Кіріспе

Жаңа Келісім кітабы

Жаңа Келісімдегі үш пасторлық хаттың бірі (1 Тімөтеге және 2 Тімөтеге хаттарымен бірге) – Титке арналған хат, тарихи тұрғыдан Пауыл Апостолға жатқызылады. Ол Әулие Титке жолталған.

Мәтін

Бұл хат үш тараудан тұрады, барлығы 46 аят.

Алушы

Елшілердің істері кітабында есімдері жоқ Киелі Тит, Ғалаттықтарда еске алынады (салыстыр, Ғалаттықтар 2:1, 3), онда Пауыл Барнабамен бірге Иерусалимге сапар шегуі және оларға Титтің қосылғаны туралы жазады. Содан кейін ол Грекиядағы Қорынтқа жіберілді, онда Пауыл – оның негізін қалаушысы – болған христиан қауымдастығымен табысты келісімге келдірді. Кейін Тит Крит аралында шіркеуді ұйымдастыруға көмектесу үшін қалды және апастол Пауылмен Никопольде қайта кездесті. Ол жақын арада Далматияға (қазіргі Хорватия) барып қайтты. Кесариялық Евсевийдің «Шіркеу тарихы» еңбегінде айтылғандай, ол Криттің алғашқы епископы болған. Ол Криттегі Кортинада (Гортина) жерленді; оның басы 832 жылы Критке саррацендер шабуыл жасаған кезде Венецияға көшіріліп, Италияның Венециядағы Киелі Марк базиликасында сақталды.

Пауылдың шынайылығына қарсылық

Тит, басқа екі пасторлық хаттармен бірге (1 Тімотеге және 2 Тімотеге), кейбір ғалымдар псевдоэпиграфикалық деп есептейді. Пасторальдық хаттардың тілі мен мазмұнына сүйене отырып, бұл ғалымдар оларды Пауыл жазғандығын жоққа шығарады және оларды оның қайтысынан кейін белгісіз автор жазған деп санайды. Сыншылар Пауылдың хаттарының лексикасы мен стилі қолда бар өмірбаяндық мәліметтерге сәйкес келмейді және елшінің емес, дамып келе жатқан шіркеудің көзқарасын көрсетеді деп мәлімдейді. Бұл ғалымдар хатты біздің заманымыздың 80-жылдарынан бастап 2-ші ғасырдың соңына дейін датарласа да, көпшілігі оны 80-100 жылдар аралығында жазылған деп санайды. Англия шіркеуінің "Common Worship Lectionary Scripture Commentary" еңбегінде былай делінген: «Теологиялық және практикалық тақырыптардың үйлесімділігі осы жазбалардың бірінші ғасырдың соңы немесе екінші ғасырдың басында Пауылдан кейінгі шіркеу ортасынан шыққандығын ойландырады». Тит 1-ші Тімотеге өте жақын, олардың арасында ұқсас тіркестер мен өрнектер және ортақ тақырыптар бар. Осы себепті көптеген ғалымдар оны 1 және 2 Тімотеге жазған автордың өзі жазғанына сенді, ал олардың авторы кейде «Пастор» деп аталады. Гностик жазушы Базилид бұл хатты қабылдамады.

Дәстүрлі көзқарас: Пауылдың шынайылығы

Пауылдың Титке жазғанын сенетін басқа ғалымдар оның құрамын Пауылдың Критке сапарынан кейін жазылған деп санайды (Титке 1:5). Бұл сапар, Елшілердің істері 27:7-де айтылған, Пауылдың тұтқын ретінде Римге жол тартқан және онда екі жыл тұтқын болған сапары емес. Сондықтан дәстүрлі түсіндіру бойынша, Пауыл Римнен босатылғаннан кейін Азияға аттанып, Крит арқылы өтіп, Титті «жетіспей қалған нәрсені ретке келтіруге» қалдырған. Одан ол Ефеске барып, Тімотейді онда қалдырды, содан кейін Македонияға жол тартты, онда Тімотейге бірінші хатын жазды. Осы хаттың кіріспесіне сәйкес, ол шамамен 66 немесе 67 жылдары Титке «Македонияның Никополисінен» хат жазған. Соңғы зерттеулер Пауыл хаттарын жазуда көмекшілерді немесе хатшыларды пайдаланғанын көрсетеді (мысалы, Римдіктерге 16:22), мүмкін Луканы пасторалдық хаттар үшін. Бұл ежелгі хат жазуда, тіпті Киелі кітап жазушылары үшін де кең таралған практика болған.

Эпименид парадоксы

Титке арналған хаттың әлемдік ерекшеліктерінің бірі – Эпименид парадоксына сілтеме жасауы: "Крит аралдықтарының бірі, олардың өз пайғамбары: "Криттіктер әрдайым жалған айтады" деді".