Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландияның Шотландия шекарасындағы ауыл, Ұлыбритания
Village in Scottish Borders, Scotland, UK
Айтон – Бервикшир тарихи округінде орналасқан шағын ауыл, қазір Шотландия шекарасының бір бөлігі. Ол Ай Уотер өзенінің жағасында, осы өзеннен атын алған деседі: Айтон атауы "көз қаласы" дегенді білдіреді. Ауылда бұрынғы көне алым үйі немесе сағат мұнарасы бар қала әкімдігі, Hemelvaart Bier Cafe (ойын-сауық пен бар ретінде қызмет ететін орын) және ауылдық дүкен бар. Ауыл Лондон, Кингс-Кросс және Эдинбург, Уэверли станциялары арасындағы Шығыс жағалау басты теміржол желісіне жақын орналасқан. Ең жақын станциясы – Рестон станциясы. A1 (Ұлы Солтүстік жолы) бастапқыда ауылдың ортасынан өтті, бірақ 1980 жылдары ауылдың шығысына айналып өтетін жол салынды. Айтон бұрын Лондон мен Эдинбург арасындағы керуен сарайының орны болған.
Ayton is a small village located in the historic county of Berwickshire, today part of the Scottish Borders region. It is on the Eye Water, from which it is said to take its name: Ayton means 'Eye town'. It contains the former ancient tollbooth or town hall with a clock tower, the Hemelvaart Bier Cafe (an entertainment venue as well as a bar) and a village store. It is located near the East Coast Main Line railway line, which runs between London, King's Cross and Edinburgh, Waverley station, the closest station being Reston station. The A1 (Great North Road) originally ran through the heart of the village, but during the 1980s a bypass was built to the East of the village. Ayton was the location of a coaching inn on the road between London and Edinburgh.
Айтон қамалы мен шіркеу
Шотландияның феодалдық барондығы Эйтонның орталық бекінісі – Эйтон қамалының сәнді ғимараты қала мен ауданға биік тұрып, үстемдік етеді. Ол 1834 жылы өртеніп кеткен Хоум әулетінің бекінісі болған қорғау мұнарасының айналасында салынған. Кейіннен бұл иелік Шотландия Корольдік банкінің бас кассирі, Эдинбургтегі Парсонсгринде тұратын Уильям Митчелл (кейін Митчелл Иннес) сатып алады. 1846 жылдан 1851 жылға дейін Джеймс Гиллеспи Грэмге қызыл құмтастан шотланд барондық стилінде Эйтон қаласында жаңа қамал салу тапсырылады. 19 ғасырдың соңында оған қосымша ғимараттар салынды. 1875 жылғы интерьерінің көп бөлігі бүгінге дейін сақталған. Уильямның ұлы, Александр Митчелл Иннес (1811–1886) Джеймс Мэйтленд Уордропқа Эйтон шіркеуін, мұнарасымен және Баллантайн мен ұлдары жасаған әйнек суреттерін салуды тапсырды. 1895 жылы Эйтон барондығы Нортумберлендтегі Миддлтон Холлдан Генри Лидделл Грейнгерге сатылды. Оның ұрпағы, Иан Лидделл Грейнгер, қазіргі Эйтон феодалдық бароны, бірақ оның кіші әкесі Эйтон қамалының иесі болып, оны 2015 жылы сатты.
The splendid edifice of Ayton Castle, the caput of the Scottish feudal barony of Ayton, dominates the town and district. It is built around a peel tower, a stronghold of the Home family, which burnt down in 1834. The estate was subsequently purchased by William Mitchell (later Mitchell Innes) of Parsonsgreen, Edinburgh, Chief Cashier of the Royal Bank of Scotland. From 1846 to 1851 James Gillespie Graham was commissioned to build a new castle at Ayton in the Scottish Baronial style in red sandstone. Further additions were made in the later 19th century. The interiors of the 1875 are still largely extant. William's son, Alexander Mitchell Innes (1811–1886), commissioned James Maitland Wardrop to build Ayton Parish Church, with a spire, and stained glass windows by Ballantine & Sons. In 1895 the barony of Ayton was sold to Henry Liddell Grainger of Middleton Hall, Northumberland. His descendant, Ian Liddell Grainger MP, is the current feudal baron of Ayton, but his younger stepbrother became proprietor of Ayton Castle and sold it in 2015.
Джеймс Босвелл
Шотландтық күнделік жазушы және автор Джеймс Босвелл, Сэмюэл Джонсонның өмірбаяны жазушысы, 15 қараша 1762 жылы Лондонға сапарлағанда Эйтоннан өтті. Ол өзінің «Лондон журналында» былай деп жазды: «Ескі Камюден өткенге дейін жағдайымыз жақсы болды, бірақ біздің экипаж доңғалағының біреуі соншалықты бұзылды ki пайдасы болмады. Жүргізуші атқа мініп, Бервикке барайық деп ұсынды. Бірақ мен оған ешқандай жағдайда келіспедім, және серігім мені басты адам деп танып, сапарды басқаруға рұқсат бергендіктен, экипажды Эйтонға дейін сүйреп әкелдік, жүргізуші Бервикке аттанып, бізге жаңа экипаж әкелгенше күттік. Мен ешқашан үш сағатты осылай бақытсыздықпен өткізбедім. Бізді кішкентай, лас ауылдағы суық сыраханаға орналастырды. Біз нашар пісірілген бифштекс жедік және ішуге тек қалың, лайлы сыра болды. Екеуміз де көңіліміз түсіп, сөйлей алмадық. Ұйықтауға тырыстық, бірақ ештеңе шықпады. Басымыз ауырсып, ұйқымыз келді. Бір жағынан оттан күйдік, екінші жағынан аяздап қалдық. Соңғы аяқта экипаж келді, және біз түнгі сағат он екіде Бервикке жеттік. Біз бір кесек қатты, құрғақ тост жедік, бір тарелка жылы негус (ішімдік) ішіп, жайлы орындарға жаттық».
The Scottish diarist and author James Boswell, biographer of Samuel Johnson passed through Ayton on his journey to London on 15 November 1762. In his London Journal he recounts " We did very well till we passed Old Camus, when one of the wheels of our chaise was so much broke that it was of no use. The driver proposed that we should mount the horses and ride to Berwick. But this I would by no means agree to; and as my partner let me be the principal man and take the direction of our journey, I made the chaise be dragged on to Ayton, where we waited till the driver rode to Berwick and brought us a chaise. Never did I pass three hours more unhappily. We were set down in a cold ale house in a dirty little village. We had a beefsteak ill dressed and had nothing to drink but thick muddy beer. We were both out of humour so that we could not speak. We tried to sleep but in vain. We only got a drowsy headache. We were scorched by the fire on the one hand and shivering with the frost on the other. At last our chaise came, and we got to Berwick about twelve at night. We had a slice of hard dry toast, a bowl of warm negus (drink), and went comfortable to bed".