Кіріспе

Луна 18, "Е8-5" сериясының бір бөлігі, Луна бағдарламасының адамсыз ғарыш миссиясы болды.

Шолу

Луна 18 ұшырылғаннан кейін Жердің тұрақтандыру орбитасына орналастырылды, содан кейін Айға жіберілді. 1971 жылдың 7 қыркүйегінде ол Ай орбитасына енді. Ғарыш кемесі 85 байланыс сессиясын және 54 ай орбитасын аяқтады, содан кейін тежеу қозғалтқыштарын пайдаланып, Ай бетіне бағытталды. Ол 1971 жылдың 11 қыркүйегінде, 3 градус 34 минут солтүстік ендік, 56 градус 30 минут шығыс бойлық (селенографиялық координаттар) бойынша тік жарлы таулы аймақта Айға соқты. Соққы сәтінде сигналдар тоқтады. Бұл миссия – Ай бетінен топырақ үлгілерін алуға жасалған жетінші советтік әрекеті және Луна-16 жобасының сәттілігінен кейінгі алғашқысы болды. 1971 жылдың 4 және 6 қыркүйегінде жасалған екі орбиталық түзетуден кейін, Луна 18 7 қыркүйекте 35° еңіс бұрышымен 100 километр биіктікте Айдың айналасындағы дөңгелек орбитаға енді. Бірнеше орбиталық түзетулерден кейін, 11 қыркүйекте аппарат Ай бетіне түсуді бастады. Ғарыш кемесімен байланыс 07:48 UT уақытында, бұрын анықталған Айға қону нүктесінде үзілді. Соққы координаттары 3°34' солтүстік ендік және 56°30' шығыс бойлық, Mare Fecunditatis ("Жас Тұқым Теңізі") шетіне жақын болды. Советтер ресми түрде "айға қонудың күрделі таулы жағдайда сәтті болмағанын" жариялады. Кейін, 1975 жылы, Совет Одағы Луна 18-дің үздіксіз толқынды радио биіктікөлшегіштен алынған деректерді жариялады, ол Айдың беткі қабатының орташа тығыздығын анықтады.