Кіріспе

Адамды ерекше қызықтыратын немесе оған ерекше жарасатын қызмет.

Кәсіп – адамды ерекше тартып тұратын, немесе оған қабілеттілігі, білімі мен дағдылары сай келетін қызмет. Бұл термин қазір діни контекстен тыс қолданылғанымен, оның бастаулары христиандықтан шыққан.

Сезім мүшелері

XVI ғасырға дейін "шақыру" сөзі қолданылғанда, ең алдымен, Құдайдың жеке адамға жасаған "шақыруын" немесе адамзатты құтқарылуға шақыруын, әсіресе Вульгатада, және одан да артық діни қызметке немесе діни өмірге шақыруды білдіретін. Бұл мағына Рим католиктерінде әлі де кең таралған. Рим католиктері неке, діни және рухани өмірді үш шақыру ретінде мойындайды. Мартин Лютер, одан кейін Джон Кальвин, шақыруларға, яғни Құдайдың шақыруына ерекше мән берді, бұл идея олар үшін жаңа емес еді. Кальвинизм алдын ала белгілеу, қарсы тұра алмайтын құдай рақымы және таңдалғандар туралы ұғымдармен байланысты, бірінші типтегі шақырулардың әртүрлі түрлері туралы күрделі идеяларды дамытты. Vocatio universalis және vocatio specialis бар, соңғысы тек кейбір адамдарға ғана беріледі. Ішкі және сыртқы шақырулар, сондай-ақ "vocatio efficax" және "inefficax" шақыру түрлері арасында да күрделі айырмашылықтар болды. Гиперкальвинизм барлық христиандық ағымдардың дерлік көбісі ұстанатын, өкінуге және сенуге жасалған "жалпы шақыру" идеясын жоққа шығарады. Протестантизмде, дін қызметкерлеріне қосылып, өмірін Құдайға арнауға шақыруды көбінесе "шақыру" деген сөзбен білдіреді, ал Рим католиктерінде "шақыру" сөзі әлі де қолданылады. "Шақыру" сөзінің екі мағынасы да 1-Коринфтіктерге 7:20-да кездеседі, онда Пауыл айтады: «Әркім өз шақырылысында қалып қойсын».

Тұжырымдама

Кәсіптік шақыру идеясы – Құдай әрбір адамды белгілі бір мақсаттарға және өмір салтына бағытталған қабілеттермен жаратты деген христиандық сенімнің орталық тұсы. Католик шіркеуінің катехизисінде кең мағынада айтылғандай, "Махаббат – әрбір адамның негізгі және туа біткен шақыруы". Көбірек нақты айтқанда, Шығыс православие және католик шіркеулерінде бұл шақыру идеясы, әсіресе шіркеуге және адамзатқа қызмет етуге қатысты құдайлық шақырумен байланысты. Бұл шақыруларға нақты адамға үйлену, діни өмірге толық арналу, шіркеуде діни қызметкер болу және тіпті жалғыз өмір сүріп қасиетті болу сияқты міндеттемелер кіреді. Ал жалпы мағынада, христиандық шақыру – адамның өзінің қабілеттерін кәсібінде, отбасылық өмірінде, шіркеуде және қоғамдық міндеттемелерінде жалпы жақсылық үшін пайдалануын қамтиды.

Кәсіп туралы қазіргі көзқарастар

Инженер Фрэнк Парсонс 1908 жылы кәсіптік бағдарламаны құрғаннан бері "кәсіп" терминінің қолданылуы өзгерді, назар мансапты таңдауда және одан ләззат алуда жеке тұлғаның дағдылары мен қабілеттерін дамытуға ауысты. Бұл семантикалық кеңею күнделікті қолданыста терминнің діни мағыналарына сілтеме жасаудың азаюына әкелді. Леланд Райкен Құдайдың нақты бір кәсіпке шақыруын жақсы жаңалықтың шақыруының көрінісі ретінде қарастыруды ұсынады және бұл кәсіби адалдықты білдіреді дейді, "қазіргі жұмыс түсініктері жеткіліксіз" және "адамның жұмыс таңдауындағы кездейсоқтық факторы" жойылады. Папа Франциск бизнесті "құрметті кәсіп" деп атап, оның байлық пен өркендеуді тудыратынын және "әлемді жақсартатынын", әсіресе "жұмыс орындарын құруды жалпыға ортақ игілікке қызмет етудің маңызды бөлігі деп есептегенде" атап көрсетті.