16 ғасырдағы Шотландия ақсүйектерінің протестанттық реформацияны қолдауы
Lords of the Congregation
Шотландияда 16 ғасырдағы протестант реформациясын қолдаған ақсүйектер – «Конгрегация Лордтары». Олар шотланд-ағылшын одағын жақтады, діни реформа жасады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
16 ғасырдағы шотланд ақсүйектері протестанттық реформацияны қолдады. Конгрегация лордтары, бастапқыда өздерін «Адалдар» деп атаған, 16 ғасырдың ортасында католик шіркеуінің протестанттық принциптерге сәйкес реформалануын және Шотландия-Англия одағын жақтаған протестант шотланд ақсүйектерінің тобы болды.
16th century Scottish nobles in support of the Protestant Reformation
The Lords of the Congregation , originally styling themselves the Faithful, were a group of Protestant Scottish nobles who in the mid 16th century favoured a reformation of the Catholic church according to Protestant principles and a Scottish English alliance.
Тарихи оқиғалар
1557 жылдың желтоқсанында шотланд ақсүйектері Марияның, Шотландия королевасының Франция дофинімен (1559 жылдан 1560 жылға дейін Франция королі Франциск II болған) некелесуіне қарсы шықты. Олар Шотландияны протестанттық ету мақсатымен «Бірінші келісім» немесе «Бірінші одаққа» қол қойды. Бастапқы мүшелері – Аргилл графы, оның інісі Колин Кэмпбелл, Гленкерн графы, Мортон графы және Дунның Джон Эрскин еді, бірақ Уильям Дуглас Уиттингхэм сияқты басқалары да оларға қосылды. Перт қаласындағы діни көтерілістерден кейін ақсүйектер қолдау алып, Шотландияның регенті Мэри Гиздің әскерлеріне қарсы тұру үшін Джон Ноксқа әскери көмек көрсетті. Олар 22 мамырда француз қолбасшылары Анри Клеутенге және Мэри Гизге хат жазып, өздерінің мәселесін баяндады. Мэри Гизге арналған хат Стирлинг сарайының Корольдік капелласындағы оның тағына жасырын түрде қойылды. Ол оны тауып, киімінің қалтасына салып алды. Маусым айында Файф қаласындағы Купар Мьюрде ақсүйектер француз және шотланд әскерлеріне қарсы тұруға жеткілікті күш жинады, оған Шательро герцогы (регент ретінде француздық некеге қолдау көрсеткен) және Анри Клеутен басшылық етті. 1559 жылдың шілдесіне қарай, Конгрегация ақсүйектері Эдинбургті басып алды. Эдинбург қамалы оларға қарсы тұрғандықтан, ақсүйектер Лейттің шарты (25 шілде 1559) бойынша кері шегінді. Қыркүйекте Шательро, енді оның ұлы Арран графы қосылып, жақтарын өзгертіп, Конгрегация ақсүйектерінің жетекшісі болды. Бұрын діни төзімділік көрсеткен Мэри Гиз олардың ниеттерінің бір бөлігінің саяси екенін айтты. 1559 жылдың қараша айында королева Мария мен король Франциск оған хат жазып, ақсүйектердің дін атын пайдаланып зұлымдықпен әрекет ететінін мәлімдеді. Француздық күштер ақсүйектерді және олардың протестанттық әскерін Стирлинг пен Файфке кері итерді. 1560 жылдың ақпанында Бервик шарты бойынша ақсүйектер француз әскерлеріне қарсы тұру үшін ағылшын әскерін шақыртты. Қарулы қақтығыс енді Лейт қамалына центрленді. Маусым айында королева-регент қайтыс болғаннан кейін және шілде айында Эдинбург шарты бойынша Лейттегі жаулықтар аяқталғаннан кейін, Шотландия реформациясы 1560 жылдың тамызында Шотландия Парламентінде күшіне енді.
In December 1557 a group of Scottish lords opposed the marriage of Mary, Queen of Scots to the Dauphin of France (who became King Francis II of France from 1559 to 1560). The group signed the 'First Band' or Covenant to work to make Scotland Protestant. The initial members were the Earl of Argyll, his brother Colin Campbell, the Earl of Glencairn, the Earl of Morton, and John Erskine of Dun, though others, such as William Douglas of Whittinghame quickly followed. Following religious riots in Perth, the Lords gained support and provided military help to John Knox in opposing the troops of Mary of Guise, who was the Regent of Scotland. They wrote letters to the French commanders, Henri Cleutin, and to Mary of Guise outlining their case on 22 May. The letter for Mary of Guise was placed on the cushion of her seat in the Chapel Royal of Stirling Castle. She found it and tucked it discretely into the pocket of her gown. In June, at Cupar Muir, in Fife, the Lords fielded enough military strength to face off a French and Scottish army jointly led by the Duke of Châtelherault (who as Regent had supported the French match) and by Henri Cleutin the French king's lieutenant. By July 1559 the Lords of the Congregation had taken Edinburgh. As Edinburgh Castle held out against them, the Lords withdrew under the terms of the truce of the Articles of Leith (25 July 1559). In September, Châtelherault, now joined by his son, the Earl of Arran, changed sides and became leader of the Congregation Lords. Mary of Guise, who had earlier offered a degree of religious tolerance, maintained that their motives were secular in part. Queen Mary and King Francis wrote to her in November 1559, declaring that the lords were acting maliciously under the name and cloak of religion. French re inforcements pushed the Lords and their Protestant army back to Stirling and Fife. By the Treaty of Berwick in February 1560 the Lords brought in an English army to resist the French troops. The armed conflict now centred on the Siege of Leith. After the death of the Queen Regent in June and the conclusion of hostilities at Leith by the Treaty of Edinburgh in July, the Scottish Reformation took effect in the Parliament of Scotland in August 1560.
Манифест пен риторика
Лордтар қол қойған бірнеше хаттар мен міндеттемелер олардың мақсаттарын баяндайды және негіздейді. 1560 жылғы 24 қаңтарда Джордж Хей, Эрролл графына, Шотландияның мұрагерлік констебліне көмек сұрап жіберілген хат, олардың француз гарнизондарын қуу туралы дүниелік мақсатына баса назар аударады және ағылшын әскери қолдауы туралы өтініштерін ақталады. Бұл хат француздардың қолына түсіп, оларға қарсы пайдаланылуы мүмкін еді; Біз қалай ұсталғанымызды және шетелдіктермен қысымға алынып, Құдай сөзінің нағыз қызметі мен осы мемлекеттің бостандығы туралы пікірталас үшін от пен қан төгілгенін жаздық, және бұл қазірдің өзінде осы мемлекеттің басты портын (Лифті) нығайту және Сент-Эндрюсті нығайту арқылы ең қатыгез және дінсіз түрде іске асырылып жатыр. Олар өздеріне ең көп сенгендерге де осындай қатыгездік көрсетіп, осыдан басқалар да үлгі алсын деген ниетте болды. Егер Құдай рұхсат берсе, оларды ең қатал құлдыққа және тәуелділікке салуды, бізді және біздің ұрпақтарымызды толығымен жою үшін боялған билік астында жаңғыруды көздеп отыр. Олардың әділетсіз қуғыншылықтарын тоқтатуға біздің күшіміз жетпейтінін көргендіктен, Англияның көршілерімізден қолдау іздеуді жөн санадық, олар бізге осы қолдауды көрсетті, қазір теңіз арқылы келген әскер және белгіленген күні жорыққа шығатын құрлықтағы әскер осыны анық көрсетеді. Бұл хатқа бұрынғы регент Джеймс Гамильтон, Аргилл, Гленкерн, Ротс, Рутвен, Ментейт және Бойд қол қойды.
Several letters and bonds signed by the Lords set out and justify their aims. A letter sent to enlist the help of George Hay, Earl of Erroll, Hereditary Constable of Scotland, written 24 January 1560 focused on their secular goal to expel the French garrisons and justifies their request for English military support. The letter fell into French hands and would have been used against them;We wrote how we were handled and suppressed by strangers and already invaded by fire and sword for the debating of the true ministry of God's word and liberty of this realm, which as we may see is now taken effect in the most cruel and ungodly manner by the fortifying of the principal port of this realm (Leith) and the intended fortification of St AndrewsAnd they have in their progress used such cruelty on those that gave them most credit and were assured by them that all others may take example, And yet they intend no less than to bring us, if God will permit them, to most wild slavery and bondage and to make plain conquest under a coloured authority to the utter extermination of us and our posterityAnd because we saw them continue in their unjust persecution and our force is so small to resist their tyranny we thought good to seek support of our neighbours of England, which they have granted to us as may now be manifestly seen by the army already come by sea, and by the land host that will march on the day appointed. This letter was signed by James Hamilton the former Regent, Argyll, Glencairn, Rothes, Ruthven, Menteith and Boyd.