Отавадағы Notre Dame соборы – Канаданың ең үлкен және ескі шіркеуі. 1990 жылы ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды. Рим-католик архиепископының орны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нотр-Дам соборы базиликасы – Канаданың Онтарио штатындағы Оттава қаласында, Төмен қала ауданындағы 385 Сассекс драйвінде орналасқан Рим католик шіркеуінің кіші базиликасы. 1990 жылы ол Канаданың ұлттық тарихи ескерткіші деп жарияланды. Базилика – Оттавадағы ең көне және ең ірі шіркеу, сонымен қатар қаланың Рим католик архиепискобының резиденциясы. Оның екі мұнарасы және алтын жалатылған Мадоннасы жақын орналасқан Парламент төбесінен және айналасынан оңай көрінеді. Шіркеу соңғы рет 1990 жылдардың аяғында жаңартылып, қалпына келтірілді. Қызметтер француз және ағылшын тілдерінде өтеді. Оның Жасыл Жұма және Рождестволық миссалары жыл сайын Salt + Light телеарнасы арқылы бүкіл елге таратылады.
The Notre Dame Cathedral Basilica is a Roman Catholic minor basilica in Ottawa, Ontario, Canada located on 385 Sussex Drive in the Lower Town neighbourhood. It was designated a National Historic Site of Canada in 1990. The basilica is the oldest and largest church in Ottawa and the seat of the city's Roman Catholic archbishop. Its twin spires and gilded Madonna are easily identifiable from nearby Parliament Hill and the surrounding area. The church was last renovated and restored in the late 1990s. Services are held in both French and English. Its Easter and Christmas masses are telecast nationally on Salt+Light Television every year.
Тарих
Бұл жерде 1832 жылы салынған шағын ағаш Сент-Жак шіркеуі орналасқан. Бұл ғимарат 1841 жылы үлкен шіркеуге орын беру үшін көшеге көшірілді және екі жылдан кейін өрт сөндірілді. Бұл үлкен шіркеуді жергілікті шебер Антуан Робилард және неоклассикалық стильді сұраған Джон Фрэнсис Кэннон әзірледі. Алайда, 1844 жылы төменгі бөлігі аяқталғаннан кейін, облат әкелері (OMI) мәхәлләнің басшылығын өз мойнына алды және Пьер Адриен Телмон Франциядан құрылысты аяқтау үшін жіберілді. Әке Телмон шіркеуді неоготикалық стильде қайта жобалауға шешім қабылдады, бұл стиль танымалдылығы артып келе жатқан еді. Осының нәтижесінде төменгі бөліктері, мысалы, басты кіреберіс неоклассикалық болып сақталды, ал құрылыстың жоғарғы бөліктері неоготикалық стильде салынды. 1859 жылы OMI-дың әкесі Дамасе Дандуранд екі готикалық мұнараны жобалады, олар 1866 жылы батыс жағына қосылды. Одан бұрын, 1849–50 жылдары ол архиепископ сарайын жобалаған, ал 1862–63 жылдары хор галереясын қосты. 1879 жылы Папа Лео XIII соборды кіші базилика деп жариялады. Сәулетші Джеймс Р. Боуз 1875 жылы жаңа галереялар мен басқа да жақсартуларды жобалады. Генерал-губернатор Жорж Ванье және премьер-министр сэр Уилфрид Лорие екеуіне де соборда мемлекеттік жерлеу рәсімі жасалды. Кейіннен собор тарихына арналған ескерткіш тақта ғимаратқа жақын орнатылды. Онда былай деп жазылған:
The site was originally home to the small wooden St. Jacques Church built in 1832. This structure was moved across the street in 1841 to make way for a larger church and two years later was destroyed by a fire. This larger church was designed by local builder Antoine Robillard and Father John Francis Cannon who requested a Neo classical design. However, in 1844, after the lower section was completed, the Oblate Fathers (OMI) assumed stewardship of the parish and Father Pierre Adrien Telmon was sent from France to finish the construction. Father Telmon decided to redesign the church into a Neo Gothic structure, a style which was growing in popularity. This resulted in the lower features, such as the main entrance, being Neo Classical, while the upper portions of the structure are Neo Gothic. In 1859, Father Damase Dandurand, OMI, designed the two Gothic spires which were added to the west front in 1866. Earlier, in 1849–50, he designed the Archbishop's Palace and in 1862–63, added the choir loft. In 1879, Pope Leo XIII designated the cathedral as a minor basilica. James R. Bowes, architect, designed new galleries and other improvements in 1875. Governor General Georges Vanier and Prime Minister Sir Wilfrid Laurier both were given state funerals at the cathedral. A plaque commemorating the history of the cathedral was later erected near the building. It reads:
"1841 1843 Бұл готикалық жаңғыру стиліндегі құрылыс Оттавадағы ең көне сақталған шіркеу. Оның екі мұнарасы 1842 жылы салынған. 1848 жылы ол Оттава епархиясының соборы деп аталды, кейіннен базилика мәртебесі берілді. Оның ең бағалысы – ою-өрнектелген және боялған интерьері. 1978 жылы мұра нысаны деп танылды." "1999 жылдың 18 желтоқсанында Оттава архиепископы, әрекеттегі Марсель А. Гервейс Нотр-Дам соборын ресми түрде қайта ашты. Собор 1999 жылдың басынан бастап жөндеуге жабылды, ал жұмыс 2000 жылға дейін жалғасты. Бұл тарихи қалпына келтіру анонимді меценаттардың жомарт үлесі, Канаданың Мыңжылдық серіктестік бағдарламасы, Онтарио үкіметі және собордың достарының көмегімен мүмкін болды. Біз собор жабық болған кезде қауымды ана үйінің шіркеуінде құшақ жарақтаған Оттаваның қайырымдылық сестеріне де алғыс айтамыз."
"1841 1843 This Gothic revival structure is the oldest surviving church in Ottawa. Its twin steeples were erected in 1842. In 1848 it was named the Cathedral of the Diocese of Ottawa, then later was granted the title Basilica. Its chief glory is its carved and painted interior. Designated heritage property 1978." "On Dec 18 1999 the most reverend Marcel A Gervais, Archbishop of Ottawa officially reopened Notre Dame Cathedral. The Cathedral had been closed for renovations since the beginning of 1999 and work continued into the year 2000. This historic restoration was made possible through the generous gifts of anonymous donors, the Canada Millenium partnership program, the Ontario Government and the friends of the Cathedral. We also recognize the warm hospitality of the Sisters of Charity of Ottawa who welcomed the community at the Chapel of their Mother House while the Cathedral was closed."
Дизайн
Қонақ үйдің шаңырақтары қалайымен жабылған, бұл француздық канадалық шіркеулерге тән ерекшелік, және онда қоңыраулар жиынтығы орналасқан. Сыртқы пішіні қарапайым болғанымен, ішкі жағы Жорж Буйон жобалағандықтан, әлдеқайда әсем. Шіркеудің ішкі кеңістігі жарқын түстермен боялған, ою-өрнектермен, тамаша әйнек терезелермен және түрлі діни тұлғалардың жүздеген мүсіндерімен безендірілген. Луи Филипп Хебер ғибадатханада отыз үлкен ағаштан жасалған мүсінді аяқтады. Ғибадатхананың соңында Киелі Отбасы француз және ирланд католиктерінің қасиетті қамқоршылары – Иоанн Креститель және Патрикпен толықтырылған.
The steeples are covered with tin, which is typical for French Canadian churches, and house a peal of bells. The exterior is fairly reserved, but the interior is far more ornate, designed by Georges Buillon. The interior of the church is brightly painted and decorated with carved features, exquisite stained glass windows and hundreds of statues of various religious figures. Louis Philippe Hébert completed thirty large wooden sculptures in the choir. At the end of the choir, the Holy Family is completed with saints John the Baptist and Patrick, the patron saints of French and Irish Catholics.
Органдар
Алғашқы орган 1850 жылдың 7 наурызында Монреаль соборындағы органшы Дамис Пол арқылы салтанатты түрде ашылды. Аспаптың құрастырылуы 1848 жылы епископ Гигуестің тағайындалуына орай ішінара аяқталған болатын. Жозеф Касавант 18 тоқтамдық (1063 құбырлы) аспапты жасап, оны кейін 1871 жылы Флавьен Рошон мүсінмен безенген корпусқа орналастырды. Бірнеше жылдан соң орган жасаушы Луис Митчелл аспапты қалпына келтірді. Касаванттың ұлдары 1892 жылы органды толығымен қайта жасады. Ол кезде ол 52 тоқтамдық аспап болып, 3 мануал мен педальмен басқарылды. Аспап электр-пневматикалық жүйемен жұмыс істеді. Органның негізгі бөлігі артқы галереяда, ал екінші орган – 3 мануал мен педальдық 17 тоқтамдық хор органы киелі орынның үстіндегі галереяда орналасқан. Екі орган да артқы галереядағы консольден ойнатылады. Бұл аспап Касавант фирмасы тарихындағы үш ең көрнекті аспаптың бірі саналады, ал қалған екеуі – Монреальдегі Нотр-Дам базиликасындағы (1890) және Сент-Гиацинт соборындағы (1885) аспаптар. Алғашқыда консоль сол жақ орган корпусына бекітілген. Орган корпусы бастапқыда екі бөлікке бөлінген, бұл керемет әйнек терезелерді ашыққа шығарды. 1917 жылы жаңа тоқтамдар қосылды. 1940 жылы күрделі жөндеу жұмыстары кезінде заманауирақ екінші консоль орнатылды, ал 1975 жылы электрлік жүйенің жаңадан қаралуы жүзеге асырылды. 1999 жылы Гильбо Терьен екінші консольді ауыстырып, аспаптың симфониялық эстетикасын сақтай отырып, бөлімдер арасындағы үйлесімділікті арттыру үшін 7 қосымша тоқтам қосты. Ғибадатхана органы өзінің бастапқы құрамы мен дыбысталуын сақтап қалған. Композитор Амеди Тремблей 1894 жылдан 1920 жылға дейін шіркеудің органшысы қызметін атқарды. Қазіргі органшы – Дженнифер Лавлесс.
The first organ was inaugurated on March 7, 1850, by Damis Paul, organist at Montreal's cathedral. The instrument had been partially installed in 1848 for Bishop Guigues' consecration. Joseph Casavant built an 18 stop instrument (1,063 pipes) and placed it in a case that was later sculpted by Flavien Rochon in 1871. The instrument was restored by organ builder Louis Mitchell a few years later. Casavant's sons completely reconstructed the organ in 1892. At that time, it was a 52 stop instrument with over 3 manuals and pedal. The instrument used an electro pneumatic action. The main section of the organ is located in the rear gallery while a second organ, a 17 stop choir organ over 3 manuals and pedal, is located in a gallery over the sanctuary. Both organs are played from the console located in the rear gallery. This instrument is considered one of the three outstanding instruments in the history of the Casavant firm, the others being the one in Notre Dame Basilica in Montreal (1890) and the one in St. Hyacinthe Cathedral (1885). Originally the console was attached to the left organ case. From the very beginning, the organ case was divided into two sections in order to free the magnificent stained glass window. New stops were added in 1917. A second console, more modern, was installed in 1940 when a major renovation was undertaken and, in 1975, a revision of the electric action was carried out. In 1999, Guilbault Thérien carried out a major renovation, replacing the second console, and adding 7 more stops in order to achieve a better balance amongst the divisions while respecting the symphonic aesthetics of the instrument. The chancel organ still retains its original composition and voicing. Composer Amédée Tremblay notably served as the church's organist from 1894 to 1920. The present titular organist is Jennifer Loveless.