Табли Хаусы: Англияның тарихи үйі және мұражай жинағы

Кіріспе

Тейбли Инфериордағы ауылдық үй, Чешир, Англия.

Тейбли Хаус – Тейбли Инфериордағы (Нетер Тейбли) ағылшын ауылдық үйі, Кнутсфорд қаласынан батысқа қарай, Чеширде орналасқан. Ғимарат Англияның Ұлттық мұра тізіміне І санаттағы ғимарат ретінде енгізілген. Ол 1761 және 1769 жылдар аралығында сэр Питер Берн Лестер үшін, жақын орналасқан Тейбли ескі үйінің орнына салынды және жобасын Джон Карр жасады. Тейбли Хаус жинағы Манчестер университетінің көрмесі ретінде танымал. 19 ғасырдың басында Каррдың үйдің батыс жағындағы үш бөлмесі біріктіріліп, галереяға айналдырылды. Сэр Питер қайтыс болғаннан кейін үйдің бағыты өзгертіліп, кіреберіс оңтүстік жағынан солтүстік жағына көшірілді. Үй және оған қарасты жерлер 1975 жылы подполковник Джон Лестер Уорреннің қайтыс болуына дейін Лестер отбасының меншігінде болды. Оның өсиеті бойынша үй, мүліктері Ұлттық трастқа ұсынылды, бірақ олар ұсыныстан бас тартты. Содан кейін үйді Манчестердегі Виктория университеті өсиет бойынша сатып алып, оны мектеп ретінде пайдаланды. 1988 жылдан бері оның жалға алу құқығы денсаулық сақтау компаниясына тиесілі. Үйді қоршаған жерлер 2007 жылы Crown Estate компаниясына сатылды. Ғимарат симметриялық және Палладиан стилінде салынған. Ол кірпіштен тұрғызылған, сырты таспен қапталған, ал оңтүстік жағында үлкен құмтас портигі бар. Бас үйдің шығыс және батыс жақтарында қисық дәліздер арқылы жалғастырылған павильон қанаттары орналасқан. Үйдің батысында I санаттағы Санкт-Петер шіркеуі орналасқан, ол 1927 жылы Тейбли ескі үйінің жанынан қазіргі орнына көшірілді. Ауласында ескі үйдің қираған қалдықтары сияқты басқа да мұражайлар бар. 2012 жылдан бастап бас үйдің бірінші және екінші қабаттары, сондай-ақ іргелес қанаттары қарттарға арналған тұрғын үй ретінде пайдаланылуда. Бірінші қабаттағы қабылдау бөлмелері белгілі бір уақытта жұртшылыққа ашық, оларға оңтүстік жақтағы бастапқы баспалдақ арқылы кіруге болады; бұл бөлмелерде Лестер отбасы жинаған картиналар мен жиһаздар қойылған. Жинақтың кейбір заттары бұрын осы қабатта көрсетілген, ал қалғандары үйдің басқа бөліктерінен көшірілген. Бірінші қабатты тойларға, кездесулерге және конференцияларға жалға алуға болады. Оны достар тобы мен еріктілер қолдаған траст басқарады.

Tabley House is an English country house in Tabley Inferior (Nether Tabley), some to the west of the town of Knutsford, Cheshire. The house is recorded in the National Heritage List for England as a designated Grade I listed building. It was built between 1761 and 1769 for Sir Peter Byrne Leicester, to replace the nearby Tabley Old Hall, and was designed by John Carr. The Tabley House Collection exists as an exhibition showcased by the University of Manchester. In the early part of the 19th century, three of Carr's rooms on the west side of the house were converted to form a single room, the gallery. After Sir Peter's death, the house was re orientated and the main entrance moved from the south to the north front. The house and estate continued to be held by the Leicester family until the death of Lt. Col. John Leicester Warren in 1975. Under the terms of his will the house, contents and estate were offered to the National Trust, which declined the offer. The house was then acquired under the terms of the will by the Victoria University of Manchester, and the house was used as a school. Since 1988 its lease has been held by a healthcare company. The estate surrounding the house was sold in 2007 to the Crown Estate. The house is symmetrical and designed in Palladian style. It is constructed in brick with stone dressings, with a large sandstone portico on the south front. On the east and west sides of the main house are pavilion wings connected to the house by curved corridors. To the west of the house is St Peter's Church, also listed Grade I, which was moved from a position adjacent to Tabley Old Hall to its present site in 1927. In the grounds are other listed buildings, including the ruins of the Old Hall. As of 2012 the ground and top floors of the main house, together with the adjacent wings, are used as accommodation for the elderly. The reception rooms of the first floor are open to the public at advertised times, and are entered by the original stairway on the south front; they contain paintings and furniture collected by the Leicester family. Some items in the collection had formerly been displayed on this floor, whilst others were moved from elsewhere in the house. The first floor may also be hired for weddings, meetings, and conferences. It is managed by a trust, which is supported by a group of Friends and by volunteers.

Ескі зал

Бастапқы үй 1380 жылы Джон де Лейчестер тарапынан Nether Tabley Mere аралындағы, «Moat» деп белгілі бір жерде салынған. Үйдің ішінде готикалық тас өрнегін имитациялаған екі массивті крек сәулесімен құрылған үлкен орталық аркасы бар Ұлы зал болған. 16 ғасырда Адам де Лейчестер залды өзгертіп, көпірге апаратын жарым-ағаштан жасалған қақпа үйін салды. Питер Лейчестер (1588–1647) Ұлы залда 1619 жылы орнатылған әшекейлі шамырауышты орнатты. 1671 жылы оның ұлы, тарихшы сэр Питер Лейчестер, 1-ші баронет (1614–78), үйді кеңейтіп, баспалдақ пен жоғарғы қабатты қосты. Ол үйдің сыртқы жағын Якобиан стилінде кірпішпен қаптады, мұрны мен дөңгелек терезелерді үйлестіріп, арыстан мүсіндері бар портик жасады. 1674 жылы сэр Питер готикалық және Якобиан стильдерінің қоспасымен салынған, залға іргелес жатқан шапельді ауыстырды, ал 1724 жылы шапельге мұнара салынды. 1760 жылдары жаңа үй салынғаннан кейін Ескі зал жиһазды болып қала берді, ал шапель отбасылық құлшылық үшін пайдаланылды. Бірақ 1927 жылы, жақын жердегі тұзды суды қазу салдарынан болған құлдыраудан үйдің бір бөлігі қирады. Ғимарат тасталып қалды және қазір қираған күйде. Шапель (қазір Санкт-Петер шіркеуі деп аталады) бұзылып, жаңа үйдің батыс жағына жақын қайта салынды. Әсем шамырауыш Ескі залдың батыс жағындағы бөлмесіне көшіріліп, қайта орнатылды. Карр үйді Палладиан стилінде жобалады, бірақ 1760 жылдары бұл стиль азайып бара жатқан. Оның жобасында үш қабаттан тұратын тіктөртбұрышты ғимарат, оңтүстік жағында шығыңқы портик және екі жақта екі павильон болды, олар артқа жылжытылып, қисық дәліздер арқылы қол жетімді болды. Портиктің екі жағында да қисық баспалдақтар арқылы ортаңғы қабатқа, яғни piano nobile-ге көтерілуге болады. Үйдің бастапқы жоспарында орталық баспалдақ және оңтүстік жағында үш бөлме болған. Бұл бөлмелердің ортасында кіреберіс, батысында қонақ бөлмесі, ал шығысында ас бөлмесі орналасқан. Қонақ бөлмесінің артында кітапхана, ал ас бөлмесінің артында жалпы қонақ бөлмесі болған. Үйдің арт жағында, осы қабатта, екі жатын бөлмесі және үш киім ауыстыру бөлмесі болды. Батыс павильонында қызметшілердің жатын бөлмелері, ал шығыс павильонында ас үй орналасқан. Үйдің ішкі жағы жоғары сапалы шеберлікпен жасалған. Гипстік жұмысты Уоррингтондағы Томас Оливер жасаған, есіктер мен баспалдақтарды ағаштан оюмен Мэтью Бертрам, оған Дэниел Шиллито көмектескен. 1823 жылы ол өзінің коллекциясын лорд Ливерпульге жоспарланған Ұлттық галереяның негізін қалау үшін ұсынды, бірақ ұсыныс қабылданбады. 1827 жылы қайтыс болғаннан кейін ең жақсы туындылар аукционда сатылып, қалғандары Тейблиге көшірілді, олардың көпшілігі бүгінге дейін сонда сақтаулы. Бөлмеде одан әрі жұмыстар жүргізілді; 1991 жылғы үй туралы нұсқаулықтың авторы Питер Кэннон Брукс бөлменің соңғы көрінісі «толықтай 1840–45 жылдармен байланысты» деген қорытынды жасады. Оның құрамына 18 жалға берілген шаруашылық, 18 ауыл шаруашылығы жерін жалға беру, 52 тұрғын үй және 13 коммерциялық жалға алу кірді, бұл жалпы жалға алу сомасы 500 000 фунт стерлингті құрады. Үй үш қабатты; төменгі қабаты үйілген таспен, ал жоғарғы қабаттары фламандтық кірпішпен және тас әрленулерімен салынған. Баспалдақтан жоғары көтеріліп, екі қабатты аралап өтетін портик бой көтереді. Ол қызыл Ранкорн құмтасынан салынған дориялық стильдегі төрт бағанадан тұрады. Оның фронтонында сэр Питер Бёрн Лейчестер мен оның әйелі Кэтриннің гербі бейнеленген.

The original house was built on an island in Nether Tabley Mere, known as the Moat, in about 1380 by John de Leycester. The house contained a Great Hall with a large central arch formed by two massive cruck beams, which were carved to imitate Gothic stonework. During the 16th century Adam de Leycester made alterations to the hall, and built a half timbered gatehouse to the bridge crossing the mere. Peter Leycester (1588–1647) installed an ornate chimneypiece dated 1619 in the Great Hall. In 1671 his son, the historian Sir Peter Leycester, 1st Baronet (1614–78), enlarged the house, adding a staircase and an upper storey. He arranged for the exterior to be encased in brick in Jacobean style, with a mixture of mullioned and round windows, and a porch with statues of lions. In 1674 Sir Peter replaced the chapel adjacent to the hall, designed in a mixture of Gothic and Jacobean styles, and a tower was added to the chapel in 1724. After the new house was built in the 1760s, the Old Hall continued to be furnished, and the chapel was used for family worship. But in 1927 part of the hall collapsed because of subsidence resulting from the extraction of brine nearby. The building was abandoned, and is now a ruin. The chapel (now known as St Peter's Church) was demolished and rebuilt near to the west front of the new house. The ornate chimneypiece was moved and reinstalled in the Old Hall Room on the west side of the house. Carr designed the house in Palladian style, even though by the 1760s this style was becoming less fashionable. His design consisted of a rectangular building in three storeys, with a projecting portico on the south front, and two pavilions on each side, which were set back and approached by curved corridors. On each side of the portico was a curved stairway leading to the main middle floor, the piano nobile. As the house was originally planned, it had a central staircase, with three rooms on the south front. The middle of these rooms was the entrance hall, to the west of it was the drawing room, and to the east was the dining room. Behind the drawing room was the library, and behind the dining room was a room known as the common parlour. Across the back of the house, on this floor, there were two bedrooms and three dressing rooms. The western pavilion contained the servants' bedrooms, and in the eastern pavilion was the kitchen. The interior of the house contained craftsmanship of a high quality. The plasterwork was created by Thomas Oliver of Warrington, the woodcarving of the doorcases and staircase was by Mathew Bertram, assisted by Daniel Shillito. In 1823 he offered his collection to Lord Liverpool to form the basis of the planned National Gallery, but the offer was declined. After his death in 1827 the best works were sold by auction and the remainder moved to Tabley, where most of them are today. Further work was carried out in the room following this; Peter Cannon Brookes, the author of the 1991 guide to the house, concludes that the final appearance of the room "dates almost entirely from 1840–45". Its included 18 tenanted farms, 18 farmland lettings, 52 residential properties and 13 commercial leases generating a total rent roll of £500,000. The house has three storeys; the bottom storey is constructed in rusticated stone, with the upper storeys in Flemish bond brick with stone dressings. From the top of the stairway a portico rises through the top two storeys. It consists of four columns in Doric style constructed from red Runcorn sandstone. Its tympanum contains the arms of Sir Peter Byrne Leicester and his wife, Catherine.

Интерьер

Бірінші қабатқа кіретін жол оңтүстік жағынан, қазір Портик бөлмесі деп аталатын бөлмеге апарады. Бұл үйдің бастапқы кіреберіс залы болды, бірақ 19 ғасырдағы өзгерістер нәтижесінде ол бильярд залына айналдырылды. Кейіннен ол қонақ бөлмесі ретінде пайдаланылды, ал мектеп ретінде пайдаланған кезде мектеп кітапханасы болды. 1990 жылдан бастап ол кіреберіс залы ретінде қайта жаңартылды. Оның ішінде ақ түтіндік және құйма темір тор бар. Магониядан жасалған ағаштан жасалған бұйымдарды Дэниел Шиллито мен Мэтью Бертрам, ал гипстен жасалған әрлеулерді Томас Оливер жасаған. Қабырғаларда Изида мен Капитолий Флорасының гипстен жасалған мүсіндері орналасқан, ал қабырғаларда төрт маусымды бейнелейтін гипстен жасалған рельефті медальондар бар. Бөлмедегі жиһаздың көп бөлігі үйдің басқа жерлерінен көшірілген. Таңғы ас үстелінде Гиллоудың Ланкастер фирмасының белгісі бар. Портик бөлмесінің шығысында Сызба бөлмесі орналасқан. Бұл бөлмені Карр тамақ бөлмесі ретінде жобалаған, онда Каррдың ақ мәрмәрден жасалған шамырауы бар. Гипстен жасалған әрлеулерді Оливер жасаған. Жиһаз бен суреттер үйдің түпнұсқасына жатады. Суреттердің ішінде Уильям Добсонның Джон, 1-ші барон Байронның, оның әйелінің Питер Леллидің Киелі Екатерина ретіндегі және Джон Опидің екі суреті бар. Бөлмедегі ең маңызды картина – Табли, сэр Дж. Ф. Лестердің орны, Барт: Желді күн, Дж. М. У. Тернердің туындысы. Сонымен қатар бөлмеде Лейстерлердің туысы, 4-ші барон Рибблсдейл Томас Листердің екі натюрморт суреті де бар. Тейбли ескі залының қалған бөлігі үш қабаттан тұратын қабырғасынан құралған, ол қызыл ағылшын бақша қабырғасы облигациялық кірпіштен және тас бинттен салынған. Бұл қираған ғимарат ІІ дәрежелі* мұражай ретінде тізілген, ал оның қамал және қақпа үйі ескерткіш ретінде санатталған. Ескі залдың солтүстігінде Қазық шаруашылығы орналасқан. 17 ғасырдың ортасына жататын шаруашылық ғимаратының бірі ІІ дәрежелі болып санатталған. Табли көлінің жанында готикалық стильдегі, шатыры жоқ, кірпіштен салынған қайық үйі орналасқан; ол ІІ дәрежеде санатталған. Көлдегі аралда 1780 жылға дейін салынған қызыл кірпіштен жасалған "Ақымақ мұнарасы" орналасқан. Бұл үш қабаттан тұратын дөңгелек құрылым, оның үстінде махиколяция мен баулар бар. Бұл да ІІ дәрежелі санатта тізілген. Тейбли үйінің солтүстігінде, Честер жолынан екі кіреберіс бар, олардың әрқайсысы ІІ дәрежеде санатталған. Ақ ложа шамамен 1770 жылдан бастап салынған және оны Джон Карр жобалаған болуы мүмкін. Ол ағылшын бақшасы облигациялық кірпіштен ақ түске боялған. Қызыл ложа 19 ғасырдың соңында салынған; ол ағылшын бақшасы облигациялық кірпіштен және ағаштан жасалған, және оның шатыры плиткамен жабылған. Үйдің батысындағы Санкт-Петер шіркеуі I дәрежелі ғимарат болып табылады. Ол 1927-1929 жылдары салынған, қызыл фламандтық кірпіштен және тас шифер шатырынан тұратын байланыс ғимаратымен үйге қосылған. Байланыс ғимараты ІІ дәрежелі болып санатталған. Үйдің оңтүстігінде 19 ғасырдың басына жататын, қоладан жасалған, мыс диал мен гномоннан жасалған күн сағаты орналасқан. Ол ІІ дәрежеде санатталған. Оның оңтүстігінде партер қабырғасы орналасқан, ол қызыл фламандтық кірпіштен салынған, және тас доптармен жабдықталған тіреулерге ие. Ол да ІІ дәрежеде санатталған. Үйдің солтүстігінде Джон Каррдың 1760 жылы салынған бұрынғы қора блогы орналасқан. 1995-1996 жылдары ол қайта жаңартылып, кеңейтілді. Блок қызыл кірпіштен, таспен қапталған және жасыл шифер шатырынан салынған. Ол бастапқыда салынғаннан бері өзгеріске ұшырағанмен, "Тейбли үйінің" орналасуы үшін оның "топтық құндылығын" ескере отырып, ІІ дәрежелі тізімде сақталған. Қораның солтүстігінде шамамен 1760 жылы салынған көгершіннің үйі орналасқан. Бұл қызыл кірпіштен салынған, шатыры бар екі қабатты сегізбұрышты ғимарат, ІІ дәрежелі болып санатталған. Бұл жерді Англияның ауылдарын қорғау жөніндегі науқан ұйымдастырған.

The entrance to the first floor on the south front leads to a room now known as the Portico Room. This was the original entrance hall to the house, but as a result of the 19th century alterations it was converted into a billiard room. It was later used as a drawing room, and during the time the house was used as a school, it was the school library. From 1990 it has been restored as the entrance hall. It contains a white chimney piece and a cast iron grate. The mahogany woodwork was carved by Daniel Shillito and Mathew Bertram and the plasterwork was by Thomas Oliver. In the side walls are plaster figures of Isis and the Capitoline Flora in niches, and on the walls are plaster relief medallions representing the four seasons. Much of the furniture in the room has been moved from elsewhere in the house. The breakfast table carries the mark of the Lancaster firm of Gillow. To the east of the Portico Room is the Drawing Room. This was designed by Carr as the dining room, and contains a white marble chimneypiece designed by Carr. The plasterwork is again by Oliver. The furniture and paintings are original to the house. The paintings include one of John, 1st Baron Byron by William Dobson, one of his wife as Saint Catherine by Peter Lely, and two paintings by John Opie. The most important painting in the room is Tabley, the Seat of Sir J. F. Leicester, Bart: Windy Day, by J. M. W. Turner. Also in the room are two still life paintings by Thomas Lister, 4th Baron Ribblesdale, a cousin of the Leicesters. What remains of Tabley Old Hall consists of its shell in three storeys, constructed in red English garden wall bond brick with stone dressings. The ruin is listed at Grade II*, and its moated site and gatehouse are a scheduled monument. To the north of the Old Hall is Moat Farm. One of the farm buildings, dating from the mid 17th century, is listed at Grade II. By Tabley Mere is a boathouse in brick with stone dressings, but lacking a roof, in Gothic style; it is listed at Grade II. On an island in the mere is a folly tower, dating from about 1780, constructed in red brick. It is a circular structure in three storeys, with machicolations and battlements at its summit. The folly is also listed at Grade II. To the north of Tabley House, off Chester Road, are two entrance lodges, each of which is listed at Grade II. The White Lodge dates from about 1770 and was probably designed by John Carr. It is constructed in whitewashed English garden wall bond brick with a slate roof. The Red Lodge dates from the late 19th century; it is constructed in English garden wall bond brick with timber framing, and has a tiled roof. St Peter's Church to the west of the house is a Grade I listed building. It is joined to the house by a linking building, constructed in 1927–29 in red Flemish bond brick with stone dressings and a stone slate roof. The linking building is listed at Grade II. To the south of the house is a sundial dating from the early 19th century constructed in stone with a copper dial and gnomon; it is listed at Grade II. To the south of this is a parterre wall, about high, constructed in red Flemish bond brick, with piers carrying stone balls. It is also listed at Grade II. To the north of the house is the former stable block dating from about 1760, designed by John Carr. It was converted and extended in 1995–96. The block is constructed in red brick with stone dressings and green slate roofs. Although it has been altered since it was originally built, it has maintained its Grade II listing for its "group value", recognising "the importance of its massing and exterior character to the setting of Tabley House". To the north of the stable block is a dovecote dating from about 1760. It is an octagonal structure in two storeys built in red brick with a slate roof, and is listed at Grade II. The grounds are promoted by the Campaign to Protect Rural England.

Қазіргі күн

Негізгі үйдің бірінші және екінші қабаттары мен қанаттары жеке кіреберісі бар Cygnet Health Care компаниясының Tabley House Nursing Home деп аталатын емдеу орталығы ретінде пайдаланылады. Tabley House Collection Манчестер университетінің көрмесі болып табылады. Бірінші қабаттағы бөлмелердегі картиналар мен жиһаз коллекциясы 1990 жылдан бері жұртшылыққа ашық. Зал азаматтық некелерге рұқсат етілген және конференциялар мен мәжілістер үшін жалға беріледі. Үйде кейде түрлі шаралар ұйымдастырылады. Tabley House Collection Trust және еріктілер Tabley House-ты басқарады.