Кіріспе

Кахетия патшайымы (шамамен 1560 – 1624)

Кетеван Шейіт (шамамен 1560 – 13 қыркүйек, 1624) – Шығыс Грузиядағы Кахетия патшалығының патшайымы. Ол 1605-1614 жылдары ұлы Теймураз I Кахетияның кәмілетке толмаған кезінде Кахетияның регенті болды. Христиан дінінен бас тартпағандықтан және Ислам дініне өтуден бас тартқандықтан, Кахетияның Сафавид үстемдігінде ұзақ азаптағаннан кейін Иранның Шираз қаласында қаза болды. Грузин православие шіркеуі оны қасиетті деп санады.

Өмір

Кетеван Мухрани (Багратиони) әулетінің ханзадасы Ашотанның қызы болып дүниеге келді және 1601-1602 жылдар аралығында Кахетия патшасы болған Кахетия ханзадасы Давид I-ге үйленді. Давид қайтыс болғаннан кейін, ол діни нысандар салумен және қайырымдылықпен айналысты. Бірақ, Давидтің інісі Константин I 1605 жылы биліктегі әкесі Александр II-ні өлтіріп, Сафави Иранының қолдауымен патшалық тақты басып алғанда, Кетеван кахетиялық ақсүйектерді әкесін өлтіруге қарсы біріктіріп, Константиннің адал әскерін жеңді. Ұрлықшы шайқаста қаза тапты. Сафави шенеунігі және тарихшысы Фазли Хузанидің айтуынша, Кетеван Константиннің аман қалған жақтастарына және оның Қызылбаш офицерлеріне ерекше мейірімділік көрсетті. Ол жараланған жау әскерлеріне тиісті көмек көрсетіліп, олар қаласа, қызметке алынуын бұйырды. Соғыста зардап шеккен мұсылман саудагерлеріне өтемақы төленіп, босатылды. Кетеван Константиннің денесін жерлеп, Ардебильге жіберді. Көтерілістен кейін ол Грузияның жоғары тұрған билеушісі Иран шаһы Аббас I-мен келіссөздер жүргізіп, өзінің кәмілетке толмаған ұлы Теймураз I-ді Кахетия патшасы ретінде бекітті, ал өзі регенттік қызметін атқарды. 1614 жылы Теймураз оны шаһ Аббасқа келіссөзші ретінде жіберген кезде, Кетеван Кахетияның ирандық әскерлердің шабуылына ұшырауына жол бермеу үшін өзін құрметті тұтқын ретінде тапсырды. Ол бірнеше жыл бойы Ширазда тұтқында болды, бірақ 1624 жылы Аббас I Теймураздың қарсылығына жаза ретінде патшайымнан христиан дінінен бас тартуды талап етті. Оның бас тартуынан кейін, оны қызыл ыстық қысқыштармен азаптап өлтірді. Оның қабірлерінің бір бөлігін оның шейіттігіне куә болған Санкт-Августин португалдық католик миссионерлері Грузияға жасырын түрде алып өтіп, Алаверди монастырына жерледі. Оның қалған сүйектері Үндістандағы Гоадағы Сент-Августин шіркеуіне жерленген деген аңыз бар. 21-ші ғасырда Гоаға жасалған бірнеше экспедициялардың нәтижесінде, олардың 2013 жылдың соңында табылғанына сенімділік танытылды.

Қасиеттілік

Кетеван патшаны Грузия патриархы Захарий (1613-1630) қасиетті деп жариялады, ал 13 қыркүйек (қазіргі Григориан күнтізбесінде 26 қыркүйекке сәйкес келеді) Грузин православие шіркеуі оны еске алу күні ретінде белгіледі. Кетеванның шейіттік қасіреті туралы августин миссионерлері баялаған оқиғаны оның ұлы Теймураз "Кетеван патшайымның кітабы мен азабы" (წიგნი და წამება ქეთევან დედოფლისა, ts'igni da ts'ameba ketevan dedoplisa; 1625) поэмасында, сондай-ақ неміс авторы Андреас Гриффиус өзінің "Катарина фон Георгиен" (1657) классикалық трагедиясында пайдаланған. Дәуіт Гәрәя монастырының грузин монахы Григол Додоркели Вахваххишвили де сол дәуірдегі жазушылардың бірі болатын, оның еңбектері – агиографиялық шығармалар мен бірнеше гимндер Кетеванның өмірі мен шейіттік қасіретіне арналған. Шотланд ақыны Уильям Форсайт Жан Шардиннің Кетеванның өлімі туралы баяндауы негізінде "Келаванның шейіттік қасіреті" (1861) поэмасын жазды.

Португалия

2008 жылы Португалияның Лиссабон қаласындағы Граса монастырында Персиядағы Кетван патшайымның шейіт болуын бейнелейтін бұрын белгісіз, үлкен панорамалық азулехо табылған. Сценалар оның өлімін өз көздерімен көрген португалдық августиндік миссионерлердің баяндамаларына негізделген. Панорамалық плиткалар жарамсыз күйде болды және Грузия оларды жөндеуге мыңдаған евро ұсынды. 2017 жылы Грузияда Кетванның шейіт болуын бейнелейтін португалдық бейнелеудің толық көшірмесі ашылып, Шато Мухраниде қойылды. 2017 жылдың қазан айында Грузия президенті Георгий Маргвелашвили Португалияға жасаған ресми сапары барысында Граса монастырындағы Кетван патшайымының суретін көрді. Қайта жаңарту жұмыстары жалғасты және монастырь мен Грузия Мәдениет министрлігінің Мәдени мұраны сақтау жөніндегі ұлттық агенттігі арасында келісімге қол қойылды.

Үндістан (Гоа)

Грузия халқы үшін Кетеван патшайымның маңызы соңғы онжылдықтарда, әсіресе Гоада, қасиетті реликвияларды іздеуге алып келді. 1989 жылдан бері Грузиядан келген түрлі делегациялар Үндістанның Археологиялық зерттеу қызметімен бірлесіп, Гоадағы Ескі Гоадағы Августин монастырының қираған жерлерінде Кетеванның қабірін табуға тырысты. Бұл күш-жігерлер сәтсіз аяқталды, себебі командалар Кетеванның жерленген жеріне қатысты ақпарат беретін португалдық құжаттарды дұрыс түсіндіре алмады. Бұл тарихи дереккөздерде Кетеванның алақаны мен қол сүйегінің сынықтары тастан жасалған құмырада, Августин монастырының Капитулярлық шіркеуінің белгілі бір терезесінің астында сақталғаны айтылған. 2004 жылдың мамыр айында португалдық және теңдес Үндістан азаматы, сәулетші Сидх Лоса Мендиратта мен Үндістанның Археологиялық зерттеу қызметінің (сол кезде Низәммудин Тахер археолог-суперинтендант болған) бірлескен жұмысында аталған шіркеу мен терезе табылды. Құмыраның өзі жоғалған болса да, оның негізгі тасы мен бірнеше сүйек сынықтары португалдық дереккөздерде көрсетілген терезеге жақын жерден табылған. Үндістанның Хайдарабад қаласындағы CSIR-дің Ұяшылық және молекулалық биология орталығы мен Эстонияның Биоорталығы Санкт-Августин монастырында қазба жұмыстары кезінде табылған адам сүйектерінің ДНК-сын зерттеу үшін митохондриялық ДНК-ның тізбектелуін және генотипін анықтады. Зерттеулер нәтижесінде Үндістанда кездеспейтін, бірақ Грузияда және оған жақын аймақтарда таралған ерекше U1b мТДНА гаплогруппасы анықталды. Генетикалық талдау археологиялық және әдеби мәліметтерді растағандықтан, қазбадан табылған сүйек Грузияның Кетеван патшайымына тиесілі болуы мүмкін. Дегенмен, Кетеванның алақаны мен қол сүйегінің сынықтары еуропалық миссионерлердің – иероним да Круз және Гильерме де Санто Агостиньоның толық сүйектерімен бірге сақталғанын естен шығармау керек. Сондықтан, нақты нәтиже алу үшін сынаған фрагменттердің жынысын және сүйек түрін анықтау маңызды. "Mint on Sunday" газетінде жарияланған мәліметтерге сәйкес, "қосымша зерттеулер U1b сүйегінің әйелге тиесілі екенін растады. 2013 жылы 2005 жылы табылған екі сүйек Грузия әйеліне тиесілі екені анықталды". 2017 жылы Үндістан мен Грузия арасындағы дипломатиялық қарым-қатынастың 25 жылдығын тойлауға орай, қасиетті реликвиялар Грузияға алты айға жіберілді, осы кезеңде діни және ғылыми шаралар ұйымдастырылды. Үндістан үкіметі Гоаның қасиетті реликвияларының бір бөлігін Грузияға сыйға берді. 2021 жылдың 9 шілдесінде Үндістанның Сыртқы істер министрі С. Джайшанкар Грузия үкіметіне және Грузияның Католикос-Патриархы Илия II-ге реликвияларды тапсырды.