Кіріспе

1904 жылғы орыс-жапон соғысындағы шайқас

Наншан шайқасы (南山の戦い), сондай-ақ Цзиньчжоу немесе Чинчу шайқасы (Сражение при Цзиньчжоу / Киньчжоу) деп те аталады, орыс-жапон соғысының көптеген қатыгез құрлық шайқастарының бірі болды. Ол 1904 жылғы 24-26 мамыр аралығында Лиаодун түбегінің ең тар бөлігіндегі екі мильге созылған қорғаныс шебі бойында, Порт-Артурға қарай сақшылықта және 116 метр биіктіктегі Наньшан төбесінде, қазіргі Джинчжоу ауданында, Далянь қаласының солтүстігінде, Ляонин провинциясы, Қытайда болды.

Өмірбаян

Ялу өзеніндегі жапондық жеңістен кейін генерал Ясуката Окудың басқаруындағы Жапондық екінші армия Порт-Артурдан шамамен 60 мильдей қашықтықтағы Ляодун түбегіне десант түсірді. Екінші армияның құрамында 38 500 сарбаз болды және ол үш дивизиядан тұрды: Бірінші дивизия (Токио), Үшінші дивизия (Нагоя) және Төртінші дивизия (Осака). Десант түсіру 1904 жылдың 5 мамырына дейін аяқталды. Жапонияның ниеті – Ресейдің осы қорғаныс позициясын бұзып, Дальний портын жаулап алу және Порт-Артурды қоршауға алу болатын. Ресейдің вице-королі Евгений Алексеев кеңесу үшін Ресей патшасы Николай II-ге Мәскеуге шақырылды. Ол генерал-майор Барон Анатолий Стоесселді Квантун түбегіндегі Ресей құрлық әскерлеріне, ал адмирал Вильгельм Витгефтті Порт-Артурдағы Ресей флотына басшылық етуге қалдырды. Нақты бұйрықтар берілмегендіктен, шешім қабылдауға кешігіп, қабілетсіз адмирал Витгефт жапондықтардың қарсылықсыз десант түсіруіне рұқсат берді. Генерал Стоесселдің шамамен 17 000 сарбазы және 4-ші, 5-ші, 13-шы, 14-ші және 15-ші Шығыс Сібір атқыштары (барлығы генерал Митрофан Надиннің толық бақылауында болды) болды. Олардың ішінде полковник Николай Третьяковтың 5-ші Шығыс Сібір атқыштарының шамамен 3 000 сарбазы Наншан төбесінде бекіністі позицияларға орналасып, қарсыластары көп болғанын білсе де, тұруға ниеттенді. Резервтік дивизиялар бұрынғы полиция қызметкері, тәжірибесі мен қабілетінен гөрі саяси қолдау арқасында лауазымға көтерілген генерал-лейтенант Александр Фоктың басқаруында болды. Ресей әскерлерінде 114 дала артиллериясы, пулеметтер, сондай-ақ траншеялар мен тікенді сымдардан құралған желі болды. Жапондықтар бекіністер туралы жақсы білді, өйткені 1903 жылы жобаға жұмыс істеу үшін ресейліктер жалдаған мыңдаған «қытай жұмысшыларының» ішінде жапондық барлау қызметінің полковнигі Дои де болған.

Шайқас

Ресей тарапынан шайқастың жалпы бағытын алдымен генерал Надин, содан кейін генерал Фок жүзеге асырды. 1904 жылғы 24 мамырда қатты дауыл кезінде генерал-лейтенант Огава Матаджи басқаратын жапондық Төртінші дивизиясы Нанзан төбесінің солтүстігінде орналасқан Чинчжоу қаласына (қазіргі Жинчжоу ауданы) шабуыл жасады. Төртінші дивизияны 400-ден аспайтын адам, көне артиллериямен қорғағанына қарамастан, қақпаларын бұзуға екі рет тырысып, сәтсіз болды. Бірінші дивизияның екі батальоны 1904 жылғы 25 мамырда сағат 05:30-да тәуелсіз шабуыл жасап, ақыры қорғанысты бұзып, қаланы басып алды. Осылайша, флангі қорғалғаннан кейін генерал Оку Наншан төбесіндегі бекініп алған орыс күштеріне басты шабуылды бастауға мүмкіндік алды. Ауа райына байланысты шабуыл бір күнге кейінге шегерілді. 1904 жылғы 26 мамырда Оку жапондық канонерлік кемелерінен ұзақ артиллериялық оқ жаудырды, содан кейін үш дивизиясының жаяу әскері шабуылға шықты. Орыстар миналар, Максим пулеметтері және тікенді сым тосқауылдары арқылы жапондықтарға көптеген қайталама шабуылдар кезінде ауыр шығын келтірді. 18:00-ге қарай, тоғыз рет әрекеттенгеннен кейін жапондықтар берік бекітілген орыс позицияларын басып алуға қол жеткізбеді. Оку барлық резервтерін салған болатын, ал екі тарап та артиллериялық оқ-дәрілерінің көп бөлігін жұмсады. Оқ-дәрі жетіспеуіне байланысты жапондықтар Наншандан 1904 жылғы 30 мамырға дейін жылжуға мүмкіндік алған жоқ. Олардың таңғалуына орай, орыстар стратегиялық маңызы бар және қорғануға оңай Дални портын ұстауға тырыспағанын, керісінше Порт-Артурға дейін шегінгенін көрді. Қала тұрғындары қаланы тонағанымен, порт жабдықтары, қоймалар және теміржол аулалары зақымдалмады. Жапония Далниді басып алғаннан кейін Наншан төбесінде генерал Ногидің танымал өлеңімен ескерткіш мұнара орнатылды. Мұнара Тынық мұхиты соғысынан кейін бұзылып, тек іргетасы ғана қалды. Өлең жазылған тас тақтаның бір бөлігі қазір Люшун түрмесінде сақтаулы.