Уильям Хеберден: Ағылшын дәрігері және медицинаға қосқан үлесі
William Heberden
Уильям Heberden (1710-1801) – ағылшын дәрігері, мақалалар авторы. Ангина пекторис, қызылша және артрит туралы зерттемелерімен танымал. Дәрігерлік тарихқа үлес қосқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дәрігері (1710–1801) Уильям Хеберден ересек
English physician (1710–1801)
William Heberden the elder
Уильям Хеберден FRS (13 тамыз 1710 – 17 мамыр 1801) – ағылшын дәрігері.
William Heberden FRS (13 August 171017 May 1801) was an English physician.
Шығармалары
Уильям Хеберден, сонымен қатар классикалық ғалым, Корольдік қоғамның философиялық еңбектерінде бірнеше мақала жариялады; ал оның Медициналық еңбектерге қосқан үлесінен (көбінесе оның ұсынысы бойынша, Дәрігерлер колледжі шығарған) ішекше (1767) және стенокардия (1768) туралы мақалалар орын алды. Оның Commentarii de morborum historia et curatione еңбегі, науқастардың жанындағы кішкентай дәптеріне жазған жазбаларының нәтижесінде 1802 және 1807 жылдары жарық көрді. Алғашқы басылымнан кейін бір жыл өткен соң, ағылшын тіліне аудармасы жарық көрді, ал 1806 жылы 3-ші басылымы шықты. Ағылшын тіліндегі аудармалардың авторы оның ұлы Уильям Хеберден (1767–1845) деп саналады, ол да көрнекті ғалым және дәрігер, сондай-ақ үшінші Георг патшаның соңғы ауруында оған көмектескен. Остеоартриттің Геберден түйіндері Уильям Хеберден ағаның есімімен аталады, ол өзінің «Аурулар тарихы және емдеуі» атты еңбегінде артрит туралы бөлімді қосты.
William Heberden, who was also a classical scholar, published several papers in the Philosophical Transactions of the Royal Society; and among his noteworthy contributions to the Medical Transactions (issued, largely at his suggestion, by the College of Physicians) were papers on chickenpox (1767) and angina pectoris (1768). His Commentarii de morborum historia et curatione, the result of notes made in his pocket book at the bedside of his patients, were published in 1802 and again in 1807. In the year following the first edition, an English translation appeared, with a 3rd edition in 1806, The English translations are believed to be from the pen of his son, William Heberden (1767–1845), also a distinguished scholar and physician, who attended King George III in his last illness. The eponymous Heberden's nodes of osteoarthritis are named after William Heberden senior, who included a chapter on arthritis in his Commentaries on The History and Cure of Diseases.
Әйелі мен балалары
Екі рет үйленді. Алғаш 1752 жылы Элизабет Мартинмен, одан бір ұлы болды – Томас (1754–1843), кейіннен Эксетер каноны болған, бірақ ол 1754 жылы қайтыс болды. Ол Фрэнсис Волластонның (1694–1774) қызы Мэри Волластонға қайта үйленді және тағы сегіз балаға ие болды, олардың тек екеуі ғана әкесінен аман қалды: біреуі – Уильям Хеберден кіші (1767–1845), ол әкесінің ізімен медицина саласына қадамы басқан, ал екіншісі – Мэри (1763–1832), ол Джордж Леонард Дженинсқа үйленді.
He married twice. First to Elizabeth Martin in 1752, with whom he had one son Thomas (1754–1843), later Canon of Exeter, but she died in 1754. He remarried to Mary Wollaston, daughter of Francis Wollaston (1694–1774), and had a further eight children, of whom only two survived their father, one being William Heberden the Younger (1767–1845), who followed his father into medicine, and the other Mary (1763–1832) who married the Rev George Leonard Jenyns.