Кіріспе
1970 жылғы Кеңес Одағының адамсыз Айға жолданған миссиясы
| таралу жолағы =
| таралу жиілігі =
| таралу ені =
| таралу сыйымдылығы =
| таралу қамту аймағы =
| таралу TWTA =
| таралу EIRP =
| таралу HPBW =
| trans frequency =
| trans bandwidth =
| trans capacity =
| trans coverage =
| trans TWTA =
| trans EIRP =
| trans HPBW =
| бағдарлама =
| алдыңғы миссия =
| келесі миссия =
| эмблема =
| эмблема суреті =
| эмблеманың сипаттамасы =
| эмблема мөлшері =
| құралдар тізімі =
| previous mission =
| next mission =
| insignia =
| insignia caption =
| insignia alt =
| insignia size =
| instruments list =
LOK Luna 17 (Ye 8 сериясы) – Луна бағдарламасының адамсыз ғарыш миссиясы, сондай-ақ Луник 17 деп те аталады. Ол Ай бетіне алғашқы роботтық роверді жіберді.
Іске қосу
Луна 17 Жер тұрақтандыру орбитасынан Айға қарай ұшырылды және 1970 жылдың 15 қарашасында Ай орбитасына енді. Ғарыш кемесі Айға, Mare Imbrium (Жаңбыр теңізі) деп аталатын аймаққа жұмсақ қонды. Ғарыш кемесінде екі пандус болды, олар арқылы пайдалы жүгі, Луноход-1, Ай бетіне түсті. Луноход-1 – сегіз тәуелсіз жетегі бар дөңгелекті, ванна тәрізді бөлікпен жабдықталған, үлкен дөңгелек қақпағы бар Айға арналған көлік құралы. Луноход-1 конус тәрізді антенна, жоғары бағытталған спиральді антенна, төрт телерей спектрометрі, рентген телескопы, ғарыш сәулелерін анықтағыш және Франция тарапынан жеткізілген лазерлік ретрорефлектормен жабдықталды. Көлік құралы қақпақтың астына орнатылған күн батареялары арқылы қуат алды. Луноход-1 үш Ай күні бойы жұмыс істеуге арналған еді, бірақ іс жүзінде он бір Ай күні (он бір Жер айы) бойы жұмыс істеді. Луноходтың жұмысы 1971 жылдың 4 қазанында, "Спутник-1" ұшырылған күні, суреттер түсіріп, көптеген сынақтар жүргізгеннен кейін ресми түрде тоқтатылды. Луна 17 Луна 16 және Зонд 8 бастаған советтік Айды зерттеудегі сәттіліктерді жалғастырды. Луна 17 Луноход-1 көлігін алып жүрді, ол 1960 жылдардың басында пилоттық Айға қону операцияларының бөлігі ретінде әзірленген, роботтық Ай көліктерінің біріншісі болды. Бұл 1969 жылдың ақпанындағы сәтсіз әрекеттен кейін, мұндай көлікті Айға қондырудың екінші талпырысы еді. Түсіру сатысы ровердің Ай бетіне түсуі үшін екі қону пандусымен жабдықталған. Ровердің биіктігі шамамен алты метр, ені төрт метр болатын. Оның сегіз доңғалағының әрқайсысы екі алға және екі артқа жылдамдықпен тәуелсіз басқарылатын. Оның максималды жылдамдығы шамамен 2 км/сағат болатын, ал Жердегі бес адамнан тұратын "жүргізушілер" тобы 5 секундтық кешігуді ескере отырып, командаларды берді. Ғылыми құралдар жиынтығы күн батареяларымен (ровердің бүгілмелі қақпағының ішкі жағына орнатылған) және химиялық батареялармен қуаттандырылды. Айға жол тартқанда екі рет бағытын түзеткеннен кейін, Луна 17 Ай орбитасына енді, содан кейін 1970 жылдың 17 қарашасында 03:46:50 UT уақытында 38°17' солтүстік ендікте және 35° батыс бойлықта, Жаңбыр теңізінде Луна 16 қонған жерге шамамен 200 км қашықтықта Ай бетіне қонды. Луноход-1 ровері 06:28 UT уақытында пандустардан өтіп, Ай бетіне шықты. 322 Жер күні бойы жұмыс істеген кезеңде ровер 20 000-нан астам телесуретті және 206 жоғары ажыратымды панораманы жіберді. Сонымен қатар, Луноход-1 RIFMA рентгендік флуоресценция спектрометрімен 25 топырақ анализін жүргізді және 500 түрлі жерде пенометрін пайдаланды. Бақылаушылар 1971 жылдың 14 қыркүйегінде сағат 13:05 UT уақытында Луноход-1-мен соңғы байланыс сессиясын аяқтады. Байланысты қайта орнату әрекеттері 4 қазанда тоқтатылды. 2010 жылдың наурыз айында Айды зерттеу орбиталық аппараты Луна 17 қонған жерін суретке түсірді, онда қондыру аппараты мен ровердің іздері көрсетілген. 2010 жылдың сәуір айында Apache Point обсерваториясының Айлық лазерлік қашықтық өлшеу операциясы тобы осы суреттердің көмегімен ұзақ уақыттан бері жоғалған Луноход-1 роверін тапты және лазерлік ретрорефлектордан сигнал алғандарын хабарлады.