Кіріспе

13 ғасырдағы раввин және ғалым Менахем бен Соломон ХаМери (; , 1249–1315), көбінесе ХаМери, Меири немесе жай ғана Меири деп аталатын, белгілі ортағасырлық Прованс раввині және Талмуд зертеушісі. Оның Талмудтың 35 трактатын қамтитын кең көлемді түсіндірмелерінің көп бөлігі 19 ғасырдың басына дейін жарияланбағанымен, кейіннен Талмуд ғалымдары арасында кеңінен танылды және қабылданыс тапты.

Тарихи әсері

Бейт-Хаб-Бехираның толық көшірмесі Пармадағы Библиотека Палатинада сақталды, 1920 жылы қайта табылды және одан кейін жарияланды. Бейт-Хаб-Бехирадан Бава-Камма трактаты бойынша үзінділер Парма қолжазбалары жарияланбастан көп бұрын, «Шитах Микубетцет» атты ерте ұжымдық еңбекке енгізілді. Ол сонымен қатар бірнеше шағын еңбектер жазды, оның ішінде Авотқа жазған түсіндірмесінде Мұсадан Танаимге дейінгі дәстүр тізбегі жазылған. Меири Талмуд трактаттарына да бірнеше түсіндірмелер (хидушим) жазды, олар Бейт-Хаб-Бехирадағы мақсаттарынан ерекшеленеді. Бұл түсіндірмелердің көпшілігі, Бейтза трактатына жазған түсіндірмесінен басқа, жоғалып кетті. Сонымен қатар, «Эрувин» трактатына түсіндірме оған жатқызылды, бірақ бұл қате болуы мүмкін.

Халахилық позициялар

Меиридің түсіндірмесі яһуди заңындағы бейділеттердің мәртебесіне қатысты пікірімен ерекшеленеді, ол Талмудтағы кемсітушілік заңдар мен тұжырымдамалардың көне замандағы бұтқа табынушы ұлттарға ғана қатысты екенін айтады. Дж. Дэвид Блейхтің сөзіне қарағанда, "Меири осылай жақсы бағалаған христиандық – дәстүрлі Тринитаризм емес, шіркеудің еретик деп таныған діни көзқарасты ұстанған христиандық еді". Дегенмен, Яаков Элман Блейхтің бұл тұжырымын дәлелдейтін ешқандай дереккөз жоқ екенін айтты.