Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Q – Спайк Миллиган мен Нил Шэнд жазған сюрреалистік комедиялық телескетчтер шоуы. Басты рөлде Спайк Миллиган, сондай-ақ Джулия Брек, Джон Блутал, Боб Тодд және Джон Уэллс сияқты актерлер ойнады. Шоу 1969 жылдан 1982 жылға дейін BBC2 арнасында көрсетілді. Барлығы алты маусым болды, алғашқы бесеуі Q5-тен Q9-ға дейін нөмірленді, ал соңғы маусымның атауы – «Онда көп нәрсе бар». Бірінші және үшінші маусымдар жеті бөлімнен, ал қалғандары алты бөлімнен тұрады, олардың әрқайсысы 30 минуттық. Атауына қатысты түрлі түсіндірмелер бар. Бір болжам бойынша, ол 1967 жылдың қыркүйегінде іске қосылған, бұрын Q4 кодосымен белгіленген Cunard QE2 лайнерінің құрылысы жобасынан шабыттанды. Тағы бір теория бойынша, Миллиган сол кездегі BBC-нің 6 балдық техникалық сапа шкаласынан әсер алды, онда «Q5» – сурет немесе дыбыстың күрт нашарлауын, ал «Q6» – дыбыс немесе бейненің толық жоғалуын білдірді. Кейбір инженерлік бөлімдер оны 9 балдық шкалаға дейін кеңейтіп, «Q9» деңгейімен аяқтады. Миллиганның өмірбаяндық әңгімесінде айтылғандай, соңғы маусым «Онда көп нәрсе бар» деп қайта аталды, себебі BBC жұртшылықтың Q10 атауын тым жаңсақ деп қабылдауы мүмкін деп ойлады.
Q is a surreal television comedy sketch show written by Spike Milligan and Neil Shand, and starring Spike Milligan with supporting players, usually including Julia Breck, John Bluthal, Bob Todd, and John Wells. The show ran from 1969 to 1982 on BBC2. There were six series in all, the first five numbered from Q5 to Q9, and a final series titled There's a Lot of It About. The first and third series ran for seven episodes, and the others for six episodes, each of which was 30 minutes long. Various reasons have been suggested for the title. One possibility is that it was inspired by the project to construct the Cunard liner QE2, launched in September 1967, which was previously codenamed Q4. Another theory is that Milligan was inspired by the BBC 6 point technical quality scale of the time, where "Q5" was severe degradation to picture or sound, and "Q6" was complete loss of sound or vision. This was extended by some engineering departments to a 9 point scale, finishing at "Q9". According to Milligan's autobiography, the final series was renamed There's a Lot of It About after the BBC felt the public might find Q10 too confusing.
Комедияның бастауы
Көптеген адамдар оны Миллиганның бұрынғы жұмыстарына қарағанда, әсіресе "Гун Шоу" сияқты, көбінесе сәттілік пен сәтсіздіктің арасында екіұшты деп тапты, бірақ көпшілік оны британдық комедияның маңызды туындыларының бірі санайды. Әсіресе, 1969 жылдың 24 наурызында тұңғыш рет көрсетілген Q5, өзінің сюрреалистік сипатымен және сана ағыны форматымен, Монти Пайтонның Ұшқыш циркіне бастаушы ретінде қарастырылады, ол бірнеше айдан кейін дебют жасады. Пайтонның өзі Q5 көргеннен кейін, өздерінің шоуы үшін жаңа идея іздеуге мәжбүр болғанын еске алады, себебі олар қолданатын формат қазірдің өзінде жасалып қойған еді. Майкл Пейлин: «Терри Джонс пен мен Q шоуларын ұнататынбыз [Миллиган] теледидар конвенцияларымен ойнаған алғашқы автор болды» дейді. Scudamore (1985, 170 б.) Джон Клиздің Пайтонмен болған сұхбатынан: «Шоулар басқа шоуларға жол ашады, кейде нағыз табысқа жеткен шоулар назарынан тыс қалады. Спайк Миллиганның Q5 шоуы қабылданбады. Біз Q5-ті алғаш көргенде қатты көңіліміз түсіп қалды, себебі біз осыны істегіміз келген, ал Миллиган оны керемет орындады. Бірақ ешкім Q5-ке назар аударған жоқ» деген сөзді келтіреді. Терри Джонс, Майкл Пейлин және Терри Гиллиам осымен келісті. Джонс: «Q5-ті көріп, біздің қаруымызды тойтарғандай сезіндік! Біз үш жыл бойы шағын эпизодтар мен эскиздер жазып жүрдік, олардың әрқайсысының бастамасы, ортасы және соңы болды. Спайк Миллиганды көріп, олардың мұндай болуы міндетті емес екенін түсіндік» деді. «Питон» автобиографиясында Майкл Пейлин режиссерлермен кездесулерін айтады. «Бірі – Иан МакНоттон, Спайк Миллиганның Q5 сериясының режиссері, біз бәріміз оны теледидардағы ең жақсы комедиялық шоулардың бірі деп санаймыз және әрине, ең алдыңғы қатардағысы» (218 б.).
Though many found it to be more "hit and miss" than Milligan's earlier work, especially The Goon Show, it is considered by many to be one of the landmarks in British comedy. In particular Q5, which first aired on 24 March 1969, and with its surreal bent and almost stream of consciousness format is seen by many as a forerunner to Monty Python's Flying Circus, which debuted a few months later. The Pythons themselves remember that, having seen Q5, they had been forced to scurry around for a new hook for their series, as the format they had been intending to use had now already been done. Michael Palin recalls "Terry Jones and I adored the Q shows [Milligan] was the first writer to play with the conventions of television." Scudamore (1985, p. 170) cites one interview with the Pythons in which John Cleese said: "Shows prepare the way for other shows, and sometimes shows that make genuine breakthroughs are missed. Spike Milligan's Q5 was missed when we first saw Q5 we were very depressed because we thought it was what we wanted to do and Milligan was doing it brilliantly. But nobody really noticed Q5". Terry Jones, Michael Palin and Terry Gilliam concurred. Jones noted that "watching Q5, we almost felt as if our guns had been Spiked! We had been writing quickies or sketches for some three years and they always had a beginning, a middle and a tag line. Suddenly, watching Spike Milligan, we realized that they didn't have to be like that". In the Python autobiography, Michael Palin mentions meeting their directors. "One was Ian MacNaughton, director of the Spike Milligan Q5 series which we all thought was one of the best comedy shows on TV and certainly the most far ahead " (p. 218).
Қонақтар
Эпизодтардың көпшілігінде салыстырмалы түрде "нақты" музыкалық үзіліс болды, кейде оны Миллиганның өзі немесе оның әріптестері Эд Уэлч пен Алан Клэр фортепианода орындады. Сондай-ақ, джаз тобы, рэгтайм тобы, авторлық өлеңдер орындаушылары және Майк Саммес шыршасы да қатысты, олардың бірінің қойылымының соңында беттеріне кремді пісірілген торт лақтырылды. Кейбір музыкалық үзінділер BBC Four арнасының Jazz Britannia сериалына енгізілді.
Most of the episodes featured a relatively 'straight' musical interlude, sometimes performed by Milligan himself, or his collaborators Ed Welch or Alan Clare at the piano. There were also appearances by jazz groups, ragtime bands, singer songwriters and the Mike Sammes Singers, who received custard pies in their faces at the end of one performance. Some of the musical clips were included in the BBC Four series Jazz Britannia.
Үйге шығарылғандар
Бірінші том (алғашқы үш серияны қамтиды) 2016 жылдың 21 қарашасында шықты, одан кейін Екінші том (төртінші және бесінші серияны қамтиды) 2017 жылдың 27 ақпанында шықты. 5 дискілік DVD жинағы (екіншіден бесінші сериялардың толық жиынтығымен қатар, бірінші серияның барлық 3 сақталған эпизодынан тұрады) 2017 жылдың 20 қарашасында шықты.
Volume One (containing the first three series) was released on 21 November 2016, Followed by Volume Two (containing the fourth and fifth series) which was released on 27 February 2017. A 5 disc DVD Collection (consisting the complete second to fifth series, along with all 3 surviving episodes of the first) was released on 20 November 2017.