Ағылшындағы христиан қасиеттілігі қозғалысы: "Жоғары өмір", толық қасиеттену, "екінші нығмет" туралы теологиялық дәстүр. Кесуик конвенциялары, рухани өрлеу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англиядағы христиандық қасиеттілікке арналған қозғалыс
Movement devoted to Christian holiness in England
Жоғары өмір қозғалысы, сондай-ақ терең христиандық өмір, Кесвик қозғалысы немесе Кесвикиандық (,/k//ɛ//z//ᵻ/'/k//i//ə//n//ɪ//z//ə//m/ KEZiKEEənizəm), евангелистік христиандықтың ішіндегі протестанттық теологиялық дәстүр болып табылады. Оның атауы Уильям Бордманның 1858 жылы жарық көрген «Жоғары христиандық өмір» кітабынан және қозғалыстың алғаш рет насихатталған қаласынан – Англиядағы Кесвик конвенцияларынан шыққан. Оның біріншісі 1875 жылы шатырда өткен жаңғыру болды және бүгінге дейін жалғасуда. Құдайдың бұл ісі «толық қасиеттену», «екінші бата», «екінші тиісу», «Құдайдың Киелі Рухымен толысу» және басқа да атаулармен белгілі. Сенушілер осыны алу үшін «босап, Құдайға тапсынуға» шақырылады. Жоғары өмірдің ұстаздары Құдайдан осы батаны алған христиандар қасиеттірек – яғни, күнәсі аз немесе тіпті күнәсіз – өмір сүре алады деген ойды қолдайды. Кесвик тәсілі христиандық тәжірибедегі кемшіліктерге қатысты аралық және библиялық тепе-теңдік шешім табуға тырысады. «Ресми» ілім бойынша, әрбір сенуші осы өмірде күнәға бейімділігімен және Киелі Рухтың қарсы күші болмаса, күнә жасайды. Жоғары өмір қозғалысының өркендеуімен, Христиандық және миссионерлік одақ сияқты, Кесвик теологиясының ерекше ерекшеліктерін қабылдаған христиан конфессиялары құрылды. Кесвик қасиеттенуге қатысты көзқарасы «кальвинистік бағыты бар американдық евангелизмде» басым болды. Ол Англияда жеке евангелистік науқанын бастады, Роберт Пирсолл Смит және оның әйелі Ханна Уайталл Смиттерді қасиеттілік туралы хабар таратуға көмектесу үшін алып келді. 1873 жылдың 1 мамырында пастор Уильям Хаслам Роберт Пирсолл Смитті Лондонның Мейфэр ауданындағы Курзон шіркеуінде өткен англикан дін қызметкерлерінің шағын жиналысына таныстырды. 1874 жылдың 17-23 шілдесінде Лорд және леди Маунт-Темплдің Бродлендс иелігінде Жоғары өмірдің алғашқы ірі кездесулері өтті, онда Жоғары өмір спиритизм және квакерлік ілімдермен байланысты түсіндірілді. Дәстүрлі методистер мен жаңа кесуик тілдерін сөйлейтіндер арасында бірте-бірте айырмашылық пайда болды. Кесвик уағыздаушылары өздерін Веслиандық жою ілімінен (христиан жанынан өмір бойы күнәнің толық жойылуы мүмкін деген ілім) алыстатуға тырысқандықтан, Кесвик үндеуі кальвинистік сипатқа ие болды. Кесвик баяндамашылары Киелі Рухтың түпкі күнәға тигізетін әсерін сипаттау үшін «қарсы әрекет» терминін қолдана бастады, оны көбінесе ұшақтың көтерілуіне ауырлық күшіне қарсы тұратын ауа қысымымен салыстырды. Қазіргі Уэсли арминиандық теологтар Кесвик теологиясын толық қасиеттену догмасынан өзгеше деп санайды. Харфорд Баттерсби 1875 жылы Кесвиктегі Сент-Джон шіркеуінде бірінші Кесвик конвенциясын ұйымдастырды және басқарды, ол Кесвик теологиялық дәстүріне атау берді. Конвенцияға баптист және Дос Роберт Уилсон қатысты. Сол кезден бері Кесвикте жыл сайын конгрестер өткізіліп келеді және христиандыққа әлемдік әсер етеді. Колумбия Библия колледжі мен семинариясы (қазіргі Колумбия халықаралық университеті) Американың Кесвик қозғалысының алғашқы басшыларының бірі Роберт К. Маккуилкин құрды. Оның ұлы Робертсон Маккуилкин «Қасиеттенуге бес көзқарас» кітабына Кесвик тарауын жазды. Альберт Бенджамин Симпсон, өзінің ерекше белгілері бар Кесвик теологиясының бір түрін қабылдап, 1897 жылы Христиандық және миссионерлік одақ ағымын құрды. Альберт Бенджамин Симпсон прогрессивті қасиеттенуге деген көзқарасымен және басқыншылықты қабылдамауымен дәстүрлі Кесвик сенімдерінен бас тартып, өзгешеленді. Ол Иса Мәсіхтің Құтқарушы, Қасиеттендіруші, Емдеуші және Келе жатқан Патша ретіндегі рөлін баса көрсетеді. 19 және 20 ғасырларда Д. Л. Муди, Ханна Уайталл Смит және Р. А. Торри Кесвик теологиясын уағыздады. Ол Ұлыбританиядағы ықпалды Иверн лагерьлерін құрған және Торрейді өзінің теологиялық ұстазы деп атаған Е. Дж. Х. Нэшке күшті әсер етті.
The Higher Life movement, also known as deeper Christian life, the Keswick movement or Keswickianism (,/k//ɛ//z//ᵻ/'/k//i//ə//n//ɪ//z//ə//m/ KEZiKEEənizəm), is a Protestant theological tradition within evangelical Christianity that espouses a distinct teaching on the doctrine of entire sanctification. Its name comes from the Higher Christian Life, a book by William Boardman published in 1858, as well as from the town in which the movement was first promoted—Keswick Conventions in Keswick, England, the first of which was a tent revival in 1875 and continues to this day. This work of God is called "entire sanctification," "the second blessing,” “the second touch," "being filled with the Holy Spirit," and various other terms. Believers are encouraged to "let go and let God" in order to receive this. Higher Life teachers promote the idea that Christians who receive this blessing from God can live a more holy—that is, a less sinful, or even a sinless—life. The Keswick approach seeks to provide a mediating and biblically balanced solution to the problem of subnormal Christian experience. The “official” teaching has been that every believer in this life is left with the natural proclivity to sin and will do so without the countervailing influence of the Holy Spirit. With the rise of the Higher Life movement, Christian denominations largely accepting a form of Keswickian theology with unique distinctives, such as the Christian and Missionary Alliance were founded. The Keswickian view of sanctification became normative in "American Evangelicalism of a more Calvinistic bent". began his own evangelistic campaign in England, bringing with him Robert Pearsall Smith and his wife, Hannah Whitall Smith, to help spread the holiness message. On May 1, 1873, Rev. William Haslam introduced Robert Pearsall Smith to a small meeting of Anglican clergymen held at Curzon Chapel, Mayfair, London. The first large scale Higher Life meetings took place from July 17–23, 1874, at the Broadlands estate of Lord and Lady Mount Temple, where the Higher Life was expounded in connection with spiritualism and Quaker teachings. A gradual distinction developed between traditional Methodists and the newer Keswick speakers. Keswick took on a more Calvinistic tone, as Keswick preachers took pains to distance themselves from the Wesleyan doctrine of eradication (the doctrine that original sin could be completely extinguished from the Christian soul prior to death). Keswick speakers began using the term "counteraction" to describe the Holy Spirit's effect on original sin, often comparing it to how air pressure counteracts gravity in lifting an airplane. Modern Wesleyan Arminian theologians regard the Keswick theology as something different from their own dogma of entire sanctification. Harford Battersby organized and led the first Keswick Convention in 1875 at Saint John's Church in Keswick, which gave the name to the Keswickian theological tradition. a Baptist, and Robert Wilson, a Friend. An annual convention has met in Keswick ever since and has had worldwide influence on Christianity. Columbia Bible College and Seminary (now Columbia International University) was founded by one of the early leaders of the American Keswick movement, Robert C. McQuilkin. His son, Robertson McQuilkin, contributed the Keswick chapter to the book "Five Views of Sanctification." Albert Benjamin Simpson, largely accepting a form Keswickian theology with his own distinctives, founded the Christian and Missionary Alliance denomination in 1897. Albert Benjamin Simpson departed from traditional Keswickian beliefs, however, in his view of progressive sanctification and rejection of suppressionism. It emphasizes the role of Jesus Christ as Saviour, Sanctifier, Healer and Coming King. In the 19th and 20th centuries, D. L. Moody, Hannah Whitall Smith, and R. A. Torrey preached Keswickian theology. It was a strong influence on E. J. H. Nash, who founded the influential Iwerne camps in the UK and cited Torrey as his theological mentor.
Сын-пікірлер
Кесвик жоғары өмір қозғалысына жататын діни ұйымдар, мысалы, Христиандық және миссионерлік одақ, Веслиандық қасиеттілік қозғалысынан өзгешеленеді, себебі Кесвик жоғары өмір қозғалысы толық қасиеттенуді бастапқы күнәдан тазару деп қарастырмайды, ал Веслиандық арминийлік теологияны ұстанатын шіркеулердегі жақтастары Джон Веслидің осы тұжырымын бекітеді. Дегенмен, Кесвик ілімі басқа христиан дәстүрлері, әсіресе тарихи кальвинизм және пресвитериандықтар тарапынан толық қасиеттенудің (немесе "жетілудің") жасырын түрі ретінде қатаң сыналып келді. Принстон теологы Б. Б. Уорфилд өзінің екі томдық еңбегі "Жетілуді зерттеулерде" Кесвик және Жоғары өмір қозғалысына, атап айтқанда "Жоғары өмір қозғалысы" және "Жеңісті өмір" атты мақалаларында күшті сын бағыттады. У. Гриффит Томас Уорфилдке жауап беріп, "Библиотека Сакра" журналында екі мақала жариялап, Жоғары өмір қозғалысын қорғады. Кесвикке ертерек қарсы шыққандардың бірі Дж. С. Райл болды, ол "Қасиеттілік" кітабында Кесвикке балама ретінде классикалық протестанттық қасиеттену туралы ілімді баяндады. Кесвик теологиясының қазіргі заманғы жақтастарының қатарында Дж. Робертсон Маккуилкин "Қасиеттенудің бес көзқарасы" кітабында, сондай-ақ Джон Р. Вангелдерен бар. Кесвикке қазіргі реформаторлық сын Дж. И. Пакерден, сондай-ақ Эндрю Населлиден келді, ол осы тақырыптағы докторлық диссертациясында Кесвикті сынады. Харизматикалық және Пентикостшыл авторлар Жоғары өмір қозғалысын жеткілікті деңгейде жетілмеген деп сынауы мүмкін, бірақ Пентикостшыл ғалымдар Жоғары өмірдің емдеу және керемет жасау сыйларын жалғастыруды қолдауының Пентикостшыл қозғалыстың өсуіне негіз болғанын мойындайды және бағалайды.
Denominations aligned with the Keswickian higher life movement, such as the Christian and Missionary Alliance, differ from the Wesleyan Holiness movement in that the Keswickian higher life movement does not see entire sanctification as cleansing one from original sin, whereas adherents in churches espousing Wesleyan Arminian theology affirm this teaching of John Wesley. However, Keswick doctrine has been sharply criticized as a disguised form of entire sanctification (or "perfectionism") by other Christian traditions, particularly historical Calvinism and Presbyterianism. Princeton theologian B. B. Warfield wrote a trenchant attack on the Keswick and Higher Life movement in his two volume work Studies in Perfectionism, specifically in his articles "The Higher Life Movement" and "The Victorious Life." W. H. Griffith Thomas responded to Warfield and defended the Higher Life movement in two articles in the journal Bibliotheca Sacra. Another early opponent of Keswick was J. C. Ryle, who set forth the classic Protestant doctrine of sanctification in his book Holiness as an alternative to Keswick. More modern defenders of Keswick theology include J. Robertson McQuilkin in the book Five Views of Sanctification, as well as John R. VanGelderen. Modern Reformed criticism of Keswick has come from J. I. Packer, as well as from Andrew Naselli, who critiqued Keswick in his doctoral dissertation on the subject. Charismatic and Pentecostal authors may critique the Higher Life movement also as not going far enough, but Pentecostal scholars recognize and appreciate the groundwork laid by Higher Life advocacy of the continuation of the gifts of healing and miracle working for the rise of the Pentecostal movement.