Кіріспе

Ежелгі индуистік дауыл құдайлары

Индуизмде Маруттар (/m//ə/'/r//ʊ//t//s/;), сондай-ақ Марутагана деп те аталады және кейде Рудралармен теңестіріледі, олар дауыл құдайлары және Рудра мен Приснидің ұлдары. Маруттардың саны 27-ден 60-қа дейін (РВ 8.96.8 бойынша үш есе алпысқа жетеді). Олар өте зорлық-зомбылыққа және агрессивтілікке бейім, алтын қарулармен қаруланған, яғни найзағай мен нөсер, темір тістері бар және арыстанша арылдаған, солтүстік-батыста мекендейтін, қызыл түсті жылқылармен жегілген алтын күймелерде сапар шегетін болып сипатталған. Веда мифологиясында Маруттар жас жауынгерлер тобы ретінде Индраның серіктері болып табылады. Француздық салыстырмалы мифологы Жорж Дюмезилдің сөзіне қарағанда, олар Эйнхерджар және Жабайы аңшылықпен туыс.

Мифологияда

Риг Веданың VI Мандаласының 66-шы гимні – ежелгі қасиетті әндер жинағы – жаңбырлы дауылдың табиғи құбылысының дауыл құдайларына қалай өзгеруін көркем тілмен баяндайды. Риг Веда бойынша, олар алтын шлемдер мен кеуделік қапталдар киген, ал балталарын жаңбыр жаусын деп бұлттарды жарып тастау үшін қолданған. Олар тауларды дірілдетуге де қабілетті болған. Олар Рудраның ұлдары болғанымен, бұрын Индра, аспанның бас әскербасысы деп есептелген. Ол әртүрлі нұсқаларда Рудраның анасы және әйелі ретінде сипатталады, Маруттардың күймесі болып табылатын бұлттардың үстінде тұрады, немесе олардың ортақ әйелі және жақын жарасы, ол найзағайды бейнелейді. Маруттар аспан патшасы Индраға Вритраны жеңуге көмектеседі, оған өз күштерін береді. Маруттар құдай Дитидің жарылған жатырынан туған, себебі Индра оған күшті ұл тудыруына кедергі келтіру үшін найзағай лақтырған. Құдай бір ғасыр бойы жүкті болып, Индраға қауіп төндіретін ұл туғызуды жоспарлаған.