Кіріспе

Эмираттық тағам. Армения және Таяу Шығыс аймақтарындағы жарылған бидай мен еттен жасалған қамыр.

Харис, жареш (هريس), боко-боко немесе хариса – қайнатылған, жарылған немесе іріленген бидай немесе болгур, етпен араластырылып, дәмделінетін тағам. Оның консистенциясы қамыр мен сұйық қамыр аралығында өзгереді. Харис – Арменияда Пасха күні берілетін және араб әлемінде кең таралған тағам. Араб мемлекеттерінде оны Рамазан айында, ал Ирак, Ливан және Бахрейнде шиит мұсылмандары Ашура күні жейді.

Этимология

"Хариса", сондай-ақ "хориса" деп те аударылатын бұл тағамның араб тіліндегі "харас" етістігінен шыққандығы айтылады, ол "ұсақтау" немесе "жарып тастау" дегенді білдіреді. Бұл, дәнді сумен араластырып қайнатып, қою тағам жасау әрекетін сипаттаған. Араб тілінде "Харис" ([[wikt:هريس]]) етістігі ([[wikt:هَرَسَ]]) – "ұсақтау" немесе "жапырып тастау" мағынасын сақтайды. Армян аңыздарына сәйкес, Арменияның қасиетті әулиесі Григорий Ағартушы кедейлерге мейірім мен қайырымдылық тағамын сыйлаған. Халықты тойдыруға жеткіліксіз қой болғандықтан, қайнату қазандығына бидай қосылды. Олар бидайдың қазан түбіне жабысып қалғанын байқады. Әулие Григорий: "Харех! Қозғалт!" деді. Осылайша, хариса тағамының аты әулиенің сөзінен туындаған. Содан бері хариса қайырымдылық тағамы ретінде ұсынылып келеді. Бұл тағам дәстүр бойынша Пасха күні дайындалады. Оны бүкіл әлемдегі көптеген армяндар әлі де дайындайды және Арменияның ұлттық тағамы саналады. Харисаны Ибн әл-Кәрим "Китаб әл-Табих" кітабында VII ғасырда еске алған. Анекдоттық аспаздық кітапта Омейяд халифасы Муавия жаңадан бағындырған парсы жерлеріне оралғаннан кейін Арабияға саяхаттан оралады. Кейбір нұсқаларда Муавия Йемендегі еврейлермен кездеседі және олардан ол шетелде татқан қамырды дайындауды сұрайды, ал басқа нұсқаларда ол жергілікті тұрғындарға жүгінеді. Бұл оқиғаға күдіспен қараған жөн, себебі автор оқиға болған деп есептелетіннен кейін үш ғасыр өткен соң жазған. Дегенмен, хариса Левант аймағында кең таралған тағам болғандығы белгілі. Харис Ибн Саяр әл-Варақтың 10 ғасырдағы "Китаб әл-Табих" кітабында, сондай-ақ әл-Багдадидің 13 ғасырдағы "Китаб әл-Табих" кітабында және ибн Разин әл-Туджибидің 13 ғасырдағы "Китаб фадалат әл-хиван фи тайибат әл-таам валь альван" кітабында кездеседі. Харис – халеем мен холент тағамдарының тегі.

Дайындық

Бидай бір түн бойы суға салынып қойылады, содан кейін ет пен май немесе қойдың құйрық майымен бірге қайнатылады. Қалған сұйық сүзіліп алынып, қоспа көпіртіліп, тұз-дәмделіп дайындалады. Харис корица, қант және сары маймен безендірілуі мүмкін.

Түрлері мен дәстүрлері

Араб түбегіндегі әр араб елінде және осы елдердің тайпалары арасында Харис дайындаудың әр түрлі дәстүрлі тәсілі бар. Кейбір түрлеріне Сауд Арабиясында кардамон қосады немесе петрушкамен безендіреді. Армения геноцидінен бұрын, армяндар кеңірек аумаққа тараған кезде, олардың да Харисаның әртүрлі нұсқалары болған. Армениялық харисаға көбінесе қабықтан өткізілген бидай қолданылады, бірақ Аданада харисаны կորկոտ (korkot; ұнтақталған, алдын ала пісірілген қабықтан өткізілген бидай) арқылы дайындаған. Харисаны қошқар, сиыр немесе тауық етімен жасауға болады. Харис бұрын тек Рамазан және Құрбан айттарында, үш-жеті күндік тойларда байлардың үстелінде болған. Бірақ, мұндай жағдайларда Харис тағамдарын кедей көршілермен бөлісу қалыпты жағдай болған. Ол бұрын пісірілген, сүйегінен ажыратылған тауық немесе қошқар етінен және іріленген, суға сіңдірілген бидайдан (көбінесе қабықтан өткізілген бидайдан) жасалған біртекті қамырға ұқсас.

Араб тағамдары

Харис – Араб елдерінің танымал тағамы, ол Леванттан Парсы шығанағына дейін кеңінен таралған. Ол көбінесе Рамазан айында, Ораза айт сияқты мерекелерде және тойларда дастарханға қойылады. Ливанда оны діни мерекелерде, мысалы Ашура күні, үлкен қазанға жиналып пісіреді. Харис – Сирия және Ирак асүйлерінде де жиі кездесетін тағам. Бұрын тек үйлерде ғана дайындалса, қазір мейрамханаларда да ұсынылуда.

Армян асханасы

Хариса дәстүрлі түрде Пасха күні ұсынылады және Арменияның ұлттық тағамы саналады. Хариса 1915 жылғы қарсылық кезінде Мұса Лерде (қазіргі Түркия) тұратын армян халқының аман қалуына көмектескенімен белгілі.

Мысыр асханасы

Мысыр асханасында "фреке" – піспеген, ұнтақталған қатты бидай – хариса дайындау үшін қолданылған, нәтижесінде ферікке ерекше жасыл түс берген. Бұл айырмашылықтың пайда болуы 13 ғасырдағы сефардтардың қоныс аударуымен байланысты болуы мүмкін, бірақ тарихшылар әлі де нақты білмейді.

Кашмир асханасы

Кашмирдегі хариса немесе хареса (қашмирше: ) қыс айларында (Chillai Kalan) дайындалады, көбінесе қой еті мен күріш ұнынан жасалып, Гирда (қашмирше: ) деп аталатын қашмир нанымен желінеді. Ол ағаш отында пісірілген үлкен тоқтарда (саз ыдыстарда) қайнатылады. Шри-Нагар қаласы Кашмирде хариса жасаудың басты орталығы болып есептеледі.

Занзибари

Занзибарда бұл тағам боко-боко деп аталады және оны қой етімен, сиыр етімен немесе тауық етімен пісіруге болады.

Эфиопия

Хареса немесе харез – Харари аймағында кең таралған тағам. Оны қой еті немесе сиыр етімен пісіріп, айт күндері немесе баланың дүниеге келуі сияқты арнайы мерекелерде дастарқанға қояды.