Кіріспе

Еквтим Тақаишвили (; 5 қаңтар 1862 - 21 ақпан 1953) – грузин тарихшысы, археолог және қоғамдық қайыраткер. Батыс Грузияның Гурия аймағындағы Лихаури ауылында, жергілікті дворян Свимон Тақаишвилидің отбасында дүниеге келген. 1887 жылы Санкт-Петербург университетін бітірген. 1887 жылдан 1917 жылға дейін Тбилисидегі түрлі беделді оқу орындарында, соның ішінде Тбилиси дворяндар гимназиясында Грузия тарихынан дәріс берген. Осы жылдары ғылыми зерттеулерге белсенді қатысып, 1907 жылдан 1921 жылға дейін Грузия тарих және этнография қоғамын басқарған. 1907-1910 жылдары Грузияның тарихи Тао-Кларджети (қазіргі Түркия) аймағына бірнеше археологиялық экспедиция ұйымдастырған. Ақпан революциясынан кейін саяси өмірге де қатысып, 1917 жылы Грузияның Ұлттық-демократиялық партиясын құруға мүше болған және 1919 жылдан 1921 жылға дейін Грузия Демократиялық Республикасының Құрылтай жиналысында төрағаның орынбасары болып сайланған.

Грузияның ұлттық қазынасы

1917 жылы ол Тбилиси мемлекеттік университетінің (ТМУ) негізін қалаушылардың және профессорларының бірі болды. 1921 жылы Большевиктік Ресейдің 11-ші Қызыл Армиясы Грузияның тәуелсіздігіне нүкте қойғанда, ол парламентте де, ТМУ-да да қызметінен айырылды. Ол Грузия үкіметімен бірге француздық жерсінбіліске кетіп, Грузияның ұлттық қазынасын – грузин материалдық мәдениетінің көптеген құнды мұраларын Еуропаға алып өтті. Қазына 39 үлкен жәшікке толы болды, олар Марсельге жіберіліп, банк сақтау орнына қойылды. Кейін бұл құнды жүк Париждегі банктердің біріне аударылды. Бұл қазына ресми түрде эмиграциядағы Грузия үкіметінің меншігі болғанымен, іс жүзінде осы үлкен жиынтықты Еквтиме Тақаишвили бақылады. 1930 жылдардың басында Тақаишвили соңғы Мингрел князі Нико Дадианидің қызы Саломе Оболенскаяға қарсы сотта жеңіске жетті. Оболенская Зугдидидегі бұрынғы Дадиани сарайынан алынған қазынаның бір бөлігіне талаптанды. Әртүрлі еуропалық мұражайлардың осы қазынаның бөліктерін сатып алуға жасаған көптеген әрекеттеріне және ауыр экономикалық жағдайға қарамастан, Тақаишвили бағалы жиынтықтың бір де бір бөлігін сатпады және 1933 жылға дейін, Ұлттар Лигасы Кеңес Одағын мойындағанға дейін оны қорғады. Осы кезде қазына Франция мемлекетінің меншігіне өтті. 1935 жылы Тақаишвили француз үкіметінен жиынтықтарды Грузияға қайтаруды сұрады, бірақ екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, 1944 жылдың қарашасында ғана ол совет елшісі Александр Богомоловтың назарын грузин қазынасының тағдырына аудара алды. Иосиф Сталиннің генерал Шарль де Голльмен жақсы қарым-қатынасы Тақаишвилиге қазынаны Грузияға қайтаруға мүмкіндік берді. Алайда, Тақаишвили Тбилисиде ұзақ уақытын үй қамауында өткізді, оны түрмеге салуға тым қарт деп есептеді. Ол Грузия және Кавказ тарихы мен археологиясы бойынша көптеген ғылыми еңбектердің авторы, олардың құндылығы бүгінгі күнге дейін сақталған. Тбилисидегі екінші гимназияға оның есімі берілді. Грузин православие шіркеуі оны қасиетті санады. 2013 жылы ол қайтыс болғаннан кейін Грузияның Ұлттық Батыры атағымен және орденімен марапатталды.