Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын радикалы Томас Спенс (1750 жылдың 8 қыркүйегі – 1814 жылдың 8 қыркүйегі) – ағылшын радикалы, жердің ортақ меншігін жақтаған және әйелдер мен еркектердің демократиялық теңдігін қолдаған адам. Спенс 18-шы ғасырдың соңы мен 19-шы ғасырдың басындағы революциялық қозғалыстардың белгілі бір көшбасшыларының бірі болды. Ол кедей отбасында дүниеге келіп, ұзақ жыл түрмеде отырғаннан кейін 1814 жылы қайтыс болды.
English Radical
Thomas Spence ( 17508 September 1814) was an English Radical and advocate of the common ownership of land and a democratic equality of the sexes. Spence was one of the leading revolutionaries of the late 18th and early 19th centuries. He was born in poverty and died the same way, after long periods of imprisonment, in 1814.
Өмір
1750 жылы пресвитериан дініндегі отбасында дүниеге келген Спенс 1787 жылы Ньюкасл қаласынан Лондонға көшті. 1801 жылы ол мемлекетке қарсы жала жабуы үшін он екі айға түрмеге қамалды. 1814 жылдың 8 қыркүйегінде Лондонда қайтыс болды.
Born in 1750 to a Presbyterian family, Spence later left Newcastle for London in 1787. and in 1801 he was sentenced to twelve months' imprisonment for seditious libel. He died in London on 8 September 1814.
Орфографиялық реформа
Спенс өзін-өзі тәрбиелеген радикал болды, білімді азаттыққа жету құралы ретінде терең құрметтеді. Ол адамдардың бірден оқу мен дұрыс айтуға үйренуі үшін арналған фонетикалық жазу және дауыстау жүйесін жасады. Егер дұрыс айтылуы әріп жазуда көрінсе, барлығы ағылшын тілін дұрыс айта алады деп сенді, соның нәтижесінде тіл арқылы жүзеге асырылатын әлеуметтік жіктелу жойылар еді. Ол мұның теңдік, бейбітшілік және береке-бірлік дәуірін әкелетінін көз алдына елестетті: мыңжылдық. Ол 1775 жылы ағылшын тілінің алғашқы сөздігін жариялады және көптеген жарияламаларының фонетикалық нұсқаларын жасады. Спенс жазу жүйесінің мысалдары Спенс қоғамының ағылшын тіліндегі беттерінде көрініс тапқан.
Spence was a self taught radical with a deep regard for education as a means to liberation. He pioneered a phonetic script and pronunciation system designed to allow people to learn reading and pronunciation at the same time. He believed that if the correct pronunciation was visible in the spelling, everyone would pronounce English correctly, and the class distinctions carried by language would cease. This, he imagined, would bring a time of equality, peace and plenty: the millennium. He published the first English dictionary with pronunciations (1775) and made phonetic versions of many of his pamphlets. Examples of Spence's spelling system can be seen on the pages on English from the Spence Society.
Балалардың құқықтары
Спенс 1797 жылы Томас Пэйннің "Аграрлық әділдік" еңбегіне жауап ретінде "Балалардың құқықтары" атты еңбегін жариялады. Бұл эсседе Спенс қоғамның барлық мүшелеріне шартсыз негізгі кіріс енгізуді ұсынады. Мұндай төлем жерді мемлекеттік меншікке алу және әрбір муниципалитет алған жалға алу төлемдері есебінен қаржыландырылатын болады. Әр адамның табысының бір бөлігі мемлекетке алынып, басқаларға беріледі. Спенстің эссесі сонымен қатар әйелдердің құқықтарын қолдауға берілгендігін көрсетеді, бірақ ол Мэри Вулстонкрафттың 1792 жылы жариялаған "Әйелдер құқықтарының қорғаны" еңбегінен хабарсыз болған сияқты.
Spence published The Rights of Infants in 1797 as a response to Thomas Paine's Agrarian Justice. In this essay Spence proposes the introduction of an unconditional basic income to all members of the community. Such allowance would be financed through the socialization of land and the benefits of the rents received by each municipality. A part of everyone’s earnings would be seized by the State, and given to others. Spence's essay also expresses a clear commitment to the rights of women, although he appears unaware of Mary Wollstonecraft's 1792 Vindication of the Rights of Woman.
Ескерткіш және мұра
Спенс Лондонның Кенсал Грин зиратындағы реформаторлар ескерткішіне енгізілген. Оның жақтастары "Спенс филантроптарының қоғамын" құрды, оның кейбір мәліметтері Харриет Мартиноның "Отыз жылдық бейбітшілік кезеңінде Англия" кітабында келтірілген. Африка-Кариб тегіндес белсенділер Уильям Дэвидсон мен Роберт Веддерберн осы саяси топқа тартылды. Спенс филантроптары қоғамының мүшелері (Артур Тистлвуд сияқты) Париждегі Біріккен Ирландиядан шеттетілгендермен, әсіресе тәжірибелі қастандық жасаушы Уильям Путнам МакКейбпен байланыс жасады және 1816 жылғы Спа-Филд көтерілісіне және 1820 жылғы Като-стрит қастандығына қатысты деп айыпталды.
Spence is listed on the Reformers Memorial in Kensal Green Cemetery in London. His admirers formed a "Society of Spencean Philanthropists," of which some account is given in Harriet Martineau's England During the Thirty Years' Peace. The African Caribbean activists William Davidson and Robert Wedderburn were drawn to this political group. Members of the Society of Spencean Philanthropists (including Arthur Thistlewood) maintained contacts with United Irish exiles in Paris, notably with the veteran conspirator William Putnam McCabe, and were implicated in the Spa Field riots of 1816 and the Cato Street Conspiracy of 1820.