid engined Ferrari race car. Since the Ferrari cars entered in the F1 season of 1965 and F1 season of 1969 F1 seasons by NART and at the 1966 Italian Grand Prix by the British privateer Reg Parnell team kept wearing the red colour, the 1964 Mexican Grand Prix was the last time Ferrari cars wore other than the traditional red colour (rosso corsa) in Formula One. The peak of NART's own racing success came in 1965, when a NART entered 250 LM driven by Jochen Rindt, Masten Gregory and Ed Hugus became the last Ferrari to win Le Mans until the AF Corse entered 499P at the 2023 24 Hours of Le Mans. Other NART results include a third place in the 1967 24 Hours of Daytona with Pedro Rodríguez and Jean Guichet, backing up two works 330 P4 in Ferrari's triple success, which was commemorated by the naming of the 365 GTB4 "Daytona". With this model, NART scored second in the 1973 24 Hours of Daytona behind a Porsche 911. NART raced Ferraris until 1982, at which point it had participated in more than 200 races with over 100 different drivers, including Mario Andretti and Phil Hill.
Көлік құралдары
NART-тің де Ferrari моделі болған, оған оның аты жазылған. 1967 жылғы 275 GTB/4S NART Spyder – Луиджи Чинетти арнайы сұраған 275 GTB/4 ашық төбелі нұсқасы. Алғашқы 25 машинадан тұратын тапсырыс толық орындалмады, себебі Маранелло зауытынан тек 10 ғана машина жеткізілді. NART Spyder дизайнының үлкен сұранысқа ие болуына байланысты, көптеген 275 GTB/4 машиналары NART Spyder дизайнын қайталау үшін ашық төбелі модельдерге түрлендірілді.
NART also had a Ferrari model with its name attached to it – the 1967 275 GTB/4S NART Spyder was a convertible version of the 275 GTB/4 requested especially by Luigi Chinetti. The original order of 25 cars was never fulfilled, as only 10 were delivered from the Maranello factory. Because of the popularity of the drop top NART Spyder design, many 275 GTB/4 were converted to drop top models to imitate the NART Spyder's design.
Формула-1 әлем чемпионатының нәтижелері
(key) (Қалың әріппен көрсетілген нәтижелер pole position-ды білдіреді; көлбеу әріппен көрсетілген нәтижелер ең жылдам айналымды білдіреді; † – бірлесіп басқарған көлік.) Жыл Шасси Двигательдер Тіректері Жүргізушілер 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 1964 жылғы F1 маусымы Ferrari 158 Ferrari 205B 1.5 V8 MON NED BEL FRA GBR GER AUT ITA USA MEX Джон Суртиз 2 2 Ferrari 1512 Ferrari 207 1.5 V12 Лоренцо Бандини Ret 3 Ferrari 156 F1 Ferrari 178 1.5 V6 Педро Родригес 6 1965 жылғы F1 маусымы Ferrari 1512 Ferrari 207 1.5 V12 RSA MON BEL FRA GBR NED GER ITA USA MEX Педро Родригес 5 7 Ferrari 158 Ferrari 205B 1.5 V8 Боб Бондурант 9 1969 жылғы F1 маусымы Ferrari 312 Ferrari 3.0 V12 RSA ESP MON NED FRA GBR GER ITA CAN USA MEX Педро Родригес Ret 5 7
(key) (Results in bold indicate pole position; results in italics indicate fastest lap; † indicates shared drive.) Year Chassis Engines Tyres Drivers 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 F1 season of 1964 Ferrari 158 Ferrari 205B 1.5 V8 MON NED BEL FRA GBR GER AUT ITA USA MEX John Surtees 2 2 Ferrari 1512 Ferrari 207 1.5 V12 Lorenzo Bandini Ret 3 Ferrari 156 F1 Ferrari 178 1.5 V6 Pedro Rodríguez 6 F1 season of 1965 Ferrari 1512 Ferrari 207 1.5 V12 RSA MON BEL FRA GBR NED GER ITA USA MEX Pedro Rodriguez 5 7 Ferrari 158 Ferrari 205B 1.5 V8 Bob Bondurant 9 F1 season of 1969 Ferrari 312 Ferrari 3.0 V12 RSA ESP MON NED FRA GBR GER ITA CAN USA MEX Pedro Rodríguez Ret 5 7