Батыс Индия Федералды Еңбек Партиясы: Тарих және құрылымы
West Indies Federal Labour Party
Батыс Индия Федералды Еңбек партиясы (WIFLP) – қысқа ғұмырлы Батыс Индия Федерациясының бірінші ұлттық партиясы. Тарихы, құрылуы және сайлаудағы жеңісі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вест-Индия Федералды Еңбек партиясы (WIFLP) немесе Федералистер – қысқа ғұмырлы Вест-Индия Федерациясының екі негізгі федералды партиясының бірі, екіншісі Вест-Индия Демократиялық Еңбек партиясы (DLP) немесе Демократтар. Бұл партия жоспарланған Вест-Индия Федерациясының алғашқы ұлттық партиясы болды. 1958 жылғы Вест-Индия федералды сайлауларында партия жеңіске жетіп, Вест-Индия Федерациясы Федералды Парламентінің 45 орынының 25-ін жеңіп алды.
The West Indies Federal Labour Party (WIFLP) or Federalists was one of two main Federal parties in the short lived West Indies Federation, the other being the West Indies Democratic Labour Party (DLP) or Democrats. The party was the first national party of the planned West Indies Federation. In the 1958 West Indies federal elections, the party was victorious, winning 25 of the 45 seats in the Federal Parliament of the West Indies Federation.
Тарих
WIFLP Норман Мэнли, Грантли Адамс, В. С. Берд, Роберт Льюэллин Брэдшоу, Джозеф Натаниел Франс, Эрик Гейри, Карл Ла Корбинир және Уильям Генри Брамбл 1956 жылғы маусым айында Британдық Кариб теңізі еңбек партиялары федерациясы ретінде құрылған. Алайда, 1956 жылғы 1 қыркүйекте Сент-Люсияда өткен тұңғыш конференциясында оның атауы Кариб Федералды Еңбек партиясы деп өзгертілді. Кейіннен ғана оның атауы Батыс Үнді Федералды Еңбек партиясы болып өзгерді (кейде қателікпен Батыс Үнді Федералды Еңбек партиясы немесе Батыс Үнді Федералды партиясы деп те аталды).
The WIFLP was organised by Norman Manley, Grantley Adams, V. C. Bird, Robert Llewellyn Bradshaw, Joseph Nathaniel France, Eric Gairy, Carl La Corbinière and William Henry Bramble in June 1956 as the Federation of Labour Parties of the British Caribbean. However, at its inaugural conference on September 1, 1956, in St. Lucia, its name was changed to the Caribbean Federal Labour Party. Only later on did its name finally change to the West Indies Federal Labour Party (although it was also mistakenly called the West Indian Federal Labour Party or the West Indies Federal Party).
Мүшелік
Партия әр құрамындағы аумақтардан жергілікті партиялардың конфедерациясы болды. Жалпы алғанда, оның құрамына көбінесе қалалық партиялар кірді. Мүше партиялар кәсіби одақтарды белсенді қолдауға және қоғамдық мүддеге ең тиімді болған жағдайда мемлекеттік меншікке немесе бақылауға уәде беруге міндетті болды. Сондай-ақ, мүше партиялар нәсіліне, түсіне немесе дініне қарамастан, барлығына тең мүмкіндіктер ұсынатын қоғамды жақтауға міндетті болды. Бастапқыда Тринидад партиялары қосылмады, ал 1957 жылдың мамыр айында Тринидадтың социалистік емес Халықтық Ұлттық қозғалысын қосу мақсатында WIFLP конституциясы прогрессивті партиялар мен социалистік болмаған жағдайда да демократиялық кәсіби одақтарды қабылдауға мүмкіндік беру үшін өзгертілді. Алғашқы сайлауларға дейін WIFLP Сент-Винсенттен басқа әрбір аумақтағы билік партияларының біріккен тобы болды. 1957 жылдың қазан айында Сент-Винсенттің билік партиясы (Халық саяси партиясы) және оппозициялық партия (Сент-Винсент еңбек партиясы) мүшелікке өтініш берді, бірақ соңғысы мақұлданды, ал бұрынғысы Демократиялық еңбек партиясына қосылды. Британ Гвианасы мен Британдық Гондурастың партияларына серіктес мүшелік ашық болды.
The party was a confederation of local parties from each of the constituent territories. Generally speaking its constituent parties were the more urban based parties. Member parties were required to pledge active support of trade union movements and public ownership or control where this would best serve the public interest. Member parties were also required to advocate a society offering equal opportunities for all, regardless of race/colour or religion. Initially there were no Trinidadian parties included and in May 1957, in order to include the Trinidad's non socialist People's Nation Movement, the constitution of the WIFLP was amended to allow admission of progressive parties and democratic trade unions, whether socialist or not. By the time of the first elections, the WIFLP was a grouping of the ruling parties in each territory except St. Vincent — although in October 1957, both the ruling party of St. Vincent (the People's Political Party) and the opposition party (St. Vincent Labour Party) had applied for membership, the latter was ultimately approved and the former joined the Democratic Labour Party. Associate membership was open to parties in British Guiana and British Honduras.
1958 жылы Батыс Үндістандағы федералды сайлау
WIFLP 1958 жылы өткен федералды сайлауда дауласып, жеңіске жетті. Манли де, Эрик Уильямс та федералды сайлауға қатыспағандықтан, сэр Грантли Адамс премьер-министр болды. Оппозициялық партия Демократиялық еңбек партиясы болды. Сент-Люсияда өткен алғашқы конференциясында партияның конституциясы жасалды, онда екі жылда бір рет конференция өткізілуі және кездесулер арасында жұмыс істейтін сайланған атқару комитеті қарастырылды. Бұл комитет жылына кемінде бір рет жиналатын және екі жылда бір рет өткізілетін конференцияда сайланатын партия басшылары мен тағы жеті мүшеден тұратын. Сайлаудың сәтті аяқталуынан кейін партия екі ең беделді көшбасшының (Манли мен Уильямстың) федералды үкіметте болмауынан және Ямайка мен Тринидад және Тобаго аймақтарынан аз орын алуынан туындаған қиын жағдайға тап болды.
The WIFLP went on to contest and win the Federal elections in 1958. Since neither Manley nor Eric Williams contested the Federal elections, Sir Grantley Adams became the Prime Minister. The Opposition party was the Democratic Labour Party. At its inaugural conference in St. Lucia, a constitution for the party was drafted providing for a biennial conference and an elected executive council which would act between meetings. This council was to convene at least once a year and was composed of party officers and seven others elected at the biennial conference. After the successful election, the party suffered from the awkward situation of the two most influential leaders (Manley and Williams) absent from the federal government, and holding a minority of seats from their respective territories Jamaica and Trinidad and Tobago.
Манифест
WIFLP саяси манифесті (ол сайлау платформасын құрады) демократиялық социалистік қоғамды, аралдардың мәдени және экономикалық байланыстары тығыз елдермен жақын қарым-қатынасты сақтауды, ауыл шаруашылығы мен туризмді дамытуды, аймақ бойынша несие мүмкіндіктерін арттыру үшін орталық банк құруды, бес жыл ішінде доминион статусын, барлық құрамындағы аумақтарда толық ішкі басқару құқығын, Британдық Гвиана, Британдық Гондурас және Багам аралдарын одаққа қосылуға шақыруды, сондай-ақ Кариб аймағына техникалық және қаржылық көмек көрсету жөніндегі халықаралық жобаны қолдады.
The WIFLP's political manifesto (which formed its election platform) advocated a democratic socialist society, maintenance of close contacts with countries with which the islands had strong cultural and economic links, encouragement of agriculture and tourism, establishment of a central bank to expand credit resources throughout the area, dominion status within five years, full internal self government in all the unit territories, encouragement of British Guiana, British Honduras and the Bahamas to join the union and an international project for technical and financial aid to the Caribbean.
Тарату
Сэр Александр Бустаманте Ямайкадағы референдумда Федерациядан шығуды жеңген кезде, Эрик Уильямс Тринидад пен Тобагоның қалған жүктемені жалғыз көтеруі мүмкін емес деп шешті. Тринидад пен Тобаго Федерациядан шығу ниетін жариялағаннан кейін, британ үкіметі Батыс Индия Федерациясын таратып жіберді.
When Sir Alexander Bustamante won a referendum in Jamaica to leave the Federation, Eric Williams decided that the remaining burden was too great for Trinidad and Tobago to bear alone. Once Trinidad and Tobago declared its intention to leave the Federation, the British government dissolved the West Indies Federation.