Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Голландиялық жазушы (1753–1824)
Dutch novelist (1753–1824)
Жанр. Рейнвис Фейт (9 ақпан 1753 жылы Зволледе шайылып, 8 ақпан 1824 жылы Зволледе қайтыс болған) – голланд ақыны.
Jhr. Rhijnvis Feith (christened 9 February 1753 in Zwolle – 8 February 1824 in Zwolle) was a Dutch poet.
Өмірбаян
Фейт Оверайссель провинциясының астанасы Зволле қаласында аристократиялық отбасында Питр Фейт пен Эльзабе Спаардың жалғыз ұлы ретінде дүниеге келді. 1753 жылдың 9 ақпанында крещениеден өтті. Ол Хардервик қаласында білім алып, Лейден университетінде құқық білімін оқыды (1769-1770), және бір жылдан кейін диплом алды. 1772 жылдың қараша айында Германияның Венер қаласында Окке Гренвельдке үйленді және туған жеріне қайтып келді. 1773 жылдың қыркүйегінен 1790 жылдың қаңтарына дейін олардың кем дегенде 10 баласы болды, барлығы Зволледе крещениеден өтті. 1780 жылы Рийнвис Фейт Зволле қаласының бургомистрі болды. Ол Зволле қаласының шетінде, Зволле кентінің Залне ауылында «Бошвик» деп атаған сәнді вилла салып, онда өте жайлы өмір сүрді. Оның алғашқы маңызды туындысы – 1783 жылы жарық көрген «Джулия» романы, Вертер үлгісімен жазылған, әлемге көңілі толы және үмітсіздікке тоңған туынды. Одан кейін «Тирши» (1784) трагедиясы, «Фердинанд пен Констанция» (1785) романы (тағы бір Вертер романы) және «Патриоттар» (1784) трагедиясы жарық көрді. Бильдердейк және басқа жазушылар оның мұңды меланхолиясын сынады, ал Йоханнес Кинкер (1764–1845) оның романдарын пародиялады, бірақ оның шығармаларына деген қызығушылық сақталды. 1791 жылы «Леди Джейн Грей» трагедиясын, 1792 жылы төрт кантодан тұратын «Қоршау» (Het Graf) дидактикалық поэмасын, 1793 жылы «Инес де Кастро» туындысын, 1796–1814 жылдары бес томдық «Одалар мен әртүрлі өлеңдер» жинағын және 1802 жылы алты кантодан тұратын «Қартаю» (De Ouderdom) поэмасын жариялады. 1805 жылы «Кант философиясы туралы Софияға хаттар» атты поэтикалық туындысын жазды. 1808 жылы Корольдік институттың мүшесі болды. 1784 жылы жазған «Әдебиеттің түрлі тақырыптары туралы хаттар» әдеби сынның маңызды туындысы саналды. 1824 жылы Зволледе қайтыс болды. Оның еңбектері жинақталды (Роттердам, 11 томдық), 1824 жылы Н. Г. ван Кампеннің өмірбаянымен бірге жарық көрді. Қазір ұмытылған болса да, ол Германияда Новалистің тудырған көңіл-күйін бейнелейтін голланд өкілі ретінде қызығушылық тудырады.
Feith was born into an aristocratic family in Zwolle, the capital of the province Overijssel as the only son of Pieter Feith and Elsabe Spaar. He was christened on 9 Feb 1753. He was educated at Harderwijk and studied law at the university of Leiden (1769 1770), where he took his degree after only one year. He married Ockje Groeneveld in Weener, Germany, in Nov 1772 and settled in his birthplace. In the period Sep 1773 through to Jan 1790 they had at least 10 children, all christened in Zwolle. In 1780 Rhijnvis Feith became burgomaster of Zwolle. He built a luxurious villa, which he named Boschwijk, in Zalné in Zwollerkerspel, the outskirts of Zwolle, and there he lived in the greatest comfort. His first important production was Julia, in 1783, a novel written in emulation of Werther, and steeped in Weltschmerz and despair. This was followed by the tragedy of Thirsci (1784); Ferdinand and Constantia (1785), another Werther novel; and The Patriots (1784), a tragedy. Bilderdijk and other writers attacked his morbid melancholy, and Johannes Kinker (1764–1845) parodied his novels, but his vogue continued. In 1791 he published a tragedy of Lady Jane Grey; in 1792 a didactic poem, The Grave (Het Graf), in four cantos; in 1793 Inez de Castro; in 1796 to 1814 five volumes of Odes and Miscellaneous Poems; and in 1802 Old Age (De Ouderdom), in six cantos. He wrote Letters to Sophia on Kant's Philosophy, a poetical work, in 1805. In 1808 he became member of the Royal Institute. His Letters on Different Subjects of Literature of 1784 was a noted piece of literary criticism. He died in Zwolle in 1824. His works were collected (Rotterdam, 11 vols.) in 1824, with a biographical notice by N. G. van Kampen. Though now neglected, he is interesting as the Dutch representative of the mood that in Germany produced Novalis.