Гектор Макдональд: «Шаяқты Мақұл» британ әскери қолбасшысы
Hector MacDonald
Генерал Гектор Макдональд (1853-1903): британдық әскери сардар, қарапайым солдаттан генерал-майор дәрежесіне жеткен, Омурдман шайқасындағы батырлығымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық сарбаз (1853–1903)
British soldier (1853–1903)
Генерал-майор сэр Гектор Арчибальд Макдональд (Eachann Gilleasbaig MacDhòmhnaill; 4 наурыз 1853 – 25 наурыз 1903), сондай-ақ, «Ұрысқан Мак» деп танылған, британдық армияның сарбазы болды. Шаруаның ұлы Макдональд 15 жасқа толмай мектепті тастап, 17 жасында Гордон Хайлендерлеріне қарапайым жауынгер болып қатарына қосылды және генерал-майор дәрежесіне жетіп карьерасын аяқтады. Бұл британдық армияда тек қана өзінің еңбегімен жоғары лауазымға көтерілген генерал-майордың сирек кездесетін мысалы. Ол Омдурман шайқасында (1898) көзге түсіп, Шотландия мен Англияда халық қаһарманы болды және Екінші Бур соғысындағы қызметі үшін рыцарь атағымен марапатталды.
Major General Sir Hector Archibald MacDonald, (Eachann Gilleasbaig MacDhòmhnaill; 4 March 1853 – 25 March 1903), also known as Fighting Mac, was a British Army soldier. The son of a crofter, MacDonald left school before he was 15, enlisted in the Gordon Highlanders as a private at 17, and finished his career as a major general, a rare example of a British Army general who rose through the ranks on merit alone. He distinguished himself in action at the Battle of Omdurman (1898), became a popular hero in Scotland and England, and was knighted for his service in the Second Boer War.
Ерте өмір
Гектор Макдональд Шотландияның Росс графтығындағы Дингуолл маңындағы Рутфилд шаруашылығында дүниеге келген. Ол сол кездегі аймақтағы көптеген адамдар сияқты гэль тілінде сөйлеген және кейінірек Eachann nan Cath ("Шабыстардың Гекторы") деген есіммен танылды. Оның әкесі Уильям Макдональд шаруа және тас қалаушы болған. Оның анасы Энн Бойд, Инвернесске жақын Киллихойлум, Уайтбридж және Крэдлхоллдың Джон Бойдтың қызы. Гектордың ағалары – пастор Уильям Макдональд кіші, "Уағызшы Мак" деп аталған Дональд, Джон және Эвен. 15 жасында Макдональд Дингволдағы мата сатушының шәкірті болды, содан кейін Инвернестегі Уильям Маккейге тиесілі Корольдік клан Тартан және Твид қоймасына көшті.
Hector MacDonald was born on a farm at Rootfield, near Dingwall, Ross shire, Scotland. He was, as were most people in the area at the time, a Gaelic speaker and in later life went by the name Eachann nan Cath ('Hector of the Battles'). His father, William MacDonald, was a crofter and a stonemason. His mother was Ann Boyd, the daughter of John Boyd of Killiechoilum, Whitebridge, and Cradlehall, near Inverness. Hector's brothers were the Rev. William MacDonald Jr., known as "Preaching Mac", Donald, John, and Ewen. At the age of 15, MacDonald was apprenticed to a draper in Dingwall and then moved on to the Royal Clan Tartan and Tweed Warehouse in Inverness, an establishment owned by William Mackay.
Әскери мансап
1870 жылдың 7 наурызында Макдональд Инвернесс графтығының Хайленд еріктілер полкіне қосылды, ал 1871 жылы Форт-Джорджте 92-ші Гордон Хайлендтерде әскери қызметке қабылданды. Ол тез арада әскери шендерде жоғарылады, және бірнеше жыл бойы түс сержанты болды. Екінші Ауған соғысы кезінде жау алдындағы өнегелі қызметі оған Виктория кресіне ұсынылуы немесе полкінде офицерлік шен алуы мүмкіндігі ұсылды; ол соңғысын таңдады. Бұл өте сирек кездесетін құрмет (7 қаңтар 1880). Макдональд Бірінші буар соғысында (1880–81) кіші офицер ретінде қызмет етті, ал Маджуба төбесі шайқасында тұтқынға алынды. Оның батылдығы соншалықты көзге түсті, генерал Жуберт оған қылышын қайтарып берді. 1885 жылы ол сэр Эвелин Вудтың басшылығымен Мысыр армиясын қайта ұйымдастыруға қатысты және сол жылы Нил экспедициясына іліккен. 1888 жылы ол британ қызметінде полк капитаны болды, бірақ Мысыр қызметінде қалып, судандық әскерлерді оқытуға күш салды. 1889 жылы Тоски шайқасындағы өнегелі қызметі үшін «Құрмет орденімен» марапатталды, ал 1891 жылы Токардағы әрекеттен кейін майор шеніне көтерілді. Омдурман шайқасынан кейін Макдональд Ұлыбританияда кеңінен танылды. Ол британ армиясында полковник шеніне өрледі, Виктория патшайымының жеке адъютанты болып тағайындалды және Парламенттің алғысын және ақшалай сыйлықты алды. Оның атағы туған Шотландияда ерекше жоғары болды: сол жылдың 12 мамырында «Омдурманның батырларының бірі» деп сипатталған ол Эдинбург қалалық кеңесінің ұйымдастырған түскі асына қатысты, және көптеген шотландтар Макдональдты, емес Китченерді нағыз батыр деп есептеді. 1899 жылдың қазан айында Макдональд бригадир-генерал шеніне уақытша көтеріліп, Пәнджабтағы Сирхинд ауданына командир болып тағайындалды. Сол айда Оңтүстік Африкада соғыс басталғаннан кейін, желтоқсан айында ол Лорд Робертстің армиясының бір бөлігі болған Хайленд бригадасына қолбасшылық етуге жіберілді. 1900 жылдың 4 қаңтарында полковник шеніне ие болды, 1900 жылдың 18 қаңтарында «Дуарка» көлігімен Кейптаунға келді, ал алты күннен кейін Моддер өзенінде орналасқан Хайленд бригадасының қолбасшылығын генерал-майор шенімен қабылдады. Оңтүстік Африкада ол Лорд Робертстің Кимберлиге жасаған жорылына жол ашты, 5–8 ақпан 1900 жылдары Кудосбергті басып алып, осы әрекетімен буарлардың назарын негізгі шабуылдан аударды. Сол айдың соңында ол Пэрдеберг шайқасына (16–27 ақпан 1900) қатысты, онда буар лагеріне шабуыл жасағанда аяғына оқ тиіп жарақаттанды. Наурыздың ортасында ауруханадан шығып, Блумфонтейн мен Преториядағы келесі әрекеттерге қатысты. 1901 жылдың сәуір айында қызметтері үшін Бат орденінің командирі (KCB) атағымен марапатталды (1900 жылдың қарашасына дейін). Макдональд 1901 жылдың мамырында Ұлыбританияға оралды, бірақ көп ұзамай Үндістанға кетті, онда Оңтүстік округ армиясына қолбасшы болып тағайындалды және Мадрас маңындағы Белгаум ауданында қолбасшылық етті. 1902 жылдың басында ол Цейлон (қазіргі Шри-Ланка) британ әскерлерінің бас қолбасшысы болып тағайындалды, осы қызметін атқару кезінде генерал-майор шеніне уақытша көтерілді, және 1902 жылдың 26 наурызында ол сол жерге жетіп, қолбасшылықты қабылдады.
On 7 March 1870 MacDonald joined the Inverness shire Highland Rifle Volunteers, and in 1871 enlisted in the 92nd Gordon Highlanders at Fort George. He rose rapidly through the noncommissioned ranks, and had already been a Colour Sergeant for some years when his distinguished conduct in the presence of the enemy during the Second Afghan War led to his being offered the choice of being recommended for the Victoria Cross or commissioned in his regiment; he chose the latter. This was an extremely rare honour (7 January 1880). MacDonald served as a subaltern in the First Boer War (1880–81), and at the Battle of Majuba Hill, where he was made prisoner, his bravery was so conspicuous that General Joubert gave him back his sword. In 1885 he served under Sir Evelyn Wood in the reorganization of the Egyptian army, and took part in the Nile Expedition of that year. In 1888 he became a regimental captain in the British service, but continued in Egyptian service, concentrating on training Sudanese troops. In 1889 he received the Distinguished Service Order for his conduct at the Battle of Toski and in 1891, after the action at Tokar, he was promoted substantive major. After Omdurman, MacDonald became a household name in Britain. He received a brevet promotion to colonel in the British Army, appointed an aide de camp to Queen Victoria, and received the thanks of Parliament and a cash award. His fame was especially high in his native Scotland: on 12 May that year, described as "one of the heroes of Omdurman," he was entertained to luncheon by the City of Edinburgh Council, and many Scots felt that MacDonald, and not Kitchener, was the true hero. In October 1899, MacDonald received the temporary rank of brigadier general and was seconded to command the Sirhind district in the Punjab with headquarters at Umballa. Following the outbreak of war in South Africa the same month, he was in December ordered there to command the Highland Brigade, part of the army of Lord Roberts. He received the substantive rank of colonel on 4 January 1900, arrived in Cape Town on 18 January 1900 by the transport Dwarka, and six days later assumed command of the Highland Brigade stationed at Modder River, with the local rank of major general. While in South Africa he prepared the way for Lord Roberts's march to the relief of Kimberley by seizing Koodoesberg (5–8 February 1900), and by this demonstration the attention of the Boers was distracted from the main advance. Later the same month he took part in the Battle of Paardeberg (16–27 February 1900), where he was wounded by a gunshot in the foot in an attack on a Boer laager. He was discharged from hospital in mid March, and took part in later operations in Bloemfontein and Pretoria. In April 1901 he was knighted as a Knight Commander of the Order of the Bath (KCB) for his services (dated to November 1900). MacDonald returned to the United Kingdom in May 1901, but soon left for India where he had been appointed to command the South District Army, and was in command of in Belgaum district, near Madras. In early 1902 he was appointed Commander in Chief of British troops in Ceylon (now Sri Lanka) with the temporary rank of major general while so employed, and he arrived there and took up the command on 26 March 1902.