Кіріспе

Армандарды түсіндіру туралы еңбектің авторы, Ахметтің «Oneirocriticon» жазушысы, Сейрімнің ұлы Ахмет, әлдебір Абу Бәкір Мұхаммед ибн Сиринмен бір адам емес. Оның осы тақырыптағы еңбегі әлі күнге дейін араб тілінде Париждегі Корольдік кітапханада сақталып тұр, ол Х.ж. 33 (653/654 ж.) туып, Х.ж. 110 (728/729 ж.) қайтыс болған. Ахмед немесе Ахимет және Мұхаммед есімдері араб тілінде әрқайсысы төрт әріптен тұрады және тек бірінші әріппен ғана ерекшеленеді. Ахметтің еңбегі мен Ибн Сириннің еңбегі арасында көптеген айырмашылықтар бар, себебі біріншісінің авторы (немесе аудармашысы) ішкі деректерге сүйене отырып, христиан болған деп есептеледі (шамамен 2, 150 және т.б.). Ол тек грек тілінде ғана сақталған, немесе дәлірек айтқанда, тек осы тілде жарияланған. Ол үш жүз төрт тараудан тұрады және үндістер, парсылар және египеттіктер осы тақырыпта жазғандардан алынған деп мәлімдейді. Грек тілінен латын тіліне 1160 жылы Лео Тускус аударған, оның екі үлгісі Гаспар Бартиус еңбектерінде кездеседі. 1165 жыл шамасында Паскалис Романус оны өзінің «Liber thesauri occulti» латын жинағы үшін дереккөз ретінде пайдаланған, бұл арманды түсіндіру туралы латындық жинақ, сонымен қатар Артемидордың еңбектеріне де сүйенеді. Ол алғаш рет 1577 жылы Франкфуртта, 8vo форматында, Леонклавиус жасаған латын аудармасында, өте толық емес грек қолжазбасынан «Apomasaris Apotelesmata, sive de Significatis et Eventis Insomniorum, ex Indorum, Persarum, Aegyptiorumque Disciplina» деген атпен жарияланды. «Apomasaris» сөзі атақты Альбумасардың немесе Әбу Машардың есімінің бұрмалануы болып табылады, және Леонклавиус кейіннен осы еңбекті оған жатқызу қателігін мойындады. Ол грек және латын тілдерінде Ригальтиймен жарияланды және Артемидордың «Oneirocritica» еңбегінің Lutetia Parisiorum, 1603, 4to басылымына қосылды, ал кейбір грек тіліндегі нұсқаулар Якоб Де Роер өзінің «Otium Daventriense» еңбегінде келтірілген. Сондай-ақ, ол итальян, француз және неміс тілдеріне аударылған.

Ұстазы

Түсіңізде бойы биік, мейірімді евнух періште болып көрінеді.