Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық эволюциялық биолог (1860–1906)
British evolutionary biologist (1860–1906)
Уолтер Франк Рафаэль Уэлдон FRS (15 наурыз 1860 – 13 сәуір 1906) – ағылшын эволюциялық биологы және биометрияның негізін қалаушылардың бірі. Ол Фрэнсис Галтон мен Карл Пирсонмен бірлесе "Биометрика" журналын құрған редакторы болды.
Walter Frank Raphael Weldon FRS (15 March 1860 – 13 April 1906), was an English evolutionary biologist and a founder of biometry. He was the joint founding editor of Biometrika, with Francis Galton and Karl Pearson.
Отбасы
Уэлдон журналист және өнеркәсіптік химик Уолтер Уэлдон мен оның әйелі Энн Коттонның екінші баласы болды. 13 наурыз күні 1883 жылы Уэлдон әлеуметтік реформатор Уильям Теббтің қызы Флоренс Теббке (1858–1936) үйленді.
Weldon was the second child of the journalist and industrial chemist, Walter Weldon, and his wife Anne Cotton. On 13 March 1883, Weldon married Florence Tebb (1858–1936), daughter of the social reformer William Tebb.
Өмірі және білімі
Медицина оның жоспарланған мансабы болды және ол 1876-1877 оқу жылын Лондон университетінің колледжінде өткізді. Оның ұстаздарының арасында зоолог Э. Рей Ланкестер және математик Олаус Хенричи болды. Келесі жылы ол Лондон Корольдік колледжіне, содан кейін 1878 жылы Кембридждегі Сент-Джон колледжіне ауысты. Ол жерде Велдон даму морфологы Фрэнсис Балфурмен бірге оқыды, ол оған зор әсер етті; Велдон медицинадағы мансабынан бас тартты. 1881 жылы ол жаратылыстану трипосында бірінші сыныптық құрметті диплом алды; күзде ол теңіз биологиялық организмдері туралы алғашқы зерттеулерін бастау үшін Неаполь зоологиялық станциясына кетті. Діни көзқарастарында ол өзін агностик санады. Ол 1906 жылы жедел пневмониядан қайтыс болды және Оксфордтағы Холивелл шіркеуіне жерленді.
Medicine was his intended career and he spent the academic year 1876 1877 at University College London. Among his teachers were the zoologist E. Ray Lankester and the mathematician Olaus Henrici. In the following year he transferred to King's College London and then to St John's College, Cambridge in 1878. There Weldon studied with the developmental morphologist Francis Balfour who influenced him greatly; Weldon gave up his plans for a career in medicine. In 1881 he gained a first class honours degree in the Natural Science Tripos; in the autumn he left for the Naples Zoological Station to begin the first of his studies on marine biological organisms. On his religious views, he considered himself an agnostic. He died in 1906 of acute pneumonia, and is buried at Holywell Church, Oxford.
Мансап
1882 жылы Кембриджге оралғаннан кейін ол омыртқасыздар морфологиясы бойынша университет лекторы болып тағайындалды. Велдонның жұмысы теңіз биологиялық құбылыстарды және осы организмдердің таңдаулы өлім-жітімін толық түсінуді дамытуға бағытталған. 1889 жылы Велдон Ланкестердің орнын басып, Лондон университетінің колледжінде зоология кафедрасының профессоры болды, сонымен қатар қазіргі Грант зоология мұражайының кураторы қызметін атқарды. 1890 жылы ол Корольдік қоғамға сайланды. Корольдік қоғамның мүшелік тізімінде оның сайлауын қолдағандардың арасында сол кездегі көрнекті зоологтар: Хаксли, Ланкестер, Пултон, Ньютон, Фловер, Роман және тағы басқалар бар екені көрсетілген. Оның қызығушылығы морфологиядан өзгергіштік және органикалық байланыс мәселелеріне ауысты. Ол Франсис Гальтон әзірлеген статистикалық әдістерді қолдана бастады, себебі ол "жануарлар эволюциясы мәселесі негізінен статистикалық мәселе" деген тұжырымға келді. Велдон өз университетінің колледжіндегі әріптесі, математик Карл Пирсонмен бірлесіп жұмыс істей бастады. Олардың серіктестігі екеуі үшін де өте маңызды болды және Велдонның 1899 жылы Оксфорд университетінің Линакр зоология кафедрасына көшкеніне қарамастан сақталды. Олардың ынтымақтастығы жылдарында Пирсон қазіргі заманғы статистиканың негізін қалады. Магнелло Велдонның мансабының осы жағын ерекше атап көрсетеді. 1900 жылы ол ғылым докторы (DSc) дәрежесін алды және Линакр профессоры ретінде Оксфордтың Мертон колледжінде стипендия алды. Велдон табиғи популяциялардағы тұрақтандырушы және бағытталған таңдаудың дәлелін алғаш көрсеткен ғалымдардың бірі болды. 1893 жылы Корольдік қоғам комитетіне Велдон, Гальтон және Карл Пирсон "Организмдердің өзгергіштігіне статистикалық зерттеу жүргізу мақсатында" енді. 1894 жылы жарияланған "Жаратылыс және жануарлар түрлерінің өзгергіштігі туралы кейбір пікірлер" атты мақаласында Велдон былай деп жазды:
Upon returning to Cambridge in 1882, he was appointed university lecturer in Invertebrate Morphology. Weldon's work was centred on the development of a fuller understanding of marine biological phenomena and selective death rates of these organisms. In 1889 Weldon succeeded Lankester in the Jodrell Chair of Zoology at University College London, and as curator of what is now the Grant Museum of Zoology, and was elected to the Royal Society in 1890. Royal Society records show his election supporters included the great zoologists of the day: Huxley, Lankester, Poulton, Newton, Flower, Romanes and others. His interests were changing from morphology to problems in variation and organic correlation. He began using the statistical techniques that Francis Galton had developed for he had come to the view that "the problem of animal evolution is essentially a statistical problem." Weldon began working with his University College colleague, the mathematician Karl Pearson. Their partnership was very important to both men and survived Weldon's move to the Linacre Chair of Zoology at Oxford University in 1899. In the years of their collaboration Pearson laid the foundations of modern statistics. Magnello emphasises this side of Weldon's career. In 1900 he took the DSc degree and as Linacre Professor he also held a Fellowship at Merton College, Oxford. Weldon was one of the first scientists to provide evidence of stabilizing and directional selection in natural populations. By 1893 a Royal Society Committee included Weldon, Galton and Karl Pearson 'For the Purpose of conducting Statistical Enquiry into the Variability of Organisms'. In an 1894 paper Some remarks on variation in plants and animals arising from the work of the Royal Society Committee, Weldon wrote:
"Дарвиннің гипотезасымен туындаған мәселелердің барлығы статистикалық сипатқа ие, және статистикалық әдіс – қазіргі уақытта осы гипотезаны тәжірибе жүзінде тексеруге мүмкіндік беретін жалғыз әдіс." 1900 жылы Грегор Мендельдің жұмысы қайта ашылды, бұл Велдон мен Пирсонның бір жағынан, ал Уильям Бейтсонның екінші жағынан арасында қақтығыс тудырды. Велдоннан тәлім алған Бейтсон биометриктерге қарсы қатаң ұстаным танытты. Бұл қаһарлы дау эволюцияның мәні және статистикалық әдістің құндылығы сияқты әдістемелік мәселелерді қамтыды. Уилл Провайн осы даудың егжей-тегжейлі баяндамасын береді. 1906 жылы Велдонның қайтысымен даудың қарқындылығы азайды, бірақ биометриктер мен менделистер арасындағы жалпы пікірталас 1930 жылдары қазіргі эволюциялық синтез құрылғанға дейін жалғасты. Оның қайтысынан кейін Оксфорд университеті оның құрметіне Велдон мемориалдық сыйлығын құрды; ол жыл сайын табысталады.
" the questions raised by the Darwinian hypothesis are purely statistical, and the statistical method is the only one at present obvious by which that hypothesis can be experimentally checked." In 1900 the work of Gregor Mendel was rediscovered and this precipitated a conflict between Weldon and Pearson on the one side and William Bateson on the other. Bateson, who had been taught by Weldon, took a very strong line against the biometricians. This bitter dispute ranged across substantive issues of the nature of evolution and methodological issues such as the value of the statistical method. Will Provine gives a detailed account of the controversy. The debate lost much of its intensity with the death of Weldon in 1906, though the general debate between the biometricians and the Mendelians continued until the creation of the modern evolutionary synthesis in the 1930s. After his death, the Weldon Memorial Prize was established by the University of Oxford in his honour; it is awarded annually.
Велдонның түйіршігі
1894 жылы Уэлдон 12 текшелі 26 306 рет лақтырды. Ол деректерді ішінара жинады, «топтық жиіліктер тізбегі мен теориялық заң арасындағы айырмашылықтардың барлығы, кездейсоқ үлгі алудың ықтимал ауытқуларына байланысты болатын деңгейден жоғары ма, жоқ па» деген мақсатта. Велдонның текшелі деректері Карл Пирсонның хи-квадрат статистикасы туралы жариялаған алғашқы мақаласында пайдаланылды.
In 1894, Weldon rolled a set of 12 dice 26,306 times. He collected the data in part, 'to judge whether the differences between a series of group frequencies and a theoretical law, taken as a whole, were or were not more than might be attributed to the chance fluctuations of random sampling.' Weldon's dice data were used by Karl Pearson in his pioneering paper on the chi squared statistic.